#2801236
National Appeal Chamber (KIO)2025-01-31
Court
Krajowa Izba Odwoławcza
Judgment date
2025-01-31
Type
wyrok
Judges
Piotr Kozłowski
Judgment text
Warszawa, 31 stycznia 2025 r.
WYROK
Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Piotr Kozłowski
Protokolant: Rafał Komoń
po rozpoznaniu na rozprawie 20 i 28 stycznia 2025 r. w Warszawie odwołania wniesionego 22 grudnia 2024 r. do
Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej
przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Holding Hunters sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w
Grodzisku Wielkopolskim, Hunters24 sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Grodzisku Wielkopolskim, Green Hunters sp.
z o.o. sp.k. z siedzibą w Warszawie, Blue Hunters sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Warszawie, Hunters Ochrona Plus
sp. z o.o. z siedzibą w Piotrkowie Trybunalskim [„Odwołujący”]
w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. Świadczenie kompleksowej usługi ochrony osób i mienia
wybranych obiektów Biura Rzecznika Praw Obywatelskich (BDG-WZP.261.17.2024)
prowadzonym przez zamawiającego: Skarb Państwa – Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich [„Zamawiający”]
przy udziale jako współuczestników po stronie Zamawiającego wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie
zamówienia: „Stekop” S.A. z siedzibą w Warszawie, „Stekop-Ochrona” sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie
[„Przystępujący”]
orzeka:
1.Oddala odwołanie.
2.Kosztami postępowania odwoławczego obciąża solidarnie Odwołujących i:
1)zalicza w poczet tych kosztów kwotę 7500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy)
uiszczoną przez nich tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset
złotych zero groszy) uzasadnionych kosztów Zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika,
2)zasądza solidarnie od Odwołujących na rzecz Zamawiającego kwotę 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące
sześćset złotych zero groszy).
Na niniejsze orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa
Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.
U z a s a d n i e n i e
Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich {dalej: „Biuro RPO” lub „Zamawiający”}prowadzi na podstawie Ustawy z
dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320) {dalej również: „ustawa pzp” lub
„pzp”} w trybie podstawowym postępowanie o udzielenie zamówienia na usługi pn. Świadczenie kompleksowej usługi
ochrony osób i mienia wybranych obiektów Biura Rzecznika Praw Obywatelskich (BDG-WZP.261.17.2024).
Ogłoszenie o tym zamówieniu 28 listopada 2024 r. zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych
pod nr 00621708.
Wartość tego zamówienia nie przekracza progów unijnych.
10 grudnia 2024 r. Zamawiający zawiadomił drogą elektroniczną o wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej
wspólnie przez „Stekop” S.A. z siedzibą w Warszawie i „Stekop-Ochrona” sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie {dalej:
„Konsorcjum Stekop” lub „Przystępujący”} oraz odrzuceniu oferty złożonej wspólnie przez Holding Hunters sp. z o.o.
sp.k. z siedzibą w Grodzisku Wielkopolskim, Hunters24 sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Grodzisku Wielkopolskim, Green
Hunters sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Warszawie, Blue Hunters sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Warszawie, Hunters
Ochrona Plus sp. z o.o. z siedzibą w Piotrkowie Trybunalskim {dalej również: „Konsorcjum Hunters”}.
23 grudnia 2024 r. Konsorcjum Hunters {dalej również: „Odwołujący”} wniosło do Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej odwołanie od odrzucenia jego oferty oraz zaniechania wezwania go do uzupełnienia dowodów
potwierdzających brak podstaw do wykluczenia go z postępowania.
Odwołujący zarzucili Zamawiającemu następujące naruszenia przepisów ustawy pzp:
1.Art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 109 ust. 2 pkt 5 i 7 w zw. z art. 110 ust. 2 – przez odrzucenie oferty Konsorcjum
Hunters, pomimo że dokonało ono samooczyszczenia.
2.Art. 128 ust. 1 i 4 – przez niewezwanie Konsorcjum Hunters do złożenia wyjaśnień lub uzupełnienia dowodów, w
przypadku uznania, że przedłożone wraz z ofertą dowody samooczyszczenia budzą wątpliwości lub są
niewystarczające dla wykazania możliwości rzetelnego wykonania tego zamówienia.
Odwołujący wnieśli o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:
1.Unieważnienia wyboru najkorzystniejszej oferty.
2.Unieważnienia odrzucenia oferty Konsorcjum Hunters.
3.Powtórzenia oceny ofert.
4.Wezwania Konsorcjum Hunters do złożenia wyjaśnień lub uzupełnienia dowodów w zakresie dokonanego
samooczyszczenia [w razie nieuwzględnienia żądania z poprzedniego pkt].
W ramach uzasadnienia odwołania przedstawiono argumentację faktyczną i prawną, a do odwołania załączono
dowody w postaci dokumentów, które zostały złożone wraz z ofertą Zamawiającemu w celu wykazania przeprowadzenia
samooczyszczenia. Z kolei w piśmie procesowym z 24 stycznia 2025 r. Odwołujący podniósł dodatkową argumentację
faktyczną i prawną oraz zgłosił kolejne wnioski dowodowe.
Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie z 20 stycznia 2025 r. wniósł o jego oddalenie, co potrzymał również w
piśmie procesowym z 24 stycznia 2025 r., przedstawiając argumentację faktyczną i prawną oraz zgłaszając wnioski
dowodowe.
Podobnie Przystępujący w swoich pismach procesowych z 17 i 24 stycznia 2025 r. również wniósł o oddalenie
odwołania, przedstawiając argumentację faktyczną i prawną zbieżną z zaprezentowaną przez Zamawiającego.
Izba na drugim terminie rozprawy rozpoznała wszystkie zgłoszone wnioski dowodowe, co zostało
odzwierciedlone również w pisemnym protokole.
Izba ustaliła, co następuje:
W informacji o wyborze najkorzystniejszej oferty Zamawiający podał następujące uzasadnienie faktyczne
odrzucenia oferty Konsorcjum Hunters {poniżej określanego w skrócie jako „Konsorcjum”} na podstawie art. 226 ust. 1
pkt 2 lit. a w zw. z art. 109 ust. 2 pkt 5 i 7 ustawy pzp [pisownia oryginalna, częściowo zmieniono układ typograficzny, w
tym pominięto ujęcie w punktach treści niektórych początkowych akapitów]:
Konsorcjum nie wykazało bowiem, że podjęło środki naprawcze pozwalające Zamawiającemu na uznanie, że nie
dopuści się naruszeń podobnych do popełnionych już uprzednio, które stały się przyczyną odstąpienia od umowy
zawartej przez Konsorcjum z Sądem Okręgowym w Toruniu.
[w tym miejscu przytoczono w całości brzmienie art. 110 ust. 2 ustawy pzp]
Odnosząc się kolejno do wymagań wskazanych w tym przepisie na podstawie dokumentów złożonych przez
Konsorcjum w ramach samooczyszczenia Zamawiający stwierdził, że:
W związku z wykazaniem przesłanki wskazanej w art. 110 ust. 2 pkt 1 Pzp – wykonawca złożył dowód zapłaty
kwoty równej wartości naliczonej kary umownej. Zamawiający uznał, że wymagania wynikające z tego przepisu zostały
spełnione.
W związku z wykazaniem przesłanki wskazanej w art. 110 ust. 2 pkt 2 Pzp –Wykonawca złożył pismo pt.
Informacja o dokonaniu samooczyszczenia z dnia 8 marca 2023 r. oraz wydruk z korespondencji mailowej z dyrektorem
Sądu Okręgowego w Toruniu.
Zdaniem Zamawiającego powyższe nie stanowi wyczerpującego wyjaśnienia faktów i okoliczności związanych z
nieprawidłowym postępowaniem oraz spowodowanymi przez nie szkodami. Przede wszystkim wskazanie przyczyn
odstąpienia od umowy stanowi wyłącznie własne oświadczenie Konsorcjum. Konsorcjum podaje zapewnienie niepełnej
obsady osobowej, nie wystarczającą znajomość regulaminów wewnętrznych obowiązujących na terenie Sądu czy
nienależyte prowadzenie książki służby, jednak nie są to wszystkie uchybienia jakich Konsorcjum dopuściło się na etapie
realizacji zamówienia, co wynika jasno z treści pisma („między innymi”). Brak jest podstaw do potwierdzenia zgodności
tych twierdzeń zawartych w piśmie z 8 marca 2023 r. z rzeczywistością, gdyż nie zostało złożone oświadczenie o
odstąpieniu od umowy przez Sąd Okręgowy w Toruniu.
W związku z wykazaniem przesłanek wskazanych w art. 110 ust. 2 pkt 3 Pzp Konsorcjum złożyło porozumienie o
rozwiązaniu umowy, fragment korespondencji mailowej, pismo z 8 marca 2023 r. oraz dwa Zarządzenia.
Porozumienie to nie stanowi potwierdzenia spełnienia wymagania zerwania wszelkich powiązań z osobami lub
podmiotami odpowiedzialnymi za nieprawidłowe postępowanie wykonawcy. Przede wszystkim nie wiadomo, jakim osobom
lub podmiotom wykonawca przypisał odpowiedzialność za odstąpienie od umowy przez Sąd Okręgowy w Toruniu. Przy
tak licznym gronie uczestników konsorcjum kwestia ta ma istotne znaczenie. Jeśli odpowiedzialność została przypisana
osobie kub osobom fizycznym należałoby przekazać informacje umożliwiające potwierdzenie, że zerwanie tych powiązań
nastąpiło. Porozumienie to ma zatem charakter całkowicie blankietowy.
O zerwaniu powiązań nie może świadczyć korespondencja mailowa, w której przedstawiciel Konsorcjum dziękuje
za możliwość spotkania ze swoimi byłymi pracownikami. Jeśli miałyby być to osoby, których niewłaściwe wykonywania
obowiązków przyczyniło się do odstąpienia od umowy, całkowicie nielogiczne jest utrzymywanie jakichkolwiek relacji z
nimi przez Sąd Okręgowy w Toruniu.
