II SA/Bd 661/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Protokolant: Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu stosowania się do wymogów sanitarno-higienicznych 1. oddala skargę, 2. przyznaje adwokat M. K. – M. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług, w łącznej kwocie 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE Decyzją nr[...], znak sprawy: [...] z dnia [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nakazał M. S. prowadzenie działalności gospodarczej na rynku żywnościowym zgodnie z decyzję zatwierdzającą (nr [...]r.) oraz stosowanie podczas tej działalności opracowanych przez siebie procedur opartych na systemie HACCP. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, że w decyzji nr [...]r. określone zostały warunki konieczne do spełnienia przez M. S. podczas prowadzenia działalności na rynku żywnościowym. Ponadto wskazano, że strona przedkładając opracowane dla swojej działalności procedury sanitarne oparte na systemie HACCP, zobowiązała się do wprowadzenia do obrotu jaj spożywczych zgodnie z tymi procedurami. Zobowiązanie to dotyczyło w szczególności zapewnienia warunków temperaturowych, pozwalających eliminować zagrożenia zdrowotne lub w znacznym stopniu zmniejszać te zagrożenia. Zdaniem organu, mimo wiedzy dotyczącej zagrożeń zdrowotnych wynikających z nie przestrzegania prawa żywnościowego, M. S. świadomie nie stosował w praktyce procedur sanitarnych przyjętych przez siebie, w szczególności nic mierząc (w okresie od czerwca do grudnia 2009 r.) temperatury w magazynie do przechowywania jaj, w środku transportu służącego do ich przewozu, a także w ruchomym punkcie sprzedaży podczas oferowania jaj spożywczych konsumentowi końcowemu. W ocenie organu, taki sposób postępowania stanowi świadome narażenie zdrowia i życia konsumentów poprzez stwarzanie i akceptowanie warunków umożliwiających przeżywanie i namnażanie się drobnoustrojów chorobotwórczych oraz umożliwiających uszkadzanie kutikuli pokrywającej skorupkę jaj, co w konsekwencji potęguje zagrożenia, gdyż drobnoustroje mogą penetrować do treści jaj (mają doskonałe warunki do przetrwania i rozwoju), a konsument nic jest w stanie ich wyeliminować. Podczas prowadzonego postępowania dowodowego wykazano, iż strona dokonywała sprzedaży jaj konsumpcyjnych w temperaturze niezgodnej z prawem żywnościowym, to jest w temperaturze poniżej +5˚C, a nawet w temperaturze poniżej 0˚C, przy czym przepisy szczegółowe wyraźnie zabraniają poddawania jaj konsumpcyjnych jakimkolwiek formom utrwalania, a za takie należy uznać mrożenie, czyli utrzymanie w temperaturze poniżej 0˚C. Dopuszczalne krótkotrwałe przechowywania i transportowania w temperaturze poniżej +5˚C ale do 0˚C, możliwe jest do zaakceptowania przy jednokrotnym zdarzeniu. Wskazano, że nie można akceptować wielokrotnego obniżania temperatury jaj w obrocie poniżej wartości granicznej -+5˚C, bowiem byłoby to w sprzeczności z nadrzędną zasadą utrzymania jaj w stałej temperaturze. Biorąc pod uwagę specyfikę jaj konsumpcyjnych jako środka spożywczego i możliwość przenoszenia na ich powierzchni i w ich treści drobnoustrojów chorobotwórczych, organ uznał utrzymanie nakazanych prawem norm i procedur za niezbędne do ochrony zdrowia i życia konsumentów, dlatego w związku z opisanymi zagrożeniami nie można akceptować nieposiadania przez stronę w czasie wprowadzania do obrotu jaj konsumpcyjnych urządzenia do pomiaru temperatury. Wykorzystywana przez stronę infrastruktura i wyposażenie umożliwia prowadzenie działalności na rynku żywnościowym jedynie w określonych, ograniczonych warunkach. Pojazd dostawczy służący transportowi jaj nie jest pojazdem