I SA/Rz 301/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: SWSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lipca 2026 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi M.T. na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 stycznia 2026 r. nr 0115-KDIT2.4011.85.2026.2.MM w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. M.T. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 stycznia 2026 r. w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 czerwca 2026 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 100 zł, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.), w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi został skierowany na adres do doręczeń wskazany w skardze. Przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną wraz z upływem dnia 10 lipca 2026 r. Wobec powyższego 7 dniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi mijał w dniu 17 lipca 2026 r., w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od spełnienia wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Jeśli zaś należny wpis sądowy nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący, wnosząc skargę, uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł, podczas gdy należny wpis wynosił 200 zł. W związku z tym został wezwany do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 100 zł. Wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi został skierowany na wskazany w skardze adres do doręczeń: ul. [...], [...]. Przesyłka, pomimo dwukrotnego awizowania, nie została podjęta przez skarżącego i została uznana za doręczoną z dniem 10 lipca 2026 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym 7 dniowym terminie. Termin do uzupełnienia wpisu upłynął zatem w dniu 17 lipca 2026 r. Należy przy tym podkreślić, że skarga została wniesiona za pośrednictwem systemu e-Urząd Skarbowy, który nie jest systemem obsługiwanym przez sądy administracyjne, a skarżący nie wskazał w treści skargi adresu w systemie ePUAP, ograniczając się do podania adresu właściwego dla doręczeń dokonywanych za pośrednictwem operatora pocztowego. W konsekwencji doręczenie zostało prawidłowo skierowane na adres korespondencyjny wskazany w skardze. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Zaś o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi Sąd, w punkcie drugim sentencji postanowienia, orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.