II Ko 125/24

<p> <strong> <!-- -->1. Sygn. akt II Ko 125/24</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1.2. W Y R O K </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1.2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 18 listopada 2024r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> sędzia Dorota Scott-Sienkiel</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong>: sekr. sąd. Paulina Markowska</p> <p>w obecności Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie Anety Maślany-Golańskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 7.08.2024r., 18.11.2024r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, <span class="anon-block">H. Ł.</span>, <span class="anon-block">L. S.</span>, <span class="anon-block">G. J.</span>, <span class="anon-block">E. K.</span>, <span class="anon-block">R. K. (2)</span> </p> <p>z wniosku wymienionych o zadośćuczynienie za represjonowanie ich ojca przez radzieckie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości, działające na terytorium Polski w granicach ustalonych w Traktacie Ryskim, w okresie od dnia 1 stycznia 1944 r. do dnia 31 grudnia 1956r., za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego za okres od 1.04.1951r. do 10.12.1955r.</p> <p>O R Z E K A</p> <p>I.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 2 a)">art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 23 lutego 1991 r o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> (t.j. Dz. U.2024.442) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, <span class="anon-block">H. Ł.</span>, <span class="anon-block">L. S.</span>, <span class="anon-block">G. J.</span>, <span class="anon-block">E. K.</span>, <span class="anon-block">R. K. (2)</span> kwoty po 100.000,00 (sto tysięcy 00/100) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty,</p> <p>II.  w pozostałej części wniosek oddala,</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 3)">art. 8 ust. 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8 b;art. 8 b ust. 2)">art. 8b ust. 2 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 554;art. 554 § 4)">art. 554 § 4 k.p.k.</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawców <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, <span class="anon-block">H. Ł.</span>, <span class="anon-block">L. S.</span>, <span class="anon-block">G. J.</span>, <span class="anon-block">E. K.</span>, <span class="anon-block">R. K. (2)</span> kwoty po 288,00 (dwieście osiemdziesiąt osiem 00/100) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w związku ustanowieniem pełnomocnika,</p> <p>IV.  na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 13)">art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="44"/> <col width="284"/> <col width="33"/> <col width="131"/> <col width="187"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Formularz UWO</p> </td> <td colspan="2"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td> <p>II Ko 125/24</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.WNIOSKODAWCA</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, <span class="anon-block">H. Ł.</span>, <span class="anon-block">L. S.</span>, <span class="anon-block">G. J.</span>, <span class="anon-block">E. K.</span>, <span class="anon-block">R. K. (2)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.ZWIĘZŁE PRZEDSTAWIENIE ZGŁOSZONEGO ŻĄDANIA</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>1.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Odszkodowanie (kwota główna)</p> </td> <td colspan="2"> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>2.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Zadośćuczynienie (kwota główna)</p> </td> <td colspan="2"> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>5 700 000,00 zł (po 950 000,00 zł na rzecz każdego z wnioskodawców)-</p> <p>tytułem zadośćuczynienia za represjonowanie ich ojca przez radzieckie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości, działające na terytorium Polski w granicach ustalonych w Traktacie Ryskim, w okresie od dnia 1 stycznia 1944 r. do dnia 31 grudnia 1956r., za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, za okres od 1.04.1951r. do 10.12.1955r.</p> </td> <td colspan="2"> <p>odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>3.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Inne</p> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="4"> <p>wynagrodzenie pełnomocnika według norm przepisanych</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="82"/> <col width="5"/> <col width="438"/> <col width="98"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->1.Ustalenie faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Fakt</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="6"> <p>3.1.1.