II K 1328/23

<p>Sygn. akt II K 1328/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 września 2024 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Nowym Sączu II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p>Przewodniczący: <strong> <!-- -->Sędzia Grzegorz Król</strong> </p> <p>Protokolant: <strong> <!-- --> Iwona Wójcik </strong> </p> <p>przy udziale Prokuratora: //////////////////</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 września 2024 r. sprawy karnej</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. M.</span> </strong>syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">T.</span> z domu <span class="anon-block">M.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>w dniu 28 maja 2023 roku w <span class="anon-block">N.</span> stosował wobec <span class="anon-block">M. P.</span> przemoc polegającą na szarpaniu, odepchnięciu, kilkukrotnym uderzeniu w twarz i spowodowaniu jej upadku na podłoże, wskutek czego doznała ona obrażeń ciała w postaci urazu głowy i skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jej ciała na okres poniżej siedmiu dni w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a>., a następnie wyciągnął z jej plecaka telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S.</span>, w celu zmuszenia jej do określonego znoszenia, a więc pozbawienia jej możliwości korzystania z tego urządzenia,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. M.</span> </strong>za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia stanowiącego przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a;art. 37 a § 1)">art. 37 a § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> wymierza mu karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych tj. karę grzywny w kwocie 3.000 (trzy tysiące) złotych,</p> <p>II.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> orzeka oskarżonemu nawiązkę w kwocie 4.000 (cztery tysiące) złotych na rzecz osk. posiłkowej <span class="anon-block">M. P.</span>,</p> <p>III.  na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa częściowe koszty sądowe w postaci częściowych wydatków w kwocie 150 (sto pięćdziesiąt) złotych i na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwalnia go od ponoszenia pozostałych kosztów sądowych w postaci dalszych wydatków i opłat,</p> <p>IV.  na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> zasądza od oskarżonego na rzecz osk. posiłkowej <span class="anon-block">M. P.</span> kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="98"/> <col width="19"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="15"/> <col width="3"/> <col width="120"/> <col width="5"/> <col width="22"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z dnia 11 września 2024 r. </strong> </p> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="3"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 1328/23</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">Ł. M.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>W dniu 28 maja 2023 roku w <span class="anon-block">N.</span> stosował wobec <span class="anon-block">M. P.</span> przemoc polegającą na szarpaniu, odepchnięciu, kilkukrotnym uderzeniu w twarz i spowodowaniu jej upadku na podłoże, wskutek czego doznała ona obrażeń ciała w postaci urazu głowy i skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jej ciała na okres poniżej siedmiu dni w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a>, a następnie wyciągnął z jej plecaka telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S.</span>, w celu zmuszenia jej do określonego znoszenia, a więc pozbawienia jej możliwości korzystania z tego urządzenia.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="12" colspan="12"> <p>Oskarżony <span class="anon-block">Ł. M.</span> i pokrzywdzona <span class="anon-block">M. P.</span> pozostawali w związku przez 23 lata. Mają dwoje dorosłych i jedno małoletnie dziecko. Około rok przed zdarzeniem rozstali się.