V SA/Wa 2049/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2020 r. sprawy ze skargi D. J. T. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi D. T. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] (dalej: skarżący lub strona) jest decyzja Ministra Finansów (dalej: Minister lub organ) z [...] września 2019 r. nr [...] o pozostawieniu nazwy domen w Rejestrze domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą (dalej: Rejestr). Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu 28 grudnia 2018 r. wpłynęły do Ministerstwa Finansów zabezpieczone przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O. materiały dotyczące domen: www.clublotto.pl, clublotto.pl, sms.clublotto.pl. W wyniku analizy nadesłanych materiałów Minister uznał, iż zostały spełnione przesłanki określone w art. 15f ust. 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 847 ze zm.; dalej: ustawa o grach hazardowych lub ugh) uzasadniające dokonanie wpisu nazw przedmiotowych domeny do Rejestru domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych i w dniu 28 czerwca 2019 r. zatwierdził dokonanie wpisu. W dniu 1 lipca 2019 r. nazwy powyższych domen zostały wpisane do Rejestru. W dniu 31 lipca 2019 r. do organu wpłynął sprzeciw strony od wpisu do Rejestru domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych. Po rozpatrzeniu sprzeciwu Minister postanowił pozostawić domeny w Rejestrze. Organ wskazał, że stosownie do art. 15f ust. 4 ustawy o grach hazardowych wpisowi do Rejestru podlega nazwa domeny internetowej wykorzystywana do urządzania gier hazardowych bez koncesji, zezwolenia lub dokonania zgłoszenia wymaganego przez ustawę, kierowanych do usługobiorców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Warunkiem wpisania domeny do Rejestru nie musi być okoliczność rozgrywania gier hazardowych na stronie internetowej wykorzystującej nazwę domenową, a jedynie wykorzystywanie danej domeny do urządzania gier hazardowych bez wymaganej koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia. Z zabezpieczonego przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O. materiału wynika, że strony internetowe http://www.clublotto.pl, http://sms.clublotto.pl wykorzystywane są do urządzania gier hazardowych niezgodnie z przepisami ugh, a oferta skierowana jest do graczy z terytorium RP. Wpisanie do przeglądarki internetowej nazwy domenowej clublotto.pl powoduje automatyczne otwarcie strony internetowej http://www.clublotto.pl, wykorzystującej nazwę domenową www.clublotto.pl. Organ podkreślił, że w sytuacji, gdy po wpisaniu nazwy domenowej następuje przekierowanie użytkownika do domeny służącej urządzaniu gier hazardowych zasadnym jest uznanie, że domena przekierowująca również jest wykorzystywana do urządzania tych gier. Minister zauważył, że strony internetowe dostępne są w języku polskim. Regulaminy również dostępne są w polskiej wersji językowej. Regulaminy nie ustanawiają jakichkolwiek ograniczeń terytorialnych w świadczeniu usług, a w szczególności nie zakazują korzystania z gier osobom przebywającym na terenie Polski. Za pośrednictwem przedmiotowych stron oferowane są usługi w zakresie realizacji uczestnictwa użytkownika w grach poprzez zakup dowodu udziału w grach liczbowych: Lotto, Lotto Plus, Mini Lotto, Kaskada, Multi Multi, Multi Multi Plus, objętych monopolem państwa, wykonywanym przez Totalizator Sportowy sp. z o.o. oraz w multijurysdykcyjnej grze Eurojackpot, której urządzanie na terenie polskiej jurysdykcji również objęte jest monopolem państwa, wykonywanym przez Totalizator Sportowy sp. z o.o. Warunkiem korzystania z usług serwisu jest zapoznanie się i akceptacja regulaminu serwisu, która następuje w momencie zakładania konta użytkownika. Korzystanie z usług oferowanych przez serwis www.clublotto.pl poprzedzone jest procesem rejestracyjnym i utworzeniem konta. Formularz rejestracyjny, którego wypełnienie stanowi warunek umożliwiający udział w grach, wymaga podania imienia, nazwiska, numeru telefonu, adresu e-mail gracza oraz hasła. Po zarejestrowaniu się w serwisie na podany w formularzu rejestracyjnym e-mail zostaje przesłany link do potwierdzenia aktywacji konta przez użytkownika. Odrębne zasady rejestracji przewidziane zostały w przypadku sms-owego uczestnictwa w usługach serwisu. Uczestnictwo polega na wysłaniu sms-a i na podstawie numeru telefonu, zostanie założone w serwisie Clublotto konto użytkownika w celu ewentualnego późniejszego zalogowania się (aby np. odebrać wygraną). Użytkownik dostanie również w sms-ie zwrotnym od Clublotto tymczasowe hasło do serwisu. Z informacji zamieszczonych na stronach wynika, że serwis oferuje udział w grach organizowanych przez Totalizator Sportowy Sp. z o.o. oparty na grupowym w nich uczestnictwie. Regulamin serwisu określa zasady zbiorowego zlecania firmie [...] działań w imieniu Użytkownika dla realizacji zdalnego uczestnictwa Użytkownika w grach liczbowych i loteriach Totalizatora Sportowego sp. z o.o. (dawniej "Duży Lotek") poprzez dobrowolne przystąpienie Użytkownika (...). Organ szczegółowo przeanalizował treść regulaminu i wyjaśnił, że działalność