II FZ 605/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 września 2007 r., sygn. akt I SA/Bk 389/07 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 2 maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek T. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B., którą to decyzją utrzymano w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym. Wniosek pierwotnie skierowany był do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., po czym został przekazany właściwemu organowi, tj. Dyrektorowi Izby Skarbowej, który pismo przekazał Sądowi. Uzasadniając postanowienie o oddaleniu wniosku Sąd wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może dotyczyć tylko takiego aktu, który nadaje się do wykonania. Tymczasem nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty odmowne. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie. Wskazała, że na pewno nie złożyła we wskazanej przez Sąd dacie (8 lutego 2006 r.) żadnego wniosku, ani też niczego nie składała w grudniu 2007 r. Podniosła też, że Sąd niesłusznie twierdzi, że zaskarżyła decyzję niewłaściwego organu oraz że Sąd nie ma racji twierdząc, że przedmiotowa sprawa nie kwalifikuje się do pozytywnego rozpatrzenia. Skarżąca podkreśliła też, że jej sytuacja finansowa jest trudna, gdyż nie posiada ona żadnych dóbr materialnych i żadnych dochodów, ani nawet zameldowania. Postanowieniem z dnia 10 października 2007 r. Sąd sprostował postanowienie z 13 września 2007 r. w ten sposób, że powołaną w uzasadnieniu datę "8 lutego 2006 r." zastąpił datą "10 lipca 2007 r.", zaś datę "4.12.2007 r." zastąpił datą "4.12.2006 r.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej. p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu odwoławczego odmawiająca przyznania ulgi w spłacie zobowiązania podatkowego. Należy podzielić opinię Sądu pierwszej instancji, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, zaś decyzja odmowna nie ma przedmiotu wykonania, który mógłby podlegać wykonaniu. Ponadto, w przedmiotowej sprawie zobowiązanie podatkowe wynikało ze złożonej przez T. S. w Urzędzie Skarbowym deklaracji, a nie z decyzji organu podatkowego, którą można by następnie zaskarżyć i jednocześnie żądać wstrzymania jej wykonania. Z tych też względów zasadne jest postanowienie Sądu o oddaleniu wniosku. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy zauważyć, że omyłki w powołanych w zaskarżonym postanowieniu datach zostały przez Sąd sprostowane. Natomiast podnoszone w zażaleniu argumenty odnośnie trudnej sytuacji finansowej skarżącej nie pozostają w związku ze sprawą. W tym miejscu należy też zauważyć, że postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2007 r. WSA przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Mając powyższe na uwadze, wobec braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.