</p> <p>W nocy z 27/28 maja 2023 roku oskarżony i pokrzywdzona najpierw przebywali razem u wspólnych znajomych. Około północy poszli do lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span>, w którym przebywali do godziny ok. 3 - 4 w nocy.</p> <p>Kiedy po wyjściu z lokalu szli <span class="anon-block">ulicą (...)</span>, oskarżony zaczął pytać pokrzywdzoną czy kogoś poznała i zażądał wydania telefonu, żeby sprawdzić z kim pokrzywdzona się kontaktuje.</p> <p> <span class="anon-block">M. P.</span> odmówiła wydania telefonu, wobec czego oskarżony, chcąc odebrać pokrzywdzonej telefon, zaczął ją szarpać za ubranie i plecak.</p> <p>Kiedy <span class="anon-block">Ł. M.</span> udało się ściągnąć pokrzywdzonej plecak i wyciągnąć z niego telefon <span class="anon-block">(...)</span>, odepchnął pokrzywdzoną na tyle mocno, że przewróciła się na ziemię na kolana i łokcie.</p> <p> <span class="anon-block">Ł. M.</span> oddalił się i biegnąc <span class="anon-block">ul. (...)</span>, następnie <span class="anon-block">O.</span>, a następnie <span class="anon-block">S.</span>, starał się odblokować telefon.</p> <p>Pokrzywdzona podążała za oskarżonym, starając się odzyskać telefon.</p> <p>Kiedy oskarżony zapoznał się z treścią korespondencji <span class="anon-block">M. P.</span>, zawrócił do pokrzywdzonej i trzymając w dłoni telefon komórkowy, zadał pokrzywdzonej dwa uderzenia w twarz.</p> <p>Pokrzywdzona poczuła olbrzymi ból i zaczęła płakać.</p> <p>Przestała gonić oskarżonego, który udał się do swojego mieszkania, zabierając ze sobą telefon.</p> <p>Kiedy <span class="anon-block">M. P.</span> dostrzegła przechodzącego <span class="anon-block">ul. (...)</span>, nieznanego sobie <span class="anon-block">P. K.</span>, poprosiła go o udostępnienie telefonu, żeby zadzwonić na <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Następnego dania odebrany przez oskarżonego telefon, przyniósł pokrzywdzonej syn stron.</p> <p>W wyniku zdarzenia pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci urazu głowy i skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa, które naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres poniżej 7 dni tj. obrażeń o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a>.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">Ł. M.</span> <span class="anon-block">urodził się w (...)</span> roku. Zajmuje się naprawą karoserii samochodowych. Prowadzi działalność gospodarczą. Swoje dochody określa na 5000 zł miesięcznie. Jest właścicielem lub współwłaścicielem kilku nieruchomości i samochodu o wartości ok. 50 000 zł.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. P.</span> </p> </td> <td> <p>2 -3, 13 – 15, 56 – 57, 94</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>dokumentacja medyczna</p> </td> <td> <p>8 - 11</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej <span class="anon-block">B. L.</span> </p> </td> <td> <p>25</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>notatka urzędowa</p> </td> <td> <p>30</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>informacja z ewidencji gruntów i budynków</p> </td> <td> <p>31 - 32</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">k. k.</span> </p> </td> <td> <p>33</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>częściowo wyjaśnienia oskarżonego</p> </td> <td> <p>44 – 45, 93</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">P. K.</span> </p> </td> <td> <p>46 - 47</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>płyta z nagraniem zgłoszenia</p> </td> <td> <p>66</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół oględzin płyty</p> </td> <td> <p>69 - 74</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>notatki urzędowe</p> </td> <td> <p>1, 79</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="5" colspan="3"> </td> <td colspan="3"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. P.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Sąd dał wiarę spójnym i konsekwentnym zeznaniom pokrzywdzonej w całości. Relacja pokrzywdzonej była spontaniczna, nie nosiła śladów wyuczenia ani chęci wprowadzenia sądu w błąd, co utwierdziło sąd w przekonaniu o wiarygodności świadka. Ponadto bezpośrednio po czynie, którego była ofiarą podjęła niezwłoczne kroki zmierzające do zawiadomienia organów ścigania, co znajduje wyraz w zeznaniach świadka <span class="anon-block">P. K.</span> (osoby z zewnątrz, zupełnie niezaangażowanej w relacje pokrzywdzonej z oskarżonym) oraz zapisie zgłoszenia.</p> <p>Pomimo, że pokrzywdzonej jak sama przyznała, zależało na dobrej relacji z oskarżonym, zdecydowała się zawiadomić organy ścigania o zdarzeniu z 28 maja 2023 roku. Zdaniem sądu wskazuje to na prawdziwość twierdzeń pokrzywdzonej o skali i natężeniu ataku oskarżonego.</p> <p>Zeznania pokrzywdzonej korelują z treścią dokumentacji medycznej, z której wynika między innymi, że pokrzywdzona bezpośrednio po zdarzeniu miała otarcia na czole.</p> <p>Zeznania świadka <span class="anon-block">P. K.</span> i nagranie zgłoszenia zdarzenia potwierdzają, że pokrzywdzona bezpośrednio po zdarzeniu była roztrzęsiona, płakała i relacjonowała zdarzenie zgodnie z ustalonym stanem faktycznym.</p> <p>Za wiarygodne sąd uznał zeznania świadka dotyczące skutków zachowania oskarżonego, tj. wystąpienie urazu głowy i skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa, trwające mniej niż 7 dni, przebieg leczenia oraz związane z tym cierpienia psychiczne i fizyczne <span class="anon-block">M. P.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>zeznania <span class="anon-block">P. K.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka <span class="anon-block">P. K.</span>, których treść nie budziła wątpliwości, znajdowała odzwierciedlenie w zeznaniach pokrzywdzonej i nagraniu zgłoszenia, a także z tego względu, że żaden dowód nie podważył treści zeznań świadka i świadek nie miał żadnych powodów żeby zeznawać nieprawdę.</p> <p>Z drugie strony zeznania tego świadka miały ograniczony walor dowodowy w przedmiotowej sprawie, jako, że mężczyzna nie był świadkiem zdarzenia z udziałem <span class="anon-block">Ł. M.</span>, z zastrzeżeniem bardzo istotnego faktu jakim była relacja odnośnie stanu pokrzywdzonej.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>opinia biegłego lek. med. <span class="anon-block">B. L.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Opinia, w której biegły określił na podstawie dokumentacji medycznej i zakwalifikował obrażenia pokrzywdzonej jako stanowiące o naruszeniu czynności narządów ciała w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a>, nie budziła żadnych wątpliwości co do swojej przydatności dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>dokumenty w/w, nagranie zgłoszenia</p> </td> <td colspan="9"> <p>Zastrzeżeń sądu nie budziły również wyżej wymienione dowody z dokumentów i nagranie zgłoszenia zdarzenia przez pokrzywdzoną na numer alarmowy 112. Nie ujawniły się żadne okoliczności, które wskazywałby, że dokumenty oraz nagranie są nierzetelne lub nieprawdziwe. Treść dokumentów i nagrania nie była przez strony kwestionowana w toku postepowania dowodowego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>częściowo</p> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">Ł. M.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego tylko w tej części, w jakiej przyznał się do popełnienia zarzuconego czynu zabronionego i złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="3"> <p>częściowo</p> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">Ł. M.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Oskarżony w postepowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia czynu zabronionego. Zaprzeczył, że siłą zabrał telefon <span class="anon-block">M. P.</span> i zadał jej uderzenia ręką, w której trzymał telefon, a także, że stosował wobec pokrzywdzonej jakikolwiek inny rodzaj przemocy. Wyjaśnił, że wracając z pokrzywdzoną nad ranem do domu, trzymał jej telefon w ręku i odczytał wiadomość, z której wynikało, że <span class="anon-block">M. P.</span> utrzymuje intymną relację z innym mężczyzną. Ponieważ bardzo się tym faktem zdenerwował, oddalił się, bo chciał odblokować telefon i zapoznać z treścią pozostałych wiadomości. <span class="anon-block">M. P.</span> biegła za nim do momentu, w którym udało mu się odblokować telefon. Wtedy przestała za nim biec. Wyglądało na to jakby bała się reakcji oskarżonego, kiedy zapozna się z treścią jej korespondencji. Telefon, który jest jego własnością, zabrał do domu, ale następnego dnia syn odniósł telefon <span class="anon-block">M. P.</span>. Oskarżony podał, że kiedy oddalał się z miejsca zdarzenia <span class="anon-block">M. P.</span>, która wcześniej spożywała alkohol w dużych ilościach, łącząc go najprawdopodobniej ze środkami psychotropowymi, odwróciła się w drugą stronę i zaczęła krzyczeć: „ratunku”.</p> <p>Przed sądem oskarżony przyznał się co prawda do popełnienia czynu, wyjaśnił jednak jednocześnie, że według niego istotą sprawy jest, że oskarżona go zdradzała i o to w dniu zdarzenia „szarpali się” z pokrzywdzoną. Przyznał, że zabrał pokrzywdzonej telefon, a pozyskana wiedza, że pokrzywdzona utrzymuje relacje intymne z kilkoma mężczyznami sprawiła, że stracił panowanie nad sobą. Nie pamięta jednak, żeby uderzył pokrzywdzoną. Oświadczył, że chciałby przeprosić pokrzywdzoną za swoje zachowanie i zadośćuczynić jej za swoje zachowanie.</p> <p>Wersja przedstawiona przez oskarżonego, w tej części w której oskarżony przedstawił swoje zachowanie jako inne niż ustalone w stanie faktycznym, jest nieprawdziwa.</p> <p>Oskarżony nie kwestionował zajścia, ale starał się w ramach obranej linii obrany, ograniczyć swój w nim udział, część odpowiedzialności za zdarzenie zrzucając na pokrzywdzoną.</p> <p>Ostatecznie postanowił nie zaprzeczać swojemu sprawstwu, nadal jednak przedstawiał wersję nieprawdziwą, zaprzeczając, że zadał pokrzywdzonej dwa uderzenia trzymanym w ręku telefonem tj. zachowaniu które doprowadziło do powstania u pokrzywdzonej obrażeń ciała.</p> <p>Wyjaśnienia oskarżonego stoją w sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonej i nie wyjaśniają, skąd pokrzywdzona po zdarzeniu miała otarcia na czole. Istnienia tych obrażeń oskarżony nie potrafił wytłumaczyć.</p> <p>Biegły lekarz sądowy potwierdził, że obrażenia pokrzywdzonej powstały od narzędzia tępego lub tępokrawędzistego.</p> <p>Z zeznań świadka <span class="anon-block">P. K.</span> wynika, że bezpośrednio po odejściu oskarżonego z miejsca zdarzenia, pokrzywdzona zrelacjonowała mu przebieg zdarzenia w sposób zbieżny z tym, w jaki konsekwentnie czyniła to w ciągu niniejszego postępowania.</p> <p>Powyższe okoliczności rozpatrywane łącznie nie pozwalają na przyjęcie innego przebiegu zdarzenia niż takiego, że oskarżony w celu odebrania jej telefonu, a następnie zmuszenia jej do znoszenia tego, że przeglądał zawartość telefonu, szarpał pokrzywdzoną, odepchnął z dużą siłą, powodując upadek, a następnie zadał w twarz pokrzywdzonej dwa uderzenia ręką, w której trzymał telefon.</p> <p>Tym samym nie budzi wątpliwości że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzuconego mu czynu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="2"> <p>I</p> </td> <td colspan="6"> <p> <span class="anon-block">Ł. M.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Analiza zgromadzonego materiału dowodowego, dostarczyła podstaw do przyjęcia, że oskarżony popełnił zarzucany mu czyn zabroniony.</p> <p>Aktualne brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 191 § 1</span> Kodeksu karnego</a> zostało ustalone <span class="underline"> <!-- -->nowelą</span> z 7 lipca 2022 roku. Konstrukcja przestępstwa zmuszania uległa istotnej zmianie. Zrezygnowano z celowego charakteru tego przestępstwa oraz przesunięto „dalej” skutek przestępstwa. W konsekwencji zgodnie z aktualnym stanem prawnym jest ono dokonane dopiero w czasie zmuszenia do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, w wyniku zastosowania określonych w tym przepisie środków przymusu, a nie, jak dotychczas, w czasie zastosowania środków przymusu w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia.</p> <p>Centralnym znamieniem czynności sprawczej tego czynu jest zmuszenie, które polega na wykonaniu przez pokrzywdzonego określonej czynności, zgodnej z wolą sprawcy.</p> <p>Przestępstwo zmuszania, można popełnić tylko umyślnie, i to wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, ponieważ jest to w każdym przypadku przestępstwo kierunkowe, znamienne celem, którego treścią jest zmuszenie do określonego zachowania.</p> <p>W sprawie ustalono, że pokrzywdzona nie chciała udostępnić oskarżonemu swojego telefonu i sprzeciwiała się temu, żeby zapoznał się z treścią zgromadzonej w pamięci telefonu korespondencji.</p> <p>Oskarżony szarpaniem za ubranie i plecak pokrzywdzonej, odepchnięciem jej z taką siłą, że pokrzywdzona przewróciła się na kolana i łokcie oraz zadawaniem uderzeń trzymanym w ręku telefonem w twarz – a więc przemocą fizyczną - wymusił na pokrzywdzonej wbrew jej woli najpierw określone działanie tj. oddanie telefonu, a następnie znoszenie tego, że wbrew jej woli zapoznawał się treścią zgromadzonej w telefonie korespondencji.</p> <p>Zachowanie oskarżonego, w świetle przedstawionych powyżej wywodów teoretycznych, bez wątpienia wyczerpało dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 kk</a>, również w brzmieniu aktualnie obowiązującym.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">Art. 157 § 2 kk</a> penalizuje tzw. lekki uszczerbek na zdrowiu, czyli naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.</p> <p>Na skutek działania oskarżonego w dniu 28 maja 2023 roku tj. zadawania uderzeń trzymanym w ręce telefonem, <span class="anon-block">M. P.</span> doznała obrażeń, które zgodnie z opinią biegłego z zakresu medycyny sądowej stanowiły naruszenie czynności narządu ciała na okres krótszy niż 7 dni.</p> <p>W ocenie sądu <span class="anon-block">Ł. M.</span> działał umyślnie z zamiarem wynikowym. Oskarżony świadomie uderzał pokrzywdzoną, jednocześnie godząc się na skutki swojego działania.</p> <p>Mając powyższe na uwadze uznać należało, że zachowanie <span class="anon-block">Ł. M.</span> wyczerpało znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">Ł. M.</span> </p> </td> <td> <p>I</p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="7"> <p>Wymierzając oskarżonemu karę za przypisany czyn, sąd miał na względzie, że zadanie pokrzywdzonej dwóch uderzeń trzymanym w ręce telefonem komórkowym, w wyniku powstałego u oskarżonego uczucia zazdrości o pokrzywdzoną, nie może pozostać bez wyraźnej i adekwatnej reakcji karnej.</p> <p>Skala przemocy jak również czynność do której pokrzywdzona została zmuszona tj. znoszenie tego, że oskarżony, wbrew jej woli zapoznawał się z treścią jej prywatnej korespondencji, obligowała sąd do wymierzenia oskarżonemu kary adekwatnej, która w sposób wystarczający uzmysłowi oskarżonemu naganność jego działania, a także powstrzyma zarówno oskarżonego jak i inne osoby od tego rodzaju zachowań.</p> <p>Przyznania się oskarżonego do popełnienia czynu oraz gotowości do przeproszenia i zadośćuczynienia pokrzywdzonej, nie można w ocenie sądu przeceniać z uwagi na grożącą oskarżonemu odpowiedzialność karną.</p> <p>Jednocześnie sąd wziął pod uwagę, że obrażenia odniesione przez pokrzywdzoną nie były zbyt dotkliwe.</p> <p>Oskarżony jest osobą dotychczas niekaraną.</p> <p>Zdarzenie było zdarzeniem nagłym, wcześniej nie planowanym i w ocenie sądu wynikało z braku prawidłowej umiejętności kontrolowania emocji przez oskarżonego.