III SA/Łd 939/25

Dnia 15 lipca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2026 roku sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 30 września 2025 roku nr 1001-IUOD-3.4812.340.2025.2 w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej za przejazd autostradą, postanawia: I. na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: 1. Czy art. 5 ust. 1 lit. a), c) i e), art. 6 ust. 1 lit. c) i e), art. 6 ust. 2 i 3 oraz art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) - Dz.U.UE.L.2016.119.1 - należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie takiej wykładni prawa krajowego, zgodnie z którą organ publiczny może przechowywać i wykorzystywać dane osobowe identyfikujące przejazd pojazdu autostradą płatną, w tym numer rejestracyjny pojazdu, datę, godzinę i miejsce przejazdu oraz dane pozwalające zweryfikować istnienie albo zakres ważności biletu autostradowego, po upływie szczególnego krajowego terminu retencji tych danych, jeżeli jedynym uzasadnieniem dalszego przetwarzania jest ogólny termin przedawnienia obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej? 2. Czy art. 5 ust. 1 lit. a), c) i e) oraz art. 6 ust. 1 lit. c) i e) oraz ust. 3 rozporządzenia 2016/679 należy interpretować w ten sposób, że dla oceny legalności dalszego przechowywania i wykorzystania danych osobowych przez organ publiczny decydujące znaczenie ma pierwotne techniczne źródło pochodzenia danych, na przykład system automatycznego rozpoznawania numerów rejestracyjnych, Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców albo inny system teleinformatyczny, czy też decydujące znaczenie ma to, że dane te po pobraniu zostały włączone do systemu poboru opłaty elektronicznej i w tym systemie są następnie przechowywane oraz wykorzystywane w celu weryfikacji obowiązku uiszczenia opłaty i dochodzenia opłaty dodatkowej? 3. W razie odpowiedzi, że dalsze przechowywanie lub wykorzystanie takich danych po upływie szczególnego krajowego terminu retencji jest niezgodne z rozporządzeniem 2016/679, czy art. 5 ust. 1 lit. a) i e), art. 6 ust. 1 lit. c) i e), art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia oraz art. 7, art. 8 i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy jest zobowiązany odmówić uznania takich danych za wystarczającą podstawę utrzymania w mocy decyzji nakładającej albo potwierdzającej obowiązek uiszczenia administracyjnej opłaty dodatkowej? II. Zawiesić postępowanie do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odpowiedzi na powyższe pytania.