KIO 4490/25
National Appeal Chamber (KIO)2025-12-04
Case number
KIO 4490/25
Court
Krajowa Izba Odwoławcza
Judgment date
2025-12-04
Type
wyrok
Judges
Robert Siwik
Judgment text
Sygn. akt: KIO 4490/25
WYROK
Warszawa, dnia 4 grudnia 2025 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący:Robert Siwik
Protokolant:Mikołaj Kraska
po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczejw dniu 20 października
2025 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: TRESBUD Sp. z o.o. z siedzibą w
Białymstoku o r a z Podlaska Spółdzielnia Pracy „JUBILAT” z siedzibą w Białymstokuw postępowaniu
prowadzonym przez zamawiającego: Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Sokółce
przy udziale wykonawcy Powiatowe Przedsiębiorstwo Drogowo – Budowlane Sp. z o.o. z siedzibą w Sokółce–
uczestnika postępowania po stronie zamawiającego
orzeka:
1.Oddala odwołanie.
2.Kosztami postępowania obciąża Odwołującego – wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia:
TRESBUD Sp. z o.o. z siedzibą w Białymstokuoraz Podlaska Spółdzielnia Pracy „JUBILAT” z siedzibą w
Białymstoku w następujący sposób:
2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania kwotę 10 000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy)
uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące
sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez Zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika;
2.2.zasądza od Odwołującego – wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: TRESBUD Sp.
z o.o. z siedzibą w Białymstoku or az Podlaska Spółdzielnia Pracy „JUBILAT” z siedzibą w
Białymstoku na rzecz Zamawiającego – Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Sokółce
kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez Zamawiającego
tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.
Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej
Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodniczący:………………….…
KIO 4490/25
UZASADNIENIE
Zamawiający – Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Sokółce (dalej jako „Zamawiający”) prowadzi
postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym, na podstawie art. 275 pkt 1 ustawy z dnia 11
września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024, poz. 1320 ze zm., dalej jako „ustawa Pzp”), pn.
„Wysoka jakość usług medycznych w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w SPZOZ w Sokółce dzięki modernizacji
infrastruktury i doposażeniu w nowoczesny sprzęt” (numer postępowania: DL.262.24.2025.DM).
Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 12 września 2025 r.
pod numerem 2025/BZP 00421154/01.
Dnia 20 października 2025 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, na podstawie art. 513 ust. 1 w zw. z art.
505 pkt 1 i 2 ustawy Pzp zostało wniesione odwołanie przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie
zamówienia: TRESBUD Sp. z o.o. z siedzibą w Białymstoku oraz Podlaska Spółdzielnia Pracy „JUBILAT” z siedzibą w
Białymstoku (dalej jako „Odwołujący”).
Odwołujący zarzucił Zamawiającemu:
1)„naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b, pkt 3 i 5 ustawy Pzp poprzez nieuprawnione uznanie, że Konsorcjum
TRESBUD – JUBILAT nie spełnia warunków określonych w art. 94 ust. 1 ustawy Pzp,
2)naruszenie art. 94 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 16 Pzp poprzez błędną interpretację, że każdy z uczestników
konsorcjum musi indywidualnie posiadać status zakładu pracy chronionej,
3)naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c, pkt 3 i 4 ustawy Pzp poprzez bezzasadne uznanie, iż umowa konsorcjum
nie została złożona w prawidłowej formie elektronicznej,
4)naruszenie art. 239 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 94 ust. 1 Pzp poprzez dokonanie wyboru oferty Powiatowego
Przedsiębiorstwa Drogowo- Budowlanego Sp. z o.o., mimo że wykonawca ten nie posiada statusu zakładu
pracy chronionej,
5)naruszenie art. 16 pkt 1 i 3 Pzp poprzez zróżnicowanie standardu oceny dokumentów TRESBUD–JUBILAT i
PPD-B sp. z o.o.