</p> <p>Wymierzenie oskarżonemu nawet krótkoterminowej kary pozbawienia wolności nie byłoby słuszne.</p> <p>Z uwagi na powyższe sąd uznał, iż wystarczające dla osiągnięcia celów kary, wystarczające będzie, sięgając po <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a>, wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wysokości 150 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu jednej stawki na 20 zł tj. kary grzywny w wysokości 3000 zł.</p> <p>Kara taka nie spowoduje nadmiernej represji, tym bardziej że oskarżony prowadzi własną działalność gospodarczą, może zatem wykonać karę nie zaprzestając zarobkowania.</p> <p>Porównanie brzmień przepisów mających wpływ na treść rozstrzygnięcia co do kary w dacie czynu oraz w dacie orzekania prowadzi do wniosku, że stan prawny obowiązujący w chwili orzekania jest dla oskarżonego mniej korzystny.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">Ł. M.</span> </p> </td> <td> <p>II</p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="7"> <p>Tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a>, sąd zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 4000 zł.</p> <p>Zasadne było, żeby <span class="anon-block">Ł. M.</span> adekwatnie do okoliczności sprawy, zrekompensował finansowo naruszenie przez siebie dóbr osobistych pokrzywdzonej.</p> <p>W ocenie sądu wskazana kwota znajduje uzasadnienie w materiale dowodowym, a wysokość nawiązki jest adekwatna do skali cierpienia oskarżycielki posiłkowej.</p> <p>Zachowanie oskarżonego odbiło się bezsprzecznie na zdrowiu i poczuciu bezpieczeństwa pokrzywdzonej oraz poczuciu jej własnej wartości, czego rekompensacie ma służyć orzeczony środek. Pokrzywdzona zachowaniem oskarżonego została brutalnie pozbawiona godności osobistej nie tylko poprzez wgląd w jej korespondencję w telefonie ale także poprzez zadnieje jej uderzeń w twarz co zdaniem sądu było reakcją znacząco przesadną. Nawet jeżeli była tam korespondencja dotycząca intymnych relacji z inną osobą co mogło wzbudzić zazdrość u oskarżonego – upokorzenie pokrzywdzonej ciosami w twarz było niepotrzebne i nacechowane tylko i wyłącznie chęcią zadania jej cierpienia i musiało znaleźć wyraz w wysokości nawiązki.</p> <p>Porównanie brzmień przepisów mających wpływ na treść rozstrzygnięcia co do nawiązki w dacie czynu oraz w dacie orzekania prowadzi do wniosku, że stan prawny obowiązujący w chwili orzekania jest dla oskarżonego mniej korzystny.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p>Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</p> </td> <td colspan="4"> <p>Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</p> </td> <td colspan="7"> <p>Przytoczyć okoliczności</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->Koszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p>Przytoczyć okoliczności</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>III</p> </td> <td colspan="12"> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>, sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 zł tytułem częściowych kosztów sądowych. Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwolnił oskarżonego od ich uiszczenia w pozostałym zakresie. Oskarżony powinien mieć możliwość w wystarczającym zakresie wywiązywać z pozostałych obciążających go zobowiązań finansowych. Sąd wziął również pod uwagę, że oskarżony ma na utrzymaniu małoletnie dziecko.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>IV</p> </td> <td colspan="12"> <p>Oskarżycielka posiłkowa korzystała w niniejszej sprawie z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika. Z tego tytułu sąd zasądził na jej rzecz kwotę 840 złotych, tytułem poniesionych w związku z tym wydatków, na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 Kodeksu postępowania karnego</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->Podpis</strong> </p> </td> </tr> </table> </div>