V GC 675/24
Common courts2024-10-29
Case number
V GC 675/24
Judgment date
2024-10-29
Type
SENTENCE
Judges
Maciej J. Naworski (PRESIDING_JUDGE)
Judgment text
<p>Sygn. akt VGC 675/24</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 29 października 2024r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy</p>
<p>w składzie:</p>
<p>przewodniczący: SSR Maciej J. Naworski</p>
<p>protokolant: sekretarz sądowy Irena Serafin</p>
<p>po rozpoznaniu dnia 29 października 2024r.,</p>
<p>w <span class="anon-block">T.</span>
</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy</p>
<p>z powództwa <span class="anon-block">M. C.</span> ( NIP <span class="anon-block"> (...)</span> )</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> ( KRS <span class="anon-block"> (...)</span> )</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">M. C.</span> kwotę 1.972,27zł ( tysiąc dziewięćset siedemdziesiąt dwa złote i dwadzieścia siedem groszy ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 października 2023r. do dnia zapłaty,</p>
<p>II.
oddala powództwo w pozostałej części,</p>
<p>III.
zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.607,45zł ( dwa tysiące sześćset siedem złotych i czterdzieści pięć groszy ) z odsetkami w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów.</p>
<p>Sygn. akt VGC 675/24</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<span class="anon-block">M. C.</span> domagał się od <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>-wie 9.779,46zł z odsetkami oraz 585,56zł skapitalizowanych odsetek. Ubezpieczył bo-wiem u pozwanej w zakresie AC samochód marki <span class="anon-block">M.</span>, który uległ uszkodzeniu 6 kwietnia 2023r. na skutek wypadku stanowiącego zdarzenie ubezpieczeniowe. Poz-wana zaniżyła zaś należne świadczenie, co uzasadnia wystąpienie z pozwem ( k. 3 – 4 ).</p>
<p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, ponieważ powód wyzbył się dochodzonego roszczenia; zakwestionowała też żądanie co do zasady podnosząc, że 6 kwietnia 2023r. nie doszło do wypadku objętego ochroną ubezpieczeniową i co wysokości, stwier-dzając, że prawidłowo ustaliła odszkodowanie kierując się treścią o.w.u. i zapłaciła 17.320,96zł ( k. 31 – 34 ).</p>
<p>W odpowiedzi powód nadesłał umowę przelewu, na podstawie której nabył dochodzone roszczenie już po wytoczeniu sprawy, i „sprostował datę szkody” na inną ( k. 90 ).</p>
<p>Sąd oddalił powództwo, ponieważ w postpowaniu uproszczonym nie jest dopuszczalna zmiana żądania i podstawienie nowego stanu faktycznego w miejsce opisanego w po-zwie ( k. 96 i 104 ) jednak Sąd Okręgowy w Toruniu uchylił wyrok uznając, że nie doszło do zmiany powództwa a sprostowania omyłki ( k. 138 i 142 ).</p>
<p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy powód oświadczył, że wywodzi roszczenie z umowy ubezpieczenia zawartej 30 maja 2022r. i zdarzenia, do którego doszło 15 marca 2023r. i podtrzymał dotychczasowe stanowisko ( k. 148 ); pozwana także pozostał przy swoim zdaniu ( k. 154 – 155 ).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>W 2023r. <span class="anon-block">M. C.</span> miał samochód marki <span class="anon-block">M.</span>, który ubezpieczył w zakresie AC w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>
</p>
<p>Bezsporne.</p>
<p>W 2023r. samochód <span class="anon-block">M. C.</span> został uszkodzony w czasie zdarzenia objętego ryzykiem ubezpieczeniowym przewidzianym umową stron.</p>
<p>Bezsporne.</p>
