KIO 1928/25
National Appeal Chamber (KIO)2025-06-10
Case number
KIO 1928/25
Court
Krajowa Izba Odwoławcza
Judgment date
2025-06-10
Type
wyrok
Judges
Emilia Garbala
Judgment text
Sygn. akt: KIO 1928/25
WYROK
Warszawa, dnia 10 czerwca 2025 r.
Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:
Przewodnicząca: Emilia Garbala
Protokolantka: Aldona Karpińska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2025 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej w dniu 16 maja 2025 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: ECO-ABC sp. z
o.o., ul. Przemysłowa 7, 97-400 Bełchatów oraz ECO CLEAN ENERGY S.A., ul. Przemysłowa 7, 97-400 Bełchatów,
w postępowaniu prowadzonym przez: Szpital Miejski św. Jana Pawła II w Elblągu,ul. Komeńskiego 35, 82–300
Elbląg,
przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego: EMKA S.A., ul. Jaktorowska 15a, 96-300 Żyrardów,
orzeka:
1.oddala odwołanie,
2.kosztami postępowania obciąża odwołującego, i:
2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych
zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu zamówień publicznych.
Przewodnicząca:…………………………
Sygn. akt: KIO 1928/25
UZASADNIENIE
Zamawiający – Szpital Miejski św. Jana Pawła II w Elblągu, ul. Komeńskiego 35, 82-300 Elbląg, prowadzi w trybie
przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Odbiór, transport i utylizacja
odpadów medycznych”, numer referencyjny: ZP/4/2025. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 12.03.2025 r., nr 50/2025 159794-2025.
W dniu 16.05.2025 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołaniewykonawców wspólnie
ubiegających się o zamówienie: ECO-ABC sp. z o.o.,ul. Przemysłowa 7, 97-400 Bełchatów oraz ECO CLEAN ENERGY
S.A., ul. Przemysłowa 7, 97-400 Bełchatów (dalej: „Odwołujący”), w którym Odwołujący zarzucił Zamawiającemu
naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej
dalej: „ustawą Pzp”, w zw. z art. 20 ust. 3 i ust. 5 – 6 ustawy o odpadach (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1587 ze zm.), poprzez
zaniechanie odrzucenia oferty złożonej przez EMKA S.A. oraz oferty złożonej przez konsorcjum Port Service sp. z o.o. i
BES24h sp. z o.o., mimo iż oferty zostały złożone przez wykonawców niespełniających warunków udziału w
postępowaniu.
W związku z powyższym Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:
1)unieważnienia czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez EMKA S.A.
2)odrzucenia ofert złożonych przez EMKA S.A. oraz konsorcjum Port Service sp. z o.o. i BES24h,
3)dokonania ponownego badania i oceny ofert.
Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego zgłosił wykonawca EMKA S.A., ul.
Jaktorowska 15a, 96-300 Żyrardów (dalej: „Przystępujący”). Izba stwierdziła, że przystąpienie zostało dokonane
skutecznie.
Pismem z dnia 04.06.2025 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o jego oddalenie. W
dniu 05.06.2025 r. Przystępujący przedstawił pisemnie swoją argumentację, również wnosząc o oddalenie odwołania.
W trakcie rozprawy Strony i Przystępujący podtrzymali swoje stanowiska w sprawie.
Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła następujący stan faktyczny.
Przedmiotem zamówienia jest usługa odbioru, transportu i utylizacji odpadów medycznych. W rozdziale V
specyfikacji warunków zamówienia (dalej: „SW Z”) Zamawiający wskazał, że wykonawca „zobowiązuje się do
przeprowadzania na rzecz Zamawiającego usługi odbioru, transportu [(wywóz specjalistycznym środkiem transportu
zgodnie z Ustawą o przewozie towarów niebezpiecznych z dnia 19.08.2011 r. (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 643)] i utylizacji
odpadów medycznych z magazynów odpadów medycznych należących do Zamawiającego zgodnie z Ustawą o
odpadach z dnia 14.12.2012 r. (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1587)”.