Zdaniem Zamawiającego nie zostały wykazane również pozostałe przesłanki wskazane w art. 110 ust. 2 pkt 3) lit.
b)-e) Pzp. W powołanym piśmie z 8 marca 2023 r. kolejno stwierdzono, że po zapoznaniu się z wypowiedzeniem Prezes
Zarządu Spółek w Organizacji HUNTERS zarządzeniem nr 1/2023 powołał Komisję ds. wyjaśnienia przyczyn i
okoliczności dotyczących wypowiedzenia Umowy przez Zamawiającego w części dotyczącej Sądu Okręgowego w
Toruniu. Zarządzenie zostało załączone do wyjaśnień. Stwierdzono, że wyjaśnienia przyczyn i okoliczności wypowiedzenia
umowy w części dotyczącej Sądu Okręgowego w Toruniu Komisja zakończyła dnia 6 lutego 2023 r. przekazując
sprawozdanie i protokół ze swoich prac Zarządowi. Sprawozdanie i protokół z prac komisji nie zostały przekazane
Zamawiającemu. Stąd stwierdzenia, że uchybienia były wynikiem błędów i niedostatecznej staranności osób
nadzorujących realizację kontraktu (niedostateczna ocena uwarunkowań lokalnych na etapie składania ofert,
oddelegowanie niewłaściwych osób wdrażających umowę, trudności kadrowe w trakcie realizacji usługi) nie są możliwe do
weryfikacji w tym postępowaniu. W dalszej kolejności stwierdzono w piśmie, że Zarząd po zapoznaniu się z wnioskami
Komisji wydał Zarządzenie nr 2/2023 na mocy którego podjęte zostały działania, wyczerpujące przesłanki zawarte w art.
110 ust. 2 Pzp. Zarządzenie to zostało złożone Zamawiającemu wynika z niego, że:
„Zarząd po zapoznaniu się z wnioskami Komisji podjął decyzję o wprowadzeniu następujących działań
naprawczych:
1. reorganizacja personelu, w tym wyciągnięcie konsekwencji służbowych wobec osób odpowiedzialnych za nadzór nad
realizacją umowy;
2. aktualizacja istniejących procedur i procesów związanych z wdrażaniem nowych umów,
3. aktualizacja procedur i procesów związanych z rekrutacją,
4. powołanie grupy niezależnych audytorów kontrolujących i nadzorujących procesy wdrażania nowych kontraktów, w tym
składających sprawozdania z ich realizacji bezpośrednio do osób zarządzających spółkami Organizacji HUNTERS,
5. powołanie mobilnych grup wsparcia do reakcji w sytuacjach wystąpienia kryzysów kadrowych,
6. reorganizacja dotychczas obowiązujących regulacji dotyczących odpowiedzialności za nieprzestrzeganie przepisów,
standardów i procedur wewnętrznych
7. wdrożenie pełnego monitoringu harmonogramów pracy na obiektach ochrony fizycznej i posiadanie aktualnej wiedzy w
tym zakresie przez osoby nadzorujące.
Zobowiązuję Kierowników Jednostek i Komórek Organizacyjnych należących do Organizacji HUNTERS do zapoznania
się i podległych pracowników z treścią niniejszego Zarządzenia.”
Zamawiający nie zgadza się z oceną, że powyższe spełnia przesłanki zawarte w art. 110 ust. 2 Pzp. Zarządzenie
Nr 2 stanowi wyłącznie decyzję o podjęciu wymienionych działań naprawczych, z którą powinni zapoznać się kierownicy
jednostek i komórek organizacyjnych. Kierownicy nie zostali zobowiązani do wdrożenia tych działań.
Z przepisów Pzp wynika, że obowiązkiem wykonawcy jest wskazanie okoliczności swego nieprawidłowego
zachowania, które podlegają ocenie przez zamawiającego. W tym postępowaniu Konsorcjum nie wskazało tych
okoliczności w sposób możliwy do weryfikacji oraz nie przedstawił dowodów na realne podjęcie środków naprawczych.
Zgodnie z przepisami Pzp wykonawca sam decyduje, jakie dokumenty ma przedstawić zamawiającemu w celu
oceny. Przedstawienie tych dokumentów może nastąpić jednorazowo. Wykonawca ma też możliwość składania
dokumentów w toku postępowania (por. stan faktyczny sprawy opisany w wyroku z 26 stycznia 2024 r. KIO 30/24).
Konsorcjum przedstawiło zatem wszystkie dokumenty, które uznało za potwierdzające spełnienie wymagań wynikających
z art. 110 ust. 2 Pzp i tylko te dokumenty stanowią podstawę oceny Zamawiającego.
Na podstawie złożonych dokumentów Zamawiający nie ma możliwości, aby zweryfikować przyczyny odstąpienia
od umowy oraz uznać, że działania naprawcze wskazane przez Konsorcjum zostały rzeczywiście podjęte. Zamawiający
uznał, że nie zostało wykazane przez Konsorcjum, że podjął realne działania, które odnoszą się do konkretnych sytuacji i
przypadków wymagających samooczyszczenia. Nie jest możliwe do weryfikacji, że Konsorcjum rzeczywiście podjęło
szczegółowe rozwiązania w odniesieniu do okoliczności, co do których Sąd Okręgowy w Toruniu zastosował sankcje
przewidziane prawem i odstąpił od umowy. W konsekwencji złożone dokumenty niewystarczające do wykazania
rzetelności Konsorcjum.