<p>Zgodnie z o.w.u. mającymi zastosowanie do umowy zawartej przez <span class="anon-block">M. C.</span> z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> odszkodowanie jest obliczane w oparciu o zasady wynikające z systemów <span class="anon-block">A.</span>, <span class="anon-block">E.</span> lub DAT z uwzględnieniem ceny oryginalnych części zamiennych i stawki za roboczogodzinę ustalonej w oparciu średnie cen usług stosowanych przez warsztaty porównywalnej kategorii znajdujące się na terenie tego samego województwa.</p>
<p>Dowód: polisa k. 39,</p>
<p>o.w.u. § 17 pkt 1 i 3, k. 51.</p>
<p>Naprawa samochodu <span class="anon-block">M.</span> należącego do <span class="anon-block">M. C.</span> zgodna z zasadami okreś-lnymi w systemach <span class="anon-block">A.</span>, <span class="anon-block">E.</span> lub DAT z uwzględnieniem ceny oryginalnych części zamiennych i stawki za roboczogodzinę ustalonej w oparciu średnie ceny usług stosowanych przez warsztaty w województwie <span class="anon-block"> (...)</span> kosztuje 19.180,88zł.</p>
<p>Dowód: opinia biegłego k. 174.</p>
<p>
<span class="anon-block">M. C.</span> scedował roszczenie z umowy ubezpieczenia na osobę trzecią, jednak odzyskał je przed zamknięcie rozprawy.</p>
<p>Bezsporne.</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...) S.A.</span> zapłaciła <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">C.</span> 17.320,76zł od-szkodowania.</p>
<p>Niezaprzeczone.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>1. Stan faktyczny w znacznej części był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a>
</p>
<p>W pozostałym zakresie Sąd ustalił fakty na podstawie opinii biegłego. Ekspertyza była bowiem jasna, spójna i konkretna a wnioski biegłego logicznie wypływały z przeprowadzonych przez niego wywodów i obliczeń. Strony ją przy tym zaakceptowały.</p>
<p>Dla porządku Sąd zaznacza, dokumenty złożone do akt nie budziły wątpliwości i nie były podważane przez strony.</p>
<p>2. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań należy podkreślić, że po pierw-</p>
<p>sze, <em>
<!-- -->de lege lata</em>, proces cywilny jest kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej; strony są zatem zobowiązane przeprowadzić postępowania, w tym zwłaszcza dowodowe i ponoszą ryzyko zaniechań i niepowodzeń w tym zakresie.</p>
<p>Po drugie, ogólne warunki umów wiążą strony i stanowią podstawę oceny zasadności roszczeń wynikających z umowy ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 384;art. 384 § 1)">art. 384 § 1 k.c.</a> ).</p>
<p>Po trzecie, w sprawie o odszkodowanie z umowy ubezpieczenia ciężar dowodu spoczywa przede wszystkim na stronie powodowej, która jest zobowiązana wykazać zasadność zgłoszonych pretensji. Pozwanego obciąża zaś konieczność przeprowadzenia dowodu przytaczanych przez siebie faktów, jeżeli wywodzi z nich skutki prawne ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> – <em>
<!-- -->ei incumbit probatio, qui dicit </em>). W rezultacie <em>
<!-- -->onus probandi</em> rozkłada się na obie strony.</p>
<p>Po czwarte, sąd orzeka w oparciu o fakty istniejące w momencie zamknięcia rozprawy ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316;art. 316 § 1)">art. 316 § 1 k.p.c.</a> )</p>
<p>
<br/>3. Spór dotyczył kosztu naprawy samochodu wobec czego Sąd oparł się na wnios-kach biegłego. Rację miała przy tym pozwana podnosząc, że o.w.u. określają wiążąco sposób obliczenia wysokości świadczenia zakładu ubezpieczeń, w oderwaniu od rzeczy-wistych kosztów naprawy samochodu. Strony umowy ubezpieczenia działając w grani-cach swobody umów ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353<sup>