specjalistycznym, stąd też nie może służyć jako ruchomy punkt sprzedaży oraz zapewnić utrzymanie stałej temperatury, ponieważ można nim transportować żywność w szczelnych pojemnikach i jedynie na niewielkie odległości. Zdaniem organu, strona świadomie łamała prawo żywnościowe i potęgowała zagrożenia zdrowotne poprzez dokonywanie sprzedaży z wnętrza skrzyni ładunkowej pojazdu (sprzedający znajdował się wewnątrz skrzyni ładunkowej), podczas utrzymywanie się temperatury na zewnątrz znaczne poniżej 0˚C. Podniesiono również, że w skrzyni ładunkowej podczas sprzedaży strona używała promiennika gazowego zasilanego z butli gazowej i używanie tego urządzenia grzewczego znacznie zwiększało wilgotność powietrza wewnątrz pojazdu (mieszanka propanowi - butanowa podczas spalania zamienia się w dwutlenek węgla i wodę), a powstająca para wodna osiadając no ochłodzonej i zamrożonej powierzchni jaj tworzy cienką warstwę wody stwarzając bardzo dobre warunki do rozwoju bakterii chorobotwórczych. Jednocześnie możliwość zamrożenia tej warstwy wody prowadzi do uszkodzenia ochronnej kutikuli. Umieszczenie w skrzyni ładunkowej jaj konsumpcyjnych, urządzeń grzewczych oraz obecność w tym miejscu sprzedającego uniemożliwia w ocenie organu utrzymanie higieny, w szczególności ze względu na niemożliwość dokonywania skutecznych zabiegów dezynfekcyjnych (nie jest to pojazd specjalistyczny). W odwołaniu od powyższej decyzji M. S. podniósł, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego tj. art. 107 § 1 i § 3 Kpa, w szczególności zawierała zbyt ogólną sentencję poprzez brak skonkretyzowania naruszeń i obowiązków, nie posiadała uzasadnienia prawnego w odniesieniu do przedstawionych treści uzasadnienia faktycznego, powiązania zawartych treści uzasadnienia faktycznego z obowiązującymi zapisami prawa oraz delegacji prawnej inspekcji sanitarnej do oceny powszechnie używanych urządzeń grzewczych i warunków ich stosowania. Ponadto odwołujący się wniósł również o wyłączenie organu I instancji od udziału w postępowaniu w sprawie na podstawie art. 24 § 3 Kpa. Państwowy [...] Inspektor Sanitarny w [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzja z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż w dniu [...]r. przeprowadzono kontrolę sanitarną punktu sprzedaży jaj spożywczych na targowisku w Ch., magazynu jaj oraz środka transportu do przewozu jaj, w wyniku kontroli stwierdzono, że w punkcie sprzedaży jaj nie jest prowadzony monitoring temperatur (temperatury nie są odnotowywane w rejestrze), takiego monitoringu nie prowadzi się także w środku transportu, którym przewożone są jaja, brakowało także zapisów dotyczących procesów mycia i dezynfekcji. W dniu [...]r. przeprowadzono ponowną kontrolę punktu sprzedaży jaj na targowisku w Ch. Była to kontrola tematyczna dotycząca warunków sanitarnych - temperatury w jakiej prowadzona jest sprzedaż jaj przez M. S. Organ ustalił, że obrót jajami odbywał się z kabiny ładunkowej samochodu marki [...] o nr rejestracyjnym[...], w której zorganizowano stoisko sprzedaży jaj. Dwukrotnie dokonywano pomiaru temperatury w pomieszczeniu kabiny ładunkowej i wynosiła ona -2°C i -2,5°C (przy drzwiach) oraz +2°C i +4°C (wewnątrz przy kabinie kierowcy). Kolejna kontrola tematyczna dotycząca warunków temperatury sprzedaży jaj odbyła się w dniu [...]r. i podczas tej kontroli pomiary wskazywały, że temperatura mierzona w skrzyni z jajami usytuowanej w pobliżu kabiny kierowcy wynosiła +3,5°C i +4°C, a sprzedający stosował jako źródło ciepła gazowy promiennik. Z uwagi na powyższe, w ocenie Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] wydanie zaskarżonej decyzji przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] nakazującej M. S. prowadzenie działalności gospodarczej na rynku żywnościowym zgodnie z decyzją zatwierdzającą (nr [...] r.) oraz stosowanie podczas tej działalności opracowanych przez siebie procedur opartych na systemie HACCP było uzasadnione. Wskazano, że zgodnie z art. 31 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, właściwy organ zatwierdza zakład do celów określonej działalności, ale jedynie wtedy, gdy podmiot prowadzący przedsiębiorstwo żywnościowe wykaże, że spełnia odpowiednie wymagania prawa żywnościowego, dlatego oczywistym jest, że w świetle przywołanego przepisu zatwierdzenie zakładu dotyczy tylko i wyłącznie takiej działalności, która została wskazana w decyzji zatwierdzającej zakład z dnia [...] r. Organ odwoławczy podkreślił również, że rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych ( Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004) w art. 6 ust.2 wskazuje, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego zapewniają, iż właściwy organ zawsze posiada aktualne informacje na temat zakładów, w tym poprzez powiadamianie o każdej istotnej zmianie w działalności i o każdym zamknięciu istniejącego zakładu. Tak więc w przypadku jakiejkolwiek zmiany mającej istotny wpływ na bezpieczeństwo żywności (zmiana miejsca i warunków sprzedaży jaj) strona miała obowiązek poinformować Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o tym fakcie. Podniesiono również, że zapisy art. 2 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 589/2008 wskazują, że jaja klasy A nie są poddawane utrwaleniu ani chłodzeniu. Skoro zatem odwołujący wprowadza do obrotu jaja klasy A, to w ocenie organu nie może poddawać ich zabiegom utrwalania, ani chłodzeniu. Wskazano, że powyższy przepis odnosi się także do warunków, jakie nie są prawidłowe podczas przeprowadzania procedury produkcji jaj chłodniczych. Organ stwierdził, że zapisy te nie dotyczą warunków wprowadzania do obrotu jaj przez M. S. (nie są to jaja chłodnicze) i przedstawiona w odwołaniu argumentacja wskazuje na nieprawidłową interpretację tego zapisu. Organ odwoławczy nie zgodził się również z zarzutem dotyczącym naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 107 § 1 i § 3 Kpa, ponieważ w uzasadnieniu swojej decyzji Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ch. przedstawił w sposób wyczerpujący przesłanki, które były podstawą wydania tej decyzji, a nakazy zawarte w sentencji decyzji jasno wskazują na zakres obowiązków, które strona powinna wykonać i stosować w prowadzonej działalności. W skardze do sądu M. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności przepisów art. 107 § 1 i § 3 kpa oraz naruszenie prawa proceduralnego, a mianowicie: art. 6, 7, 8, 9, 11 kpa co do sposobu prowadzenia postępowania administracyjnego. Skarżący podniósł, iż został poddany licznym kontrolom, na podstawie których została wydana decyzja nakazująca działanie zgodnie z decyzją zatwierdzającą oraz stosowanie procedur zgodnych z systemem HACCP i oświadczył, że nie mógł się dostosować do tych decyzji, ponieważ cały czas wykonywał swoje obowiązki zgodnie z decyzją zatwierdzającą oraz zgodnie z opracowanymi procedurami zgodnymi z systemem HACCP. W ocenie skarżącego, brak jasnych i precyzyjnych wytycznych, popartych konkretnymi przepisami, uniemożliwiał ustalenie rzeczywistych oczekiwań organu kontrolującego i z tego też powodu został zmuszony do odwołania się od tej decyzji wskazując rażące zaniedbania organu l Instancji. Skarżący zwrócił uwagę, że organ II Instancji zauważył, iż jaj oferowanych przez niego, zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie można uznać za