SK 20/25

ODPIS Warszawa, 14 lutego 2024 roku Trybunał Konstytucyjny al. Jana Chrystiana Szucha 12A 00-918 Warszawa Skarżąca: M P reprezentowana przez: Tomasza Burczyńskiego, radcę prawnego Kancelaria Radcy Prawnego ul. Lazurowa 159/10, 01-479 Warszawa nr wpisu na listę radców prawnych: WA-7124 Organ: Sejm RP Kancelaria Sejmu ul. Wiejska 4/6/8 00-902 Warszawa SKARGA KONSTYTUCYJNA W imieniu pani M P (dalej: ,,Skarżąca"), na mocy pełnomocnictwa szczególnego (załącznik nr 1), składam skargę konstytucyjną w związku z wyrokiem Sądu Okręgowego w W z października 2023 r., sygn. akt (załącznik nr 2), który rozstrzyga ostatecznie o wolnościach lub prawach albo obowiązkach Skarżącej określonych w Konstytucji i w stosunku do którego Skarżąca domaga się stwierdzenia niezgodności z Konsty­ tucją przepisów, na podstawie których został wydany. Strona 1 z 9  1. Przedmiot kontroli Jako przedmiot kontroli konstytucyjnej Skarżąca wskazuje art. 223 § 1 w związku z art. 222 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny1 (dalej: „k.c."). Przepisy te w dacie wydania wskazanego wyżej wyroku miały poniższe brzmienie. Art. 222 § 1 k.c.: Właściciel może żądać od osory, która włada fakryczniejego rz,e­ czą, ażery rz,ecz została mu wydana, cf?yba że osobie tęjprzysługt!fe skuteczne względem wła­ .{t,iciela uprawnienie do władania rz,eczą. Art. 223 § 1 k.c.: Roszczenia włafciciela prz,ewidziane w arrykule poprz,edzqjąrym nie ulegqjąprzedawnieniu,jeżeli doryczą nieruchomoki. 2. Wzorzec kontroli Wzorem kontroli konstytucyjnej Skarżąca czyni art. 75 ust. 1 i art. 30 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r.2 (dalej: ,,Konstytucja RP"). Wskazane wzorce konstytucyjne mają poniższe brzmienie. Art. 75 ust. 1 Konstytucji RP: Władze publiczne prowadzą polirykę sprzyjqjącą zaspokqjeniu potrzeb mieszfaaniowych ol?Jwateli, w SZfzególnofd prz,eciwdziałqją bezdomności, wspierqją rozwrfj budownictwa sogalnego oraz popierqją działania orywateli zmierzqjące do uzyskania własnego mieszkania. Art. 30 Konstytucji RP: Przyrodzona i niezrywalna godnofć człowieka stanowi źródło wolnofci i praw człowieka i ol?Jwatela. Jest ona nienaruszalna, a jęj poszanowanie i ochronajest obowiązkiem władz publicztrych. Art. 32 ust. 1 Konstytucji RP: Wszysry są wobec prawa równi. Wszysry mqją prawo do równego traktowania prz,ez władze publiczne. Art. 2 Konstytucji RP: Rzeczpospolita Polska jest demokrarycztrym państwem prawtrym, urzeczywistniqjąrym zasar!J sprawiedliwofci społecznę/ 3. Wnioski Wnoszę w imieniu Skarżącej o stwierdzenie, że 223 § 1 w związku z art. 222 § 1 k.c. są niezgodne z art. 75 ust. 1, art. 30 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 Kon stytucji RP oraz o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowa nia przed Trybunałem Konstytucyjnym według norm przepisanych, w tym kosz tów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE 1. Stan faktyczny Skarżąca urodziła się roku. 1 t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1610. 2 Dz.U. z 1997 r., nr 78, poz. 483 ze zm. Strona 2 z 9  Od r. do chwili obecnej zamieszkuje w lokalu przy ul. , którego dotyczyła sprawa zawisła przed sądami powszechnymi. Do 2001 r. najemcą tego lokalu był Skarżącej, zaś od 2001 r. - Skarżąca. Wyrokiem zaocznym z października 2005 r., sygn. akt , Sąd Rejonowy w W nakazał Skarżącej opuszczenie i opróżnienie lokalu przy ul. , wobec zadłużenia w wysokości złotych. Klauzula wykonalności została nadana lutego 2006 roku. Po prawie 13 latach od daty nadania klauzuli wykonalności właściciel lokalu - M - złożyło listopada 2018 r. wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Pozwem z kwietnia 2019 r. Skarżąca wniosła o pozbawienie wykonalno­ ści tytułu wykonawczego z uwagi na przedawnienie roszczenia. Skarżąca uzyskała na czas postępowania sądowego zabezpieczenie w postaci zawieszenia postępo­ wania egzekucyjnego. W trakcie postępowania przed Sądem pierwszej instancji Skarżąca zawarła maja 2020 r. umowę z M w sprawie restrukturyzacji zadłużenia (dowód: załącznik nr 3). Wyrokiem z kwietnia 2021 r., sygn. akt , Sąd Rejonowy W oddalił powództwo (załącznik nr 4). Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarzut przedawnienia nie jest trafny. Roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu z zastrzeżeniem wyjątków przewi­ dzianych w ustawie. Taki wyjątek ustawodawca przewidział m.in. w przepisie art. 223 k.c., z którego - w związku z unormowaniem zawartym w art. 222 § 1 k.c. - wynika, że roszczenie właściciela o wydanie nieruchomości nie ulega przedawnie­ niu. W rezultacie Sąd ten uznał, że roszczenie o wydanie nieruchomości wzglę­ dem Skarżącej nie uległo przedawnieniu. Od wyroku Sądu pierwszej instancji Skarżąca wniosła apelację do Sądu Okręgowego w W . Sąd Okręgowy w W wyrokiem z paździer­ nika 2023 r., sygn. akt , oddalił apelację. W uzasadnieniu wyroku Sąd Okręgowy w W wskazał, że Jak bowiem słusznie zauważył Sąd Rqonowy z treści art. 117 § 1 k. C. wynika, że roszczenie mqjątkowe ulegqją przedawnieniu, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie. Uy;ątek taki UJtawodawca przewidział m.in. w przepisie art. 223 k.l:, z którego - w związku z unormo­ waniem zawarrym w art. 222 § 1 k.l: - wynika, że roszczenie właśczdela o wydanie nientcho­ mośd nie ulega przedawnieniu. Roszczenie o eksmigę z lokalu stanowiącego własność dan�j osory mogą wynikać z prawa własności: mogą jednak wynikać z innego źródła, ;akim jest stosunek zobowiązaniowy łącząry właściciela danego lokalu (nieruchomośd) z osobą go zqjmu- ;ącą (nqjem, użyczenie). Uynq;ąć lub oddać w użyczenie rzecz może również osoba nie będąca Strona 3 z 9 j(!/ właśdcielem. Z kolei właśddel rzeczy może jako Ź!ódło swqjego roszczenia wydobywczego wskazać zarówno samo prawo własnoścz� jak i łącząry go z korzystqjąrym z rzeczy stosunek obligary;iry. W przypadku taki(!/ kumulaqz roszczeń do właściciela należy wybór tego, za pomo­ cą którego będzie dochodził swqjego prawa. Na deryzJZ tq· mogą zaważyć różne wzglęqy. Należy zaaprobować pogląd, że jeżeli roszczenie eksmi.ryjne, które jest rodzqjem roszczenia winqyka­ ry;nego, realizowane jest przez właścz"ciela nieruchomości, orav że art. 223 k.c. znq;dt!J"e do niego zastosowanie i nie przedawnia się ono (art. 125 k.c), nawet ;eśli, w podstawie fakrycznq· roszczenia właśczczel powołt!J"e się na łącząry go z korzystqją�ym z rzeczy stosunek obligary;iry, np. na wygaśnięcie umowy nq;mu. ]ym samym twierdzenia powódki akcentt!)'ą,te łącząry ją z pozwat!)lm stosunek obligary;ny, którego przedmiotem był nq;em lokalu, nie mogą odnieść pożą­ danego przez nią skutku prowadząc do ucf?ylenia wyroku, bowiem m ;ako właścidel lokalu realizJ!jąc roszczenie wznqykary;ne nie ;est ograniczone żadf!Jm termi­ nem. Wyrok Sądu Okręgowego w W jest prawomocny oraz rozstrzyga ostatecznie o wolnościach lub prawach albo obowiązkach Skarżącej określonych w Konstytucji RP. 2. Uzasadnienie zarzutu niezgodności z Konstytucją RP Problem konstytucyjny w tej sprawie polega na całkowitym wyłączeniu przedawnienia roszczenia właściciela o wydanie nieruchomości bez względu na upływ czasu od uzyskania przez niego tytułu wykonawczego. Brak ograniczenia terminem możliwości realizacji roszczenia windykacyjnego