W rozdziale XI SW Z dotyczącym warunków udziału w postępowaniu, w pkt 4)4. Zamawiający opisał warunek
dotyczący zdolności technicznej lub zawodowej, zgodnie z którym: „Wykonawca spełni warunek, aby zakaźne odpady
medyczne były unieszkodliwiane zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 20 ust. 3 i 5-6 ustawy o odpadach, tj. ich
unieszkodliwianie powinno następować na obszarze tego samego województwa, na którym odpady zostały wytworzone,
względnie poza obszarem tego województwa - w sytuacjach, o których mowa w art. 20 ust. 5-6 ustawy Pzp*) - zgodnie z
załącznikiem nr 3.2
*) Trzy wyjątki od powyższej zasady przewidują ust. 5-6 art. 20 ustawy o odpadach, zgodnie z którymi można nie
stosować ustalonej w art. 20 ust. 3 zasady regionalizacji w następujących sytuacjach: a) jeżeli odległość od miejsca
wytwarzania odpadów do miejsca stosowania położonego na obszarze innego województwa jest mniejsza niż odległość do
miejsca stosowania położonego na obszarze tego samego województwa (art. 20 ust. 6 zdanie 1 w zw. z art. 20 ust. 5); b)
na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku
instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa (art. 20 ust. 6 zdanie 2) lub c) gdy
istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych (art. 20 ust. 6 zdanie 2). W wyżej wymienionych sytuacjach
dopuszczalne jest unieszkodliwianie odpadów na terenie innego województwa niż to, w którym zostały wytworzone.
Zamawiający, w stosunku do Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia, w odniesieniu do warunku
dotyczącego zdolności technicznej lub zawodowej dopuszcza łączne spełnianie warunku przez Wykonawców”.
W rozdziale XII SW Z dotyczącym podmiotowych środków dowodowych w pkt 2 Zamawiający wskazał, że na
potwierdzenie spełnienia ww. warunku wykonawca składa wraz z ofertą oświadczenie o spełnieniu warunku
wynikającego z art. 20 ust. 3 i 5-6 ustawy o odpadach – załącznik nr 3.2 do SWZ.
Przystępujący złożył oświadczenie wg zał. 3.2. o treści:
„1.Oświadczamy, że spełniamy warunek, aby zakaźne odpady medyczne były unieszkodliwiane zgodnie z zasadami
wyrażonymi w art. 20 ust. 3 i 5-6 ustawy o odpadach, tj. ich unieszkodliwianie będzie następować w spalarni (…)
znajdującej się w miejscowości 89-600 Chojnice, ul. Leśna 10 oddalonej od siedziby zamawiającego w odległości 146 km,
tj. na obszarze tego samego województwa, na którym odpady zostały wytworzone lub poza obszarem tego województwa -
w sytuacjach, o których mowa w art. 20 ust. 5-6 ustawy Pzp”.
Analogiczne oświadczenie wg zał. 3.2. złożyło konsorcjum Port Service sp. z o.o. i BES24h sp. z o.o.(dalej:
„konsorcjum Port Service”), wskazując spalarnię w Gdańsku przy ul. majora H. Sucharskiego 75, oddaloną od siedziby
Zamawiającego o 54,8 km.
W dniu 06.05.2025 r. Zamawiający poinformował o wyborze jako najkorzystniejszej oferty Przystępującego. Na
drugim miejscu w rankingu ofert znalazła się oferta konsorcjum Port Service, a na trzecim – oferta Odwołującego.
Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z
niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska Stron i Przystępującego
złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, zważyła co następuje.
W pierwszej kolejności Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie
Odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na
kwestionowane zaniechania Zamawiającego.
Ponadto Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem
odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp.
Zgodnie z art. 20 ustawy o odpadach:
1. Odpady, z uwzględnieniem hierarchii sposobów postępowania z odpadami, w pierwszej kolejności poddaje się
przetwarzaniu w miejscu ich powstania.
