II GSK 2495/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ł. D. i A. D. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2026 r., sygn. akt II GSK 2495/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Ł. D. i A. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1874/20 w sprawie ze skargi Ł. D. i A. D. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia postanawia: odrzucić zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 czerwca 2026 r., sygn. akt II GSK 2495/21 nakazał w pkt 1. zwrócić solidarnie Ł. D. i A. D. (dalej: "skarżący") kwotę 400 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi oraz w pkt 2. zwrócić solidarnie skarżącym nadpłacony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 200 złotych. Skarżący, pismem z [...] lipca 2026 r., wnieśli zażalenie na ww. postanowienie podnosząc zarzut naruszenia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 189 p.p.s.a. poprzez uznanie, że chociaż doszło do zajścia pierwotnej przyczyny odrzucenia skargi, to wniesionej skargi kasacyjnej nie potraktowano jako pisma odrzuconego w rozumieniu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej, w ten sposób, że nakazane zostanie zwrócenie obojgu skarżącym solidarnie wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżących z 20 lipca 2026 r. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział też możliwości zmiany treści prawomocnych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, o ile te nie zawierają oczywistych omyłek pisarskich podlegających sprostowaniu. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła. Biorąc powyższe pod uwagę, należy uznać, że zażalenie wniesione na prawomocne postanowienie NSA z 10 czerwca 2026 r. jest niedopuszczalne, a więc podlega odrzuceniu stosownie do dyspozycji art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Pouczenie o braku możliwości zaskarżenia orzeczenia NSA, skarżący otrzymali wraz z doręczeniem im odpisu postanowienia (k. 357 i 360). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.