I SAB/Wa 246/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie przekazania odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych postanawia: odrzucić skargę. K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie przekazania do właściwego rejonowego sądu pracy i ubezpieczeń społecznych odwołania z 19 stycznia 2026 r. od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego [...] listopada 2025 r. przez Wojewódzki Zespół w Warszawie nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności wniósł o jej odrzucenie jako nienależącej do właściwości sądów administracyjnych. Jednocześnie wskazał, że k.p.c. przewidział środek prawny, pozwalający na wyegzekwowanie od organu wykonania obowiązku przekazania odwołania do sądu określony w art. 4779 § 7 k.p.c., z którego skorzystała strona reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego, składając 5 marca 2026 r. ponaglenie. Wskazał, że przedmiotowe odwołanie od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego w dniu [...] listopada 2025 r. przez Wojewódzki Zespół w Warszawie zostało przekazane do rejonowego sądu pracy i ubezpieczeń społecznych przy piśmie z 15 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143) dalej: "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie, m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie - ale mimo istnienia obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu. Aby zatem skutecznie wnieść skargę na bezczynność organu musi istnieć sprawa administracyjna zawisła przed tym organem, w której organ jest właściwy i zobowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak słusznie stwierdził organ stosowanie do art. 6c ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 884) od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Z brzmienia powołanego przepisu wprost wynika cywilny charakter postępowania odwoławczego, które wszczynane jest w wyniku złożenia odwołania od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności. Przepis ten wskazuje bowiem na przekazanie określonej sprawy do zakresu działania sądów powszechnych. Z akt administracyjnych wynika również, że na skutek złożonego przez skarżącą ponaglenia, wyegzekwowała ona od organu wykonanie ciążącego na nim obowiązku przekazania odwołania do sądu powszechnego (pismo z 15 kwietnia 2026 r.). Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.