serwisu prowadzona za pośrednictwem domen: www.clublotto.pl, clublotto.pl, sms.clublotto.pl opiera się na zasadach określonych w regulaminie serwisu. Są to zasady odrębne od tych wynikających z regulaminów gier liczbowych, organizowanych przez Totalizator Sportowy sp. z o.o. Udział w tych grach nie jest oparty na zawarciu przez uczestnika gry zakładu z jej organizatorem - Totalizatorem Sportowym sp. z o.o. i wpłaceniu mu stawki za udział w grze. Zakład ten jest zawarty pomiędzy uczestnikiem a właścicielem serwisu, w ramach którego gracz wpłaca właścicielowi serwisu stawkę wraz ze stosowną opłatą za obsługę serwisową. Udział w grach również odbywa się w oparciu o dodatkowe sposoby uczestnictwa wynikające z regulaminu serwisu www.clublotto.pl np. poprzez sms. Ponadto, przedmiotowy regulamin przewiduje dodatkowe opcje uczestnictwa w tych grach - gry grupowe, program lojalnościowy czy abonament, określając zasady uczestnictwa w nich. Minister stwierdził, że zatwierdzone regulaminy gier stanowiących monopol państwa nie przewidują możliwości grupowego uczestnictwa w nich, jak również opcji dotyczących promocyjnego udziału w grach. Dodatkowo organ zauważył, że zasady dokonywania opłat związanych z udziałem w grach (sposoby płatności), jak również sposób naliczania wygranej odbywają się zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie serwisu. Postanowienia regulaminu nie określają żadnych zasad dysponowania przez gracza kuponem - dowodem udziału w grze, mimo że zgodnie z zapisami regulaminu automatycznie staje się jego współwłaścicielem. Minister stwierdził, że w związku z charakterem przedmiotowych gier liczbowych oraz czynności związane z ich urządzaniem (przyjmowanie zakładów, stawek za zakład, wypłatę wygranych, itp.) właściciel serwisu wykorzystuje przedmiotowe domeny do urządzania tych gier w określonym zakresie czynności z tym związanych. Minister przytoczył także treść art. 20 ust. 5 i 7 ugh i stwierdził, że w świetle tych przepisów nie ma możliwości wpisania danych innej osoby niż okaziciel losu, jeżeli nie legitymuje się on stosownym pełnomocnictwem. Co w jego ocenie przeczy stanowisku strony, że działa ona w imieniu i na zlecenie Użytkownika serwisu. Powyższe potwierdza również okoliczność, że Użytkownik serwisu nie może skorzystać z możliwości np. uzyskania zaświadczenia o wygranej. Taka możliwość istnieje tylko w wypadku osobistego odbioru wygranej bądź działania przez pełnomocnika. Zatem w rzeczywistości, w przypadku przedmiotowych domen, występuje ich wykorzystywanie do urządzania gier hazardowych w zakresie określonych czynności. Nie zmienia tego faktu okoliczność, że skarżący w ramach swojej działalności wykorzystuje wyniki gier (losowania w tych grach) prowadzonych przez Totalizator Sportowy sp. z o.o. oraz jego środki, pochodzące z wypłacanych wygranych. Podmiot wykorzystujący przedmiotowe domeny do urządzania gier hazardowych w zakresie określonych czynności nie posiada koncesji lub zezwoleń, uprawniających do ich urządzania na terytorium Polski. Minister podkreślił także, że prowadzenie działalności, której podstawą był wpis do Rejestru narusza monopol państwa na organizowanie określonych gier hazardowych. Minister wskazał, że przepisy ustawy o grach hazardowych nie przewidują możliwości pośrednictwa pomiędzy organizatorem gry hazardowej a jej uczestnikiem w zakresie czynności związanych z ich urządzaniem. Czynności te są dokonywane pomiędzy podmiotem urządzającym grę hazardową a graczem (uczestnikiem gry hazardowej). Ustawa o grach hazardowych nie przewiduje także dokonywania czynności związanych z uczestnictwem w grach hazardowych przez osoby trzecie (za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 19 ust. 2 ustawy, która nie występuje w niniejszej sprawie). Ustawa o grach hazardowych ściśle reguluje dopuszczalność powierzania przez podmiot prowadzący działalność w zakresie gier hazardowych innemu podmiotowi wykonywania czynności związanych z urządzaniem tych gier, określając katalog gier w przypadku których takie powierzenie jest dopuszczalne, wprowadzając wyjątek od ogólnego zakazu powierzania zawartego w art. 28 ust. 1 ugh oraz zakres czynności związanych z urządzaniem gier hazardowych. Stosownie do art. 28 ust. 2 ugh spółka prowadząca działalność w zakresie gier liczbowych, loterii pieniężnych lub zakładów wzajemnych może powierzyć innemu podmiotowi, na podstawie umowy agencyjnej, sprzedaż losów lub innych dowodów udziału w grze oraz przyjmowanie zakładów i stawek, a także wypłatę (wydanie) wygranych do wysokości określonej w regulaminie gry lub zakładu, z wyłączeniem takich czynności dotyczących zakładów wzajemnych urządzanych przez sieć Internet. Organ zauważył, że mimo zawartej na stronie serwisu informacji, iż [...] posiada podpisaną umowę agencyjną na prowadzenie kolektury Lotto w imieniu spółki Totalizator Sportowy, pod żadnym wskazanym w CEIDG adresem wykonywania działalności przez [...] nie została zlokalizowana kolektura lotto. Strona zatem nie prowadzi działalności, w oparciu o umowę agencyjną, w zakresie prawem dopuszczonego powierzania czynności związanych