</p> </td> <td rowspan="6" colspan="2"> <p> <span class="anon-block">K. K.</span> <span class="anon-block">urodził się (...)</span> i zmarł w dniu <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>. Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z żoną <span class="anon-block">M.</span> pochodziła:</p> <p>1. córka <span class="anon-block">H.</span> (aktualnie <span class="anon-block">Ł.</span>), <span class="anon-block">ur. (...)</span> </p> <p>Po zawarciu przez niego drugiego związku małżeńskiego z żoną <span class="anon-block">L.</span> urodziły się kolejne dzieci, i tak w kolejności:</p> <p>2. syn <span class="anon-block">E.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> (aktualnie nie żyje),</p> <p>3. córka <span class="anon-block">L.</span> (aktualnie <span class="anon-block">S.</span>), <span class="anon-block">ur. (...)</span>, we <span class="anon-block">wsi T.</span> w obwodzie <span class="anon-block">I.</span> (ZSRR),</p> <p>4. córka <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> we <span class="anon-block">wsi T.</span> w obwodzie <span class="anon-block">I.</span> (ZSRR),</p> <p>5. córka <span class="anon-block">G.</span> (aktualnie <span class="anon-block"> (...)</span>), <span class="anon-block">ur. (...)</span>,</p> <p>6. syn <span class="anon-block">E.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span>,</p> <p>7. syn <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">K. K.</span> po wybuchu II Wojny Światowej, po zmobilizowaniu, służył w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. W dniu 22.09.1939r. został wzięty do niewoli we <span class="anon-block">L.</span> i odesłany do obozu jenieckiego do <span class="anon-block">S.</span> a następnie w lipcu 1941r. do <span class="anon-block">J.</span> obozu NKWD. W dniu 3.09.1941r. wstąpił do Polskiej Armii w ZSRR (Armii Andersa), z którą wziął udział w bitwie pod Monte Cassino. W strukturach Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie pozostawał do 1948r. Po powrocie na tereny <span class="anon-block">W.</span>, w maju 1950r. zamieszkał w <span class="anon-block">K.</span> (dawny powiat <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Orzeczeniem z dnia 21.03.1951r. postanowiono deportować <span class="anon-block">K. K.</span> wraz z rodziną za granice Litewskiej SRR do odległych miejsc Związku Radzieckiego w celu przymusowego przesiedlenia. Uznano, że <span class="anon-block">K. K.</span> jest antyradziecki, oczernia sowiecką rzeczywistość, chwali życie w Anglii i żałuje powrotu stamtąd.</p> <p>W dniu 1 kwietnia 1951r. wraz z rodziną, tj. żoną <span class="anon-block">L.</span>, dziećmi: <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">E.</span> został deportowany do <span class="anon-block">T.</span> w obwodzie irkuckim, gdzie pracował w tartaku.</p> <p>W dniu 18 sierpnia 1951r. specjalna rada przy MBP ZSRR skazała <span class="anon-block">K. K.</span> na bezterminowe zesłanie w obwodzie irkuckim, za przynależność do Armii Andersa. Tego samego dnia <span class="anon-block">L. K.</span> została skazana na zesłanie za to, że była żoną żołnierza Armii Andersa.</p> <p>Rodzina zamieszkała w baraku, który dzieliła z inną rodziną narodowości rosyjskiej. Dokuczały im wtedy pluskwy. Po przeniesieniu do innego baraku, warunki sanitarne nieco poprawiły się, ale pozostał problem braku dostatecznej ilości pożywienia, które było racjonowane i nie przedstawiało większej wartości odżywczej. Rodzina <span class="anon-block">K. K.</span> ratowała się zbieraniem w okresie letnim ziół i jagód, kupowaniem mleka w kołchozie, co nie było legalne. Nie było opieki medycznej. W razie potrzeby zasięgano porady u zesłanych emerytowanych lekarzy. Po odmrożeniu nóg, <span class="anon-block">K. K.</span> borykał się z tym problemem przez wiele lat, długo po powrocie do Polski.</p> <p> <span class="anon-block">K. K.</span> został repatriowany do Polski w dniu 21.11.1955r. na podstawie Rozporządzenia 4-go/oddziału Ministerstwa Spaw Wewnętrznych ZSRR.</p> <p>Wrócił do Polski 10.12.1955r. z żoną i czwórką dzieci ( w tym urodzonymi na terenie ZSRR córkami <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">R.</span>), do Punktu Repatriacyjnego w <span class="anon-block">G.</span>.