KIO 394/26
National Appeal Chamber (KIO)2026-03-12
Case number
KIO 394/26
Court
Krajowa Izba Odwoławcza
Judgment date
2026-03-12
Type
postanowienie
Judges
Justyna Tomkowska
Judgment text
Sygn. akt: KIO 394/26
POSTANOWIENIE
z dnia 12 marca 2026 roku
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący: Justyna Tomkowska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału Stron w dniu 12 marca 2026 roku
w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu
w dniu 29 stycznia 2026 roku przez wykonawcę Hurtico Spółka Cywilna A.S., M.S. z siedzibą w Kaliszu (Odwołujący)
w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – Komenda Wojewódzka Policji
w Katowicach z siedzibą w Katowicach
postanawia:
1.Umorzyć postępowanie odwoławcze;
2.nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych kwoty7 500 zł 00 gr (słownie: siedmiu tysięcy
pięciuset złotych zero groszy) na rzecz Odwołującego - Hurtico Spółka Cywilna A.S., M.S. z siedzibą w Kaliszu
uiszczonej tytułem wpisu od odwołania;
3.znieść w pozostałym zakresie koszty między Stronami.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodnicząca:
……………………………….
Sygn. akt KIO 394/26
UZASADNIENIE
Zamawiający: Komenda Wojewódzka Policji w Katowicach z siedzibą w Katowicach, prowadzi postępowanie o
udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo
zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm., dalej: „ustawa Pzp”) pn. „Zakup wraz z dostawami
sukcesywnymi oraz wniesieniem środków czystości dla całego garnizonu śląskiego Policji”. Ogłoszenie
o zamówieniu opublikowane zostało w BZP pod numerem 2025/BZP 00471437/01 w dniu 13.10.2025 roku.
Dnia 26 stycznia 2026 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie, na podstawie art. 513 pkt 1 i pkt 2
ustawy Pzp odwołanie złożył wykonawca Hurtico Spółka Cywilna A.S., M.S. z siedzibą w Kaliszu, dalej jako
„Odwołujący”.
Powiadomienie o czynności stanowiącej podstawę do złożenia odwołania zostało opublikowane w dniu 19 stycznia 2026
roku (informacja o wyborze oferty najkorzystniejszej), zatem odwołanie złożono z zachowaniem ustawowego terminu.
Kopia odwołania została przekazana Zamawiającemu. Odwołujący uiścił wpis w wymaganej wysokości.
Odwołanie złożono wobec czynności i zaniechań Zamawiającego polegających na:
1. wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawcę P.H. „FIDO” R.J. z siedzibą w Katowicach
(dalej jako „FIDO”);
2. zaniechaniu odrzucenia oferty wykonawcy FIDO na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, pomimo że
treść tej oferty jest niezgodna z opisem przedmiotu zamówienia, a tym samym nie spełnia warunków zamówienia;
3. zaniechaniu wyboru oferty Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej
w postępowaniu;
4. dopuszczeniu do niedopuszczalnej modyfikacji i doprecyzowania treści oferty wykonawcy FIDO po terminie jej
złożenia, stanowi naruszenie art. 223 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp.
Zamawiający, dokonując badania i oceny ofert, pominął występujące niezgodności oferowanego asortymentu z
wymaganymi parametrami i cechami określonymi w opisie przedmiotu zamówienia, a tym samym zaniechał odrzucenia
oferty wykonawcy FIDO, pomimo istnienia ku temu podstawy prawnej.
W wyniku powyższych naruszeń Zamawiający naraził na szkodę interes prawny Odwołującego, który ubiegał się o
udzielenie zamówienia publicznego. W konsekwencji niezgodnych z przepisami ustawy Pzp czynności Zamawiającego,
Odwołujący utracił możliwość uzyskania zamówienia, a tym samym korzyści płynące z jego realizacji.
Odwołujący posiada interes w uzyskaniu zamówienia, albowiem:
• złożył ofertę w przedmiotowym postępowaniu,
• oferta ta jest ważna i nie podlega odrzuceniu,
• w przypadku przeprowadzenia postępowania zgodnie z przepisami ustawy Pzp oferta Odwołującego zostałaby
uznana za najkorzystniejszą.
Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania w całości oraz o:
nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty wykonawcy FIDO jako niezgodnej z treścią
warunków zamówienia,
nakazanie dokonania ponownego badania i oceny ofert,
nakazanie wyboru oferty Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej.
Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, wyznaczony do rozpoznania niniejszej sprawy odwoławczej
ustalił i zważył, co następuje:
W aktach sprawy do dnia wydania niniejszego postanowienia w aktach sprawy nie ujawniono zgłoszenia
przystąpienia po żadnej ze stron.
Odwołujący wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej. Odwołanie nie zawierało braków
formalnych.
W dniu 12 marca 2026 roku Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wskazał, że w dniu 4 lutego
2026 roku na stronie postępowania zamieścił zawiadomienie o cofnięciu czynności wyboru oferty najkorzystniejszej dla
zadania 1 i powrocie do badania i oceny ofert. Zamawiający przesłał to zawiadomienie również do Prezesa KIO w dniu 18
lutego 2026 roku. W wyniku tych czynności Zamawiający uznał, że nie tylko oferta Wykonawcy P.H. FIDO R.J. z siedzibą
Katowicach podlegała odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp ale również odrzuceniu winny podlegać
oferty wszystkich pozostałych Wykonawców. Zamawiający dokonał czynności odrzucenia ofert w dniu 11 marca 2026
roku, o czym zawiadomił Wykonawców, którzy złożyli oferty w zadaniu nr 1. Jednocześnie na podstawie art. 255 pkt 2
ustawy Pzp Zamawiający unieważnił postępowanie.