6)naruszenie art. 16 pkt 1 i 3, art. 17 ust. 2 oraz art. 239 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez
dokonanie wyboru oferty wykonawcy Powiatowe Przedsiębiorstwo Drogowo-Budowlane Sp. z o.o., którego
jedynym wspólnikiem jest Powiat Sokólski, będący jednocześnie organem sprawującym nadzór nad
Zamawiającym – Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej w Sokółce, co prowadzi do
naruszenia zasad bezstronności, równego traktowania wykonawców i przejrzystości postępowania,
7)naruszenie art. 16 pkt 1 i 3, art. 17 ust. 2, art. 239 ust. 1 oraz art. 44 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych
poprzez wybór oferty Powiatowego Przedsiębiorstwa Drogowo-Budowlanego Sp. z o.o. mimo że: jest ono
kapitałowo i organizacyjnie powiązane z Zamawiającym, a z danych opublikowanych w Planie postępowań o
udzielenie zamówień publicznych SP ZOZ w Sokółce na rok 2025, zamieszczonym w Biuletynie Zamówień
Publicznych w dniu 18 sierpnia 2025 r., nr 00030791/05/P, wynika, że na realizację przedmiotowego zadania
przewidziano kwotę 14.867.534,88 zł, podczas gdy wybrana oferta Powiatowego Przedsiębiorstwa Drogowo-
Budowlanego Sp. z o.o. opiewała na kwotę 15.621.000,00 zł, a więc przekraczającą planowany budżet
Zamawiającego o 753.465,12 zł,
8)naruszenie art. 16 pkt 1 i 3 oraz art. 239 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych
(Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), poprzez dokonanie wyboru oferty droższej – złożonej przez Powiatowe
Przedsiębiorstwo Drogowo-Budowlane Sp. z o.o. w kwocie 15.621.000,00 zł brutto – przy jednoczesnym
odrzuceniu oferty Konsorcjum TRESBUD Sp. z o.o. – Podlaska Spółdzielnia Pracy „JUBILAT” na kwotę
14.437.770,00 zł brutto, mimo że oferta Konsorcjum była tańsza o 1.183.230,00 zł, spełniała wymagania
techniczne oraz warunki udziału w postępowaniu, a jej odrzucenie nastąpiło z przyczyn nieuzasadnionych i
sprzecznych z przepisami ustawy,
9)naruszenie art. 255 pkt 6 w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp poprzez doprowadzenie do sytuacji, w której wymagania
postawione w SW Z są sprzeczne z zasadami uczciwej konkurencji i proporcjonalności, co powinno skutkować
unieważnieniem postępowania.”
W konsekwencji powyższego, Odwołujący wnosił o:
1)„unieważnienie czynności odrzucenia oferty Konsorcjum TRESBUD Sp. z o.o. – Podlaska Spółdzielnia Pracy
„JUBILAT”,
2)unieważnienie czynności wyboru oferty Powiatowego Przedsiębiorstwa Drogowo-Budowlanego Sp. z o.o. jako
najkorzystniejszej,
3)nakazanie ponownego zbadania i oceny ofert,
4)zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego na rzecz Odwołującego.
ewentualnie wnoszę o
5)unieważnienia postępowania przetargowego”.
W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów.
Do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego zgłosił się wykonawca – Powiatowe
Przedsiębiorstwo Drogowo – Budowlane Sp. z o.o. z siedzibą w Sokółce („Przystępujący”).
W dniu 4 listopada 2025 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której przedstawił
argumentację na oddalenie odwołania. W odpowiedzi przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska. W
dniu 19 listopada 2025 r. stanowisko procesowe złożył Przystępujący, również wskazując na konieczność oddalenia
odwołania. Ponadto w dniu 1 grudnia 2025 r. Zamawiający złożył dowód w postaci notatki wewnętrznej z dnia 7 sierpnia
2025 r. dotyczącej weryfikacji podmiotów posiadających status, o którym mowa w art. 94 ustawy Pzp.
Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron postępowania odwoławczego, na podstawie
zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń, a także stanowisk stron postępowania,
Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:
Izba dopuściła Powiatowe Przedsiębiorstwo Drogowo – Budowlane Sp. z o.o. z siedzibą w Sokółce w
charakterze uczestnika postępowania.
Izba nie dopatrzyła się podstaw do odrzucenia odwołania w oparciu o art. 528 ustawy Pzp.
