III SA/Gl 447/26

1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. M. na pismo Śląskiego Kuratora Oświaty w przedmiocie wyników konkursu przedmiotowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. 5 F. M. (dalej: skarżący; strona), reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego – ojca – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na cyt. "ostateczną decyzję Śląskiego Kuratora Oświaty z dnia 10.03.2026, nr [...], utrzymującą w mocy wcześniejsze rozstrzygnięcie Wojewódzkiej Komisji Konkursowej w zakresie odmowy uznania odpowiedzi za poprawną w zadaniu nr [...] Wojewódzkiego Konkursu z Języka [...]". W odpowiedzi na skargę organ reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wnosił o jej odrzucenie jako nienależącej do właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. W piśmie z 21 maja 2026 r. skarżący dodatkowo zaznaczył, że przyznanie lub nieprzyznanie tytułu laureata wojewódzkiego konkursu przedmiotowego z języka [...] kreuje dla niego określone uprawnienia – ewentualne uzyskanie tytułu laureata konkursu przedmiotowego organizowanego przez kuratora oświaty z j. [...] jest podstawą do zwolnienia ze sprawdzianu kompetencji językowych z maksymalną liczbą punktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, gdyż jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. z 19 sierpnia 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Ponadto zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 21 stycznia 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jednocześnie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skarżący, w treści skargi kwestionuje wynik konkursu przedmiotowego zarzucając poprawność oceniania pracy oraz stawia zarzuty, w zakresie interpretacji zapisów regulaminu dotyczących ustalania liczby laureatów konkursu. Jednakże, obie te kwestie nie mieszczą się w zakresie kognicji sądów administracyjnych. W ocenie Sądu, zaskarżone pismo Kuratora Oświaty w Katowicach przede wszystkim nie posiada wymaganych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. elementów. W żaden sposób nie kreuje uprawnienia lub obowiązku małoletniego skarżącego. Stanowi jedynie odzwierciedlenie wyniku konkursu przedmiotowego, który nie został przeprowadzony w ramach postępowania administracyjnego, co jest już utrwalonym poglądem w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. postanowienie NSA z 20 grudnia 2016 r., l OSK 2775/16, LEX nr 2190289, postanowienie WSA w Warszawie z 27 lipca 2018 r., II SAB/Wa 373/18, LEX nr 2738597, postanowienie WSA w Białymstoku z 22 czerwca 2022 r., II SA/Bk 370/22, LEX nr 3357855). Należy przy tym podkreślić, że w tym przypadku brak jest również szczególnych przepisów prawnych przewidujących kognicje sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 7 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (tekst jedn. z 12 czerwca 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 820 ze zm.), kurator oświaty organizuje olimpiady, konkursy, turnieje, przeglądy oraz inne formy współzawodnictwa i prezentacji osiągnięć uczniów szkół na obszarze województwa. Stosownie do treści art. 22 ust. 2 pkt 8 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. z 11 czerwca 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 881 ze zm.), minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, organizację oraz sposób przeprowadzania konkursów, turniejów i olimpiad, uwzględniając, że konkursy, turnieje i olimpiady powinny służyć odkrywaniu i rozwijaniu uzdolnień uczniów, pobudzaniu twórczego myślenia, wspomaganiu zdolności stosowania zdobytej wiedzy w praktycznym działaniu, a także lepszemu przygotowaniu uczniów do nauki w szkołach wyższego stopnia lub do wykonywania zawodu. Na podstawie wskazanego ostatnio przepisu wydano rozporządzenie MENiS (Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 29 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji oraz sposobu przeprowadzania konkursów, turniejów i olimpiad (tekst jedn. z 25 maja 2020 r., Dz.U. z 2020 r. poz. 1036), które w § 3 ust. 2 stanowi, że konkursy o zasięgu wojewódzkim organizuje kurator oświaty. Wedle § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, konkurs przygotowuje i przeprowadza wojewódzka komisja konkursowa powołana przez kuratora oświaty, który określa zadania komisji oraz zatwierdza regulamin konkursu, opracowany przez komisję. Regulamin konkursu zawiera w szczególności: 1) liczbę stopni konkursu oraz sposób i terminy przeprowadzania eliminacji, w tym ustalania i ogłaszania wyników, 2) zakres wiedzy i umiejętności wymaganych na poszczególnych stopniach konkursu, 3) wykaz literatury obowiązującej uczestników oraz