Mając na uwadze powyższe, Izba zważyła co następuje:
W ocenie Izby nie budzi wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie, w związku
z dokonanymi czynnościami Zamawiającego może znaleźć zastosowanie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym
Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny
zbędne.
Zgodnie ze stanowiskiem doktryny Podstawą do umorzenia postępowania jest również stwierdzenie przez Izbę, że
postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Ustawodawca nie doprecyzował, o jakie sytuacje
chodzi. Z pewnością dyspozycją przepisu objęte będą sytuacje utraty bytu prawnego przez stronę odwołania,
na skutek likwidacji lub śmierci odwołującego. Wydaje się również, że podstawa umorzenia zaistnieje, jeśli zamawiający
przed zakończeniem rozprawy unieważni postępowanie, wówczas spór stanie się bezprzedmiotowy, a ewentualnemu
zaskarżeniu w drodze odwołania będzie podlegała nowa czynność zamawiającego.” (Komentarz Prawo Zamówień
Publicznych, pod red. Marzeny Jaworskiej, Wydawnictwo C. H. Beck, W-wa 2021, str. 1236).
W ocenie Izby do takich sytuacji zalicza się również sytuacja, która zaistniała
w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz postępowaniu odwoławczym.
Zamawiający dokonał czynności unieważnienia wyboru oferty w zadaniu nr 1 i dokonał odrzucenia oferty uznanej
za najkorzystniejszą w zadaniu nr 1 w postępowaniu zgodnie z żądaniami odwołania, o czym poinformował
Wykonawców uczestniczących w postępowaniu dla tej części.
Tym samym przed wyznaczeniem posiedzenia i rozprawy przed Izbą nie istniały już czynności, do których
odnosiły się zarzuty odwołania i których prawidłowość kwestionował Odwołujący. Dla składu orzekającego Izby oznacza
to weryfikację (autokontrolę) wszystkich czynności, które dotychczas podjął w postępowaniu Zamawiający.
Dalej dostrzeżenia wymaga, że w momencie orzekania przez Izbę nie istniał substrat odwołania, będący
podstawą korzystania ze środków ochrony prawnej przez Odwołującego.
A jednocześnie z dniem anulowania określonych czynności, otwierał się wykonawcom ponownie termin na wniesienie
odwołania odnoszącego się do nowych czynności Zamawiającego.
Aby Izba mogła rozpoznać wniesione odwołanie – musi ono dotyczyć czynności Zamawiającego (art. 513 pkt 1
ustawy Pzp). Zatem na moment wniesienia odwołania musi istnieć substrat zaskarżenia, będący podstawą dla
wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej. W niniejszej sprawie niewątpliwie substratem zaskarżenia była
czynność Zamawiającego polegająca na wyborze oferty najkorzystniejszej w zadaniu nr 1 i zaniechaniu odrzucenia tej
oferty
Następnie dostrzeżenia wymaga, iż zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy Pzp Izba wydając orzeczenie bierze
pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem
sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia – co Izba zobowiązana jest
uwzględnić wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania przed Izbą. Zauważenia również wymaga, że przepisy
ustawy nie zobowiązują Zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia, wobec wniesionego
odwołania.
Izba wskazuje, że treść art. 552 ust. 1 ustawy Pzp, podobnie jak w przypadku art. 316 § 1 kpc, w myśl którego
podstawą wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący
w chwili zamknięcia rozprawy – nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego
w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Ponadto stan rzeczy - o którym mowa jest
w przepisie art. 552 ust. 1 ustawy Pzp - należy analogicznie - jak w art. 316 § 1 kpc - interpretować jako okoliczności
faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny, tj. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić
podstawę rozstrzygnięcia
(wyrok SN z 25.06.2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina z 13.09.2018 r., sygn. akt: I
Aga 159/18).
Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego
stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązania uwzględnić
czynności Zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie.
S koro Zamawiający dokonał nowych czynności, tym samym czynność stanowiąca podstawę wniesienia środka ochrony
prawnej przestała istnieć. Zaskarżenie czynności, która
w kształcie wskazanym w odwołaniu już nie istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez
Zamawiającego i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji w ocenie
składu orzekającego Izby należy, iż prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego jest bezcelowe, czyli jak
stanowi przepisu ustawy Pzp – zbędne. Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i
zdaniem Izby może być ona wykorzystywana właśnie
w podobnych sytuacjach. W innym wypadku bowiem odwołanie podtrzymywane przez Odwołującego podlegałoby
oddaleniu jako bezzasadne wobec nieistniejącej czynności Zamawiającego. Orzekanie przez Izbę wobec nowych
czynności Zamawiającego nie może mieć miejsca, gdyż wykraczałoby poza ramy postępowania odwoławczego, które
wyznacza treść wniesionego odwołania. Jednocześnie wynik czynności ponowionych przez Zamawiającego będzie
stanowił podstawę do korzystania ze środków prawnych przez Wykonawców po jego ogłoszeniu w postępowaniu o
udzielenie zamówienia publicznego.
W konsekwencji mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy, orzeczono jak
w sentencji, na podstawie przepisu art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, umarzając postępowanie odwoławcze.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 Pzp w zw.
z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania
odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U.
z 2020 r., poz. 2437) z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na
skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, koszty o których
mowa w § 5 pkt 2, znosi się wzajemnie.
Na podstawie art. 574 Pzp Izba orzekała o dokonaniu zwrotu Odwołującemu uiszczonego wpisu, o czym
orzeczono w pkt 2 sentencji orzeczenia.
W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 568 pkt 2) ustawy Pzp umorzyła postępowanie odwoławcze,
orzekając w formie postanowienia na podstawie art. 553 zd. 2 ustawy Pzp.
Przewodnicząca:.
.........................................