I SA/Gd 1957/19

SENTENCJA Dnia 26 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 26 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić Skarżącemu uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 983 zł (słownie: dziewięćset osiemdziesiąt trzy). UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. D. – dalej jako "Skarżący " na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 sierpnia 2019 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. W dniu 17 września 2020 r. Skarżący reprezentowany przez doradcę podatkowego wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 września 2020 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez: nadesłanie jednego egzemplarza podpisanej skargi kasacyjnej, oraz o sformułowanie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo o złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o rozpoznanie sprawy na rozprawie oraz nadesłał niepodpisaną fotokopię skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przepisy Działu IV Rozdziału 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), określają szczegółowo wymogi formalne skargi kasacyjnej oraz zasady i tryb wnoszenia tego środka odwoławczego od wyroków sądów administracyjnych pierwszej instancji. Zgodnie z art. 176 § 2 zd. 1 skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony (...). Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Jak natomiast stanowi art. 47 § 2 p.p.s.a., odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (...). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przekładając powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z tej przyczyny, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione przez pełnomocnika Skarżącego, będącego doradcą podatkowym. Należy zaznaczyć, że pismem z dnia 17 września 2020 r. pełnomocnik Skarżącego, na podstawie udzielonego przez Skarżącego pełnomocnictwa sporządził i złożył skargę kasacyjną od wskazanego powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Nie budzi wątpliwości, że powyższa skarga kasacyjna zawierała braki formalne, na które wskazał Przewodniczący Wydziału w zarządzeniu z dnia 29 września 2020 r. wzywającym do ich usunięcia ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika – autora skargi kasacyjnej - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik Skarżącego złożył stosowne oświadczenie oraz nadesłał niepodpisaną fotokopię skargi kasacyjnej, wobec czego nie może ona zostać uznana za odpis złożonej skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 47 p.p.s.a. Przepis ten wyraźnie stanowi, co należy rozumieć przez odpis pisma. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny z układem graficznym oryginału (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie pełnej zgodności jego treści z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje wtedy odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Za takim poglądem przemawia art. 47 § 2 p.p.s.a., który mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej) wymaga ich uwierzytelnienia. W niniejszej sprawie, Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi kasacyjnej, tymczasem pełnomocnik Skarżącego przedłożył jedynie niepodpisaną fotokopię skargi kasacyjnej. Powyższe prowadzi do wniosku, że w zakreślonym terminie doradca podatkowy reprezentujący Skarżącego nie uzupełnił braków formalnych sporządzonej przez siebie skargi kasacyjnej. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie powołanego powyżej art. 178 p.p.s.a., orzekł, jak w punkcie 1. postanowienia. W punkcie 2. postanowienia Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.