2. Odpady, które nie mogą być przetworzone w miejscu ich powstania, przekazuje się, uwzględniając hierarchię
sposobów postępowania z odpadami oraz najlepszą dostępną technikę, o której mowa w art. 207 ustawy z dnia 27
kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub technologię, o której mowa w art. 143 tej ustawy, do najbliżej
położonych miejsc, w których mogą być przetworzone.
3. Zakazuje się:
1)stosowania komunalnych osadów ściekowych,
2)unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych
- poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone.
4. Zakazuje się przywozu na obszar województwa odpadów, o których mowa w ust. 3, wytworzonych poza obszarem
tego województwa, do celów, o których mowa w ust. 3.
5. Komunalne osady ściekowe mogą być stosowane na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały
wytworzone, jeżeli odległość od miejsca wytwarzania odpadów do miejsca stosowania położonego na obszarze innego
województwa jest mniejsza niż odległość do miejsca stosowania położonego na obszarze tego samego województwa.
6. W przypadku unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych, przepis ust.
5 stosuje się odpowiednio. Dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów
weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej instalacji,
w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące
instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.
Zgodnie z art. 112 ust. 2 ustawy Pzp, warunki udziału w postępowaniu mogą dotyczyć:
1)zdolności do występowania w obrocie gospodarczym;
2)uprawnień do prowadzenia określonej działalności gospodarczej lub zawodowej, o ile wynika to z odrębnych
przepisów;
3)sytuacji ekonomicznej lub finansowej;
4)zdolności technicznej lub zawodowej.
Zgodnie z art. 7 pkt 29 ustawy Pzp warunki zamówienia to warunki, które dotyczą zamówienia lub postępowania o
udzielenie zamówienia, wynikające w szczególności z opisu przedmiotu zamówienia, wymagań związanych z realizacją
zamówienia, kryteriów oceny ofert, wymagań proceduralnych lub projektowanych postanowień umowy w sprawie
zamówienia publicznego.
Zgodnie z art. 137 ust. 1 ustawy Pzp, w uzasadnionych przypadkach zamawiający może przed upływem terminu
składania ofert zmienić treść SWZ.
Zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, jeżeli wykonawca nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1,
podmiotowych środków dowodowych, innych dokumentów lub oświadczeń składanych w postępowaniu lub są one
niekompletne lub zawierają błędy, zamawiający wzywa wykonawcę odpowiednio do ich złożenia, poprawienia lub
uzupełnienia w wyznaczonym terminie, chyba że:
1)wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo oferta wykonawcy podlegają odrzuceniu bez względu na ich
złożenie, uzupełnienie lub poprawienie lub
2)zachodzą przesłanki unieważnienia postępowania.
Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona przez
wykonawcę niespełniającego warunków udziału w postępowaniu.
Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów ustawy o odpadach, przewiduje ona obowiązek zachowania tzw.
„zasady bliskości”, zgodnie z którą odpady powinny być unieszkodliwiane na terenie województwa, na którym zostały
wytworzone (z określonymi w tej ustawie wyjątkami), co w tym wypadku oznacza województwo warmińsko-mazurskie.
W niniejszej sprawie istotne jest to, że wymóg dotyczący zachowania „zasady bliskości”, został przez Zamawiającego
opisany w SW Z jako warunek udziału w postępowaniu, mimo że nie ma on charakteru podmiotowego i nie dotyczy
żadnego z potencjałów wykonawcy określonych w art. 112 ust. 2 ustawy Pzp. W szczególności nie dotyczy zdolności
technicznej lub zawodowej wykonawcy, ponieważ w zakresie tego rodzaju zdolności bada się przede wszystkim
doświadczenie wykonawcy, kwalifikacje personelu, którym wykonawca dysponuje, czy sprzęt, jakim ten wykonawca
dysponuje (por. § 9 rozporządzenia w sprawie podmiotowych środków dowodowych oraz innych dokumentów lub
oświadczeń, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy – t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2415 z zm.). Natomiast wymóg
zachowania „zasady bliskości”, czyli transportowania odpadów do instalacji czy spalarni znajdującej się na terenie tego
samego województwa, dotyczy sposobu realizacji zamówienia, ma więc charakter przedmiotowy i wobec tego powinien
być opisany w SW Z jako warunek zamówienia, zgodnie z definicją z art. 7 pkt 29 ustawy Pzp, ewentualnie jako kryterium
oceny ofert, zgodnie z art. 241 ustawy Pzp. W efekcie dokument służący potwierdzeniu spełniania tego wymogu
powinien być składany jako przedmiotowy środek dowodowy, podczas gdy Zamawiający opisał wymagany w tym
zakresie zał. 3.2. jako podmiotowy środek dowodowy (choć niekonsekwentnie wymagał złożenia go wraz z ofertą – czyli
tak jak składa się przedmiotowe środki dowodowe).
