II SA/Wr 258/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi D. G. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 lutego 2026 r., nr 134/2026 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 4 marca 2026 r. D. G. (dalej: strona skarżąca), działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na "decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 marca 2025 r. (nr 134/2026) w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kamiennej Górze z dnia 2 lutego 2026 r.". W wykonaniu zarządzenia z dnia 25 maja 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie, jaki akt administracyjny jest przedmiotem zaskarżenia, biorąc pod uwagę, że w aktach administracyjnych brak jest aktu oznaczonego w skardze jako "decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 marca 2025 r. (nr 134/2026) w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kamiennej Górze z dnia 2 lutego 2026 r." - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi w dniu 15 czerwca 2026 r. (zgodnie z zwrotnym potwierdzeniem doręczenia – k. 24 akt sądowych), jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniu nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. określa wymogi formalne przewidziane dla skargi, stanowiąc, że powinna ona czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46–48 p.p.s.a.), a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy (pkt 2) oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Z treści skargi wniesionej przez skarżącą nie wynika w sposób jednoznaczny, jakiego konkretnie aktu skarga ta dotyczy, tym bardziej, że oznaczonego przez profesjonalnego pełnomocnika aktu nie zawierały akta administracyjne organu. W aktorach tych – jako ostatnie wydane – znajduje się postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oznaczone numerem 134/2026, jednakże ani jego data (wskazana przez skarżącą jako "25 marca 2025 r.", choć nosi datę "3 lutego 2026 r.), jak również określony jego przedmiot (wskazany przez skarżącą jako "utrzymanie w mocy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kamiennej Górze z dnia 2 lutego 2026 r.", choć dotyczyło w rzeczywistości postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kamiennej Górze z dnia 21 listopada 2025 r.), nie dały podstaw do jednoznacznego ustalenia, czy akt ten jest przedmiotem skargi. Sąd nie mógł dokonać przy tym określenia przedmiotu skargi samodzielnie i dlatego wezwał skarżącą na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 p.p.s.a. do sprecyzowania żądania skargi pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi w dniu 15 czerwca 2026 r. (zgodnie z zwrotnym potwierdzeniem doręczenia – k. 24 akt sądowych), jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniu nie zostały wykonane. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonej kwoty wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).