Izba uznała, że wnioski Zamawiającego i Przystępującego o oddalenie odwołania z uwagi na niewykazanie
przesłanki dopuszczalności odwołania z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp zasługują na uwzględnienie.
Przepis art. 505 ust. 1 ustawy Pzp definiuje przesłankę materialnoprawną dopuszczalności odwołania. Zgodnie z
tym przepisem odwołanie przysługuje, gdy podmiot je wnoszący jest wykonawcą, uczestnikiem konkursu lub innym
podmiotem, ale cechującym się określonymi przymiotami, czyli:
-posiadaniem interesu w uzyskaniu zamówienia i
-poniesieniu lub możliwości poniesienia szkody, ale nie dowolnej, lecz będącej wynikiem naruszenia przez
zamawiającego przepisów ustawy.
Niewątpliwie Odwołujący jest wykonawcą, który wziął udział w prowadzonym przez Zamawiającego
postępowaniu. Sam ten jednak fakt nie jest wystarczający dla uznania, że ma on prawo wnosić środki ochrony prawnej
przewidziane w ustawie Pzp.
Odwołujący w treści wniesionego przez siebie odwołania powinien był wykazać, że:
1)zamawiający przez swoje działanie lub zaniechanie dopuścił się naruszenia przepisów ustawy,
2)ma lub miał szansę na uzyskanie zamówienia (zamówienia rozumianego jako odpłatna umowa zawierana
między zamawiającym, a wykonawcą, której przedmiotem w tym przypadku jest nabycie usług), w czym
przejawia się jego interes we wniesieniu odwołania
3)niezgodne działania z ustawą działania lub zaniechania zamawiającego pozostają w adekwatnym związku
przyczynowo-skutkowym z zagrażającą lub występującą po stronie odwołującego szkodą.
Dostęp do procedury odwoławczej nie jest nieograniczony, ani nie jest to rodzaj postępowania kontrolującego
legalność wszystkich zachowań zamawiającego, w związku z tym już z dyrektywy odwoławczej wynika, że możliwość
wniesienia odwołania dotyczy wyłącznie tych wykonawców, którzy mają lub mieli szansę na uzyskanie zamówienia.
Wykazanie, że odwołujący spełnia te wszystkie elementy jest niezbędne, żeby uznać prawo odwołującego do
wniesienia odwołania. Jest to jak już wskazano przesłanka materialna odwołania, zatem jej brak uniemożliwia
uwzględnienie odwołania i powoduje, że odwołanie podlega oddaleniu (nawet, jeżeli byłoby merytorycznie zasadne).
Zgodnie z art. 518 ustawy Pzp uzupełnieniu w odwołaniu podlegają wyłącznie braki formalne, brak pełnomocnictwa, brak
dowodu uiszczenia wpisu w terminie. Tylko w takim przypadku Prezes Izby wzywa odwołującego do uzupełnienia
odwołania. Do braków tych ustawodawca nie zaliczył braku wykazania interesu w uzyskaniu zamówienia i możliwości
poniesienia szkody, co oznacza, że braku tego, ani z własnej inicjatywy odwołujący, ani na wezwanie Izby, uzupełniać nie
wolno po upływie terminu na wniesienie odwołania (tak wyrok KIO z 4 kwietnia 2024 r., sygn. akt. KIO 946/24, który
ponadto Izba aprobuje, a zawarte tam wywody i argumenty uznaje za własne, stąd obszerne ich powołanie poniżej).
W ocenie Izby, z czym korelują stanowiska procesowe złożone na rozprawie przez Zamawiającego, jak i
Przystępującego, że Odwołujący nie wskazał w treści swojego odwołania na swój interes prawny, a tym bardziej szkodę,
jaką może ponieść w wyniku wadliwości działań Zamawiającego.
Odwołujący w swoim odwołaniu nie wskazał nawet ani jednym zdaniem, że ma możliwość uzyskania
zamówienia; poza tym Odwołujący ani jednym zdaniem nie wskazał, w czym upatruje swojej szkody w związku z tym
wyborem oferty Przystępującego, a być może odrzuceniem własnej oferty. Oznacza to, że Odwołujący nie dopełnił
obowiązku wykazania przesłanki materialnoprawnej dopuszczalności odwołania.
