III SA/Lu 378/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. V. (Ukraina) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 10 kwietnia 2026 r. nr 0601-IGC.4802.89.2026 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej L. V. (Ukraina) uiszczony wpis od skargi w kwocie 400 zł (czterysta złotych). Skarżący przewoźnik L. V. (Ukraina) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 czerwca 2026 r. wezwano ustanowionego przez stronę pełnomocnika w wyboru do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie aktualnego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Ukrainy dotyczącego skarżącej spółki wraz z jego tłumaczeniem na język polski przez polskiego tłumacza przysięgłego – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania (k. 1-2 i k. 51 akt sądowych). Dodatkowo zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 czerwca 2026 r. wezwano również pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia (k. 50 akt sądowych). Wymienione wyżej wezwania zostały przesłane jedną przesyłką pocztową na adres ustanowionego w sprawie pełnomocnika (adwokata). Przesyłka została mu skutecznie doręczona w dniu 24 czerwca 2026 r. (k. 55 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że w dniu 23 czerwca 2026 r. wpis od skargi został uiszczony, a tym samym brak fiskalny skargi został usunięty. Natomiast do pisma z dnia 29 czerwca 2026 r. pełnomocnik skarżącej dołączył w języku ukraińskim wydruk odpisu z Ogólnego Rejestru Państwowego osób prawnych, osób fizycznych – przedsiębiorców oraz form organizacyjnych społeczeństwa dotyczący skarżącej spółki, według stanu na dzień 5 sierpnia 2025 r. Załączono również do wskazanego pisma tłumaczenie na język polski wskazanego odpisu, bez jakichkolwiek danych kto tłumaczenia tego dokonał. Wydruk odpisu powołanego wyżej dokumentu w języku ukraińskim został elektronicznie podpisany przez pełnomocnika strony podpisem zaufanym, natomiast na załączonym tłumaczeniu tego dokumentu na język polski, wygenerowanym najprawdopodobniej automatycznie (brak jakiejkolwiek informacji o sposobie jego wykonania) i podpisu, nawet elektronicznego, skoro odpis w języku ukraińskim i języku polskim to dwa odrębne dokumenty, każdy z nich liczący po 5 stron (k. 62-64 i 64v-66v akt sądowych). W każdym jednak razie tłumaczenie przedłożonego odpisu na język polski nie zawiera jakiejkolwiek adnotacji, aby można było stwierdzić, iż rzeczywiście zostało wykonane przez polskiego tłumacza przysięgłego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu nieusunięcia przez pełnomocnika strony skarżącej (ustanowionego z wyboru adwokata) jej braków formalnych w zakreślonym terminie ustawowym. Stosownie do art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Co do zasady, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Jednakże zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia jej bez rozpoznania. Według przepisu art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast stosownie do art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie wniesiona przez skarżącą Spółkę skarga została podpisana przez ustanowionego z wyboru adwokata (S. J.), która dołączyła do skargi pełnomocnictwo do działania w imieniu spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym, nie dołączyła zaś aktualnego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Ukrainy dotyczącej tego podmiotu wraz z jego urzędowym tłumaczeniem na język polski przez polskiego tłumacza przysięgłego. Żądanie dokumentów tego rodzaju jest podstawową czynnością sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, która ma na celu weryfikację prawidłowości udzielonego w sprawie umocowania dla ustanowionego w niej przez stronę pełnomocnika procesowego. Wymaga w tym miejscu zwrócenia uwagi, że przesyłka sądowa zawierająca jasno określone wezwanie sądu do usunięcia braków formalnych skargi (złożenie aktualnego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Ukrainy dotyczącego skarżącej spółki wraz z jego tłumaczeniem na język polski przez polskiego tłumacza przysięgłego), a także wezwanie do usunięcia braków fiskalnych skargi (jej opłacenie) została prawidłowo doręczona zgłaszającemu się w sprawie pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 24 czerwca 2026 r. Wpis od skargi w kwocie 400 zł uiszczony został w dniu 23 czerwca 2026 r. W zakreślonym pełnomocnikowi skarżącej spółki ustawowym terminie drogą elektroniczną nadesłał on także wydruk odpisu z Ogólnego Rejestru Państwowego osób prawnych, osób fizycznych – przedsiębiorców oraz form organizacyjnych społeczeństwa dotyczący skarżącej spółki, który opatrzył własnym podpisem zaufanym. Jednakże dokument ten nie posiada cechy aktualności na dzień udzielenia pełnomocnikowi umocowania, bowiem z jego treści wynika, że dotyczy on stanu na dzień 5 sierpnia 2025 r., nie zaś na dzień udzielenia pełnomocnictwa i wniesienia skargi. Tym samym, powyższy wydruk odpisu z rejestru nie mógł być uznany przez sąd za prawidłowe usunięcie braku formalnego skargi, bowiem ewidentnie nie jest on aktualny ani na dzień udzielenia pełnomocnikowi umocowania (pełnomocnictwo – k. 33 akt sądowych), ani na dzień wniesienia skargi, co uniemożliwiało dokonanie oceny prawidłowości umocowania pełnomocnika wnoszącego i podpisującego w imieniu strony skargę. Odpis ten uwzględnia, jak już wskazano, stan na dzień 5 sierpnia 2025 r., a więc stan na dziewięć miesięcy poprzedzający wniesienie skargi, która została wniesiona do organu w dniu 11 maja 2026 r. Wykazanie zaś prawidłowości umocowania pełnomocnika w dacie dokonania czynności procesowej jest bezwzględnym jego oraz strony obowiązkiem, a w konsekwencji jest konieczne, wobec nieograniczonych w czasie możliwych zmian w składzie organów spółki (por. np. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2019 r., sygn. akt I FZ 101/19). Tymczasem na podstawie przedłożonych dokumentów, w istocie nie jest możliwe w sposób pewny ustalenie osoby lub osób upoważnionych do reprezentowania skarżącej spółki w dacie udzielenia umocowania pełnomocnikowi strony, a tym samym nie jest możliwa stanowcza ocena prawidłowości i skuteczności podjętych przez niego czynności na etapie wniesienia skargi. Ponadto nadesłane przez pełnomocnika strony tłumaczenie na język polski dokumentu w języku ukraińskim nie zostało dokonane przez polskiego tłumacza przysięgłego, wbrew wyraźnemu i jasnemu wezwaniu sądu (przewodniczącego wydziału) w tym zakresie. Świadczy to w konsekwencji o nieuzupełnieniu przez pełnomocnika strony braków formalnych skargi wniesionej do sądu administracyjnego, pomimo wezwania wskazującego na sposób ich prawidłowego usunięcia. Mając powyższe okoliczności na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł w pkt I postanowienia. Natomiast o zwrocie uiszczonego przez stronę wpisu od skargi w kwocie 400 zł – wobec jej odrzucenia – orzeczono w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.