prowadzi bowiem do sytuacji, w której ponad letnia Skarżąca może zostać pozbawiona możliwości korzystania z mieszkania, w którym żyje od kilkudziesięciu lat. Kilkunastoletnia zwłoka wierzyciela co do zasady powoduje przedawnienie roszczenia. Jednakże zaskarżone przepisy wprowadzają ustawowy wyjątek, który jest nieakceptowalny w świetle art. 75 ust. 1, art. 30 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji RP. Przechodząc do zaskarżonych przepisów, trzeba podkreślić, że wykładnia art. 223 § 1 k.c. nie budzi istotnych wątpliwości. Jak wskazuje się w piśmiennic­ twie, zarówno roszczenia windykacyjne (wydobywcze, rei vindicatio), jak i rosz­ czenia negatoryjne (actio negatoria) nie ulegają przedawnieniu, jeżeli ich przed­ miotem jest nieruchomość. Jeżeli natomiast ich przedmiotem jest rzecz ruchoma, roszczenia ulegają przedawnieniu na zasadach ogólnych3. W odniesieniu do zakre­ su stosowania art. 223 § 1 k.c. wypowiedział się także Sąd Najwyższy, wskazując, 3 L. Jantowski [w:] Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. M. Balwicka Szczyrba, A. Sylwe­ strzak, LEX/ el. 2023, art. 223. Analogicznie J. Ciszewski, J. Bocianowska [w:] Kodeks cywilny. Ko­ mentarz, red. P. Nazaruk, Warszawa 2019, art. 223. Podobnie też]. Kozińska [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom II. Własność i inne prawa rzeczowe (art. 126 352), red. M. Fras, M. Habdas, War­ szawa 2018, art. 223. A także T. A. Filipiak [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom IL Własność i inne prawa rzeczowe, wyd. II, red. A. I<.idyba, Warszawa 2012, art. 223. Strona 4 z 9  że z przepisu tego wynikają trzy kumulatywne przesłanki uzasadniające jego za­ stosowanie. Pierwsza dotyczy podmiotu, którym może być wyłącznie właściciel, druga dotyczy rodzaju roszczeń nieulegających przedawnieniu i obejmujących tyl­ ko roszczenia przewidziane w artykule poprzedzającym, tj. roszczenie windyka­ cyjne (art. 222 § 1 k.c.) i negatoryjne (art. 222 § 2 k.c.), trzecia natomiast dotyczy rodzaju rzeczy, tj. nieruchomości, której dotyczą te roszczenia4• Stanowisko Sądu Rejonowego wW oraz Sądu Okręgowego w W na tle art. 223 § 1 k.c. - w związku z art. 222 § 1 k.c. - nie jest zatem jedną z możliwych racjonalnie interpretacji, lecz wyrazem utrwalo­ nego poglądu, który znajduje wystarczające wsparcie w wykładni językowej bez potrzeby sięgania do innych metod interpretacji tekstu prawnego. Oznacza to, że niniejsza skarga konstytucyjna nie dotyczy (rozbieżnej) praktyki stosowania okre­ ślonej regulacji prawnej, lecz jej treści. Skoro istota sprawy dotyczy przedawnienia, to zasadne jest w pie1wszej ko­ lejności przedstawienie stanowiska Skarżącej na gruncie art. 2 Konstytucji RP, mimo że Skarżąca zarzuca naruszenie przez zaskarżone przepisy jej konstytucyj­ nych praw wynikających z art. 75 ust. 1, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP Taka potrzeba wynika również z przywołanego niżej orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego przedawnienia. W odniesieniu do przedawnienia Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 1 września 2006 r., SK 14/055, zauważył, że w prawie polskim nie zostało ono unormowane w sposób jednolity. Termin i początek jego biegu jest różnie unor­ mowany przez obowiązujące ustawodawstwo, w zależności od charakteru stosun­ ku prawnego, z którego wynika roszczenie, a także przede wszystkim konieczno­ ści uwzględnienia określonych czynników przemawiających za właściwym zbalan­ sowaniem interesów zainteresowanych. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, instrument w postaci dawności powinien zawsze równoważyć różne, zazwyczaj sprzeczne interesy uczestników obrotu cywilnoprawnego. Nie mogą w systemie prawnym istnieć unormowania, które umożliwiają dochodzenie praw czy ich wykonywanie z jednoczesnym nałożeniem na inne podmioty obowiąz­ ków im odpowiadających ad infinitum, przez czas nieokreślony, oraz takie, które powodują permanentny stan niepewności co do rzeczywistego stanu prawnego (pkt 8 uzasadnienia wyroku TK). Stanowisko to zostało powtórzone przez Trybunał Konstytucyjny w pkt. 2.2. uzasadnienia wyroku z dnia 22 stycznia 2013 r., P 46/09, wydanego na skutek pytania prawnego zadanego przez Sąd Okręgowy w Gdańsku. Z powyższego wy- 4 Wyrok SN z 28.11.2014 r., I CSK 657 /13, OSNC ZD 2016, nr 1, poz. 13. s Wyrok jest dostępnym.in. na www.trybunał.gov.pl . Strona 5 z 9  nika, że adekwatnym - związkowo - wzorcem konstytucyjnym w przedmiotowej sprawie jest art. 2 Konstytucji RP, a w szczególności zasada bezpieczeństwa praw­ nego stanowiąca składową zasady zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa. Trybunał Konstytucyjny zauważył też bowiem, że jakkolwiek przedawnienie nie jest konstytucyjnym prawem podmiotowym jednostki, to jednak w ocenie Trybunału Konstytucyjnego, ustanowienie przedawnienia wynika z zasady demokratycznego państwa prawa, o której mowa w art. 2 Konstytucji, sta­ nowiąc przejaw zasady bezpieczeństwa prawnego. W ocenie Trybunału Kon­ stytucyjnego, jednym z przejawów bezpieczeństwa prawnego jest stabilizacja sytu­ acji prawnej jednostki, przekładająca się w efekcie na stabilizację sytuacji stosun­ ków społecznych. Z art. 2 Konstytucji wynika tym samym obowiązek usta­ wodawcy ukształtowania regulacji prawnych, które będą sprzyjały wyga­ szaniu - wraz z upływem czasu - stanu niepewności (Wyrok TK z 19.06.2012 r., P 41/10, OTK-A 2012, nr 6, poz. 65). Powyższe stanowisko zostało powtó­ rzone w wyroku TK z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. P 30/11. Natomiast jako bezpośrednie wzorce kontroli należy powołać art. 75 ust. 1 Konstytucji RP, art. 30 Konstytucji RP oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Artykuł 75 ust. 1 Konstytucji RP zobowiązuje władze publiczne do prowa­ dzenia polityki sprzyjającej zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych obywateli, wskazując jednocześnie trzy sposoby realizacji tego zadania, którymi są: przeciw­ działanie bezdomności, wspieranie rozwoju budownictwa socjalnego oraz popie­ ranie działań obywateli zmierzających do uzyskania własnego mieszkania. Pierw­ szym ze szczegółowych zadań państwa podejmowanym w ramach prowadzenia polityki sprzyjającej zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych obywateli jest prze­ ciwdziałanie bezdomności. Jest to sytuacja, w której potrzeby mieszkaniowe oby­ watela nie są zaspokojone, bowiem nie ma on możliwości korzystania z lokalu spełniającego wymagania stawiane lokalom mieszkalnym. Bezdomność godzi bezpośrednio w godność człowieka, stąd eksmisja obywatela na bruk jest niekon­ stytucyjna, ale jego eksmisja do schroniska, noclegowni lub innych pomieszczeń socjalnych dla bezdomnych, które są urządzane i prowadzone przez władze pu­ bliczne właśnie w celu zapobiegania bezdomności, spełnia minimalny standard wynikający z art. 75 ust. 1 (zob. TK- K 11/00)6. Godność człowieka, o której mowa w art. 30 Konstytucji RP, stanowi źró­ dło i podstawę katalogu konstytucyjnych wolności i praw. ( ... ) Godność, jako podstawa katalogu praw, implikuje jego treść na trzy sposoby. Po pierwsze, katalog 6 M. Florczak Wątor [w:] Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, wyd. II, red. P. Tuleja, Warszawa 