Brak jest podstaw do uznania, że dokumenty dotyczące samooczyszczenia Konsorcjum nie są w istocie są
pozorne, a ich celem jest wyłącznie umożliwienie Konsorcjum uczestnictwa w kolejnych postępowaniach.
Powyższe jest dla Zamawiającego tym bardziej istotne, że umowa, która ma być zawarta w tym postępowaniu,
dotyczy świadczenie usług w kilku lokalizacjach – podobnie jak umowa, od której odstąpił Sąd Okręgowy w Toruniu.
W ramach przytoczonego uzasadnienia Zamawiający precyzyjnie, jednoznacznie a przede wszystkim w
zdecydowanej większości adekwatnie zarówno ustalił stan faktyczny wynikający ze złożonych wraz z ofertą w celu
wykazania samooczyszczenia dokumentów, jak i uzasadnił w sposób racjonalny i wyczerpujący, dlaczego zweryfikował
je negatywnie.
Z kolei w toku postępowania odwoławczego Zamawiający wykazał, jak pobieżnie i wybiórczo w złożonej mu
„Informacji o dokonaniu samooczyszczenia” z 8 marca 2023 r. Konsorcjum Hunters przedstawiło okoliczności
towarzyszące wypowiedzeniu zawartej z nim umowy nr 74/2022 z 22 listopada 2022 r. na świadczenie usług ochrony
fizycznej osób i mienia wraz ze wsparciem grupy interwencyjnej na terenie obiektów Sądu Okręgowego w Toruniu.
Począwszy od przemilczenia, że wspomniane w tej informacji pismo z 10 stycznia 2023 r. Sądu Okręgowego w Toruniu
stanowiło co prawda wypowiedzenie, ale ze skutkiem natychmiastowym, oraz przeinaczenia, że przedmiotem ochrony
był jeden obiekt.
Przede wszystkim wypowiedzenie ze skutkiem natychmiastowym musiało być konsekwencją liczby i wagi
składających się na poniżej zacytowaną listę nieprawidłowości, spośród których znakomita większość została
skwitowana w tej informacji sformułowaniem „między innymi”, co słusznie nie umknęło uwadze Zamawiającego:
1)dopuszczenie do świadczenia usług ochrony osób nieposiadających uprawnień kwalifikowanych pracowników ochrony
fizycznej;
2)dopuszczenie do świadczenia usług ochrony osób nieposiadających zawartych z Wykonawcą umów o pracę;
3) dopuszczenie do świadczenia usług ochrony osób niewskazanych przez Wykonawcę w Wykazie – bez wcześniejszego
powiadomienia o tym Zamawiającego;
4)niezapewnienie pełnej (zgodnej z Umową) obsady pracowników ochrony;
5)brak odpowiedniego przeszkolenia osób świadczących usługę ochrony;
6)osoby dopuszczone do świadczenia usług ochrony nie wiedzą, jak postępować w przypadku powiadomienia o alarmie;
7)dopuszczenie do świadczenia usług ochrony osób nieposiadających ważnych badań lekarskich;
8)bezpodstawne opuszczania posterunku przez osoby świadczące usługi ochrony;
9)dopuszczenie do świadczenia usług ochrony osób, które nie znają rozkładu budynków, w tym nie wiedzą, gdzie znajdują
się: kancelaria tajna, główne wyłączniki prądu, główne zawory wody;
10) osoby świadczące usługę ochrony nie reagują na osoby wchodzące bez okazania dokumentu;
11)dopuszczenie do świadczenia usług ochrony osób, które nie zostały zapoznane z regulaminami obowiązującymi w
Sądzie Okręgowym w Toruniu;
12)niepodejmowanie natychmiastowej interwencji w przypadku otrzymania zgłoszenia zagrożenia osób lub mienia za
pośrednictwem systemów alarmowych i telefonicznie;
13) niepodejmowanie natychmiastowej interwencji w przypadku stwierdzenia wystąpienia zagrożenia osób lub mienia;
14)osoby świadczące usługę ochrony nie reagowały na alarm w pomieszczeniu Kancelarii Tajnej, który uruchomiony
został w dniu 22 grudnia 2022 roku o godz. 8:30;
15) osoby świadczące usługę ochrony posługują się cudzymi imionami, nazwiskami;
16)pozostawienie budynku Sądu Okręgowego w Toruniu 29 grudnia 2022 roku bez ochrony na okres 30 minut;
17) nienależyte prowadzenie książki służby dla koncesjonowanej firmy ochrony osób i mienia, w tym brak wpisów o:
zmianie pracowników ochrony, opuszczenia posterunku, pozostawieniu budynku Sądu Okręgowego w Toruniu bez
ochrony;
18)nieprzedłożenie Zamawiającemu przez Wykonawcę dokumentów, o których mowa w § 7 ust. 4 pkt 2 Umowy; [czyli
poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii umów o pracę osób wykonujących w trakcie realizacji zamówienia
czynności objęte obowiązkiem takiej formy zatrudnienia]
19)nieprzedłożenie Zamawiającemu przez Wykonawcę dokumentów, o których mowa w § 7 ust. 5 Umowy;
[postanowienie to uprawniało tamtego zamawiającego do zażądania dodatkowych dokumentów lub wyjaśnień w
przypadku wątpliwości co do spełnienia przez wykonawcę obowiązków co do zatrudnienia na umowę o pracę]
20)nieprawidłowa reakcja grupy interwencyjnej – w dniu 28 grudnia 2022 roku o godzinie 8:30 wezwano grupę
interwencyjną, która przybyła do Sądu Okręgowego w Toruniu dopiero o godzinie 8:53”.