z urządzaniem gier hazardowych. Wskazał, że w odniesieniu do organów administracji nie sformułowano zasady związania wyrokiem sądu karnego, a sprawa karna nie ma charakteru prejudykatu dla organów administracji. Zatem ocena stanu faktycznego i zastosowanie właściwego stanu prawnego stanowi wyłączną kompetencję i obowiązek organu. Minister odnosząc się do powołanego przez stronę wyroku Sądu Rejonowego w P. i J. w P. sygn. akt [...] z [...] stycznia 2012 r. wskazał, że wyrok ten stanowi odosobniony pogląd, a przede wszystkim zapadł on przed zmianą ustawy o grach hazardowych, która miała miejsce 1 kwietnia 2017 r. Przepisy dotyczące wpisu do ww. Rejestru nie miały wcześniej swojego odpowiednika, jest to zatem w regulacjach związanych z grami hazardowymi instytucja nowa. Od decyzji Ministra Finansów z [...] września 2019 r. skarżący złożył skargę i wniósł o uchylenie decyzji Ministra i zobowiązanie organu do wydania decyzji w przedmiocie wykreślenia spornych domen z Rejestru oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 1 ust. 1 w zw. z art. 3 ugh poprzez uznanie, że do działalności prowadzonej przez skarżącego należy stosować ustawę o grach hazardowych, w sytuacji gdy rodzaj prowadzonej przez niego działalności - zrzeszanie graczy zainteresowanych wspólną grą w Lotto - nie podlegaj regulacjom ugh; 2) art. 15f ust. 4 ugh poprzez jego zastosowanie polegające na niewłaściwym uznaniu, że domeny www.clublotto.pl, clublotto.pl oraz sms.clublotto.pl służą do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ugh, w sytuacji gdy: a) ustawa o grach hazardowych nie przewiduje zakazu bycia posłańcem między urządzającym grę zgodnie z ustawą a uczestnikami tejże gry; b) skarżący nie oferuje żadnych gier hazardowych za pośrednictwem ww. domen, nie urządza gier za pośrednictwem ww. domen, jego działalność nie jest związana z urządzaniem gier; 3) art. 19 ust. 1 i 2 ugh poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że wykładnia tego przepisu przewiduje zakaz odbierania przez osobę nie będącą właścicielem kuponu wypłaty wygranej jako okaziciela; 4) art. 5 ust. 1b ugh poprzez uznanie, że skarżący będący właścicielem domen internetowych wpisanych w Rejestrze domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą narusza monopol Państwa w tym zakresie, w sytuacji gdy oferowane na ww. domen internetowych usługi nie można uznać za urządzanie gier hazardowych przez sieć Internet; 5) art. 28 ust. 2 ugh poprzez błędne uznanie, że działalność skarżącego prowadzona za pośrednictwem domen internetowych wpisanych w Rejestrze domen służących do oferowania gier hazardowych może być jedynie prowadzona na podstawie umowy agencyjnej zawartej przez spółkę prowadzącą działalność w zakresie gier liczbowych lub zakładów wzajemnych, w sytuacji gdy skarżący nie prowadzi sprzedaży kuponów Lotto, a jedynie zrzesza graczy zainteresowanych wspólną grą, skarżący pełni jedynie funkcję posłańca pomiędzy Totalizatorem Sportowym sp. z o.o. a współwłaścicielami kuponów; 6) art. 123 § 1 w zw. z art. 200 § 1 w zw. z art. 192 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.; zwanej dalej: "O.p.") poprzez brak umożliwienia stronie zapoznania się z materiałem dowodowym przed wydaniem zaskarżonej decyzji przez co naruszona została zasada czynnego udziału strony w postępowaniu, a strona została pozbawiona możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; 7) art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p. poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i w konsekwencji błędne przyjęcie, że domeny www.clublotto.pl, clublotto.pl oraz sms.clublotto.pl są wykorzystywane do urządzania gier hazardowych kierowanych do usługobiorców na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i w konsekwencji błędne przyjęcie, że zostały spełnione przesłanki wpisu ww. domen do Rejestru określone w art. 15f ust. 4 pkt 1 ugh. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Z uwagi na objecie Warszawy strefą czerwoną z tytułu panującej pandemii i wydaniem zarządzeń przez Prezesa NSA nr 39 z dnia 16 października 2020 r. i Prezesa WSA z dnia 16 października 20 r. nr 21 o odwołaniu rozpraw i kontynuowaniu działalności orzeczniczej w trybie posiedzeń niejawnych, sprawę przekazano do rozpoznania w trybie niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r., poz. 374). Przepis ten stanowi, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Skarga okazała się niezasadna. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – dalej: "ppsa"), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 ppsa wynika zaś, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art.134 § 1 ppsa sąd nie jest związany zarzutami skargi, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd rozpoznając skargę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 ppsa) korzystał ze wszystkich dowodów znajdujących się w aktach sprawy, zarówno w aktach administracyjnych jak i sądowych. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji, w granicach kompetencji przysługujących na podstawie ww. ustaw sądowi administracyjnemu, sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Sąd uznał, że organy administracji publicznej rozpoznając niniejszą sprawę nie naruszyły przepisów prawa materialnego w stopniu, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się również innych uchybień, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. W pierwszej kolejności sąd stwierdza, że stan faktyczny sprawy przyjęty przez Ministra Finansów, uznaje za ustalony prawidłowo i przyjmuje go za podstawę oceny zaskarżonej decyzji. Skarżący nie kwestionuje przy tym ustaleń faktycznych związanych z nazwami domen (domeny: www.clublotto.pl, clublotto.pl, sms.clublotto.pl.) wpisanymi do rejestru, w tym zasad funkcjonowania serwisu, wynikającymi z regulaminu serwisu. Spór pomiędzy organem a skarżącym w istocie odnosi się do oceny okoliczności faktycznych na gruncie mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa. W sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Zgodnie z art. 15f ust. 1 ugh minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi Rejestr domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą, zwany dalej "Rejestrem". W myśl art. 15f ust. 4 pkt 1 ugh wpisowi do Rejestru podlega nazwa domeny internetowej wykorzystywana do urządzania gier hazardowych bez koncesji, zezwolenia lub dokonania zgłoszenia wymaganego przez ustawę, kierowanych do usługobiorców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności gdy strony internetowe wykorzystujące nazwy takich domen są: a) dostępne w języku polskim; b) reklamowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący kwestionuje uznanie przez Ministra, że domeny będące jego własnością, były wykorzystywana do urządzania gier hazardowych niezgodnie z ugh. Strona twierdzi bowiem, że nie urządzała gier, a jedynie pośredniczyła (występowała w charakterze posłańca) pomiędzy Totalizatorem Sportowym sp. z o. o. a użytkownikami jej portalu (nabywała w ich imieniu i na ich rzecz kupony gier losowych oferowanych przez Totalizator Sportowy sp. z o. o.). Skarżący określa swoją działalność, jako spółdzielnia graczy; domena służy jedynie do zrzeszania graczy zainteresowanych wspólną grą, za pośrednictwem portalu zrzesza osoby zainteresowane zleceniem wykupienia zakładu w swoim imieniu. Zanim sąd merytorycznie odniesie się do sporu, to wyjaśnia, że analogiczne sprawy do przedmiotowej były już rozstrzygane prawomocnymi wyrokami Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Warszawie i oraz wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki WSA w Warszawie z 7 listopada 2018 r. V SA/Wa 352/18 z 29 stycznia 2019 r., V SA/Wa 1032/18, z 4 lutego 2019 r. V SA/Wa 1845/18, oraz NSA z 25 września 2019 r. II GSK 557/19, z 22 listopada 2019 r. II GSK 912/19 – wszystkie wyroki dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Sądy stanęły na stanowisku, że warunkiem wpisania domeny do Rejestru nie musi być okoliczność rozgrywania gier hazardowych na stronie internetowej wykorzystującej nazwę domenową, gdyż przepis art. 15f ust. 4 pkt 1 ugh obejmuje swym zakresem wszelką działalność związaną z urządzaniem gier hazardowych, stanowiącą choćby próbę obejścia przepisów ugh. Sądy także wskazały, że taki podmiot jak skarżąca nie jest i nigdy nie był uprawniony do pośredniczenia pomiędzy urządzającym gry Totalizatorem Sportowym sp. z o.o. a uczestnikami prowadzonych przez tę spółkę gier. Przepisy ugh nie przewidują możliwości pośrednictwa pomiędzy organizatorem gry hazardowej a jej uczestnikiem w zakresie czynności związanych z ich urządzaniem. Czynności te są dokonywane pomiędzy podmiotem urządzającym grę hazardową a graczem (uczestnikiem gry hazardowej). Z tego względu już sama próba pośredniczenia w tych czynnościach pomiędzy urządzającym grę a graczem, poza wypadkami przewidzianymi przez ustawę, stanowi naruszenie przepisów ugh. Z powyższymi tezami sąd rozpoznający sprawę w całej rozciągłości się zgadza i dodatkowo wyjaśnia. Podkreślenia wypada, że działalność gospodarcza dotycząca gier hazardowych jest działalnością reglamentowaną w sposób dość restrykcyjny. Wynika to ze specyfiki tej branży, która przynosi bardzo duże zyski, lecz osiągane są one w wyniku eksploatacji ekonomicznej naturalnej skłonności społeczeństwa do hazardu. TSUE w swych orzeczeniach podkreśla, że gry hazardowe stwarzają zagrożenia dla sytuacji ekonomicznej, społecznej i rodzinnej osób biorących w nich udział i mogą prowadzić do uzależniania porównywalnego z uzależnieniem od narkotyków i alkoholu. Zasada funkcjonowania gier hazardowych polega bowiem na tym, że grający w nie więcej tracą niż wygrywają. Organizujący gry hazardowe "sprzedają" bowiem w istocie iluzję szybkiego wzbogacenia się, kosztem realnego zubożenia się tych konsumentów, którzy się grom oddają. Ze społecznego punktu widzenia otwarcie wolnego rynku na ten sektor rodziłoby zatem skutki wyłącznie negatywne, gdyż leżąca u jego podstaw konkurencja nie przynosi w tym obszarze dla konsumentów spodziewanych korzyści. Stąd też TSUE przyjmuje, że szkodliwe dla jednostek i dla społeczeństwa konsekwencje moralne i finansowe, które wiążą się z grami hazardowymi, mogą uzasadniać szeroki