I SA/Sz 397/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 18 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w S. organu prowadzącego Szkołę [...] – [...] w S. na decyzję Inne z dnia [...] lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej w 2020 r. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić [...] w S. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...](słownie: [...]) złotych S. w S. organu prowadzącego Szkołę Podstawową S. w S. (Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w S. z 27 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej w 2020 r. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami za zwłokę. Jak wynika z akt administracyjnych, SKO w S. doręczyło Skarżącej ww. decyzję z 27 lutego 2026 r., za pośrednictwem usługi e-Doręczeń 14 marca 2026 r. (dowód otrzymania decyzji w administracyjnych aktach sprawy). Skarżąca wniosła do sądu skargę na ww. decyzję, za pośrednictwem poczty, nadając przesyłkę poleconą 15 kwietnia 2026 r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że ww. decyzję z 27 lutego 2026 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącej 13 marca 2026 r., a skarga została złożona poprzez nadanie na poczcie 15 kwietnia 2026 r., to jest dwa dni po terminie, który upłynął 12 kwietnia 2026 r. W odpowiedzi na powyższe Skarżąca, wyjaśniła w piśmie z 6 maja 2026 r., że organ dowolnie przyjął datę odbioru decyzji nie dokonując uprzedniej weryfikacji. Powołując się na wydruk z portalu administracyjnego podniosła, że otrzymała zaskarżoną decyzję 16 marca 2026 r. a nie jak twierdzi organ, 13 marca 2026 r. Podniosła, że data uznania decyzji za doręczoną przypadała na sobotę 14 marca 2026 r., a zatem datą uznania decyzji za doręczoną jest pierwszy dzień, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Powołała się przy tym na przepis art. 57 § 4 k.p.a. regulujący kwestię obliczenia upływu terminu do wykonania czynności. Nadto Skarżąca wskazała na treść art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U.2026.3 t.j.; dalej: "u.d.e."). Skarżąca dołączyła do pisma wydruk z portalu gov.pl – doręczenie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skargę jako spóźnioną należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143 t.j.; dalej: "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W myśl art. 40 u.d.e. operator wyznaczony w ramach świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego wystawia dowody wysłania i dowody otrzymania zgodnie ze standardem, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej. Jak z kolei stanowi przepis art. 41 u.d.e., dowód otrzymania jest wystawiany po: 1) odebraniu korespondencji przekazanej na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego; 2) wpłynięciu korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu publicznego; 3) upływie 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji przesłanej przez podmiot publiczny na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego, jeżeli adresat nie odebrał go przed upływem tego terminu (ust. 1). Zgodnie z art. 41 ust. 2 u.d.e. przez odebranie dokumentu elektronicznego rozumie się każde działanie adresata posiadającego adres do doręczeń elektronicznych, powodujące, że adresat dysponuje dokumentem, który wpłynął na ten adres, i może zapoznać się z treścią odebranego dokumentu. Przez wpłynięcie dokumentu elektronicznego na adres do doręczeń elektronicznych rozumie się zaistnienie warunków technicznych umożliwiających adresatowi odebranie doręczanego dokumentu (art. 41 ust. 3 u.d.e.). Z kolei przepis art. 42 u.d.e. reguluje czas doręczenia korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego (chwila doręczenia). I tak, zgodnie z art. 42 ust. 1 u.d.e., w przypadku doręczania korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili: 1) odebrania korespondencji - w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1; 2) wpłynięcia korespondencji - w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2. W przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 3, korespondencję uznaje się za doręczoną w dniu następującym po upływie 14 dni od wskazanego w dowodzie otrzymania dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego (art. 42 ust. 2 u.d.e.). W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie otrzymania stanowiące dowód w rozumieniu art. 40 u.d.e., w którym odnotowano datę wpłynięcia korespondencji (zaskarżonej decyzji) na adres do doręczeń – 27 lutego 2026 r. oraz datę odebrania korespondencji przez adresata adwokat B. P. – 14 marca 2026 r. Bez wątpienia, w ocenie Sądu, zaistniała w sprawie okoliczność przewidziana w przywołanym wyżej przepisie art. 42 ust. 1 pkt 1 u.d.e. W ocenie Sądu, argumentacja Skarżącej, dotycząca obliczenia (wyznaczenia) początku biegu terminu do wniesienia skargi na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego regulujących zasady ustalania daty upływu terminu do dokonania czynności nie mogła znaleźć aprobaty Sądu. Podkreślić należy, że w sposób niebudzący wątpliwości z akt sprawy wynika, że korespondencja organu odwoławczego stanowiąca zaskarżoną decyzję w sprawie została odebrana przez adresata. Nie ma wątpliwości co do tego, że decyzja organu została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi Skarżącej, (odebrana) 14 marca 2026 r. (a nie jak omyłkowo wskazał organ w odpowiedzi na skargę – 13 marca 2026 r.). Okoliczność, że doręczenie decyzji nastąpiło w dzień wolny od pracy (sobota), nie ma wpływu na rozpoczęcie biegu terminu do zaskarżenia decyzji do Sądu. Wobec doręczenia zaskarżonej decyzji 14 marca 2026r. (sobota), 30 - dniowy termin na wniesienie skargi do Sądu rozpoczął swój bieg 15 marca 2026 r. (niedziela) i upłynął 13 kwietnia 2026 r. (poniedziałek). Skarga na opisaną wyżej decyzję SKO została złożona 15 kwietnia 2026 r. (data nadania na poczcie – k. 47) a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia, odrzucając skargę jako wniesioną po terminie. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.