<!-- -->1</sup> k.c.</a> ) mają bowiem prawo dokonać tego typu ustaleń; muszą je jednak potem respektować.</p>
<p>Oceny zgłoszonego roszczenia należało zatem dokonać poprzez pryzmat umowy stron, a więc w szczególności o.w.u. Trzeba przy tym odnotować, że treść wzorca nie budziła kontrowersji pomiędzy stronami.</p>
<p>Bezsporne było też, że powód nie naprawił samochodu w autoryzowanej stacji wobec czego średnie ceny należało ustalić w oparciu o stosowane także przez inne warsztaty.</p>
<p>Świadczenie pozwanej powinno być przy tym określone w kwocie brutto; ani w polisie ani w o.w.u. nie przewidziano bowiem obniżenia go do wartości netto a przecież podatek VAT jest cenotwórczy.</p>
<p>4. W rezultacie Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805;art. 805 § 2;art. 805 § 2 pkt. 1)">art. 805 § 2 pkt 1</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 384)">art. 384 k.c.</a> zasądził od pozwanej na rzecz powódki 1.860,12zł ( 19.180,88zł obliczone przez bie-głego minus 17.320,76zł już spełnionego świadczenia ) i oddalił powództwo w pozosta-łej części.</p>
<p>5. Sąd zasądził od pozwanego zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">817 § 1 k.c.</a> 112,15zł odsetek skapitalizowanych za opisany w pozwie okres i oddalił powództwo w pozostałej części, ponieważ należało je naliczać od 1.860zł zaległego świadczenia a nie od dochodzonej kwoty. Co do zasady, powód słusznie jednak żądał odsetek za opóźnienie.</p>
<p>Na tej samej zasadzie i z uwzględnieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482;art. 482 § 1)">art. 482 § 1 k.c.</a> powodowi należały się odsetki za opóźnienie na przyszłość.</p>
<p>6. Wbrew wnioskom powoda Sąd rozpoznał sprawę w postępowaniu uproszczonym z uwagi na wysokość dochodzonego roszczenia ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(1);art. 505(1) § 1)">art. 505<sup>
<!-- -->1</sup> § 1 k.p.c.</a> ). <em>
<!-- -->De lege lata</em> przeprowadzania dowodu z opinii biegłego nie w nim wykluczona ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(7);art. 505(7) § 1)">art. 505<sup>
<!-- -->7</sup> § 1 k.p.c.</a> ) a po-minięcie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (dział 6;księga 1;księga 1 cz. 1)">Działu VI Tytułu VII Księgi pierwszej Części pierwszej k.p.c.</a> zależy wyłącznie od uznania sądu, który ma kierować względem na sprawności postępowania ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(1);art. 505(1) § 3)">art. 505<sup>
<!-- -->1</sup> § 3 k.p.c.</a> ). Sąd uznał zaś, że nie jest celowe rozstrzyganie sporu na zasadach ogólnych; nie miało to jednak żadnego znaczenia, skoro wszystkie wnioskowane dowody zostały przeprowadzone.</p>
<p>7. O kosztach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3;art. 99;art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99, 98 § 1<sup>
<!-- -->1</sup> k.p.c.</a> przyjmując, że powód wygrał sprawę w 19 ( 1.973 z 10.367 ) a pozwany w 81 setnych, celowe koszty dochodzenia roszczenia wyniosły 6.617zł i obejmowały 750zł opłaty od pozwu, 17zł podatku od pełnomocnictwa, 3.600zł wynagrodzenia pełnomocnika i 1.500zł zaliczki na wynagrodzenie biegłego a na celowe koszty obrony w łącznej wysokości 4.771,22zł złożyły się 17zł podatku od pełnomocnictwa, 3.600zł wynagrodzenia pełnomocnika i 1.154,22zł wydatków. Powodowi należał się więc tytułem zwrotu 1.257,23zł ( 19 setnych z 6.617 ) a pozwanej 3.864,68zł ( 81 setnych z 4.771,22 ); na jej korzyść przypadała zatem różnica w sumie 2.607,45zł ( 3.864,68 minus 1.257,23 ).</p>
</div>