Mimo jednak nieprawidłowego opisu przez Zamawiającego wymogu zachowania „zasady bliskości” jako warunku
udziału w postępowaniu i w efekcie - żądania na potwierdzenie jego spełnienia podmiotowego środka dowodowego, na
obecnym etapie postępowania, tj. po upływie terminu składania ofert, nie może to zostać zmienione, gdyż stanowiłoby
naruszenie art. 137 ust. 1 ustawy Pzp oraz zasad równego traktowania wykonawców, zachowania uczciwej konkurencji i
przejrzystości (art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp). Innymi słowy: na obecnym etapie postępowania zakwalifikowanie wymogu
zachowania „zasady bliskości” jako warunku udziału w postępowaniu i żądanie złożenia załącznika nr 3.2. jako
podmiotowego środka dowodowego jest wiążące zarówno dla Zamawiającego, jak i dla wykonawców, ze wszystkimi
tego konsekwencjami.
Jedną z takich konsekwencji jest konieczność zastosowania art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, zgodnie z którym w razie
złożenia podmiotowych środków dowodowych zawierających błędy, zamawiający zobowiązany jest wezwać wykonawcę
do ich poprawienia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie. Skoro zatem Odwołujący wskazał w odwołaniu, że
Przystępujący i konsorcjum Port Service nie spełniają warunku zachowania „zasady bliskości”, to przede wszystkim
powinien podnieść zarzut braku wezwania tych wykonawców do poprawienia załącznika nr 3.2. w trybie art. 128 ust. 1
ustawy Pzp, gdyż (pomijając odstępstwa wskazane w tym przepisie) jest to działanie obligatoryjne zamawiającego przed
ew. odrzuceniem oferty w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy Pzp. Innymi słowy: co do zasady zamawiający nie
może od razu odrzucić oferty wykonawcy z powodu niespełnienia warunku udziału w postępowaniu bez wyczerpania w
pierwszej kolejności procedury przewidzianej w art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, tj. bez wezwania wykonawcy do poprawienia
lub uzupełnienia podmiotowego środka dowodowego dotkniętego błędem. W niniejszej sprawie jednak Odwołujący nie
podniósł zarzutu naruszenia przez Zamawiającego art. 128 ust. 1 ustawy Pzp ani w petitum odwołania, ani w jego
uzasadnieniu, ani poprzez powołanie się na ww. przepis ani poprzez opisowe wskazanie zaniechania Zamawiającego w
tym zakresie. W żaden sposób zarzut niezastosowania art. 128 ust. 1 ustawy Pzp nie został zawarty w odwołaniu,
również jako zarzut ewentualny.