2023, art. 75. Strona 6 z 9 powinien być tak skonstruowany, by chronić wyjątkowość osoby ludzkiej i gwa­ rantować realizację zakazu jej przedmiotowego traktowania. Analizując przepisy rozdziału II, należy ustalić, czy katalog ten jest optymalny. Po drugie, z art. 30 Konstytucji RP wynika dyrektywa interpretacyjna, w myśl której im bardziej dana wolność konstytucyjna lub prawo konstytucyjne jest związane z godnością, tym mniejsza swoboda prawodawcy i organów stosujących prawo w kształtowaniu jego treści. Treść tę należy ustalać przede wszystkim w oparciu o przepisy ustawy zasadniczej. ( ...) Po trzecie, art. 30 Konstytucji RP ma wpływ na ustalanie norma­ tywnej treści poszczególnych wolności i praw. Rozstrzyganie różnego rodzaju wątpliwości interpretacyjnych dokonywane jest w celu ochrony godności człowie­ ka. Przykładem jest wykładnia art. 42 ust. 3 Konstytucji RP wyrażającego zasadę domniemania niewinności. I wreszcie, z art. 30 Konstytucji RP wynika publiczne prawo do ochrony godności. Jest ono odrębnym prawem konstytucyjnym w ro­ zumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji RP. Prawo to ma charakter subsydiarny. Ochrona godności realizowana jest przede wszystkim przez odwołanie się do po­ szczególnych wolności i praw z rozdziału II Konstytucji. Jeśli prawa te są wystar­ czające do ochrony praw, nie ma potrzeby sięgania wprost do art. 30 Konstytucji RP7. Z kolei na gruncie art. 32 ust. 1 Konstytucji RP podmiotem prawa do rów­ nego traktowania jest każda osoba fizyczna i prawna. Podmiotem tego prawa nie są jednak osoby prawne prawa publicznego. Przedmiotem prawa jest wskazane powyżej równe traktowanie. Podstawowymi uprawnieniami wynikającymi z art. 32 ust. 1 Konstytucji są: prawo żądania stanowienia prawa o takiej samej treści względem wszystkich podmiotów podobnych oraz żądanie zaprzestania nieuza­ sadnionego różnicowanias. Trybunał Konstytucyjny w jednym z pierwszych orzeczeń, uwzględniając powyższe zależności, uznał, że równość wymaga, by osoby znajdujące się w takiej samej sytuacji traktować tak samo, a osoby znajdujące się w odmiennej sytuacji - odmiennie (TK - U 7 /87). Ta definicja zasady równości zachowuje aktualność pod rządami obowiązującej Konstytucji. Kluczowe jest ustalenie cech lub cechy istotnej przesądzającej o uznaniu porównywanych podmiotów za podobne. Ro­ zumienie zasady równości musi uwzględniać dziedzinę stosunków, której dotyczy regulacja. Dopuszczalność zróżnicowania zależy też od rodzaju wolności lub pra­ wa, w obrębie której następuje. Im słabsza ochrona danego prawa, tym większa swoboda ustawodawcy w różnicowaniu podmiotów (TK - SK 9/05). Zawsze 7 P. Tuleja [w:] P. Czarny, M. Florczak Wątor, B. Naleziiiski, P. Radziewicz, P. Tuleja, Konstytucja Rze­ czypospolitej Polskiej. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2023, art. 30. 8 P. Tuleja [w:] P. Czarny, M. Florczak Wątor, B. Naleziński, P. Radziewicz, P. Tuleja, Konstytucja Rze­ czypospolitej Polskiej. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2023, art. 32. Strona 7 z 9  jednak cecha relewantna, w oparciu o którą wyodrębniamy grupę osób, musi mieć związek z celem i zasadniczą treścią ustawy (rK- K 40/04)9. Uwzględniając powyższe, niekonstytucyjność zaskarżonych przepisów jest efektem tego, że dozwalają one na nieograniczoną i nieuzasadnioną zwłokę wła­ ściciela nieruchomości w realizacji swojego prawa, co różnicuje sytuację prawną osób, które powołują się na przedawnienie, oraz prowadzi do permanentnego stanu niepewności prawnej, w której mogą pozostawać one dowolnie długo, cza­ sami nawet zupełnie