zakres władztwa regulacyjnego państw członkowskich w odniesieniu do ustalenia niezbędnego poziomu ochrony konsumentów i porządku publicznego. Zasada swobody i równości gospodarczej, podlega zatem w tej dziedzinie ograniczeniom, wynikającym z przepisów ustawy regulującej prowadzenie gier hazardowych, jako ustawy szczególnej do ustawy o działalności gospodarczej (patrz: wyrok NSA z 19 września 1990 r. o sygn. akt II SA/Wa 460/90; publ. Mon. Praw. 1993, nr 3, s. 88). W kontekście powyższego zasadna jest szeroka interpretacja pojęcia "wykorzystywania domen" do urządzania gier hazardowych bez wymaganej koncesji lub zezwolenia lub zgłoszenia. Sąd podziela więc stanowisko Ministra, że warunkiem wpisania domeny do Rejestru nie musi być okoliczność rozgrywania gier hazardowych na stronie internetowej wykorzystującej nazwę domenową. Przepis art. 15f ust. 4 pkt 1 ugh obejmuje swym zakresem wszelką działalność związaną z urządzaniem gier hazardowych, stanowiącą choćby próbę obejścia przepisów ugh. W ocenie sądu Minister trafnie uznał, że domeny www.clublotto.pl clublotto.pl, sms.clublotto.pl. wykorzystywane były do urządzania gier hazardowych bez wymaganej koncesji lub zezwolenia lub zgłoszenia. Działalność skarżącego stanowiła bowiem obejście przepisów ugh dotyczących warunków urządzania gier hazardowych. Minister jednoznacznie ustalił, że za pośrednictwem przedmiotowych stron oferowane są usługi w zakresie realizacji uczestnictwa użytkownika w grach poprzez zakup dowodu udziału w grach liczbowych: Lotto, Lotto Plus, Mini Lotto, Kaskada, Multi Multi, Multi Multi Plus, objętych monopolem państwa, wykonywanym przez Totalizator Sportowy sp. z o.o. oraz w multijurysdykcyjnej grze Eurojackpot, której urządzanie na terenie polskiej jurysdykcji również objęte jest monopolem państwa, wykonywanym przez Totalizator Sportowy sp. z o.o. Organ zauważył, że wpisanie do przeglądarki internetowej nazwy domenowej clublotto.pl powoduje automatyczne otwarcie strony internetowej http://www.clublotto.pl, wykorzystującej nazwę domenową www.clublotto.pl. W związku z tym prawidłowa była konstatacja Ministra, że w sytuacji, gdy po wpisaniu nazwy domenowej następuje przekierowanie użytkownika do domeny służącej urządzaniu gier hazardowych zasadnym jest uznanie, iż domena przekierowująca również jest wykorzystywana do urządzania tych gier. W przypadku bowiem domen przekierowujących nie zawierają one odrębnych treści w swoich witrynach, jednak umożliwiają korzystanie z zawartości domeny, które takie treści posiadają. Prawidłowo także Minister stwierdził na podstawie zebranych dowodów, że działalność serwisu prowadzona za pośrednictwem domen: www.clublotto.pl, clublotto.pl, sms.clublotto.pl opiera się na zasadach określonych w regulaminie serwisu ("Regulamin zbiorowej gry Lotto na zasadach dobrowolnego udziału", "Regulamin zbiorowej gry Lotto Plus na zasadach dobrowolnego udziału", "Regulamin Abonamentów", "Regulamin Zbiorowej gry Mini Lotto na zasadach dobrowolnego udziału", "Oświadczenia i zastrzeżenia Firmy [...]"). Przedmiotowe regulaminy przewiduje tylko sobie właściwe opcje uczestnictwa w tych grach - gry grupowe, program lojalnościowy czy abonament. Także udział w grach również odbywa się w oparciu o dodatkowe sposoby uczestnictwa wynikające z regulaminu serwisu www.clublotto.pl np. poprzez sms. Ponadto, zasady dokonywania opłat związanych z udziałem w grach (sposoby płatności), jak również sposób naliczania wygranej odbywają się zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie serwisu. Są to zasady odrębne od tych wynikających z regulaminów gier liczbowych, organizowanych przez Totalizator Sportowy sp. z o.o. Nie zmienia tego fakt, że zasady udziału w poszczególnych grach np. wybór cyfr i liczb w odpowiedniej ilości do danej gry losowej następuje w oparciu o zasady poszczególnych gier, czy też ustalanie ich wyników w oparciu o losowania organizowane przez Totalizator Sportowy sp. z o.o. Udział w tych grach nie jest oparty na zawarciu przez uczestnika gry zakładu z jej organizatorem - Totalizatorem Sportowym sp. z o.o. Strona skarżąca nie jest i nigdy nie była uprawniona do pośredniczenia pomiędzy urządzającym gry Totalizatorem Sportowym sp. z o.o. a uczestnikami prowadzonych przez tę spółkę gier. Jak słusznie zauważył organ przepisy ugh nie przewidują możliwości pośrednictwa pomiędzy organizatorem gry hazardowej a jej uczestnikiem w zakresie czynności związanych z ich urządzaniem. Czynności te są dokonywane pomiędzy podmiotem urządzającym grę hazardową a graczem (uczestnikiem gry hazardowej). Z tego względu już sama próba pośredniczenia w tych czynnościach pomiędzy urządzającym grę a graczem, poza wypadkami przewidzianymi przez ustawę, stanowi naruszenie przepisów ugh (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 lipca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 33/18, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.gov.pl). W realiach rozpoznawanej sprawy nie sposób jednak uznać, że skarżący tylko pośredniczył pomiędzy Totalizatorem Sportowym sp. z o. o. a użytkownikami jej portalu. W świetle zapisów ugh