[patrz złożone przez Zamawiającego dowody uzyskane w trybie dostępu do informacji publicznej z Sądu Okręgowego w
Toruniu w postaci wspomnianych powyżej umowy i jej wypowiedzenia, a także raportu z realizacji zamówienia z 16
stycznia 2023 r. oznaczonego sygn. postępowania o udzielenie zamówienia G-322-4/23]
Co więcej, Konsorcjum przemilczało również fakt, że Sąd Okręgowy w Toruniu powyższe uchybienia musiał
uznać za bardzo poważne, skoro uczynił je podstawą złożenia 27 stycznia 2023 r. do Prokuratury Rejonowej Toruń
Centrum-Zachód w Toruniu zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa doprowadzenia do niekorzystnego
rozporządzenia mieniem tego sądu w kwocie 156.313,15 zł, zaistniałego w okresie od dnia 28 listopada 2022 r. do 10
stycznia 2023 r., przez przedstawiciela lidera Konsorcjum Hunters, działającego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej,
po uprzednim wprowadzeniu w błąd przedstawiciela instytucji państwowej co do zamiaru wywiązania się z zawartej
umowy, po czym przedsiębiorstwo nie wykonało należycie zapisów tej umowy, co miało stanowić działanie na szkodę
Skarbu Państwa, tj. o czyn z art. 286 §1 Kodeksu karnego. O ile znaczenie tego pominięcianie należy przeceniać wobec
umorzenia dochodzenia na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania karnego z uwagi na brak znamion czynu
zabronionego postanowieniem z 24 czerwca 2024 r. (L.dz.PG-84/23), o tyle istotna jest treść jego uzasadnienia.
Opisano w nim między innymi ustalenia poczynione na podstawie przesłuchania w charakterze świadka
wskazanego tam z imienia i nazwiska przedstawiciela Konsorcjum Hunters jako wykonawcy tamtej umowy, czyli osoby,
która powinna być najlepiej zorientowana. W szczególności według relacji tego świadka [pisownia oryginalna]:
…problemy zaistniałe na obiektach SO w Toruniu mają charakter wielowątkowy a jednym z nim było niezadowolenie
kadry pracowniczej z umów, które otrzymała. Drugi aspektem, który wpłynął na jakoś świadczenia usług były
niespodziewane zwolnienia lekarskie trzech pracowników. W związku z problemami kadrowymi odbyło się spotkanie
przedstawicieli Sądu Okręgowego w Toruniu z przedstawicielami Holding Hunters Sp. z o.o. Sp. K. Po spotkaniu
z przedstawicielami SO w Toruniu odbyło się również spotkanie z kadrą pracowniczą. Według relacji świadka spotkanie z
pracownikami miało na celu wymóc na Wykonawcy lepsze warunki finansowe dla pracowników ochrony co wiązało się z
zawarciem nowych umów o pracę. Po spotkaniu jeden z przedstawicieli kadry pracowniczej drogą sms-ową zaproponował
nowe warunki wynagrodzenia dla pracowników ochrony. Po przeanalizowaniu całej sytuacji przedstawiciele podmiotu
Holding Hunters Sp. z o.o. Sp. K. zgodzili się na propozycje pracowników ochrony. Pomimo przystania na propozycje
kadry pracowniczej sześciu z nich nie podpisało nowych umów co zdaniem świadka było kolejnym powodem problemów
kadrowych. W związku z trudną sytuacją kadrową, Wykonawca próbował szukać nowych pracowników publikując
ogłoszenia o pracę na portalach internetowych. (…)
Ponadto niestwierdzenie znamion przestępstwa oszustwa wynika z ustalenia przez organ ścigania, że skoro
problemy ze świadczeniem usług zaczęły się po zawarciu umowy, więc nie można przypisać podejrzanemu zamiar
nienależytego realizowania umowy. Jednakże stwierdzone wystąpienie pierwszych problemów ze świadczeniem usług
już 10 dni po zawarciu umowy, która miała obowiązywać przez 12 miesięcy również wskazuje na znaczące
nieprawidłowości w przedsiębiorstwie wykonawcy.