</p> </td> <td> <p>odpisy skrócone aktów stanu cywilnego</p> </td> <td> <p>18-</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>materiały archiwalne z IPN</p> </td> <td> <p>45, 107-110</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>zeznania <span class="anon-block">R. K. (1)</span> </p> </td> <td> <p>57v-58</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>materiały z Wojskowego Biura Historycznego - tłumaczenie</p> </td> <td> <p>114</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>materiały z Archiwum Wojskowego w Toruniu</p> </td> <td> <p>99-</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>karta repatriacyjna</p> </td> <td> <p>28</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>3.2.1.</p> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="55"/> <col width="21"/> <col width="121"/> <col width="131"/> <col width="88"/> <col width="263"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->1.ocena DOWODów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 3.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> <p>wszystkie dokumenty wymienione w pkt 3 stanowią wiarygodne dowody, których treść nie nasuwa wątpliwości</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">R. K. (1)</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>zeznania wnioskodawczyni stanowią logiczne uzupełnienie dowodu z dokumentów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 3.1 albo 3.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->1.PODSTAWA PRAWNA</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Odszkodowanie</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>1.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Kwota główna</p> </td> <td colspan="2"> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach podstawy prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Zadośćuczynienie</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>2.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Kwota główna</p> </td> <td colspan="2"> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="3"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 2 a)">art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8 b;art. 8 b ust. 1)">art. 8b ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach podstawy prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Zgodnie z przywołanym wyżej przepisem w zw. z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, osobom, mieszkającym obecnie bądź w chwili śmierci w Polsce (w razie śmierci takiej osoby uprawnienie to przechodzi na małżonka, dzieci i rodziców) represjonowanym przez radzieckie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości lub organy pozasądowe, działające na obecnym terytorium Polski w okresie od dnia 1 lipca 1944 r. do dnia 31 grudnia 1956 r. oraz na terytorium Polski w granicach ustalonych w Traktacie Ryskim, w okresie od dnia 1 stycznia 1944 r. do dnia 31 grudnia 1956 r., za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego lub z powodu takiej działalności. (...) przysługuje od Skarbu Państwa (...) zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.</p> <p>Mając na względzie ustalony stan faktyczny, należy stwierdzić, że zostały spełnione wszystkie przesłanki, by w oparciu o cytowany przepis, przyznać wnioskodawcom zadośćuczynienie. <span class="anon-block">K. K.</span> zmarł w Polsce, w <span class="anon-block">B.</span>. Został deportowany z <span class="anon-block">K.</span> (dawnego powiatu <span class="anon-block">w. (...)</span>), który znajdował się na terytorium Polski w granicach ustalonych w Traktacie Ryskim, w dniu 1.04.1951r., za przynależność do Armii Andersa.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Inne</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>3.</p> </td> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach podstawy prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU W PRZEDMIOCIE ŻĄDANIA</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach rozstrzygnięcia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Odszkodowanie</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>1.</p> </td> <td colspan="5"> <p>Kwota główna</p> </td> <td> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Zadośćuczynienie</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2"> <p>2.</p> </td> <td colspan="5"> <p>Kwota główna</p> </td> <td> <p>Odsetki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sąd uznał zasadność wniosku w zakresie dochodzonego zadośćuczynienia do kwoty 600 000,00 zł (po 100 000,00 zł na rzecz każdego z wnioskodawców).</p> <p>Zadośćuczynienie to rekompensata za doznane cierpienia fizyczne i krzywdy moralne.