II FZ 508/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 25 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 lipca 2007 r., sygn. akt I SA/Gl 899/06 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 kwietnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 lipca 2007 r., sygn. akt I SA/Gl 899/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek T. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że postanowieniem z dnia 20 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił podpisaną osobiście przez T. R. skargę kasacyjną od postanowienia tego Sądu z dnia 26 czerwca 2006 r., z uwagi na niedochowanie wymogu tzw. "przymusu adwokacko - radcowskiego", mimo ustanowienia dla skarżącego pełnomocnika z urzędu postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2006 r. Orzeczenie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi strony - adwokatowi M. Z. - w dniu 28 listopada 2006 r. Pismem z dnia 5 grudnia 2006 r. pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie na postanowienie z dnia 20 listopada 2006 r., załączając jednocześnie podpisaną przez niego skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2007 r. oddalił wniesione zażalenie jako niezasadne. Następnie, w dniu 24 maja 2007 r. reprezentujący skarżącego adwokat nadesłał do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, informując, że skarga kasacyjna podpisana przez pełnomocnika znajduje się w aktach niniejszej sprawy. We wniosku argumentowano, że skarżący "w dniu wczorajszym" dowiedział się od pełnomocnika o postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2007 r., z którego wywiódł, iż powinien zwrócić się do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia środka zaskarżenia. W motywach rozstrzygnięcia Sąd argumentował, że wniosek T. R. został złożony z uchybieniem ustawowego siedmiodniowego terminu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący domagał się zmiany orzeczenia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zdaniem strony, we wniosku złożonym w dniu 24 maja 2007 r. uprawdopodobniono zarówno okoliczności usprawiedliwiające opóźnienie, jak i dohodowanie terminu do wystąpienia z żądaniem przywrócenia terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że regułą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Zasada ta nie ma jednakże charakteru bezwzględnego. Przepisy art. 86 § 1 zd. 1 oraz art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dają bowiem możliwość przywrócenia terminu przez sąd na wniosek strony pod warunkiem, iż uprawdopodobni ona brak swojej winy w opóźnieniu. Stosownie do art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy złożyć do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Na gruncie rozpatrywanej sprawy poza sporem pozostaje, że w dniu 5 grudnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniesiono (wraz z zażaleniem) podpisaną przez pełnomocnika skargę kasacyjną. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w aktach sądowych (k. 92 - 94 akt). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął wskazaną wyżej datę za ostateczny moment ustania przyczyny uchybienia terminu. Z tą chwilą strona złożyła bowiem środek zaskarżenia sporządzony przez uprawniony podmiot, a zatem możliwe było również podjęcie działań zmierzających do przywrócenia terminu. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż zgłoszenie żądania o przywrócenie terminu dopiero w dniu 24 maja 2007 r. nastąpiło po upływie przewidzianego do dokonania danej czynności siedmiodniowego terminu. Spóźniony wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu przez sąd zgodnie z art. 88 zd. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Całkowicie niezrozumiała pozostaje prezentowana w zażaleniu argumentacja jakoby termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu liczył się od daty wskazanej przez skarżącego w treści żądania, to jest od chwili powzięcia od pełnomocnika informacji o wydaniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2007 r. Nie można bowiem racjonalnie twierdzić, że mimo wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 5 grudnia 2006 r., a więc dokonania czynności procesowej, której wniosek o przywrócenie terminu dotyczy, ustanie przyczyny uniemożliwiającej podjęcie danej czynności nastąpiło później. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.