II SAB/Gl 230/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie świadczenia wychowawczego (lata 2017/2018) postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 kwietnia 2026 r. (sprecyzowanym pismem z dnia 18 maja 2026 r.) A.K. wniosła za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie świadczenia wychowawczego (lata 2017/2018). Jak wynika z akt sprawy informacją z dnia 30 września 2019 r. nr [...] poinformowano skarżącą o przyznaniu ww. świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 wyjaśnił, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Złożenie niniejszej skargi na bezczynność Wojewody Śląskiego po zakończeniu postępowania poprzez poinformowanie skarżącej o przyznaniu świdczenia oznacza, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, należy bowiem uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia rozumianego, jako bezczynność niedającą się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ w sposób kończący postępowanie administracyjne. Po wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, bezczynność postępowania pozostaje stanem historycznym, czyli takim, który istniejąc w przeszłości, nie może być uznany w procedurze sądowoadministracyjnej za nadal podlegający ocenie w kontekście celu tej procedury, tj. przeciwdziałania braku podjęcia działań organu w określonym terminie. Analogicznie stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny zaprezentował w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, w odniesieniu do skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy przypomnieć należy, że skargę została wniesiona w piśmie z dnia 2 kwietnia 2026 r. Z kolei informacją z dnia 30 września 2019 r. nr [...] poinformowano skarżąca o przyznaniu ww. świadczenia. W tej sytuacji, mając na uwadze stanowisko wyrażone w powołanych wyżej uchwałach NSA, skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.