jaja poddane procesowi chłodzenia i z tego też powodu są zgodne z obowiązującymi normami handlowymi dla jaj klasy A, czyli przeznaczonymi do handlu detalicznego. W ocenie skarżącego w decyzjach organu l Instancji nie sposób ocenić co jest wytyczną organu kontrolującego, a co jedynie, jak to określił organ II Instancji "opisem wpływu", ponieważ w obu przypadkach brak jest jakichkolwiek uzasadnień prawnych czy faktycznych, a sugestie w tym zakresie opierają się nie popartych żadnymi dowodami teoriach. Tym samym, zdaniem skarżącego, decyzje te naruszają art. 6, 7, 8, 9, 11, 107 kpa., a ponieważ te naruszenia są nagminne należałoby spełnić prośbę skarżącego i przekazać sprawę innemu Inspektorowi, który nie miałby osobistego zaangażowania w tę sprawę. Skarżący zwrócił uwagę również na fakt, iż zarówno organ l Instancji, jak również organ II Instancji opierają swoje zarzuty na niezgodności z posiadanymi kopiami procedur opartych na systemie HACCP, jednak żaden z organów nie zapoznał się z uaktualnionymi procedurami, które były dostosowane do obowiązujących przepisów i zgodnie z którymi skarżący postępował podkreślając, że na przedsiębiorcy ciąży obowiązek dbania o prawidłowość tych, czego kontrolujący nawet nie zweryfikowali. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie, powołując się na szczegółowe, merytoryczne uzasadnienie swojego stanowiska zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Bezpośrednią podstawą prawną decyzji wydanych wobec skarżącego był art. 54 Rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE seria L, Nr 165, s. 1, z późn. zm.; daje jako: rozporządzenia Nr 882/2004). Zgodnie z ust. 1 tego przepisu w sytuacji, gdy właściwy organ wykryje niezgodności, podejmuje on działanie zapewniające, że podmiot gospodarczy zastosuje środki zaradcze. Podczas decydowania, jakie podjąć działanie, właściwy organ uwzględnia rodzaj niezgodności oraz poprzednie dane podmiotu gospodarczego w zakresie niezgodności. Problematyka dotycząca wymogów higienicznych w odniesieniu do przedsiębiorstw sektora spożywczego została w zasadniczej części uregulowana odpowiednimi aktami prawodawstwa wspólnotowego. Wchodzące w skład unijnego prawodawstwa rozporządzenia stanowią akty wtórnego prawa wspólnotowego, będąc źródłem prawa o bezpośredniej skuteczności. Oznacza to, że taki akt stosowany jest bezpośrednio i bezpośrednio obowiązuje w porządku prawnym państwa wchodzącego w skład Unii Europejskiej. Stanowiące przedmiot zaskarżonej decyzji wymagania higieniczne uregulowane zostały w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2006 r. Nr 171, poz. 1225). Jak stanowi art. 59 ust. 1 tej ustawy podmioty działające na rynku spożywczym są obowiązane przestrzegać w zakładach wymagań higienicznych określonych w rozporządzeniu nr (WE) 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L.04. 139.1 ze zm.). Z preambuły ww. rozporządzenia wynika, że ma ono na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów w odniesieniu do bezpieczeństwa żywności od miejsca produkcji podstawowej aż do wprowadzenia do obrotu. Bezpieczeństwo żywności wynika z kilku kwestii: ustawodawstwo powinno ustanawiać minimalne wymogi higieny, powinny odbywać się urzędowe kontrole w celu sprawdzania zgodności przedsiębiorstw sektora spożywczego, a przedsiębiorstwa sektora spożywczego powinny ustanawiać i realizować programy i procedury dotyczące bezpieczeństwa żywności w oparciu o zasady HACCP (System Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli). Obowiązkiem wdrożenia zasad systemu HACCP zostali objęci wszyscy producenci produkujący lub wprowadzający do obrotu żywność, za wyjątkiem producentów na etapie produkcji pierwotnej, proporcjonalnie do charakteru i rozmiaru przedsiębiorstwa. HACCP jest systemowym postępowaniem mającym na celu identyfikację zagrożeń jakości zdrowotnej żywności oraz ryzyka ich wystąpienia podczas wszystkich etapów procesu produkcji i dystrybucji żywności. Jest to również system, który kontroluje i opanowuje wszystkie zagrożenia istotne z punktu widzenia konsumenta i ochrony jego zdrowia. System HACCP obejmuje siedem podstawowych zasad, w tym zasadę prowadzenia odpowiedniej dokumentacji. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić zatem należy, że nie można dopatrzyć się naruszenia prawa ze strony organów sanitarnych, które w sposób nie budzący zastrzeżeń Sądu stwierdziły uchybienia sanitarne wskazane w protokole kontroli nr [...]r. oraz nr [...]r. przeprowadzonej przez organ l instancji. Dokonane ustalenia stanu faktycznego oparte na podstawie wyników kontroli w sposób bezsporny ujawniają uchybienia sanitarne, stanowiące naruszenie postanowień decyzji nr [...]r. W wyniku przeprowadzonych w dniach [...] r. kontroli sanitarnych stwierdzono, że w punkcie sprzedaży jaj na targowisku w Chełmnie prowadzonym przez M. S. nie jest prowadzony monitoring temperatur przechowywania jaj. Monitoringu temperatur nie prowadzono także w środku transportu, którym przewożone były jaja, brakowało także zapisów dotyczących procesów mycia i dezynfekcji. Dokonano kilkukrotnych pomiarów temperatury w pomieszczeniu kabiny ładunkowej samochodu, z której odbywała się sprzedaż jaj z uwagi na niesprzyjające warunki atmosferyczne. Na podstawie tych pomiarów można było uznać, że warunki sprzedaży jaj były niewłaściwe, ponieważ przechowywanie jaj w temperaturach od 2°C do + 4°C nie jest zgodne z obowiązującymi przepisami (załącznik III, Sekcja X, Rozdział I, pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego oraz rozporządzenie (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj. Prawodawca określił temperaturę składowania jaj spożywczych, stanowiąc, że jaj nie można przechowywać w temperaturze niższej niż + 5°C (kwalifikacja jaj jako chłodzone). Zapisy dotyczące wymagań związanych z przechowywaniem jaj i ich sprzedażą zawarte zostały również w opracowanych przez stronę procedurach opartych na systemie HACCP (system analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli), które wskazują jako prawidłowy zakres temperatur przechowywania i sprzedaży jaj od +5°C do +20°C (+3°C) - załącznik: 3/GMP-2, "Instrukcja Robocza: Sprawdzanie temperatury". Opracowany przez M. S. dokument stanowi zbiór zasad, które podmiot wprowadzający do obrotu środki spożywcze zobowiązany jest stosować w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności. Dokument ten jest również istotny ze względu na prowadzone kontrole urzędowe, które sprawdzają prawidłowość stosowania w praktyce tych zasad. Ustalenia przedstawione wyżej były podstawą do wydania decyzji nr [...]r. - zalecenia wskazującego na obowiązek stosowania podczas prowadzonej przez M. S. działalności opracowanych przez siebie procedur opartych na zasadach HACCP. W decyzji tej nakazano również prowadzenie działalności gospodarczej na rynku spożywczym zgodnie z decyzją zatwierdzającą zakład tj. sprzedaż detaliczną jaj z ruchomego punktu sprzedaży składającego się z zamykanych pojemników transportowych, ustawianych na podestach, wyposażonego dodatkowo w stosowny namiot oraz w określonych przez M. S. zakresach temperatur. Stan faktyczny wskazywał natomiast, że strona prowadzi sprzedaż artykułów spożywczych z samochodu marki [...], urządzając stanowisko handlowe w kabinie ładunkowej pojazdu. Sporządzone w trakcie kontroli sanitarnych protokoły