III OZ 319/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 2350/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 24 lipca 2025 r. nr DKO-WPUB.401.184.2024.kk w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 października 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 2350/25 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 24 lipca 2025 r. nr DKO-WPUB.401.184.2024.kk w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej w skrócie: "Spółka" lub "skarżąca") do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Po wniesieniu w/w zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 lutego 2026 r. sygn. akt IV SA/Wa 2350/25 oddalił skargę Spółki na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 24 lipca 2025 r. nr DKO-WPUB.401.184.2024.kk w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Następnie Spółka wywiodła skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W świetle art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie w/w przepisu jest zabezpieczenie interesów skarżącego przez wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji – wskutek wydania wyroku lub postanowienia – powoduje jednak, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku w tym zakresie (por. np. postanowienia NSA z dnia: 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18; 26 listopada 2020 r., sygn. akt II GZ 348/20; 10 stycznia 2023 r., sygn. akt II GZ 489/22; 19 maja 2026 r., sygn. akt I FZ 54/26). Oznacza to, że po wydaniu przez wojewódzki sąd administracyjny orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest również rozpoznawanie przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a postępowanie wszczęte takim zażaleniem podlega umorzeniu. W przypadku bowiem zasadności przedmiotowego zażalenia, sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpoznania wniosku skarżącego (por. postanowienia NSA z dnia: 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19; 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19; 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt II GZ 115/21; 17 czerwca 2026 r., sygn. akt II GZ 230/26; 30 czerwca 2026 r., sygn. akt I FZ 39/26). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 lutego 2026 r. sygn. akt IV SA/Wa 2350/25 oddalił skargę Spółki na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 24 lipca 2025 r. nr DKO-WPUB.401.184.2024.kk, to w konsekwencji postępowanie wszczęte zażaleniem skarżącej na postanowienie z dnia 27 października 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 2350/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – podlega umorzeniu. Ubocznie zauważyć należy, że na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego Spółka może ponowić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, kierując go jednak bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wniesiona skarga kasacyjna Spółki takiego wniosku nie zawiera. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.