[patrz również złożony przez Zamawiającego kolejny dowód uzyskany w trybie dostępu do informacji publicznej z Sądu
Okręgowego w Toruniu w postaci wspomnianego powyżej postanowienia wraz z uzasadnieniem]
Powyższe świadczy o tym, że wnioski wewnętrznej komisji ds. wyjaśnienia przyczyn i okoliczności tego
wypowiedzenia ze skutkiem natychmiastowym, powołanej 12 stycznia 2023 r. i działającej tylko do 6 lutego 2023 r.,
jakoby te przyczyny sprowadzały się do błędów i niedostatecznej staranności osób nadzorujących realizację tej umowy
(przejawiających się w enigmatycznie brzmiącym „oddelegowaniu niewłaściwych osób wdrażających umowę” czy bliżej
niesprecyzowanych „trudnościach kadrowych w trakcie realizacji usługi”), są powierzchowne, bo zostały przedwcześnie
sformułowane bez wszechstronnego ustalenia okoliczności. Nie wzięto bowiem pod uwagę przywołanych powyżej
wyjaśnień osoby, która widnieje na „Zarządzeniu nr 1/2023 Prezesa Zarządu Spółek w Organizacji Hunters z dnia 12
stycznia 2023 r. w sprawie: powołania Komisji ds. wyjaśnienia przyczyn i okoliczności dotyczących wypowiedzenia
Umowy przez Sąd Okręgowy w Toruniu” jako „Pełnomocnik Zarządu ds. Compliance”, pomimo że była jednym z dwóch
członków tej komisji. Tymczasem wynika z nich, że główną przyczyną problemów tzw. „Organizacji Hunters” w
należytym wykonywaniu świadczonych usług ochrony fizycznej było oferowanie swoim szeregowym pracownikom
nieatrakcyjnego i niemotywującego wynagrodzenia, zapewne oscylującego wokół płacy minimalnej (co z uwagi na liczbę
rozpoznawanych spraw dotyczących rażąco niskich cen ofert składanych przez przedsiębiorców działających w tej
branży jest dla składu orzekającego Izby okolicznością notoryjną). Skoro pośpiesznie działającej wewnętrznej komisji nie
udało się zidentyfikować tej przyczyny, oczywiste jest, że nie mogły również zostać w tym zakresie podjęte skutecznie
działania naprawcze.
W konsekwencji treść „Zarządzenia Nr 2/2023 Prezesa Zarządu Spółek w Organizacji Hunters z dnia 07 lutego
2023 r. w sprawie: wprowadzenia działań naprawczych w związku z zakończeniem prac Komisji ds. wyjaśnienia
przyczyn i okoliczności dotyczących wypowiedzenia Umowy przez Sąd Okręgowy w Toruniu” jest lakoniczna i niewiele
wykracza ponad trawestację brzmienia przepisu art. 110 ust. 2 pkt 3 ustawy pzp, co sprawia wrażenie dopełnienia
formalności, a nie realnego wykazania wdrożenia konkretnych środków naprawczych, adekwatnych do zapobieżenia
chociażby stwierdzonym przez wewnętrzną komisję problemom [por § 3 zarządzenia]. Nie sposób przy tym nie
zauważyć, że pomimo deklarowania bezpośrednio po wykluczeniu [patrz pismo z 18 grudnia 2024 r. do Zamawiającego],
w odwołaniu i piśmie procesowym woli wykazania dopełnienia procesu samooczyszczenia oraz składania licznych
wniosków dowodowych, do zamknięcia rozprawy nie został złożony dokument z prac wewnętrznej komisji, który
zawierałby sformułowane przez nią wnioski.
Izba co prawda dopuściła zgłoszone w piśmie procesowym z 24 stycznia 2025 r. wnioski dowodowe
Odwołującego ze złożonych przez niego na rozprawie dokumentów:
1)pisma z 9 marca 2023 r. do Sądu Okręgowego w Toruniu w sprawie postępowania wyjaśniającego – na okoliczność
ustalenia, czy informacje zawarte we wspomnianej „Informacji…” z 8 marca 2023 r. (odnośnie aktywnej współpracy
z tamtym zamawiającym w celu uzyskania wyczerpujących informacji na temat działań podlegających poprawie, a
także w zakresie podjętych czynności organizacyjnych i kadrowych były prawdziwe i niegołosłowne, a w
konsekwencji na okoliczność ustalenia, czy na podstawie tego dokumentu można było ustalić, że przesłanki z art.
110 ust. 2 i 3 pkt ustawy pzp zostały spełnione;
2)dokumentów dot. wyjaśnienia okoliczności wypowiedzenia umowy przez Sąd Okręgowy w Toruniu przez wspomnianą
komisję wewnętrzną, a mianowicie:
a)protokołu odebrania ustnych wyjaśnień od referenta ds. administracji,
b)protokołu odebrania ustnych wyjaśnień od menadżera ds. ochrony,
c)protokołu odebrania ustnych wyjaśnień od kierownika ds. ochrony,
d) protokołu odebrania ustnych wyjaśnień od dyrektora regionu zachód
– (pierwsze trzy z 16 a ostatni z 18 stycznia 2023 r.) na okoliczność ustalenia, czy informacje zawarte we
wspomnianych powyżej „Informacji…” z 8 marca 2023 r. oraz „Zarządzeniu nr 2/2023 Prezesa Zarządu Spółek
Organizacji Hunters…” z 7 lutego 2023 r. odnośnie powołania po wypowiedzeniu umowy przez Sąd Okręgowy w
Toruniu komisji, która wyjaśniła okoliczności dotyczące wypowiedzenia umowy przez tamtego zamawiającego
były prawdziwe,
– ale w zestawieniu z powyżej poczynionymi ustaleniami opartymi o wskazane tam dowody odpowiedź na pytanie o
prawdziwość informacji złożonych Zamawiającemu wraz z ofertą, jest negatywna w tym sensie, że o ile powyższe
dokumenty mogą wzajemnie się potwierdzać, o tyle w żaden sposób nie wykazuje to rzetelności i skuteczności
przeprowadzonego w ten sposób samooczyszczenia.