stanowiącej pomoc dla nauczyciela, 4) kryteria kwalifikowania uczestników do kolejnych stopni konkursu, warunki uzyskiwania wyróżnień oraz tytułów laureata lub finalisty konkursu, 5) tryb pracy komisji na poszczególnych stopniach konkursu (§ 3 ust. 2 rozporządzenia MENiS). Dalej Kurator oświaty przekazuje do szkół regulamin konkursu przeprowadzanego w danym roku szkolnym, w terminie do dnia 30 września (§ 4 ust. 3 rozporządzenia MENiS). Regulamin konkursu może być zmieniany w ciągu roku szkolnego jedynie w przypadku uzasadnionej konieczności zmiany terminu przeprowadzenia eliminacji na poszczególnych stopniach konkursu (§ 4 ust. 4 i 4a rozporządzenia MENiS). Z powyższego wynika, że zasady przeprowadzania i oceniania konkursów przedmiotowych określają regulaminy. Jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż regulaminy konkursów podlegają zaliczeniu do źródeł prawa o charakterze wewnętrznym, które mogą stanowić podstawę działań wyłącznie wobec podmiotów bezpośrednio podległych organom wydającym regulaminy, a więc wyłącznie w strukturze wewnętrznej tych jednostek (m.in. postanowienie WSA w Bydgoszczy z 6 maja 2016 r., II SA/Bd 433/16, Legalis nr 1450861; postanowienie WSA w Krakowie z 5 maja 2023 r., III SA/Kr 647/23, Legalis nr 2924387). Nie będąc źródłami prawa powszechnie obowiązującego, nie mogą zatem stanowić podstawy działań wobec obywateli, które przybierałyby postać aktów administracyjnych podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wynik konkursu, jak też rozstrzygnięcia zapadłe w przeprowadzonym w trybie przepisów regulaminu danego konkursu -postępowaniu odwoławczym, nie stanowią decyzji administracyjnych. Rozstrzygnięcia te nie zapadają w trybie k.p.a. (por. postanowienie WSA w Bydgoszczy z 6 maja 2016 r, II SA/Bd 433/16, Legalis nr 1450861). Podobnie rozstrzygnięć odwoławczych oraz ustalających wynik konkursu przeprowadzonego w oparciu o przepisy wydane na podstawie ustawowych przepisów oświatowych nie można zaklasyfikować do aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jako dotyczących praw lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przepisie tym mowa jest bowiem o prawach lub obowiązkach wynikających z przepisów o charakterze powszechnie obowiązującym, w rozumieniu art. 87 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Dodać też należy, że ani przepisy wskazanych ustaw, ani rozporządzenia MENiS nie zawierają podstawy prawnej do wydania przez kuratora oświaty (bądź inną jednostkę przeprowadzającą w jego imieniu konkurs przedmiotowy, np. komisję konkursową) decyzji administracyjnej bądź innego aktu podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego - w ramach konkursu przedmiotowego dla uczniów szkół podstawowych. Skoro zaś takiej podstawy nie może stanowić regulamin konkursu, tj. akt o charakterze wewnętrznym, na podstawie którego konkurs jest prowadzony, stwierdzić trzeba iż działania kuratora oświaty i komisji konkursowych w ramach konkursu przedmiotowego nie stanowią działań organów administracji publicznej podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie konkurs był procedowany w oparciu o Regulamin Wojewódzkich Konkursów Przedmiotowych dla uczniów Szkół Podstawowych Województwa [...] w roku szkolnym 2025/2026 – wraz z jego załącznikiem nr [...] - Zakres wiedzy i umiejętności oraz wykaz literatury Wojewódzkiego Konkursu Przedmiotowego z Języka [...] dla uczniów szkół podstawowych województwa [...] w roku szkolnym 2025/2026 (vide:[...]) Regulamin ten zawiera przepisy - § 12 - określające w sposób wyczerpujący tryb odwoławczy i organy w tym zakresie właściwe, precyzujące jedyny możliwy tryb zaskarżenia i podważenia wyników konkursu. Jest to jednak tryb niepodlegający kontroli sądu administracyjnego, bowiem wydawane w nim akty nie mają oparcia w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. W konsekwencji należy stwierdzić, że przedmiotowa sprawa nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych (por. m.in.: postanowienie WSA w Krakowie z 5 maja 2023 r., III SA/Kr 647/23, Legalis nr 2924387; postanowienie WSA w Warszawie z 27 lipca 2018 r., II SAB/Wa 373/18, Legalis nr 2253890). Tym samym Sąd podziela pogląd orzeczniczy sformułowany jeszcze przed wejściem w życie ustawy Prawo oświatowe, że nie jest dopuszczalne kwestionowanie w drodze skargi do sądu administracyjnego wyników konkursów organizowanych na podstawie przepisów rozporządzenia MENiS (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2016 r, l OSK 2775/16, Legalis nr 1557596). Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanym przypadku. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (punkt drugi sentencji postanowienia).