nieświadome zaistniałego stanu rzeczy. W przypadku Skarżą­ cej (oraz osób podobnych do niej) okres kilkunastu lat pomiędzy uzyskaniem przez właściciela tytułu wykonawczego a zainicjowaniem przez niego postępowa­ nia egzekucyjnego ma bardzo istotne znaczenie i konsekwencje w zakresie wieku, zdrowia i możliwości przystosowania się do zmiany. Stąd zarzuty niniejszej skargi konstytucyjnej skupiają się, oprócz zasady równości, na obowiązkach władz pu­ blicznych dotyczących potrzeb mieszkaniowych w kontekście publicznego prawa do godności, gdyż samo odwołanie się do tych obowiązków może być w tym wy­ padku jako niewystarczające. Wprowadzony przez zaskarżone przepisy wyjątek motywowany jest konsty­ tucyjnym prawem własności (art. 64 ust. 1 Konstytucji RP). Jednakże nawet pra­ wo własności nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ustawowym ogra­ niczeniom (art. 64 ust. 3 Konstytucji RP). Poza tym nie uzasadnia to wystarczają co nawet zróżnicowania w grupie właścicieli, zwłaszcza że nie chodzi o zróżnico­ wanie terminów przedawnienia, lecz o całkowite jego wyłączenie w odniesieniu do nieruchomości. Tym bardziej takie zróżnicowanie wydaje się nieuzasadnione w odniesieniu do osób powołujących się na przedawnienie, gdyż łączy się ono z za­ sadą bezpieczeństwa prawnego. A ponadto, w przypadku osób takich jak Skarżą­ ca, dodać trzeba, że w okolicznościach sprawy nie chodzi o pozbawienie właści­ ciela jego prawa. Z natury rzeczy właściciel odzyska lokal do dyspozycji po upły­ wie pewnego czasu. Ale o zachowanie przez Skarżącą godności i mieszkania, w któi-ym przeżyła już ponad lat. Dlatego postawione zarzuty zasługują na uwzględnienie. 3. U dokumentowanie daty doręczenia prawomocnego wyroku Załączam odpis elektronicznego potwierdzenia odbioru wyroku Sądu Okręgowego w W z uzasadnieniem, co nastąpiło 14 listopada 2023 roku (załącznik nr 4) oraz pismo przewodnie Sądu Okręgowego w W z października 2023 r. potwierdzające doręczenie wyroku za pośrednictwem Portalu Informacyjnego (załącznik nr 5). 9 Jw. Strona 8 z 9  4. Informacja, czy od wyroku został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia Oświadczam, że w stosunku do wyroku Sądu Okręgowego w W z października 2023 r., sygn. akt , nie został wniesiony nadzwy­ czajny środek zaskarżenia. 5. Zastrzeżenie danych osobowych W imieniu Skarżącej zastrzegam na podstawie art. 80 ustawy z dnia 30 listo­ pada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyj­ nym10 nieujawnianie danych osobowych Skarżącej w opublikowanym postano­ wieniu, o którym mowa w art. 61 ust. 4 tej ustawy - w przypadku wydania takiego postanowienia. Z przytoczonych względów wnoszę, jak na wstępie. Załączniki do skargi konstytucyjnej 1) Odpis pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania Skarżącej w postępowaniu przed Trybu­ nałem Konstytucyjnym. 2) Odpis wyroku Sądu Okręgowego w W z października 2023 r., sygn. akt . 3) Odpis umowy w sprawie restrukturyzacji zadłużenia zawartej przez Skarżącą zM . 4) Odpis11 wyroku Sądu Rejonowego W z kwietnia 2021 r., sygn. akt . 5) Odpis elektronicznego potwierdzenia odbioru wyroku Sądu Okręgowego w W z uzasadnieniem, co nastąpiło 14 listopada 2023 roku. 6) Odpis pisma przewodniego Sądu Okręgowego w W z październi­ ka 2023 r. - doręczenie przez Portal Informacyjny. 7) Trzy odpisy skargi konstytucyjnej z wyżej wymienionymi załącznikami. 10 Dz.U. z 2019 r., poz. 2393. 11 Ze względu na fakt, że nie byłem pełnomocnikiem Skarżącej w postępowaniu przed Sądem pierw szej instancji, odpis został przygotowany na podstawie oryginału z akt sprawy przyp. TB Strona 9 z 9