IV SA/Wr 249/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi A. Z. na niewykonanie prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2026 r. sygn. akt IV SAB/Wr 1179/25 postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych. Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2026 roku, sygn. akt IV SAB/Wr 1179/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu skargi A. Z. (dalej: skarżący) na bezczynność Wójta Gminy Zgorzelec (dalej: organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 13 sierpnia 2025 r.: 1) w pkt I stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 13 sierpnia 2025 r. w zakresie pytania nr 2 i 4; 2) w pkt III zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 13 sierpnia 2025 r. w zakresie pytania nr 2 i 4 w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi (dalej również: wyrok Sądu z dnia 22 stycznia 2026 r.). Treść zawartych w wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 13 sierpnia 2025 r. pytań nr 2 i 4 była następująca: 1) czy drogę dojazdową KDD4 umieszczono w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na istniejącym trakcie pieszo - rowerowym (pytanie nr 2); 4) przesłanie dokumentu potwierdzającego istnienie traktu pieszo - rowerowego na działce nr 304 przed przystąpieniem do prac związanych z jego remontem (pytanie nr 4). Odpis wyroku Sądu z dnia 22 stycznia 2026 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 11 lutego 2026 roku, zaś organowi w dniu 9 lutego 2026 r. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 14 marca 2026 r. Pismem z dnia 19 lutego 2026 r. nr [...] organ, działając w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 22 stycznia 2026 r., w zakresie pytanie nr 2 i 4 wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 13 sierpnia 2025 r., udzielił skarżącemu następującej informacji: 1) "Tak. Droga dojazdowa KDD4 została w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyznaczona na istniejącym ciągu komunikacyjnym"; 2) "W załączeniu przekazuję kopię zgłoszenia robót budowlanych z dnia 7 listopada 2012 r. dotyczącego utwardzenia terenu pod trakt pieszo-rowery na działce nr 304, obręb Koźlice", dołączając do pisma przedmiotowy załącznik. Skarżący pismem z dnia 21 lutego 2026 r., doręczonym organowi w tym samym dniu, odnosząc się do w/w pisma organu z dnia 19 lutego 2026 r., wskazał, że przesłana mu w/w pismem organu kopia zgłoszenia robót budowlanych z 2012 r. nie dotyczy potwierdzenia faktycznego istnienia traktu pieszo-rowerowego. W związku z tym wezwał organ o jednoznaczne wskazanie, czy organ posiada dokument potwierdzający faktyczne wykonanie i oddanie do użytkowania traktu pieszo – rowerowego przed rokiem 2016 r., a razie jego braku, o potwierdzenie nieposiadania takiego dokumentu. Skarżący w dniu 16 marca 2026 r. osobiście w siedzibie organu wniósł skargę na niewykonanie wyroku Sądu z dnia 22 stycznia 2026 r. w zakresie pytania nr 2 i 4 wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 13 sierpnia 2025 r. Okoliczność ta wynika z pisma organu z dnia 22 czerwca 2026 r. nr [...]. Potwierdza ją także prezentata organu, nosząca datę 16 marca 2026 r., zawarta na pierwszej stronie wniesionej skargi, którą organ nadesłał do Sądu pismem z dnia 29 maja 2026 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W dniu 2 kwietnia 2026 r. organ otrzymał odpis prawomocnego wyroku Sądu z dnia 22 stycznia 2026 r. wraz z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu, po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zasadniczą przesłanką do zastosowania art. 154 p.p.s.a. i wymierzenia organowi grzywny jest zatem ustalenie, że do dnia wniesienia skargi w tym przedmiocie organ administracji nie wykonał wyroku sądu. Ponadto z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wskazać trzeba, że termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności). Następnie, prawomocny już wyrok, jest przesyłany organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy i dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów zaczyna biec termin do jego wykonania (załatwienia sprawy). Wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a. Przepis art. 286 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie § 2 cytowanego przepisu przewiduje, że termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Tym samym termin do wykonania wyroku, tj. do załatwienia sprawy, rozpoczyna swój bieg od doręczenia przez sąd prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Zatem warunkiem prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku jest jego złożenie nie wcześniej niż po otrzymaniu przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie wezwanie nie może nastąpić później niż data złożenia skargi (wyrok NSA z 26 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1529/07). Wezwanie skierowane w innym czasie jest albo przedwczesne (gdy nastąpi przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku wraz aktami administracyjnymi sprawy), albo spóźnione (gdy nastąpi po wniesieniu skargi) i nie wywiera skutku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Ewentualnie wezwanie organu do wykonania wyroku przed doręczeniem organowi wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności lub po wniesieniu skargi, skutkuje odrzuceniem skargi na niewykonanie wyroku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. B. Dauter i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Lex 2009, do art. 154 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarżący nie tylko nie dopełnił obowiązku prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku, ale również wniósł skargę przedwcześnie. Jak wynika z akt sprawy o sygnaturze akt IV SAB/Wr 1179/25, wyrok Sądu z dnia 22 stycznia 2026 r. stał się prawomocny z dniem 14 marca 2026 r. i został doręczony organowi wraz z aktami administracyjnymi sprawy w dniu 2 kwietnia 2026 r. Z akt sprawy wynika, że skarga - datowana na 16 marca 2026 r. - została doręczona organowi w tym samym dniu. Tak więc skarga została wniesiona przed otrzymaniem przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Również wezwanie do wykonania wyroku Sądu z dnia 22 stycznia 2026 r. powinno było zostać wniesione po doręczeniu organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Tymczasem skarżący wezwał organ do wykonania wyroku Sądu z dnia 22 stycznia 2026 r., pismem z dnia 21 lutego 2026 r. (doręczonym organowi w tym samym dniu), a więc w dacie, w której organowi nie została jeszcze doręczony prawomocny wyrok Sądu z dnia 22 stycznia 2026 r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy, tym samym nie rozpoczął się dla organu termin do wykonania w/w wyroku. W omawianym piśmie skarżący wzywał bowiem organ do wykonania obowiązku udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt 4 wniosku skarżącego z dnia 13 sierpnia 2025 r., wobec którego Sąd wyrokiem z dnia 22 stycznia 2026 r. stwierdził bezczynność organu. W świetle przedstawionych okoliczności stwierdzić zatem należy, że skarżący wezwanie do wykonania wyroku oraz skargę wniósł przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy, co oznacza, że nie został spełniony warunek skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a, dlatego też skarga, jako przedwczesna, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, Sąd odrzucił skargę, o czym co orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.