I SA/Rz 344/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 17 czerwca 2026 r. nr SKO.4140.23.2026 w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2021 r. - postanawia - odrzucić skargę. Burmistrz Miasta i Gminy [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu (dalej: SKO/organ odwoławczy) z dnia 17 czerwca 2026 r. nr SKO.4140.23.2026, którą organ odwoławczy, po rozpatrzeniu odwołania Hotelu A. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] nr [...] z dnia 17 marca 2026 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2021 r. uchylił w całości ww. decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] nr [...] z dnia 17 marca 2026 r. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż w jego ocenie, Burmistrz Miasta i Gminy [...], jako organ, który wydał decyzję w sprawie w I instancji, nie ma legitymacji skargowej do kwestionowania przed sądem administracyjnym rozstrzygnięcia organu odwoławczego wydanego w tejże sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi. W myśl art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Skuteczne złożenie skargi uzależnione jest zatem od istnienia interesu prawnego. W związku z tym skargę, co do zasady może wnieść podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych i piśmiennictwa wynika, że organ, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego, chociażby sprawa dotyczyła jego interesu prawnego lub reprezentowanego przez niego podmiotu. W jednym postępowaniu nie może mieć bowiem miejsce łączenie funkcji procesowych organu prowadzącego postępowanie i strony tego postępowania, gdyż niedopuszczalne jest, aby ten sam podmiot działał jako organ administracji publicznej, a następnie składał skargę na akt organu odwoławczego o odmiennej treści (por. wyrok NSA z 3 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 824/05, akceptowany przez J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 102; T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 273; wyrok NSA z 1 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 386/05; postanowienie NSA z 2 marca 2005 r., sygn. akt II GSK 387/05; wyrok NSA z 3 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 931/07; postanowienie NSA z 24 stycznia 1997 r., sygn. akt IV SA 802/95, uchwała składu 7 sędziów NSA z 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03, postanowienie NSA z 4 stycznia 2012 r., sygn. I OZ 1085/11). W niniejszej sprawie bezsprzeczne jest, że skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł Burmistrz Miasta i Gminy [...], będący w sprawie podatkowej organem I instancji. Decyzja SKO została wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji tegoż Burmistrza. Tym samym ocenić należy, że Burmistrz nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie, co uzasadniało jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Organ pierwszej instancji nie może przed sądem administracyjnym kwestionować decyzji organu odwoławczego Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.