II FZ 821/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 578/11 w przedmiocie uchylenia zarządzenia w sprawie wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 11 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zarządzeniem z 2 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 578/11 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: "p.p.s.a." wezwał Skarżącego J. J. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z 11 lipca 2011 r., w kwocie 100 zł, stosownie do § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł zażalenie, które Sąd I instancji uwzględnił, wskutek czego wspomniane zarządzenie z 2 listopada 2011 r., zostało uchylone postanowieniem z 17 listopada 2011 r. Postanowienie to Skarżący zaskarżył w części, zarzucając niewyjaśnienie przyczyn wydania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w sytuacji, gdy wpis ten Skarżący zapłacił 19 września 2011 r. Zdaniem Skarżącego takie wyjaśnienie jest istotne dla rzetelnego rozpatrzenia jego skargi, a nadto dla obrony wizerunku Sądu. Zwłaszcza, że referendarz sądowy, pozostawiając w dniu 5 października 2011 r. bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, dostrzegł dowód wpłaty wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Sądu I instancji, którym uwzględniono zażalenie Skarżącego i w rezultacie uchylono zaskarżone przezeń zarządzenie z 2 listopada 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z treści zażalenia wynika, że Skarżący kwestionuje nie tyle podjęte przez Sąd I instancji rozstrzygnięcie, co brak wyjaśnienia przyczyn wezwania go do uiszczenia wspomnianego wpisu, w sytuacji, gdy wpis ten Skarżący zapłacił 19 września 2011 r. O wyjaśnienie tej kwestii Skarżący zwrócił się już w zażaleniu z 16 listopada 2011 r. Prawdą jest, że w postanowieniu z 17 listopada 2011 r. Sąd I instancji nie odniósł się w żaden sposób do przedstawionej przez Skarżącego argumentacji. Stwierdził jedynie lakonicznie, że skoro Skarżący bez wezwania wpłacił należny wpis sądowy, to wzywanie go do jego uiszczenia było bezprzedmiotowe i bezzasadne. Rację ma Skarżący, iż takie ogólnikowe (choć skądinąd słuszne) stwierdzenie mogło wywołać u niego przeświadczenie o lekceważącym stosunku do jego sprawy. Mogło także – jak o tym czytamy w zażaleniu - obniżyć zaufanie Skarżącego do Sądu. Jakkolwiek negatywnie należy ocenić zarówno takie zachowanie Sądu I instancji, który w motywach uzasadnienia postanowienia z 17 listopada 2011 r. całkowicie pominął argumentację Skarżącego dotyczącą wyjaśnienia przyczyn wezwania go do uiszczenia wpisu, jak również zachowanie polegające na wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu w sytuacji, gdy wpis ten już zapłacono, niemniej - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - w zachowaniu tym nie sposób doszukać się celowego lekceważenia niniejszej sprawy, tudzież celowego usuwania z niej dokumentów. Niewątpliwie wezwanie Skarżącego do uiszczenia wpisu było wynikiem przeoczenia. Co istotne popełniony błąd został – wskutek uwzględnienia zażalenia Skarżącego z 16 listopada 2011 r. – naprawiony, czego wyrazem jest zaskarżone postanowienie. Postanowieniem tym Sąd I instancji trafnie uchylił zarządzenie z 2 listopada 2011 r., przyznając, że powyższe wezwanie było "bezprzedmiotowe i bezzasadne". Co więcej swój błąd Sąd ten dostrzegł już wcześniej, kiedy to otrzymał pismo Skarżącego z 13 listopada 2011 r. informujące o uiszczeniu przezeń wymaganego wpisu. Na pismo to natychmiast zareagowano wydając w dniu 15 listopada 2011 r. zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy (k. 21 akt sądowych). W tej sytuacji zażalenie Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Na ocenę tę nie mogą wpływać opisane wyżej niedoskonałości uzasadnienia postanowienia z 17 listopada 2011 r., jak również okoliczności w jakich doszło do wydania zarządzenia z 2 listopada 2011 r. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.