Izba nie może ustalać istnienia tego interesu czy możliwości poniesienia szkody za odwołującego, na co wprost
zwrócił uwagę Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych w wyroku
z dnia 27 marca 2023 r. sygn. akt XXIII Zs 11/23. Izba w całości aprobuje i uznaje wywody Sądu za własne.
Sąd Okręgowy w Warszawie zmienił wyrok Izby uznając, że Izba nie była władna rozpoznać zarzutów odwołania
w sytuacji, gdy odwołujący nie wykazał jedynie jednej z przesłanek występujących w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, czyli
szkody. W ocenie Sądu już tylko taki brak stanowił wystarczającą podstawę do oddalenia odwołania. W niniejszej
sprawie Odwołujący z kolei nie wykazał nie tylko szkody, ale i ogólnie interesu we wniesieniu odwołania.
Sąd Okręgowy podkreślił trafnie, że Izba nie może zastępować odwołującego w obowiązku wykazania przesłanki
materialnoprawnej z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, ani doszukiwać się jej w treści odwołania. Sąd Okręgowy zważył bowiem
w następujący sposób:
„Wbrew temu, co wskazała w uzasadnieniu do wyroku Krajowa Izba Odwoławcza Odwołujący/Uczestnik nie
wykazał wypełnienia łącznie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Środki ochrony prawnej określone w niniejszym
dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu
zamówienia lub nagrody w konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego
przepisów ustawy - to jest posiadania interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody.
Tymczasem Odwołujący na żadnym etapie postępowania nie powołał się na przesłankę szkody. Uczestnik nawet
nie wskazał, że on jako Odwołujący ma interes w złożeniu niniejszego odwołania, nie podniósł, że w razie uwzględnienia
odwołania jego oferta będzie ofertą najkorzystniejszą w przedmiotowym postępowaniu. Odwołujący nie wskazał jednej z
określonych w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp przesłanek, tj. poniesienia lub możliwości poniesienia szkody w wyniku
naruszenia przepisów ustawy. Sąd Okręgowy – przy tak postawionym zarzucie Skarżącego i jego powtórzonym z
postępowania odwoławczego uzasadnieniu, uważnie prześledził każde słowo uczestnika zawarte w odwołaniu. Odwołujący
nie odniósł się w ogóle do jednej z przesłanek określonych artykule 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. poniesienia bądź możliwości
podniesienia szkody w wyniku naruszenia przepisów ustawy przez Zamawiającego. Samo posiadanie statusu wykonawcy
- podmiotu który złożył ofertę w postępowaniu – i nawet wskazanie, że zajął 2 pozycję w rankingu oceny ofert - nie jest
wystraczające do skutecznego korzystania ze środków ochrony prawnej określonych ustawą i w zasadzie nie rodzi
żadnych skutków procesowych.
Podsumowując, w odniesieniu do przesłanki poniesienia szkody lub jej możliwości Odwołujący nie przedstawił
zarówno twierdzenia, jak i jego uzasadnienia. Krajowa Izba Odwoławcza uzupełniła twierdzenia Odwołującego, odnosząc
się do „oczywistej szkody”: „ oczywistym jest że na skutek błędnej, niezgodnej z przepisami prawa decyzji zamawiającego,
odwołujący może nie uzyskać zamówienia , co oznacza, że w takiej sytuacji poniesie szkodę. Na te okoliczności właśnie
zwrócił uwagę Odwołujący w treści odwołania”. Tymczasem analiza odwołania prowadzi do odmiennych wniosków,
albowiem Odwołujący na takie okoliczności nie zwrócił żadnej uwagi, nie podniósł takiego twierdzenia. W odwołaniu
wniesionym w sprawie, Odwołujący uzasadniając interes we wniesieniu odwołania wskazywał jedynie, że „ jego oferta jest
druga pod względem złożonych ofert oraz kryterium oceny ofert. Tańsza, a tym samym wyżej sklasyfikowana w rankingu
ofert - jest aktualnie oferta Wykonawcy (...)”.