uczestnikiem loterii pieniężnej i gry liczbowej organizowanej przez Totalizator Sportowy jest okaziciel dowodu udziału w grze, czyli skarżący. Nie zmienia tego fakt, że zakupuje on zakłady udziału w grze losowej z opłat uiszczonych przez użytkowników serwisu clublotto.pl oraz że uzyskane z tego tytułu wygrane wykorzystuje na wypłatę użytkownikom serwisu. W tym miejscu trzeba wskazać, że obiór wygranych przez użytkowników serwisu www.clublotto.pl nie następuje obligatoryjnie, ale związany jest ze skierowaniem żądania wypłaty wygranej za pośrednictwem swego konta użytkownika. W każdej chwili gracz ma prawo zażądać wypłaty faktycznych środków przypadających na niego z wygranej, dokonując polecenie rozliczenia Wypłata w wysokości równowartości kredytów na konto bankowe zainteresowanego wypłatą faktycznych środków gracza następuje w ciągu 7 dni od daty złożenia polecenia. Ponadto w regulaminie określona została minimalna kwota wypłaty 50 kredytów = 50 złotych. Tym samym ewidentnie w przypadku przedmiotowych domen, występuje ich wykorzystywanie do urządzania gier hazardowych w zakresie określonych czynności. Także kwestia ewidencji osób wygrywających (patrz art. 20 ust. 5 i 7 ugh) ewidentnie wskazuje, że wygrywającym jest okaziciel kuponu, a więc skarżący lub osoba przez niego upoważniona, a nie użytkownik serwisu (nie ma on żadnego prawa do uzyskania wygranej od Totalizatora Sportowego sp. z o.o. oraz nie może uzyskać zaświadczenia o wygranej). Dlatego też w żadnym wypadku nie można skarżącego uznać za posłańca pomiędzy Totalizatorem Sportowym sp. z o.o. a współwłaścicielami kuponów, gdyż to on w świetle przepisów jest wygrywającym, a kwestia późniejszego podziału ewentualnej wygranej nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy i jest kwestią wewnętrzną, cywilnoprawną pomiędzy organizatorem serwisu, a jego użytkownikami. Należy mieć również na uwadze art. 28 ust. 2 ugh stanowiący, że spółka prowadząca działalność w zakresie gier liczbowych, loterii pieniężnych lub zakładów wzajemnych może powierzyć innemu podmiotowi, na podstawie umowy agencyjnej, sprzedaż losów lub innych dowodów udziału w grze oraz przyjmowanie zakładów i stawek, a także wypłatę (wydanie) wygranych do wysokości określonej w regulaminie gry lub zakładu, z wyłączeniem takich czynności dotyczących zakładów wzajemnych urządzanych przez sieć Internet. W sprawie bezsporne jest, że strona nie prowadzi i nie prowadziła działalności w oparciu o umowę agencyjną z Totalizatorem Sportowym, w zakresie prawem dopuszczonego powierzania czynności związanych z urządzaniem gier hazardowych. A mimo to skarżący dokonywał, z wykorzystaniem przedmiotowych domen, czynności związanych z urządzaniem gier hazardowych, zastrzeżonych dla agenta, bez wymaganego prawem umocowania, jak również prowadził czynności wykraczające poza zakres dopuszczalnego prawem powierzenia czynności związanych z urządzaniem gier hazardowych. Bezspornym jest również, że nie legitymował się umocowaniem w tym zakresie, albowiem wolą ustawodawcy możliwość powierzenia tych czynności w sieci Internet została wyłączona. Działalność skarżącego prowadzona za pośrednictwem domen stanowi więc w istocie odsprzedaż użytkownikom serwisu clublotto.pl zakupionych przez stronę zakładów. Udział użytkowników serwisu w grach nie jest oparty na zawarciu przez nich zakładu z organizatorem gier - Totalizatorem Sportowym sp. z o.o. i wpłaceniu mu stawki za udział w grze. Zakład zawierany jest pomiędzy użytkownikiem serwisu a właścicielem serwisu (skarżącym), w ramach którego gracz typuje cyfry i liczby oraz wpłaca właścicielowi serwisu stawkę wraz ze stosowną opłatą za obsługę serwisową. Takiego stanu rzeczy nie zmienia fakt, że strona w ramach swojej działalności wykorzystuje wyniki gier (losowania w tych grach) prowadzonych przez Totalizator Sportowy sp. z o. o. oraz jego środki, pochodzące z wypłaconych wygranych. Nie ulega też wątpliwości, że strona nie posiada koncesji ani zezwolenia na urządzanie gier hazardowych. Ponadto skarżący w ramach swojego portalu organizowała gry, których nie przewiduje Totalizator Sportowy sp. z o. o., tj. gry grupowe – co wskazuje na samodzielną organizację gier przez skarżącego, jedynie z powołaniem się na wyniki losowań Totalizatora Sportowego sp. z o. o. Bez znaczenia przy tym są dywagacje skarżącego wskazujące na legalność wspólnej gry w gry Totalizatora Sportowego, ponieważ regulaminy gier liczbowych zatwierdzone przez Ministra Finansów nie zawierają zapisów o grupowym uczestnictwie w grach hazardowych wobec faktu, iż na gruncie ustawy o grach hazardowych takie rozwiązanie nie zostało dopuszczone. Tym samym, w ocenie sądu, organ nie naruszył w swoim rozstrzygnięciu przepisów prawa materialnego, w tym wymienionych w skardze art. 1 ugh (wskazującego na zakres regulacji ugh), który jak słusznie organ wskazywał nie przewidują możliwości tzw. pośrednictwa pomiędzy graczem a podmiotem urządzającym gry hazardowe, art. 3 ugh (stanowiącego, że urządzanie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz prowadzenie działalności w tym zakresie dozwolone jest