</p> <p>Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem:</p> <p>- nie może mieć ani charakteru symbolicznego, ani nie może być nadmierne, bowiem jego wysokość nie może służyć bezpodstawnemu wzbogaceniu osoby uprawnionej;</p> <p>- zadośćuczynienie musi być utrzymane w rozsądnych granicach, gdyż musi odpowiadać również aktualnym warunkom życia i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa;</p> <p>- wysokość zadośćuczynienia należy do sfery swobodnego uznania sędziowskiego, ale jednocześnie odpowiadać okolicznościom występującym w danej sprawie, a więc być współmierne do stopnia i długotrwałości krzywd doznanych przez represjonowanego;</p> <p>- wysokość zasądzonego zadośćuczynienia w sprawie przedstawia wartość ekonomicznie odczuwalną, uwzględnia charakter kompensacyjny środka;</p> <p>- zasądzona kwota zadośćuczynienia nie może też w sposób radykalny odbiegać od kwot zasądzonych z tego tytułu w innych sprawach tego rodzaju, a więc w sprawach o odszkodowanie i zadośćuczynienie za represje radzieckich organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości;</p> <p>Określając wysokość należnego wnioskodawcom zadośćuczynienia Sąd uwzględnił wszystkie istotne i możliwe do wykazania okoliczności wskazujące na rozmiar krzywd doznanych przez represjonowanego, a związanych z przymusowym przesiedleniem .</p> <p>Sąd uwzględnił ogrom traumy, jakiego represjonowany doznał na skutek deportacji i przymusowego osiedlenia w odległym i obcym kulturowo kraju, gdzie musiał mierzyć się z surowym klimatem i trudnymi warunkami życia. Niemniej należy zwrócić uwagę, że <span class="anon-block">K. K.</span> zostały wysiedlony wraz z rodziną. W ten sposób zostały mu oszczędzone cierpienia związane z tęsknotą za najbliższymi. Na zesłaniu pracował zarobkowo, rodziły mu się dzieci, co świadczy, że prowadził normalne, na miarę możliwości, życie. Nie ma dowodów na to, by doświadczył nadzwyczajnych ujemnych przeżyć, związanych z represjonowaniem.</p> <p>Przy ustalaniu wysokości należnego zadośćuczynienia Sąd odwołał się do wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenie w kraju ustalonego na dzień orzekania (we wrześniu 2024r. wynosiło 8.168,67 zł brutto – za GUS). W przypadku wnioskodawców przyznana kwota zadośćuczynienia, przekracza tą wartość licząc jego wysokość za jeden miesiąc zesłania (łącznie 57 miesięcy). Tak przyjętej kwoty nie można z pewnością uznać jako kwoty symbolicznej, rażąco niskiej i nieadekwatnej do doznanej przez represjonowanego krzywdy.</p> <p>Tak przyjęta kwota uwzględnia aktualne realia społeczne i przeciętną stopę życiową w kraju. Przyznane na rzecz wnioskodawców zadośćuczynienie w kwocie 600 000,00 zł w ocenie Sądu w pełni rekompensuje krzywdę doznaną przez represjonowanego.</p> <p>Zasądzenie zadośćuczynienia w kwocie niższej niż wnosili wnioskodawcy skutkowało oddaleniem wniosku w pozostałym zakresie (pkt II wyroku)<em> <!-- -->.</em> </p> </td> <td> <p>Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 października 2018r., II AKa 193/18, odsetki od sumy pieniężnej stanowiącej odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne skazanie lub tymczasowe aresztowanie są wynagrodzeniem za opóźnienie w zapłacie sumy pieniężnej, która jest już wymagalna i dlatego odsetki przysługują od dnia uprawomocnienia wyroku.</p> <p>Z kolei w wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 22 grudnia 2021 r. w sygn. akt II AKa 138/21 wskazano, że w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy lutowej mają wprost zastosowanie przepisy prawa materialnego cywilnego, a takim przepisem jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 kc.</a> Konieczne jest więc wyraźne wskazanie w wyroku uwzględniającym wniosek o zadośćuczynienie, że wnioskodawcy należą się odsetki ustawowe za opóźnienie, a nie po prostu odsetki ustawowe.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Inne</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>3.</p> </td> <td> <p>1.</p> </td> <td colspan="5"> <p>Na podstawie art. 8 ust. 3 cytowanej ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń (…) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 554;art. 554 § 4)">art. 554 § 4 kpk</a> i § 11 ust. 6, § 17 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawców kwoty po 288,00 zł, tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru – pkt III wyroku. Strona nie złożyła wniosku o przyznanie jej zwrotu kosztów procesu uwzględniających wynagrodzenie pełnomocnika obliczone jako wielokrotność stawki minimalnej.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="120"/> <col width="602"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->1.KOszty procesu</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>IV</p> </td> <td> <p>Na podstawie art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. cytowanej ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń (…) kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.PODPIS</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table>