Godzi się również zauważyć, że już uprzednio inny zamawiający o porównywalnej randze do Rzecznika Praw
Obywatelskich, tj. Sąd Najwyższy na podstawie tych samych dokumentów negatywnie ocenił skuteczność tak
przeprowadzonego samooczyszczenia, jak sam to przyznał Odwołujący [na str. 5 pisma z 20 stycznia 2025 r. pn.
„Środek dowodowy przekazany na rozprawie w dniu 20.01. 2025 r.”, więc Konsorcjum Hunters miało czas i sposobność,
aby podjąć dodatkowe czynności w celu wykazania swojej rzetelności, czego jednak zaniechało.
O tym, że Konsorcjum Hunters nie jest wcale pewne co do skuteczności przeprowadzonych i zakończonych na
początku 2023 r. czynności świadczy fakt, że alternatywnie zarzuca naruszenie art. 128 ust. 1 lub 4 ustawy pzp,
domagając się wezwania w trybie tych przepisów do uzupełnienia lub wyjaśnienia złożonych wraz z ofertą dokumentów.
Jednakże w sytuacji, gdy Konsorcjum Hunters de facto obstaje przy tym, że w okresie od 12 stycznia do 7 lutego 2023 r.
skutecznie dokonało samooczyszczenia, a powyżej omówione dowody zaprzeczają takiemu twierdzeniu, nie ma pola na
uzupełnianie dokumentów złożonych wraz z ofertą, gdyż nie chodzi o to, że są one niekompletne lub zawierają błędy,
lecz istnieje konieczność przeprowadzenia innych, nowych czynności dla wykazania rzetelności.
Izba zważyła, co następuje:
Z art. 109 ust. 1 ustawy pzp wynika, że z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć
wykonawcę który:
5) w sposób zawiniony poważnie naruszył obowiązki zawodowe, co podważa jego uczciwość, w szczególności gdy
wykonawca w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa nie wykonał lub nienależycie wykonał zamówienie,
co zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych dowodów;
7) który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo
długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia
publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania,
wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wad.
Przy czym według art. 110 ust. 1 ustawy pzp wykonawca może zostać wykluczony przez zamawiającego na
każdym etapie postępowania o udzielenie zamówienia.
Jednocześnie w art. 110 ust. 2 ustawy pzp zastrzeżono, że wykonawca nie podlega wykluczeniu w
okolicznościach określonych w art. 108 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 lub art. 109 ust. 1 pkt 2-5 i 7-10, jeżeli udowodni
zamawiającemu, że spełnił łącznie następujące przesłanki:
1) naprawił lub zobowiązał się do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, wykroczeniem lub swoim
nieprawidłowym postępowaniem, w tym poprzez zadośćuczynienie pieniężne;
2) wyczerpująco wyjaśnił fakty i okoliczności związane z przestępstwem, wykroczeniem lub swoim nieprawidłowym
postępowaniem oraz spowodowanymi przez nie szkodami, aktywnie współpracując odpowiednio z właściwymi organami, w
tym organami ścigania, lub zamawiającym;
3) podjął konkretne środki techniczne, organizacyjne i kadrowe, odpowiednie dla zapobiegania dalszym przestępstwom,
wykroczeniom lub nieprawidłowemu postępowaniu, w szczególności:
a) zerwał wszelkie powiązania z osobami lub podmiotami odpowiedzialnymi za nieprawidłowe postępowanie wykonawcy,
b) zreorganizował personel,
c) wdrożył system sprawozdawczości i kontroli,
d) utworzył struktury audytu wewnętrznego do monitorowania przestrzegania przepisów, wewnętrznych regulacji lub
standardów,
e) wprowadził wewnętrzne regulacje dotyczące odpowiedzialności i odszkodowań za nieprzestrzeganie przepisów,
wewnętrznych regulacji lub standardów.
Jednakże według art. 110 ust. 3 ustawy pzp to zamawiający ocenia, czy podjęte przez wykonawcę czynności, o
których mowa w ust. 2, są wystarczające do wykazania jego rzetelności, uwzględniając wagę i szczególne okoliczności
czynu wykonawcy. Jeżeli podjęte przez wykonawcę czynności, o których mowa w ust. 2, nie są wystarczające do
wykazania jego rzetelności, zamawiający wyklucza wykonawcę.
Wreszcie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy pzp stanowi, że Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona
przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postępowania.