W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 555 ustawy Pzp Izba nie może orzekać co do zarzutów,
które nie były zawarte w odwołaniu. Ponadto art. 516 ust. 1 pkt 7 - 10 ustawy Pzp stanowi, że odwołanie powinno
wskazywać czynność lub zaniechanie zamawiającego, którym zarzuca się niezgodność z przepisami ustawy, zawierać
zwięzłe przedstawienie zarzutów, określać żądanie oraz wskazywać okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające
wniesienie odwołania. Zarzut jest zatem substratem okoliczności faktycznych i prawnych, które powinny być wskazane w
odwołaniu i to właśnie one zakreślają granice rozpoznania odwołania. Innymi słowy: podane w odwołaniu okoliczności
faktyczne będące podstawą postawienia zarzutu (w tym argumentacja zawarta w uzasadnieniu odwołania), jak też
wskazane podstawy prawne tego zarzutu określają jego granice (choć w przypadkach oczywistych przy prawidłowo
opisanych okolicznościach faktycznych Izba może samodzielnie dokonać subsumpcji). Oznacza to, że argumentacja
(okoliczności faktyczne lub prawne) niezawarta w odwołaniu, a podnoszona przez odwołującego na dalszym etapie
postępowania odwoławczego np. w kolejnych pismach procesowych lub na rozprawie, nie może być wzięta przez Izbę
pod uwagę, gdyż stanowi już nowe zarzuty. Po wniesieniu odwołania odwołujący może jedynie składać dowody na
poparcie zarzutów zawartych w odwołaniu (do zamknięcia rozprawy – art. 535 ustawy Pzp) i odnosić się do stanowiska
zamawiającego lub przystępującego. Nie może natomiast rozszerzać swojej argumentacji faktycznej i prawnej zawartej
w odwołaniu. Takie nowe lub zmienione argumenty stanowią w istocie nowe zarzuty, które zgodnie z art. 555 ustawy Pzp
nie mogą być przez Izbę rozpoznane.
Dopuszczenie rozszerzania przez odwołujących zakresu pierwotnych zarzutów lub ich modyfikacji na rozprawie
prowadziłoby też w istocie do przedłużenia ustawowego terminu na wnoszenie odwołań. Ponadto w razie rozpoznania
przez Izbę nowych zarzutów rozszerzonych o okoliczności faktyczne lub prawne niepodniesione w odwołaniu, doszłoby
do zachwiania zasady równości stron cechującej kontradyktoryjne postępowanie odwoławcze. W szczególności bowiem
zamawiający o tym, jakie konkretnie zarzuty kierowane są pod jego adresem, dowiadywałby się np. dopiero na rozprawie,
co uniemożliwiłoby mu przygotowanie argumentacji i zgromadzenie ewentualnych dowodów przemawiających na jego
korzyść. Analogiczne zaburzenie zasady równości dotykałoby również przystępującego, którego oferta byłaby
kwestionowana w odwołaniu. Dlatego zakaz rozpoznawania przez Izbę zarzutów niezawartych w odwołaniu ma
charakter nie tylko formalny, ale służy też respektowaniu zasady równości stron w postępowaniu odwoławczym przed
Izbą.
Również orzecznictwo Sądu Okręgowego w Warszawie potwierdza sposób rozumienia zarzutu w postępowaniu
odwoławczym i zakaz rozpoznawania przez Izbę zarzutów niezawartych w odwołaniu, w tym np. wyrok z dnia
09.05.2024 r. o sygn. akt XXIII Zs 16/24, w którym stwierdzono: „I zba jest związana zarzutami odwołania i nie może wyjść
poza ich zakres. Jednoznacznie wskazuje to zatem na konieczność ich przemyślanego i precyzyjnego formułowania
przez odwołującego. Możliwość stawiania zarzutów upływa z terminem na wniesienie odwołania. Jeżeli więc odwołujący na
późniejszym etapie postępowania odwoławczego podnosi okoliczności, które nie zostały wyraźnie i wprost ujęte w treści
wniesionego odwołania, to ich spóźnione wskazywanie nie może być brane przez Izbę pod uwagę. Nawet jeżeli odwołujący
próbowałby powiązać nowe zarzuty z ogólnie zakreślonymi okolicznościami faktycznymi wskazanymi w odwołaniu. Brak
precyzyjnego przywołania podstawy prawnej i uzasadnienia zarzutu prowadzi do braku możliwości rozpatrzenia tego
zarzutu przez Izbę”. Analogiczne stanowisko wyraził Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z dnia 27.09.2023 r. w
sprawie o sygn. akt XXIII Zs 46/23, dodając także: I„stotnie treść art. 555 ustawy PZP nie odnosi się do żądania gdzie w
sposób oczywisty Izba nie jest związana żądaniem odwołania, ale jest bezwzględnie związana zarzutami, które Odwołujący
wystosował w odwołaniu. Izba nie jest związana treścią żądań sformułowanych w odwołaniu, jednakże uwzględniając
odwołanie zobowiązana jest działać w granicach przewidzianych w art. 554 ust. 3 pkt 1 ustawy PZP, natomiast zakres, w
jakim Izba nakazuje Zamawiającemu unieważnić, wykonać czy powtórzyć określone czynności, uwarunkowany jest
zakresem zarzutów odwołania”. Należy przy tym zauważyć, że tak restrykcyjne podejście zostało w ostatnim czasie
wyrażone już w kilku wyrokach sądu zamówień publicznych, co – nawet przy zachowaniu każdorazowo konieczności
oceny danego stanu faktycznego i sformułowanych do niego zarzutów – musi znaleźć odbicie również przy
rozpoznawaniu przez Izbę niniejszej sprawy.
