I C 80/23

<p>Sygn. akt I C 80/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 listopada 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/> </p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2024 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. A.</span> przeciwko <span class="anon-block">J. R.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block">A. A.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block">J. R.</span> kwotę 3.617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>III.  nakazuje ściągnąć od powoda <span class="anon-block">A. A.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 158,73 zł (sto pięćdziesiąt osiem złotych siedemdziesiąt trzy grosze) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.</p> <p>Sygn. akt I C 80/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>STAN FAKTYCZNY</p> <p> <span class="anon-block">J. R.</span> jako konsumentka zawarła z prowadzącym działalność gospodarczą w branży sprzedaży używanych pojazdów i ich naprawy powodem <span class="anon-block">A. A.</span> ustną umowę użyczenia pojazdu <span class="anon-block">N. (...)</span> z 2017 r. o przebiegu około 16.000 km (<span class="anon-block">nr rej. (...)</span>) na okres do jednego miesiąca (czyli do 31 lipca 2019 r.). Pojazd był wówczas własnością przedsiębiorstwa leasingowego (<span class="anon-block"> (...) S.A.</span>). W trakcie korzystania przez pozwaną z tego pojazdu doszło do jego uszkodzenia (prawa strona pojazdu). W stanie uszkodzonym pojazd został zwrócony powodowi 12 lipca 2019 r.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczności niesporne</em> </p> <p>OCENA DOWODÓW</p> <p>Stan faktyczny na potrzeby prawidłowego rozstrzygnięcia jest niesporny.</p> <p>KWALIFIKACJA PRAWNA</p> <p>Po pierwsze, <span class="underline"> <!-- -->powód nie ma legitymacji czynnej</span> nie będąc właścicielem uszkodzonego pojazdu. Szkoda nie powstała w jego majątku, lecz w majątku firmy leasingowej. Powód nie wykazał nabycia wierzytelności odszkodowawczej od właściciela pojazdu. Zaprezentowany w pozwie sposób ujęcia szkody w pojeździe nie odnosi się np. do utraty spodziewanych korzyści powoda wynikających z niemożności użytkowania pojazdu, ale zmniejszenia wartości pojazdu jako takiego. Takie ujęcie może być adekwatne jedynie względem właściciela pojazdu, a nie leasingobiorcy.</p> <p>Faktem jest, że jednym z obowiązków leasingodawcy jest dokonywanie napraw uszkodzeń w przedmiocie leasingu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 709(7);art. 709(7) § 1)">art. 709^{<!-- -->7} § 1 k.c.</a>), ale skoro tak, to za szkodę w majątku leasingobiorcy można potraktować w tym wypadku nie samo zdarzenie powodujące wywołujące uszkodzenie rzeczy, lecz jedynie rzeczywisty wydatek leasingobiorcy na naprawę, do której był umownie zobowiązany. A takich rzeczywistych wydatków na naprawę pojazdu powód w ogóle nie wykazał. Powód nie wyjaśnił też, co stało się później z przedmiotowym pojazdem – nie zgłosił się celem zeznań w charakterze strony bez żadnego usprawiedliwienia. Strona pozwana w ogóle zresztą nie ustosunkowała się do odpowiedzi pozew, mimo profesjonalnej reprezentacji.</p> <p>Po drugie, roszczenie jest <span class="underline"> <!-- -->przedawnione</span>. W przypadku umów zawieranych w konsumentami przedawnienie jest ustalane z urzędu. Umowa stron miała charakter umowy użyczenia w rozumieniu kodeksowym. Motywacja (cel gospodarczy) jej zawarcia – czyli sprawdzenie praktyczne pojazdu przed jego ewentualnym zakupem przez konsumentkę oraz na czas naprawy innego pojazdu – są w tym kontekście bez znaczenia.</p> <p>Należy podkreślić, że mimo definicyjnej nieodpłatności umów użyczenia, mogą one być zawierane przez przedsiębiorców, jeżeli wynika to z charakteru i celu ich działalności, jeżeli mianowicie umowy takie mają swoje znaczenie w całościowo traktowanym <em> <!-- -->modus operandi</em> danego przedsiębiorcy, tj. jako narzędzie wspierające zawieranie umów „docelowych” (odpłatnych). Roszczenia odszkodowawcze użyczającego z takiej umowy przedawnia się z upływem roku od dnia zwrotu rzeczy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 719)">art. 719 k.c.</a>). Zwrot nastąpił – wg twierdzeń powoda – 12 lipca 2019 r., a pozew został złożony w lipcu 2022 r. Termin przedawnienia upłynął więc z dniem 12 lipca 2020 r.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 719)">Art. 719 k.c.</a> stanowi <em> <!-- -->lex specialis</em> względem ogólnego 3-letniego terminu przedawnień roszczeń przedsiębiorców.</p> <p>W tym kontekście analiza spornego zakresu uszkodzeń oraz wartości szkody okazała się pozbawiona znaczenia dla rozstrzygnięcia.</p> <p>Mając powyższe na uwadze na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 719)">art. 719 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2^{<!-- -->1}k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363)">art. 363 k.c.</a> <em> <!-- -->a contrario</em> orzeczono jak w punkcie I. sentencji.</p> <p>KOSZTY</p> <p>W punkcie II. zasądzono należne koszty na rzecz wygrywającej pozwanej z odsetkami (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>). Składa się nań: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 5 rozp. MS z dn. 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).</p> <p>W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 pkt. 3)">punkcie III.</a> na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazano ściągnąć od pozwanego niezaliczkowaną, a poniesione tymczasowo przez Skarb Państwa, część wynagrodzenia biegłego sądowego.</p> </div>