II GZ 275/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2026 r. sygn. akt III SA/Kr 295/26 w zakresie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi D. M. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 12 czerwca 2025 r. nr XXXII/619/25 w przedmiocie ustanowienia Strefy Czystego Transportu w Krakowie postanawia: oddalić zażalenie. I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 10 kwietnia 2026 r., sygn. akt III SA/Kr 295/26, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi D. M. (dalej: skarżący) na uchwałę Rady Miasta Krakowa z 12 czerwca 2025 r., nr XXXII/619/25, w przedmiocie ustanowienia Strefy Czystego Transportu w Krakowie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z urzędu wiadome jest, iż 14 stycznia 2026 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miasta Krakowa z 12 czerwca 2025 r., nr XXXII/619/25, w przedmiocie ustanowienia Strefy Czystego Transportu w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1167/25, w którym stwierdzono nieważność: - § 2 pkt 1 zaskarżonej uchwały w części: "zameldowane na pobyt czasowy lub pobyt stały na terenie Krakowa"; - § 2 pkt 2 zaskarżonej uchwały w części: "finansowanych ze środków publicznych na podstawie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o której mowa w art. 132 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 146, 858, 1222, 1593, 1615 i 1915, z 2025 r. poz. 129, 304 i 637)"; - § 5 pkt 2 zaskarżonej uchwały w części: "zakresie świadczeń wymienionych w art. 15 ust. 2 pkt 2 – 5, 10 – 12, 15 – 18 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych". W pozostałym zakresie oddalono skargę. Powyższy wyrok nie jest prawomocny, albowiem wniesiona została od niego skarga kasacyjna. W ocenie Sądu prawomocne rozstrzygnięcie powyższej sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miasta Krakowa z 12 czerwca 2025 r., nr XXXII/619/25, będzie miało wpływ na wynik niniejszego postępowania. II Zażalenie od powyższego postanowienia wniósł skarżący, który zaskarżając postanowienie w całości wniósł o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił: 1. naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że wynik sprawy III SA/Kr 1167/25 stanowi prejudykat dla niniejszego postępowania, podczas gdy skarga z art. 101 ust. 1 u.s.g. wymaga zbadania indywidualnego naruszenia interesu prawnego skarżącego, czego NSA w sprawie Wojewody w ogóle nie będzie rozstrzygał; 2. naruszenie art. 2 Konstytucji RP (zasada zaufania do państwa) oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP (prawo do sądu), poprzez stworzenie pułapki procesowej, w której działanie władzy wykonawczej (Wojewody) pozbawia obywatela realnej ochrony prawnej w czasie, gdy musi on ponosić koszty funkcjonowania wadliwego aktu; 3. naruszenie zasady ekonomiki procesowej i art. 7 p.p.s.a., poprzez uniemożliwienie wydania wyroku w I instancji, który – będąc wyrokiem w sprawie indywidualnej – mógłby doprowadzić do zmiany wadliwego prawa znacznie szybciej niż postępowanie kasacyjne, oszczędzając tym samym pracy NSA i chroniąc interes społeczny; 4. rażącą niekonsekwencję procesową Sądu I instancji, przejawiającą się w zawieszeniu niniejszej sprawy, mimo że w analogicznych stanach faktycznych dotyczących uchwał Rady Miejskiej w Wieliczce (sygn. II SA/Kr 788/23, II SA/Kr 1311/23), Sąd orzekał merytorycznie mimo toczących się postępowań kasacyjnych. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Ocena zasadności zastosowanie przez sąd art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pozostawiona została do uznania sądu, ale nie ma on dowolności działania w tej mierze, gdyż wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy, tzn. czy rozstrzygnięcie zapadłe w innym postępowaniu jest istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz bezpośrednio wpływa na wynik tego postępowania. Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną może zatem być wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do stwierdzenia czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. M. Romańska w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 125.). Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego będzie zatem dopuszczalne i uzasadnione, jeżeli w sądzie toczy się sprawa, której rozstrzygnięcie będzie miało decydujący wpływ na orzeczenie w sprawie zawieszonej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe, albowiem w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do zawieszenia postępowania sądowego wywołanego skargą skarżącego. Sąd pierwszej instancji zasadnie zwrócił uwagę, że zaskarżona uchwała Rady Miasta Krakowa z 12 czerwca 2025 r., nr XXXII/619/25, w przedmiocie ustanowienia Strefy Czystego Transportu w Krakowie, stanowiła już przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 14 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Kr 1167/25, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części. Wyrok ten jest nieprawomocny, bowiem została od niego wywiedziona skarga kasacyjna. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że rozpoznanie skargi kasacyjnej od wyroku z 14 stycznia 2026 r., w którym była dokonywana ocena legalności zaskarżonego aktu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem Sąd będzie tym wyrokiem związany. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 §1 i 2 p.p.s.a.