I SA/Op 310/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 marca 2026 r., nr 010070/680/4897738/2025 w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 marca 2026 r. P. T. (dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ) z dnia 9 marca 2026 r., nr 010070/680/4897738/2025 o przyznaniu prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko M. T. na okres od 1 września 2025 r. do 31 maja 2026 r. i odmowie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na ww. dziecko na okres od 1 czerwca 2025 r. do 31 sierpnia 2025 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, pismem z dnia 10 kwietnia 2026 r. Sąd wezwał skarżącego do podania jego numeru PESEL w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odebrał to wezwanie w dniu 4 maja 2026 r. (k. 20 akt sądowych – zwrotne potwierdzenie odbioru). W dniu 6 maja 2026 r. (data nadania), przy piśmie z dnia 6 maja 2026 r., skarżący oświadczyła, że cofa skargę z uwagi na okoliczność otrzymania zaległego świadczenia wychowawczego, w piśmie tym wskazał też swój numer PESEL. Pismo to nie zostało podpisane przez skarżącego. Skarżący został wezwany przez Sąd do podpisania pisma z dnia 6 maja 2026 r. pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca to wezwanie była dwukrotnie awizowana, pierwszy raz w dniu 27 maja 2026 r., drugi raz w dniu 5 czerwca 2026 r. (k. 30 akt sądowych). Skarżący nie odpowiedział na wezwanie do dnia wydania niniejszego postanowienia. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że decyzją z dnia 31 marca 2026 r., nr [...] uwzględnił skargę w ramach autokontroli i przyznał skarżącemu świadczenie wychowawcze na jego dziecko M. T. na okres od 1 czerwca 2025 r. do 31 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi formalne skargi określone zostały w przepisie art. 57 i art. 46 p.p.s.a. Według art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 p.p.s.a. Wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie podania jego numeru PESEL znajduje podstawę w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w myśl którego pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Nieuzupełnienie takiego braku, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a., stanowi podstawę odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 11 maja 2026 r. brak formalny skargi dotyczący numeru PESEL skarżącego nie został uzupełniony, ponieważ skarżący nie podpisał pisma, w którym go wskazał, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 6 maja 2026 r. oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte, ponadto gdyby zostało przez skarżącego podpisane. Z kolei umorzenie postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jako bezprzedmiotowego z uwagi na uwzględnienia skargi przez organ mogłoby nastąpić, również jedynie wówczas, gdyby skarżący skutecznie wniósł skargę. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem formalnym bowiem skarżący nie podał w skardze swojego numeru PESEL. Nie uczynił tego również skutecznie w zakreślonym mu w wezwaniu Sądu terminie. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia