III FZ 536/25

Dnia 20 listopada 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. R. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 września 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 367/25 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 14 maja 2025 r., nr SKO.Ke.481/1289/2025 w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 3 września 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 367/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: "WSA", "sąd I instancji") na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę Z. R. (dalej: "Skarżący", "Strona") w sprawie ze skargi ze skargi Strony na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie (dalej: "Organ", "SKO") z dnia 14 maja 2025 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. W uzasadnieniu tego postanowienia sąd I instancji wyjaśnił, że Skarżący, pomimo doręczenia w dniu 14 lipca 2025 r. zarządzenia z 3 lipca 2025 r., nie wykonał prawidłowego wezwania sądowego i w zakreślonym terminie nie wskazał numeru PESEL. Skarżący nie zastosował się do treści wezwania sądowego i skierował pismo z numerem PESEL do organu egzekucyjnego, a pismo to wpłynęło do WSA już po upływie przepisanego terminu. Pismem z dnia 16 września 2025 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Strona domagała się merytorycznego rozpoznania sprawy. WSA wezwał zarządzeniem z 17 września 2025 r. Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie sądu I instancji z dnia 3 września 2025 r. w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pismem z 25 września 2025 r., Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z 17 września 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (do których należą: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a), wysokość którego każdorazowo określa się na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: "Rozporządzenie"). Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 przywołanego Rozporządzenia w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł. Analiza akt sprawy wskazuje, że Skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braku fiskalnego zażalenia, albowiem zaskarżone postanowienie nie podlega przedmiotowemu wyłączeniu z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W judykaturze wskazuje się, że wolne od wpisu, tak jak stanowi to art. 220 § 3 i 4 p.p.s.a., są zażalenia na postanowienia sądu o odrzuceniu środków prawnych, jeżeli przyczynę stanowił brak uiszczenia należnego wpisu (vide: postanowienie NSA z 26.10.2005 r., I OZ 1096/05, LEX nr 849569). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie podstawą do odrzucenia wniesionej przez Stronę skargi były braki o charakterze formalnym (brak podania numeru PESEL), wobec czego prawidłowo WSA wezwał do jego uiszczenia. Nadto należy zwrócić uwagę, iż Skarżący nie korzysta z prawa pomocy, albowiem wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów został pozostawiony bez rozpoznania, a powyższe orzeczenie jest prawomocne (k. 14 akt sprawy I SPP/Sz 76/25). Tym samym, Przewodniczący Wydziału I WSA prawidłowo postąpił, wzywając do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł, wpis w sprawie został bowiem określony zgodnie z obowiązującymi przepisami. W zarządzeniu zawarto informację o wysokości, terminie oraz sposobie uiszczenia wpisu, jak również pouczono Skarżącego o skutkach niewywiązania się z nałożonego w tym zakresie obowiązku. W treści zażalenia nie podniesiono jednocześnie argumentów, które podważałyby zasadność wydanego zarządzenia. Przedstawiona w treści zażalenia argumentacja nie zawiera zarzutów natury formalnej bądź materialnej, stąd niemożliwym było odniesienie się do niej przez Naczelny Sąd Administracyjny w szerszym zakresie. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.