na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia) oraz art. 5 ust. 1b ugh (urządzanie gier hazardowych przez sieć Internet, z wyjątkiem zakładów wzajemnych i loterii promocyjnych, jest objęte monopolem państwa). Organ bowiem w żadnym miejscu nie twierdził, że skarżący jest organizatorem gier stanowiących monopol państwa (gry liczbowe, loterie pieniężne). Przeciwnie ewidentnie wskazywał, że organizatorem tych gier jest spółka Totalizator Sportowy sp. z o.o., wykonująca w tym zakresie monopol państwa. Zasady uczestnictwa w tych grach określają regulaminy gier liczbowych i loterii pieniężnych, zatwierdzone przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych i nie są tożsame z zasadami wynikającymi z regulaminu przedmiotowego serwisu. W ocenie sądu organ nie naruszył w swoim rozstrzygnięciu także art. 15f ustawy o grach hazardowych. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że Minister nieprawidłowo zastosował art. 19 i art. 28 ugh, które szczegółowo regulują kwestie związane z: wypłatą wygranych w grach losowych (art. 19 ugh) oraz powierzaniem innym podmiotom (niż prowadzącym działalność w zakresie gier hazardowych) wykonywania czynności związanych z urządzaniem tych gier (art. 28 ugh). Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie prawidłowo zastosowanego art. 15f ugh, natomiast fakt pozostawienia nazw domen skarżącego w Rejestrze domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą nie uzasadnia twierdzenia strony, że zdaniem Ministra działalność strony powinna opierać się na umowie zawartej z Totalizatorem Sportowym o powierzeniu czynności z zakresu urządzania gier oraz, że strona powinna spełniać wymogi urządzającego gry. Stwierdzenie przez Ministra, że skarżący nie spełniała wymogów ustawowych do urządzania gier hazardowych należało do kategorii ustaleń faktycznych, leżących u podstaw zastosowania art. 15f ugh. Natomiast każdy podmiot będący właścicielem domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych powinien liczyć się z konsekwencjami w postaci wpisu nazw domen do stosownego Rejestru, nie zaś przypisywać organowi sugestii co do potrzeby uzupełnienia wymogów ustawowych w zakresie urządzania gier losowych. Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej na wstępie należy podkreślić, że w art. 15f ust. 9 ustawy o grach hazardowych ustawodawca wskazał, że minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje decyzję o pozostawieniu nazwy domeny w Rejestrze, jednocześnie zaś w art. 15f ust. 10 ugh wpisano, że do decyzji, o której mowa w ust. 9, nie stosuje się przepisu art. 221 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ani przepisu art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Tym samym regulacje zawarte w art. 15f ugh w sposób szczególny określają tryb związany z kwestionowaniem dokonanego wpisu do Rejestru, wskazując formę jego zakwestionowania w postaci sprzeciwu, jego zakres, katalog podmiotów uprawnionych, termin na wniesienie sprzeciwu oraz termin na jego rozpatrzenie. Powyższe oznacza, że podczas załatwiania sprzeciwu organ stosuje przepisy Ordynacji podatkowej w zakresie dotyczącym decyzji (formy tego dokumentu, elementów, treści), a nie wszystkie etapy i wymogi postępowania poprzedzającego jej wydanie (określone w Ordynacji podatkowej). Podkreślenia wymaga, że kwestia wpisania określonej domeny do Rejestru była już przedmiotem rozważań tutejszego sądu i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ten ostatni w wyroku z 22 listopada 2019 r. II GSK 912/19 zasadnie wyjaśnił, że cyt. "Sam wpis do Rejestru nie ma charakteru decyzji, lecz stanowi czynność materialno-prawną. Formę decyzji przybiera zaś odpowiedź na sprzeciw od dokonanego wpisu (...). W przypadku procedury wpisu do Rejestru ustawodawca nie tyle nie wyłączył, co nie przewidział w zakresie rozpatrywania sprzeciwu od wpisów do Rejestru stosowania przepisów Ordynacji podatkowej". Sąd orzekający podkreśla, że specyficzny charakter wpisu do Rejestru sprawia, że strona kwestionująca ten wpis, powinna zgodnie z art. 15f ust. 8 pkt 2 ugh w sprzeciwie wskazać wszelkie okoliczności, które przemawiają za uznaniem, że w odniesieniu do danej domeny nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 15f ust. 4 ugh uprawniające do wpisania jej do Rejestru. Prawidłowo bowiem zauważył NSA w powołanym wyroku, że cyt. "chociaż zastosowanie przepisów O.p., w tym art. 123 § 1 O.p. nie zostało wyraźnie wyłączone przez ustawodawcę w ugh, to decydujące jednak znaczenie dla oceny zarzutu naruszenia tego przepisu ma wskazana wyżej szczegółowa regulacja art. 15f ust. 9 i 10 in fine ugh. Zauważyć należy, że na Ministra nałożony został obowiązek wydania decyzji o pozostawieniu nazwy domeny w Rejestrze albo o jej wykreśleniu z Rejestru – w terminie 7 dni od dnia otrzymania sprzeciwu. Wobec niestosowania w tych postępowaniach przepisów o postępowaniu odwoławczym, trudno jest założyć, by racjonalny ustawodawca nakładał na organ obowiązek, który z uwagi na treść art. 123 § 1 O.p. nie mógłby zostać z natury rzeczy dochowany. Wobec takiej regulacji umożliwienie stronie – przed wydaniem decyzji – wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów byłoby albo w ogóle niemożliwe, albo miałoby charakter iluzoryczny". Tym samym zarzut braku zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu jest zupełnie niezasadny. Podkreślenia wymaga, że wpisanie nazwy domeny do Rejestru opiera się na zidentyfikowanej treści domeny, a mianowicie, że jest ona wykorzystywana do urządzania gier hazardowych bez wymaganych zgód oraz że jest ona kierowana do usługobiorców z terytorium Polski. Właściciel takiej domeny posiada pełną wiedzę co do treści na niej umieszczanych, komu i na jakich zasadach je udostępnia itp. Tylko ten podmiot decyduje jakiego rodzaju działalność będzie prowadził z wykorzystaniem domeny, czyli jaka dziedzina i jakie treści będą prezentowane na stronie internetowej. Natomiast obowiązek wydania rozstrzygnięcia w terminie 7 dni powoduje, że wszystkie dowody i twierdzenia strona winna złożyć ze sprzeciwem, w sposób umożliwiający organowi zweryfikowanie zasadności dokonanego wpisu, gdyż w dalszej części postępowania nie będzie ona korzystała z czynnego udziału w postępowaniu. W ocenie sądu zaskarżona decyzja jest prawidłowa i nie narusza art. 122, art. 187 § 1 art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 ugh. Decyzja ta zawiera wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne, zaś dokonana przez Ministra ocena dowodów nie miała cech oceny dowolnej, nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny i wobec tego korzystała z ochrony przewidzianej w art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Minister opisał stan faktyczny sprawy w sposób wyczerpujący, odniósł się do wszystkich okoliczności sprawy oraz zarzutów zawartych w sprzeciwie, a prawne uzasadnienie decyzji spełnia wymogi art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Organ w sposób prawidłowy ocenił zebrany materiał dowodowy, który bez przekroczenia granic ustawowych poddał rzetelnej analizie i ocenie, wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. Sąd w pełnym zakresie podziela stanowisko organu, że powołany przez stronę, na etapie sprzeciwu, wyrok Sądu Rejonowego w P. G.i J.w P. z [...] stycznia 2012 r. sygn. akt [...] nie wiąże organu administracji publicznej rozpatrującego sprzeciw wniesiony na podstawie art. 15f ust. 7 ugh. Postępowanie karne skarbowe i postępowanie administracyjne, do którego stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, są względem siebie odmienne i mogą być prowadzone niezależnie od siebie. Na powyższe wskazał m.in. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 21 października 2015 r. sygn. akt P 32/12, który rozstrzygnął wzajemną relację sankcji karnych i administracyjnych z tytułu urządzania gier na automatach bez zezwolenia. Podkreślić należy, że przepisy ustawy o grach hazardowych, przewidujące określony tryb dokonywania wpisu domen do stosownego Rejestru oraz rozpatrywania sprzeciwu od takiego wpisu, wskazują jednoznacznie organ uprawniony i zobowiązany do oceny stanu faktycznego i zastosowania odpowiedniego reżimu prawnego, jakim jest Minister Finansów. Oznacza to, że wyłączną kompetencją Ministra jest ocena zaistnienia przesłanek wpisu domen do Rejestru określonych w art. 15f ust. 4 ustawy o grach hazardowych. Co więcej jak słusznie także zauważył organ wyrok został wydany w 2012 r., a więc przed zmianą przepisów dotyczącą wpisywania domen do Rejestru, która miała miejsce 1 kwietnia 2017 r. Ponadto przedmiotem postępowania nie było ustalenie czy skarżący urządza gry hazardowe i wbrew temu co twierdzi skarżący organ nie dokonał klasyfikowania działalności strony jako "urządzanie" gier hazardowych. W Rejestrze, o którym mowa w art. 15f ugh nie umieszcza się podmiotu urządzającego gry hazardowe. Wpisowi do Rejestru podlega nazwa domeny oraz data i czas dokonania wpisu i tylko w zakresie art. 15f ugh organ prowadził swoje postępowanie. Sąd z racji odstąpienia w skardze od wskazywania, że działalność taką jaką prowadzi strona jest dopuszczalna i na dowód czego przedstawia interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] czerwca 2013 r., nr [...] zgodnie z którą za prawidłowe zostało uznane stanowisko, iż pośrednictwo w zakresie kupowania losów lotto opodatkowane jest podatkiem VAT stwierdza, iż w sposób prawidłowy Minister odniósł się do wskazywanej interpretacji indywidualnej. Nie powtarzając argumentów zawartych w decyzji, sąd jedynie wskaże, że w całości jej podziela i traktuje za własne. Nie było zatem podstaw, wobec prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy i przeprowadzenia postępowania w zgodzie z zasadami ogólnymi postępowania podatkowego, w tym również z zasadami dotyczącymi gromadzenia i oceny materiału dowodowego, do uwzględnienia stanowiska wyrażonego w powyższym wyroku. Odmienna ocena materiału dowodowego, niż jak to chciałby skarżący, nie stanowi naruszenia przepisów postępowania uzasadniających uwzględnienie skargi. Reasumując sąd, nie będąc związany zakresem skargi, stwierdził na podstawie akt sprawy oraz dowodów dopuszczonych na rozprawie, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.