VI SA/Wa 1297/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy [...] postanawia 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić skarżącej I. Sp. z o.o. z siedzibą w T. kwotę 1000 (słownie: tysiąc) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r., skarżąca I. Sp. z o.o. z siedzibą w T. reprezentowana przez rzecznika patentowego wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy "Łapka sprężysta". Skarżąca uiściła wpis od skargi w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych (vide: potwierdzenie przelewu wpisane do rejestru opłat sądowych pod pozycją 12483 w dniu 18 czerwca 2010 r., [...] – k. 24). Pismem z dnia 13 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż wycofuje skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie niniejszej w ocenie Sądu nie zaistniały okoliczności, które mogłyby uzasadniać uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1) orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, zaś o kosztach na podstawie art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a.