II SO/Po 8/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. K. o wymierzenie grzywny K. Łowieckiemu nr [...] "[...]" z siedzibą w S. za nieprzekazanie skargi postanawia 1. wymierzyć K. Łowieckiemu nr [...] "[...]" z siedzibą w S. grzywnę w wysokości [...] zł (dwieście złotych), 2. zasądzić od Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" z siedzibą w S. na rzecz wnioskodawcy kwotę [...]zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/J.Szuma UZASADNIENIE J. K. w piśmie z dnia 27 września 2017 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o wymierzenie grzywny K. Łowieckiemu nr [...] "[...]" z siedzibą w S. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej "P.p.s.a." ). Wystąpił także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że pismem z dnia 6 lipca 2017 r. zwrócił się do Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, na który to wniosek nie uzyskał żadnej odpowiedzi do dnia 30 sierpnia 2017 r. W dniu 30 sierpnia 2017 r. wysłał do Koła skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Dotarła ona do adresata 1 września 2017 r. Organ powinien przekazać do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, jednakże do dnia 27 września 2017 r. skarga do Sądu nie wpłynęła. Jednocześnie J. K. załączył do wniosku kserokopię skargi z dnia 30 sierpnia 2017 r. wraz z potwierdzeniem jej odbioru przez organ w dniu 1 września 2017 r. W odpowiedzi na wniosek K. Ł. nr [...] "[...]" wskazało, że żądane przez J. K. informacje stanowiące informacje publiczną, zostały mu udostępnione; nie udzielono natomiast informacji, które takiego charakteru nie mają. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., także na posiedzeniu niejawnym. Art. 54 § 2 P.p.s.a. przewiduje, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W sprawach objętych kognicją sądów na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2016, poz. 1764) termin ten jest krótszy. Stosownie bowiem do art. 21 pkt 1 ustawy, przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę w sprawach z tego zakresu następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wysokość grzywny wskazanej w art. 154 § 6 P.p.s.a. określa się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Aktualnie stanowi o tym komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2016 r. (M.P. z 2017 r., poz. 183) – zgodnie z którym wynagrodzenie to wyniosło - [...] zł. W oparciu o powyższe regulacje, przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia grzywny organowi jest stosowny wniosek oraz stwierdzenie niezastosowania się przez organ do obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a. Podnieść także należy, że sąd orzeka o grzywnie według swego uznania i wymierza ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni bowiem również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy więc także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (tak też przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSA/WSA 2010/1/2). Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie przesłanki umożliwiające wymierzenie grzywny organowi zostały spełnione. Jak wynika z nadesłanego odpisu skargi oraz potwierdzenia jego odbioru przez organ – J. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę z dnia 30 sierpnia 2017 r. na bezczynność Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" z siedzibą w S.. Wobec nieprzekazania powyższej skargi Sądowi przez K. J. K. w piśmie z dnia [...] września 2017 r. wniósł o wymierzenie organowi grzywny. Jak wynika z urządzeń ewidencyjnych Sądu, do dnia dzisiejszego wskazana skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu nie wpłynęła. Mając na względzie przywołane okoliczności sprawy, wskazać należy, że wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ nie przekazał skargi do Sądu. Ustalając natomiast wysokość grzywny, Sąd wziął pod uwagę to, że sprawa dotyczy postępowania w trybie dostępu do informacji publicznej, które zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania skargi Sądowi. Miarkując wysokość grzywny Sąd brał pod uwagę fakt, że informacja publiczna, której żądał skarżący została mu (przynajmniej w części) udzielona. Sąd zaznacza jednak zarazem, że udzielenie żądanej informacji nie zwalnia Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" z siedzibą w S. z obowiązku przekazania skargi na bezczynność J. K. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Już samo wniesienie skargi zainicjowało bowiem postępowanie sądowoadministracyjne, które zakończyć w przepisanej prawem formie (wyrokiem, postanowieniem) władny jest tylko Sąd. Wobec powyższego orzeczono na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a., jak w pu kcie 1 postanowienia. W przedmiocie kosztów postępowania obejmujących wpis od wniosku w wysokości [...] zł, orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. /-/J.Szuma