II SA/Kr 1103/05

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie WSA: Krystyna Daniel WSA: Barbara Pasternak Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi J. B. i K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. na rzecz skarżących kwotę 500 ( pięćset ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Sygn. akt II SA / Kr 1103 / 05. Uzasadnienie. Decyzją z [...] 2005 r. nr [...] 2005 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. po rozpatrzeniu odwołania J. B. i K. B. od decyzji Burmistrza Miasta Z. z[...]1005 r. znak [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy działek nr 27 / 1 i 27 / 2 w Obr. 58 położonych w Z. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.w związku z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym -utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Wedle Kolegium organ pierwszej instancji przeprowadził na gruncie niniejszej sprawy stosowną analizę stanu faktycznego przez pryzmat zapisów zawartych w art. 53 ust. 3 , 64 ust. l , 61 ust. l ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w § l i 3 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26. 08. 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kolegium podkreśliło, że możliwość szerszego potraktowania wynikających z tych zapisów pojęć oraz związana z tym uznaniowość rozstrzygnięć nie oznacza dowolności w interpretacji wyników analizy. Taka wykładnia przepisów jest niedopuszczalna , co znalazło wyraz we właściwym uzasadnieniu kontestowanej decyzji. Proponowane do zabudowy działki położone są bowiem w otwartej przestrzeni należącej wprawdzie do rejonu osiedla [...], tym niemniej obszar ten charakteryzuje się wybitnie rozproszonym rodzajem zabudowy. Tymczasem celem regulacji zawartych w przepisach prawa jest zapobieganie dalszemu rozpraszaniu zabudowy. W skardze od powyższej decyzji J. B. i K. B. wnosili o jej uchylenie ,a także o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie skarżących przedmiotowe działki spełniają warunki określone przepisami prawa dla wydania decyzji o warunkach zabudowy, a celem ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest bynajmniej eliminacja rozproszenia zabudowy. Niezależnie od tego zarzucili , że doręczenie decyzji organu drugiej instancji obarczone jest wadą; w szczególności integralną częścią decyzji był załącznik - wyniki analizy - odwołujący się do części graficznej i jej uzasadnienia, których doręczona decyzja ta nie zawierała. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wnosiło o oddalenie skargi precyzując , że nie jest spełniony decydujący w sprawie warunek określony w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowiący , że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku , gdy co najmniej jedna działka sąsiednia dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych , linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Faktem jest , że działka nr 27 / lnie posiada w sąsiedztwie żadnych działek zabudowanych , a sąsiednia w stosunku do działki nr 27 / 2 działka nr 30 nie jest dostępna z tej samej drogi publicznej. Kolegium wskazało ponadto , że według rozdzielnika - wyniki analizy wraz z częścią graficzną- zostały przesłane wnioskodawcom. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej,przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem t.j. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego ( art. 3 ustawy z 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z póżn. zm.) Orzekanie w myśl art.135 powołanej ustawy następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze, a także zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dowodowy, tudzież przebieg postępowania przed organami administracji publicznej - stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego wydana została z naruszeniem przepisów proceduralnych, co musiało skutkować jej uchyleniem. Ż dowodów doręczenia dla wnioskujących odpisów decyzji z [...] 2005 r. nie wynika bowiem w ogóle, aby decyzja ta ekspediowana była z załącznikami stanowiącymi jej integralną część , a już z pewnością brak jest jakiegokolwiek śladu ekspediowania części graficznej do " wyników analizy". Tymczasem w realiach niniejszej sprawy załącznik ten miał bardzo istotne znaczenie, gdyż w sposób oczywisty stanowić musiał punkt odniesienia dla kreowania przez skarżących ich stanowiska. Niedoręczenie tego załącznika nie dość , że stanowiłoby naruszenie określonej w art. 109 k.p.a. zasady doręczania stronom kompletnych decyzji, to jeszcze skutkowałoby w istocie pozbawieniem stron możności pełnego działania w postępowaniu. Kwestia ta wymaga zatem wyjaśnienia ; gdyby miało się okazać , że doszło do uchybień w zakresie rzeczonych doręczeń to zajdzie konieczność ponownego doręczenia stronom wszystkich załączników stanowiących integralną część decyzji. Niezależnie od tego zauważa sąd , iż interpretacja organu odwoławczego dokonana w zakresie "niedostępności" działki nr 30 z tej samej drogi publicznej w relacji do działek objętych wnioskiem jest co najmniej przedwczesna , albowiem bazuje jedynie na sytuacji w terenie oddanej na kopii mapy ewidencyjnej , abstrahując od faktycznej sytuacji na gruncie , bo przecież nie jest możliwe , aby istniejące zabudowania na działce nr 30 funkcjonowały bez dostępu do drogi publicznej. Organ niezasadnie przy tym zawęża pojęcie tego dostępu do formy usankcjonowanej nie wyjaśniając zresztą o jakie usankcjonowanie chodzi. Mając powyższe na względzie sąd orzekł jak w sentencji wyroku za podstawę przyjmując art. 145 § 1 pkt 1 lit. " c " ustawy z 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm) , o kosztach rozstrzygając w oparciu o art. 200 i 205 tejże.