II SA/Gl 568/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na czynność Wójta Gminy P. w przedmiocie prac przygotowawczych realizacji inwestycji drogowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 25 lutego 2026 r., doprecyzowanym następnie pismem z dnia 21 maja 2026 r. A. D. (dalej jako: "skarżący") wniósł do tut. Sądu skargę na czynności Wójta Gminy P. związane z przystąpieniem do prac przygotowawczych, dotyczących realizacji inwestycji drogowej p.n. "Budowa ulicy [...] w S.", domagając się wstrzymania wykonania sprawy i zawieszenia tego postępowania ze względu na możliwość popełnienia przestępstwa i zawiadomienie Policji i Prokuratury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2026 r., poz. 143 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". W myśl tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a., ordynacji podatkowej, ustawy o KAS oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 Ordynacji podatkowej i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a., Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skargę niedopuszczalną sąd winien odrzucić, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z treści skargi i pism ją precyzujących, jak również z nadesłanych przez organ akt sprawy wynika, że w chwili obecnej brak jest w sprawie jakiegokolwiek aktu, przejawu działania czy też bezczynności organu, który podlegałby kognicji sądów administracyjnych, wynikającej z wyżej wskazanych przepisów. Przede wszystkim w organie w chwili obecnej nie toczy się jeszcze postępowanie w sprawie realizacji inwestycji drogowej czy też ewentualnego wywłaszczenia nieruchomości pod tą inwestycję. Postępowanie jest na etapie prac przygotowawczych, nie zapadły w nim jeszcze żadne rozstrzygnięcia, które mogłyby podlegać ocenie przez sąd administracyjny. W konsekwencji powyższego uznać należy, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, albowiem postępowanie administracyjne, którego miałaby ona dotyczyć, nie toczy się ani nie zostało zakończone władczym aktem administracyjnym, podlegającym kontroli sądowoadministracyjnej. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.