Odwołujący zdaje się stać na stanowisku (choć nie zostało to wskazane expressis verbis w odwołaniu), że
wyjaśnienie okoliczności, o których mowa w art. 110 ust. 2 pkt 2 ustawy pzp dotyczy wyłącznie samego wykonawcy
(przeprowadzenia procedury wyjaśniającej wewnątrz swojej organizacji), względnie dodatkowo tego zamawiającego,
który odstąpił od umowy z wykonawcą. Nie można zgodzić się z taką wykładnią tego unormowania, gdyż oczywiste jest,
że wyjaśnienie okoliczności, które spowodowały konieczność samooczyszczenia, powinno nastąpić w tym
postępowaniu, w którym składane są dowody mające potwierdzić jego skuteczność. Pogląd przeciwny nie tylko na
znajduje oparcia w przepisach ustawy pzp, ale prowadzi do nielogicznych konsekwencji, gdyż ocena środków
naprawczych wdrożonych przez wykonawcę nie może nastąpić bez wiedzy zamawiającego na temat okoliczności, w
jakich doszło do niewykonania umowy.
Według Odwołującego nie ma on obowiązku wymieniania każdorazowo w każdym kolejnym postępowaniu
wszystkich naruszeń, których się dopuścił w poprzednich postępowaniach. Tymczasem sprostanie obowiązkowi
wynikającemu z art. 110 ust. 2 pkt 2 pzp wymaga, aby wykonawca chcący wykazać swą rzetelność wszechstronnie
wyjaśnił w kolejnych postępowaniach okoliczności popełnionych naruszeń, które wypełniają przesłanki wykluczenia go z
postępowania (w okolicznościach niniejszej sprawy z art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 ustawy pzp). Tylko wówczas jest bowiem
możliwe dokonanie prawidłowej oceny wdrożonych środków naprawczych. Taki kierunek wykładni potwierdza również
orzecznictwo (por. uzasadnienie wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z 27 stycznia 2023 r. sygn. akt: KIO 88/23).
Z kolei w uzasadnieniu wyroku z 5 września 2024 r. sygn. akt XXIII Zs 95/24 Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd
Zamówień Publicznych wywiódł, co następuje: Ciężar dowodu zastosowania procedury self-cleaning, gdy zaistnienie
przesłanki wykluczenia nie ulega wątpliwości, przechodzi na wykonawcę i w niniejszym stanie faktycznym taka procedura
nie została powołana przez skarżącego. Wykonawca zobowiązany jest do wskazania okoliczności jakie wobec niego
zaistniały, stanowiących podstawę, wykluczenia, nawet w sytuacji gdy nie uznaje się za podlegającego wykluczeniu. Tym
bardziej zatem obowiązek ten istnieje, gdy wykonawca sam wskazuje, że co do zasady podlega wykluczeniu z udziału w
postępowaniu.
Skoro ciężar dowodu wykazania rzetelności pomimo wypełnienia się przesłanek wykluczenia względem
wykonawcy spoczywa na nim, zatajenie w kolejnym postępowaniu istotnych okoliczności, które były podstawą
odstąpienie od umowy przez innego zamawiającego, co miało miejsce w niniejszej sprawie, jest wręcz odwrotnością
dopełnienia tego obowiązku.
Nie sposób również, aby wykonawca mógł domagać się z powołaniem się na art. 128 ust. 1 ustawy pzp
umożliwienia mu przeprowadzenia w tym samym postępowaniu o udzielenie zamówienia nowych czynności w sytuacji,
gdy zamawiający, korzystając z uprawnienia przyznanego mu na mocy art. 110 ust. 3 ustawy pzp, negatywnie ocenił
samooczyszczenie i wykluczył wykonawcę z postępowania.
Dodatkowo w rozpoznawanej sprawie zatajenie przez Odwołującego okoliczności dotyczących przyczyn i
charakteru odstąpienia od umowy przez innego zamawiającego oraz próba wywołania wrażenia, że odstąpienie to miało
charakter częściowy, dyskwalifikuje Odwołującego jako wykonawcę będącego w złej wierze. Działania te miały na celu
wywołanie nieprawdziwego wrażenia o błahości uchybień popełnionych przez odwołującego. Sytuacja taka powinna być
może oceniana jako faktyczne wprowadzenie Zamawiającego w błąd, co wyłącza korzystnie z dobrodziejstwa
uzupełniania złożonych oświadczeń lub dokumentów, które winno przysługiwać jedynie wykonawcom składającym je w
dobrej wierze, w uzasadnionym przekonaniu o rzetelności zawartych w nich informacji.
Reasumując, w powyższym zakresie Izba w pełni podzieliła argumentację prawną przedstawioną przez
Zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie.
Mając powyższe na uwadze, Izba – działając na podstawie art. 553 zd. 1 ustawy pzp – orzekła, jak w pkt 1.
sentencji.
O kosztach postępowania odwoławczego w tej sprawie, na które złożył się uiszczony wpis od odwołania oraz
uzasadnione koszty Zamawiającego w postaci wynagrodzenia pełnomocnika (potwierdzone złożoną fakturą VAT),
orzeczono w pkt 2. sentencji stosownie do ustalonego wyniku sprawy, tj. na podstawie art. 557 ustawy pzp w zw. z § 8
ust. 2 pkt 1 oraz § 5 pkt 1 i 2 lit. b Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie
szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania
wpisu od odwołania (Dz.U. poz. 2437) obciążając nimi Odwołującego.