Reasumując, w świetle art. 555 ustawy Pzp Izba rozpoznaje tylko zarzuty zawarte w odwołaniu, co należy
rozumieć jako rozpoznanie odwołania tylko w granicach okoliczności faktycznych i prawnych podniesionych w tym
odwołaniu. Tym samym okoliczności faktyczne i prawne podnoszone przez odwołującego już po złożeniu odwołania,
jako nowe zarzuty, nie mogą zostać przez Izbę rozpoznane.
Odwołujący podniósł w odwołaniu zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy Pzp
w zw. z art. 20 ust. 3 i ust. 5 – 6 ustawy o odpadach, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Przystępującego i oferty
konsorcjum Port Service jako ofert złożonych przez wykonawców niespełniających warunków udziału w postępowaniu.
Tak postawiony zarzut jest jednak przedwczesny, ponieważ jak wskazano już wyżej, przed ew. odrzuceniem oferty z
powodu niespełnienia warunku udziału w postępowaniu, zamawiający co do zasady zobowiązany jest wyczerpać
procedurę wezwania wykonawcy do złożenia, poprawienia lub uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych, o
której mowa w art. 128 ust. 1 ustawy Pzp. Odwołujący nie postawił jednak w odwołaniu zarzutu zaniechania
przeprowadzenia przez Zamawiającego tej procedury, czyli naruszenia art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, w związku z czym
kwestia braku wezwania Przystępującego i konsorcjum Port Service do poprawienia załącznika nr 3.2. pozostaje poza
zakresem rozpoznania Izby (art. 555 ustawy Pzp). Natomiast zarzut postawiony w odwołaniu, czyli zarzut zaniechania
odrzucenia ofert ww. wykonawców, jako przedwczesny, podlega oddaleniu. Dlatego całe odwołanie zostało oddalone.
Izba postanowiła zatem jak w sentencji wyroku, orzekając na podstawie art. 552 ust. 1, art. 553 i art. 554 ust. 1
ustawy Pzp.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 574 ustawy Pzp oraz w oparciu o §
8 ust. 2 zdanie pierwsze w zw. z § 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania
odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).
Izba nie zasądziła kosztów zastępstwa procesowego od Odwołującego na rzecz Zamawiającego, ponieważ
zgodnie z § 5 pkt 2 ww. rozporządzenia wysokość kosztów postępowania odwoławczego określa się na podstawie
rachunków lub spisu kosztów, a zgodnie z art. 573 ustawy Pzp wniosek dotyczący kosztów postępowania
odwoławczego strona lub uczestnik mogą złożyć tylko do czasu zamknięcia rozprawy. W niniejszej sprawie faktura
potwierdzająca wysokość kosztów poniesionych przez Zamawiającego na wynagrodzenie pełnomocnika została
przekazana do Izby drogą elektroniczną o godz. 13.58, podczas gdy zamknięcie rozprawy nastąpiło o godz. 13.50. Tym
samym wniosek kosztowy został złożony po zamknięciu rozprawy, dlatego nie mógł być przez Izbę uwzględniony.
Przewodnicząca ...…………………..