I SAB/Wr 743/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wymiany karty pobytu postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 16 maja 2022 r. stronę skarżącą, zastępowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, wezwano do złożenia stwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii ponaglenia poprzedzającego wniesienie skargi wraz z potwierdzeniem jego nadania do Wojewody Dolnośląskiego. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony 29 czerwca 2020 r. (vide: k. 33 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w ślad za pismem z dnia 2 lipca 2022 r., pełnomocnik strony przekazał oryginały kilku pism wraz z potwierdzeniami ich nadania, które w jego ocenie stanowiły ponaglenia poprzedzające skargę do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt administracyjnych sprawy Sąd stwierdza, że w toku postępowania wszczętego wnioskiem strony o wymianę katy pobytu, pełnomocnik złożył kilka pism. Żadne z nich nie stanowi jednak ponaglenia. Jeżeli chodzi o pismo z 17 sierpnia 2020 r., to jest to pismo informacyjne skierowane do Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego, które zawiera jedynie wniosek o jak najszybsze załatwienie sprawy. Również pismo z 2 lutego 2021 r. jest skierowane do Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego, zaś jego treść ma charakter informacyjny, opisujący stan sprawy zainicjowanej przez stronę oraz zawiera wniosek o podanie przyczyn niezałatwienia wniosku w terminie oraz wniosek o podanie numeru sprawy pod jakim zarejestrowano wniosek strony. Niemal tożsamą treść zawierają także pisma z 26 kwietnia 2021 r. i z 17 czerwca 2021 r. Kolejne pismo, datowane na 6 sierpnia 2021 r., stanowi skargę skierowaną do Wojewody Dolnośląskiego na niedziałanie Wydziału Spraw Obywatelskich i wniosek o objęcie postępowania zainicjowanego przez stronę nadzorem. 4 marca 2022 r. pełnomocnik złożył do Wojewody Dolnośląskiego kolejne pismo, zatytułowane "skarga ponowna" w którym ponownie zwrócił się do organu o objęcie postępowania nadzorem. Zatem żadne z sześciu złożonych przez pełnomocnika strony pism nie stanowi ponaglenia. Żadne z tych pism nie jest bowiem skierowane do organu wyższego stopnia (za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie), ani nie zawiera żądania stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności. Nie bez znaczenia dla oceny charakteru ww. pism jest to, że strona zastępowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, który chcąc złożyć ponaglenie w sprawie, sformułowałby odpowiednie żądanie do właściwego podmiotu, w trybie określonym w przepisach i nadałby mu stosowny tytuł. Aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu, taką skargę musi poprzedzać ponaglenie. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu, w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.