Mając na uwadze taki stan faktyczny należy uznać, że Krajowa Izba Odwoławcza po prostu wyszła poza granice
zarzutu. Krajowa Izba Odwoławcza nie może się domyślać przesłanki, nie może jej domniemywać Co więcej Uczestnik
nie tylko, że nie wykazał spełnienia tej przesłanki, ale również nie podniósł żadnej argumentacji w tym zakresie, nawet na
rozprawie przed Krajową Izbą Odwoławczą.
Tymczasem brak wskazania na szkodę, jaką mógłby ponieść odwołujący w wyniku rzekomego naruszenia
przepisów PZP przez Zamawiającego, obligowało Krajową Izbę Odwoławczą do oddalenia odwołania. Przesłanka ta -
wobec braku twierdzenia Odwołującego wymaganego art. 505 ust 1 Pzp - nie może być przedmiotem interpretacji stanu
faktycznego sprawy dokonywanej przez Krajową Izbę Odwoławczą za Odwołującego. Słusznie podniesiono w skardze, iż
obowiązkiem Izby jest jedynie ocena wskazanych przez odwołującego przesłanek.
Przepis art. 505 ust. 1 ustawy Pzp stanowi implementację do prawa krajowego dyrektywy Rady 89/665/EW G z
dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących
się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane
(Dz. U. L 395, s. 33), zmienionej dyrektywą 2007/66/W E Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. (Dz.
U. L 335, s. 31), czyli tzw. dyrektywy odwoławczej.
Analiza omawianego przepisu ustawy Pzp prowadzi do wniosku, że w celu korzystania ze środków ochrony prawnej
wykonawca zobowiązany jest wykazać nie tylko interes w uzyskaniu zamówienia, ale także poniesienie lub możliwość
poniesienia szkody z powodu działań lub zaniechań zamawiającego. Obydwie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.
Ponadto między szkodą grożącą wykonawcy, a naruszeniami ustawy Pzp zarzucanymi w odwołaniu, musi zostać
wykazany adekwatny związek przyczynowo-skutkowy. Powyższe wynika z charakteru postępowania odwoławczego.
Postępowanie odwoławcze ma bowiem na celu ochronę interesów osoby wnoszącej środki ochrony prawnej, a nie
ochronę interesu publicznego przez sprawowanie nadzoru nad prawidłowością prowadzenia postępowania. Prawidłowo w
tym zakresie podnosi Skarżący, iż interesem w uzyskaniu zamówienia nie jest wskazywana przez Odwołującego
„konieczność zapewnienia zgodności postępowania o udzielenie zamówienia publicznego z przepisami (interes prawny
sensu largo)”. Wprawdzie szerokie zakreślenie w ustawie kręgu osób legitymowanych do wniesienia środka ochrony
prawnej ma swoje źródło w postanowieniach art. 1 ust. 3 dyrektywy 89/665/EW G, który stanowi, że państwa członkowskie
zapewniają dostępność procedur odwoławczych, w ramach szczegółowych przepisów, które państwa członkowskie mogą
ustanowić, przynajmniej dla każdego podmiotu, jednakże który ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia i
który poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku domniemanego naruszenia.
Sąd Okręgowy, Sąd Zamówień Publicznych ponownie wskazuje, że w okolicznościach przedmiotowego
postępowania, przesłanka interesu w uzyskaniu zamówienia, nie została wykazana. Jak zostało już wskazane powyżej,
kolejna materialnoprawna przesłanką wniesienia odwołania, czyli zaistnienie lub potencjalne zaistnienie szkody, nie
została spełniona przez Odwołującego (Odwołujący nigdy nie powołał się na nią) Pzp nie wskazuje, czy chodzi o stratę (tj.
szkodę majątkową), czy także o krzywdę (szkodę niemajątkową). W zakresie omawianej przesłanki, Odwołujący w ogóle
nie przedstawił żadnego twierdzenia i żadnej argumentacji. Bezprawne było twierdzenie Izby, iż przesłanka szkody w tym
wypadku jest oczywista, bowiem obowiązek wskazania na szkodę we wniesieniu odwołania spoczywał na Odwołującym, a
nie na Krajowej Izbie Odwoławczej.
