III SA/Gl 339/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 28 lipca 2026 r. sprawy ze skargi L.P. na pismo Wojewody Śląskiego z dnia 8 stycznia 2026 r. znak sprawy NPII.4100.291.2025 w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały postanawia: odrzucić skargę. L.P. (dalej jako: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo z 8 stycznia 2026 r. o sygn. NPII.4100.291.2025 odmawiające wszczęcia postępowania nadzorczego i stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta K. nr [...] z 18 grudnia 2025 r. w sprawie zatwierdzenia planów pracy komisji stałych Rady Miasta K. na rok 2026, w zakresie odrzucenia poprawki dotyczącej uzupełnienia planu pracy Komisji Rewizyjnej o kontrolę spółek miejskich. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że radni Rady Miasta K., którzy są zatrudnieni w spółkach komunalnych Miasta K., nie posiadają interesu prawnego w rozumieniu art. 25a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026, poz. 662 dalej zwana : u.s.g.), tylko interes faktyczny – przy głosowaniu nad poprawkami do uchwały i później nad uchwalą nr [...] w spawie zatwierdzenia planów pracy komisji stałych. Organ podkreślił również, ze samo rozstrzygniecie organu nadzoru dotyczące gminy podlega wprawdzie zaskarżeniu do sadu administracyjnego, ale do złożenia takiej skargi uprawniona jest tylko gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone (art. 98 ust. 1 i 3 u.s.g.) Zdaniem organu takie uregulowanie ustawowe wyłącza możliwość wniesienia skargi na rozstrzygniecie nadzorcze przez jakikolwiek inny podmiot poza gminą lub związkiem międzygminnym. Inne podmioty natomiast mogą kwestionować legalność uchwały organów gminy w trybie art. 101 u.s.g. W podsumowaniu organ stwierdził, ze złożona przez radnego Rady Miasta K. skarga na pismo Wojewody Śląskiego z dnia 8 stycznia 2026 r. nr [...] powinna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a. Z jednej strony zaskarżone pismo z dnia 8 stycznia 2026 r. stanowiące odpowiedź na sygnał w sprawie, w treści którego wyrażono zapatrywanie prawne o legalności danej uchwały Rady Miasta, nie mieści się w zakresie spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, w tym w szczególności w zakresie wynikającym z art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a. Z drugiej skarżący zaskarżył nieistniejące rozstrzygnięcie nadzorcze (literalnie określone w skardze jako rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 8 stycznia 2026 r. nr NPII.41100.291.2025), wobec czego przy braku istnienia zaskarżonego aktu administracyjnego, skarga taka, zdaniem organu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane enumeratywnie w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na pismo Wojewody Śląskiego z dnia 8 stycznia 2026 r., które nie stanowi rozstrzygnięcia nadzorczego, o którym mowa w art. 91 u.s.g. Z jego treści wynika bowiem, że zostało ono sporządzone w odpowiedzi na wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miasta K. i zawiera jedynie stanowisko organu nadzoru, że uchwała ta jest niezgodna z prawem. Pismo to nie stwierdza nieważności uchwały, nie rozstrzyga władczo o prawach lub obowiązkach skarżącego ani nie wywołuje skutków prawnych w sferze administracyjnoprawnej. O charakterze prawnym aktu nie decyduje nazwa użyta prze stronę, lecz jego treść i skutki prawne. Błędne określenie przez skarżącego zaskarżonego pisma jako "rozstrzygnięcia nadzorczego" nie może prowadzić do objęcia go kontrolą sądu administracyjnego. Niezależnie od wszystkiego skarżący nie wykazał posiadania interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a.. Sam fakt wykonywania mandatu rannego oraz zainteresowanie legalnością działania organów gminy nie stanowią własnego, indywidualnego i aktualnego interesu prawnego, który byłby chroniony konkretną normą prawa materialnego. Skoro zatem zaskarżone pismo nie należy do kategorii aktów lub czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego, a skarżący nie posiada legitymacji skargowej, skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze będące odpowiedzią z 8 stycznia 2026 r. na wniosek skarżącego stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia 18 grudnia 2025 r. w sprawę zatwierdzenia planów pracy komisji stałych Rady Miasta K. na rok 2026 musi podlegać odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast w myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji postanowienia.