IV SA/Wr 352/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku z wniosku J. P. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2007 r. oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. UZASADNIENIE W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych, oddalił ją wyrokiem z dnia 10 października 2007 r. Pismem z dnia 17 października 2007 r. skarżąca wniosła o doręczenie tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Podała, że nie była obecna na rozprawie ponieważ nie miała możliwości zapewnienia opieki dzieciom, które wychowuje. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2007 r. Sąd odmówił skarżącej sporządzenia uzasadnienia wyroku z powodu przekroczenia terminu do wniesienia wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Pismem z dnia 20 listopada 2007 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Podniosła, że nie korzystała z pomocy prawnej, bo nie wiedziała, że o taką pomoc może występować do Sądu. Swoją nieobecność na rozprawie uzasadniła tym, że jest matką samotnie wychowującą czworo dzieci. Skarżąca wniosła jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o doręczenie wyroku Sądu wraz z uzasadnieniem. W związku z powyższym Sąd, pismem z dnia 27 listopada 2007 r. wezwał skarżącą o uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o doręczenie wyroku Sądu z dnia 10 października 2007 r. wraz z uzasadnieniem o wskazanie okoliczności, które usprawiedliwiają brak winy skarżącej w uchybieniu terminowi. W piśmie z dnia 10 grudnia 2007 r. skarżąca uzasadniła swój wniosek chorobą dzieci. Podała, że w dniu 15 października 2007 r. rozchorowało się jedno z jej dzieci, w dniu 17 października 2007 r. udała się z nim do lekarza. Pozostałe dzieci zaraziły się od chorego i przez kolejne dni zajęta była ich leczeniem. Do pisma dołączyła zaświadczenie lekarskie potwierdzające jej zgłoszenie się do lekarza z chorym dzieckiem w dniu 17 października 2007 r. 2 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30784). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. (zob. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r. sygn. akt III SA 1716/99, niepubl.). Samotne wychowywanie przez skarżącą czwórki dzieci nie uprawdopodabnia w sposób przekonywujący okoliczności wskazującej na brak jej winy w uchybieniu terminu. Skarżąca nie wykazała, że nie miała możliwości wyręczenia się inną osobą, np. domownikiem (jedno z dzieci ma ukończone 16 lat, co wskazała J. P. w swoim piśmie z dnia 10 grudnia 2007 r.) lub sąsiadem, w nadaniu wniosku w urzędzie pocztowym. Nieobecność skarżącej na rozprawie w sytuacji, gdy mogła dowiedzieć się o tym, że zapadł na niej wyrok, także nie usprawiedliwia spóźnienia w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu żądania doręczenia wyroku z uzasadnieniem. Taki pogląd wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 2 czerwca 1997 r., I PKN 194/97, OSNP 1998, nr 2, poz. 45. Wobec powyższego na podstawie art. 86 §1 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.