Reasumując tę cześć rozważań Sądu Okręgowego, zasadnym jest podniesienie, że brak wykazania spełnienia
przesłanek wynikających z art. 505 ust. 1 Pzp stanowiło wystarczającą podstawę do oddalenia odwołania wniesionego w
przedmiotowym postępowaniu.”
Brak zatem wykazania interesu w uzyskaniu zamówienia i możliwości poniesienia szkody w odwołaniu
wniesionym przez Odwołującego nie mógł być domniemany z okoliczności faktycznych wynikający z Postępowania. Izba
nie uznała za wystarczające wyjaśnienia Odwołującego na rozprawie, że rzeczony interes we wniesieniu odwołania
został wyartykułowany na s. 9 odwołania z dnia 20 października 2025 r. Fragment ten, na który powołał się Odwołujący
stanowi jak niżej:
„W niniejszym postępowaniu Zamawiający dokonał wyboru oferty Powiatowego Przedsiębiorstwa Drogowo-
Budowlanego Sp. z o.o. (dalej: PPD-B) o wartości 15.621.000,00 zł brutto, mimo że oferta Konsorcjum TRESBUD–
JUBILAT opiewała na kwotę 14.437.770,00 zł brutto, a więc była tańsza o ponad 8%.
Zgodnie z art. 239 ust. 1 Pzp, Zamawiający zobowiązany jest wybrać ofertę najkorzystniejszą, tj. tę, która w świetle
przyjętych kryteriów przedstawia najlepszy bilans ceny i innych czynników jakościowych. W niniejszym postępowaniu
Zamawiający dokonał wyboru oferty o wyższej cenie, bez wykazania jakichkolwiek przewag merytorycznych czy
jakościowych, które mogłyby uzasadniać jej preferencję.
Ponadto, w świetle pozostałych zarzutów, wybór ten jest nieracjonalny i sprzeczny z zasadą gospodarności
środkami publicznymi, skoro Zamawiający zaakceptował ofertę:
·po pierwsze – droższą o ponad 1,183 mln zł,
·po drugie – złożoną przez spółkę kapitałowo i organizacyjnie powiązaną z organem nadzorującym
Zamawiającego,
·po trzecie – bez podstaw faktycznych do odrzucenia oferty tańszej, która spełniała wymagania i nie podlegała
wykluczeniu z postępowania”.
W ocenie Izby wskazana powyżej argumentacja nie referuje w żaden sposób do konkretnego interesu jak i szkody
(potencjalnej szkody) Odwołującego, interpretując ww. fragment szczególnie w kontekście trafnych wywodów Sądu
Okręgowego w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych w wyroku z dnia 27 marca
2023 r. sygn. akt XXIII Zs 11/23. Biorąc te okoliczności pod uwagę Izba oddaliła przedmiotowe odwołanie z braku
wykazania przesłanki materialnoprawnej dopuszczalności odwołania określonej w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp.
Skoro odwołanie było niedopuszczalne, to Izba nie mogła rozpoznać zarzutów merytorycznych odwołania, z tego
też względu Izba nie odniesie się do stanowisk merytorycznych złożonych w sprawie.
Aktualne pozostaje tutaj orzecznictwo Izby, odnoszące się do tej problematyki, wydane na gruncie przepisu art.
179 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych. Jak wskazano w wyroku KIO z dnia 3 lipca
2014 r., sygn. akt KIO 1231/14 „stwierdzenie, że odwołujący nie posiada legitymacji do wniesienia środka ochrony
prawnej prowadzi do oddalenia odwołania bez merytorycznego rozpatrzenia zarzutów podniesionych w odwołaniu”.
Podobnie stwierdził skład orzekający w wyroku KIO z dnia 26 września 2016 r., sygn. akt KIO 1719/16 (tak wyrok KIO z
28 września 2021 r., sygn. akt KIO 2647/21).
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 ustawy Pzp, tj. stosownie do wyniku
postępowania, z uwzględnieniem postanowień Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych
rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od
odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437) na podstawie par. 8 ust. 2 pkt. 1 cyt. Rozporządzenia
zaliczając w poczet kosztów koszty wpisu i obciążając kosztami uiszczonego wpisu oraz zastępstwa procesowego
przed Izbą – Odwołującego.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.
Przewodniczący:…………………….