zostały przez stronę podpisane, nie zostały zgłoszone zastrzeżenia i nie złożono wniosków dowodowych. W świetle powyższego nie można więc uznać, że działania podejmowane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz ich ocena przez Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] nie zostały poparte stosownymi dowodami, a wydane decyzje nie posiadały właściwego uzasadnienia prawnego i faktycznego. Nie można także wskazywać, że organy nie działały na podstawie przepisów prawa, nie podjęły wszelkich kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz nie wypełniły zasady udzielania informacji. Słuszne jest stanowisko organu odwoławczego, iż zarzucając organowi naruszenie ogólnych zasad postępowania administracyjnego skarżący nie bierze pod uwagę, że załatwiając sprawę administracyjną organ powinien mieć na względzie także interes społeczny, a w interesie społecznym leży, aby wprowadzanie do obrotu środka spożywczego następowało przy zachowaniu należytych zasad higienicznych i zdrowotnych w celu zagwarantowania skutecznej ochrony zdrowia ludzkiego. Niesłuszny jest również zarzut naruszenia przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej zasady analizowania wszystkich dokumentów istotnych do ustalenia i oceny stanu faktycznego. Organy urzędowej kontroli żywności dokonały weryfikacji posiadanych przez stronę instrukcji i procedur Dobrej Praktyki Higienicznej i Dobrej Praktyki Produkcyjnej. W dniu 13.01.2010 r. podczas przesłuchania w sprawie złożenia wyjaśnień dotyczących toczących się postępowań administracyjnych M. S. przedłożył dokumentację opartą na systemie HACCP. Na jej podstawie ustalono, że zostały uzupełnione zapisy w kartach kontroli temperatury, wilgotności i rejestrach mycia i dezynfekcji oraz to, że nie dokonano żadnych znaczących zmian w treści i formie opracowanych instrukcji i procedur systemu. Słuszne jest stanowisko skarżącego, który wskazuje, że na przedsiębiorcy ciąży obowiązek dbania o prawidłowość procedur, ale – na co słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy - zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004 str. 1) art. 6 ust. 2, przedsiębiorstwa sektora spożywczego zapewniają, iż właściwy organ zawsze posiada aktualne informacje na temat zakładów, w tym poprzez powiadamianie o każdej istotnej zmianie w działalności i o każdym zamknięciu istniejącego zakładu. Tak więc w przypadku jakiejkolwiek zmiany mającej istotny wpływ na bezpieczeństwo żywności np. zmiana miejsca i warunków sprzedaży jaj, istniał bezpośredni obowiązek poinformowania Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o takim fakcie. Mając na względzie fakt, iż działalność skarżącego polega na wprowadzaniu do obrotu jaj świeżych, organy sanitarne słusznie wskazały usunięcie stwierdzonych uchybień poprzez nakazanie prowadzenia działalności gospodarczej na rynku spożywczym zgodnie z warunkami decyzji z [...] r. i przy zastosowaniu procedur opracowanych przez skarżącego na podstawie zasad HACCP. W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, że przeprowadzonemu w niniejszej sprawie postępowaniu nie można zarzucić naruszenia art. 7 Kpa poprzez nie zebranie w sprawie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie rozpatrzenie go. Stan faktyczny sprawy wykazuje się bowiem niskim stopniem złożoności, a stanowiska stron występujących w sprawie są jednoznaczne. Podkreślenia wymaga również brak występowania przesłanek określonych przepisem art. 8 Kpa. Okoliczności sprawy zostały bowiem dokładnie wyjaśnione, a w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał na motywy wydanego rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.