I SA/Sz 1376/14
Administrative courts2014-12-29
Case number
I SA/Sz 1376/14
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Judgment date
2014-12-29
Type
Postanowienie WSA w Szczecinie
Judges
Ewa Wojtysiak
Ruling
Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA: Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 23 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2009r., oraz za styczeń 2010 r. wraz z kosztami egzekucyjnymi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
UZASADNIENIE
Skarżący M. Ł. reprezentowany przez pełnomocnika – adw. A. B., pismem z dnia 25 października 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 23 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej (z R. S.) odpowiedzialności jako byłego członka zarządu spółki z o.o. " R. " z siedzibą w [...], za jej zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2009r., oraz za styczeń 2010 r. wraz z kosztami egzekucyjnymi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 listopada 2014 r., wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca powyższe zobowiązania została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 1 grudnia 2014 r., tak więc 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 8 grudnia 2014 r., który to dzień nie był dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy.
Wpis sądowy Skarżący uiścił w dniu 15 grudnia 2014 r. Pismem z tej samej daty, Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 10 listopada 2014 r. zmarł partner życiowy mamy z którym żyła ponad 15 lat. Po jego śmierci stan zdrowia psychicznego mamy Skarżącego był na tyle poważny, że wymagała Ona intensywnej opieki i wsparcia psychicznego. W związku z tym Skarżący zamieszkał z mamą w jej domu we wsi [...] województwo [...]. Pobyt u mamy trwał do dnia 11 grudnia 2014 r. Skarżący podkreślił, że jego brat, który mógłby Go zastąpić przebywał w tym czasie za granicą.
Zaangażowanie Skarżącego w opiekę nad matką tak " pochłonęły" Skarżącego, że przestał myśleć o swoich problemach i w konsekwencji minął termin w tak ważnej sprawie.
Końcowo Skarżący wskazał, że w trakcie pobytu u mamy kancelaria prawna poinformowała go telefonicznie o obowiązku wpłacenia w terminie pieniędzy do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć.
W orzecznictwie podkreśla się, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z kolei o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, w tym pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004).
Oceniając przedmiotowy wniosek według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Wskazać należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało prawidłowo doręczone działającemu w imieniu Skarżącemu, profesjonalnemu pełnomocnikowi, którego pełnomocnictwo dołączono skargi.
W przypadku gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób którymi on się posługuje, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu ( wyrok NSA z 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99). Jeśli strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika. W orzecznictwie podkreśla się, że dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw skutkują odmową przywrócenia terminu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 1329/01).
W złożonym w niniejszej sprawie wniosku o przywrócenie terminu nie podano żadnych okoliczności uprawdopodabniających, że pełnomocnik Skarżącego nie mógł dokonać czynności w terminie. Z kolei podniesiona we wniosku okoliczność
śmierci partnera życiowego mamy Skarżącego i związana z tym konieczność udzielenia wsparcia psychicznego mamie i zamieszkania z Nią we wsi [...], nie stanowi okoliczności obiektywnej, mogącej świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu przez Skarżącego.
Nadto, Skarżący nie wykazał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu złożony został w terminie dni 7 od ustania przyczyny uchybienia terminowi co oznacza, że dwie z trzech ww. przesłanek nie zaistniały w sprawie.
Z powyższych względów, Sąd, działając na podstawie art. 86 i 87 P.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.