I C 338/22
Judges
Legal basis
Summary
• (1) Sąd pominął zawnioskowany przez powódkę dowód z opinii biegłego z zakresu księgowości i rachunkowości, albowiem przeprowadzenie postulowanych przez powódkę operacji rachunkowych nie wymagało wiadomości specjalnych i dotyczyło wyłącznych kompetencji Sądu (rozstrzygnięcie, czy odszkodowanie za utracony zarobek należy wyliczać przy uwzględnieniu wynagrodzenia brutto czy też wynagrodzenia netto należy do sfery zagadnień prawnych przynależnych Sądowi, a nie sfery zagadnień faktycznych przynależnych biegłemu). • (2) Norma art. 415 k.c. wymaga ustalenia, że w sprawie zaistniał czyn (rozumiany również jako zaniechanie) o bezprawnym i zawinionym charakterze oraz nastąpiła szkoda należycie z nim powiązana. Jeśli chodzi o pierwszy z powyższych wymogów, to Sąd dopatrzył się zaniechania pozwanej w odpowiednim zabezpieczeniu towarów eksponowanych w prowadzonym przez nią sklepie; było to przy tym zachowanie bezprawne (obiektywnie nieprawidłowe) w tym znaczeniu, że sprzeciwiało się ono jednemu z podstawowych obowiązków podmiotu prowadzącego działalność handlową, jakim jest obowiązek zapewnienia klientom swobodnego i bezpiecznego przemieszczania się po placówce handlowej podczas zakupów. Rozpatrywane uchybienie w zakresie prawidłowości zabezpieczenia ekspozycji skutkowało obsunięciem się na powódkę dwóch opakowań płytek (z akt spraw wynika, że prawdopodobnie były to opakowania o wymiarach 60x60 i wadze 60 kg lub 120 kg). Sąd sklasyfikował ww. zaniechanie jako zwykłą postać niedbalstwa. Z kolei odnośnie do drugiego z ww. wymogów art. 415 k.c. (istnienie związku przyczynowego pomiędzy danym działaniem a deklarowaną szkodą, rozumianego jako łańcuch oddziaływań kauzalnych – przekazów energii lub informacji), wskazać należy, że gwałtowne przemieszczenie się dwóch opakowań płytek z regału ekspozycyjnego na nogę powódki skutkowało urazogennym przekazem energii. Sporne w sprawie pozostawały skutki tego przekazu. Zasięgnięta w sprawie opinia biegłego z zakresu ortopedii i traumatologii narządu ruchu w sposób jednoznaczny wskazuje, że przekaz ten wywołał u pozwanej negatywne skutki zdrowotne (m.in. trwały uszczerbek na zdrowiu). Tym samym spełnione zostały wszystkie wymogi odpowiedzialności deliktowej z przywołanej normy. • (3) Powódka przedłożyła faktury VAT na wskazaną przez nią kwotę, zaś powołany w sprawie biegły nie zanegował zasadności operacji medycznych, których faktury te dotyczyły. W ocenie Sądu ww. koszty w całości powinna pokryć pozwana – niezależnie od stwierdzenia przez biegłego u powódki współistniejącej choroby zwyrodnieniowej stawu. Powyższa ocena Sądu podyktowana jest ustaleniem, że zdarzenie z 27 września 2019 roku było w istocie swoistym „czynnikiem spustowym” w zakresie odczuwalnych problemów zdrowotnych powódki i konieczności wdrożenia przez nią ich pilnego leczenia (tj. gdyby przedmiotowe zdarzenie nie zaistniało, to powódka z dużym prawdopodobieństwem nie musiałaby podejmować leczenia i rehabilitacji kończyny dolnej w okresie i formie, której dotyczą przedstawione przez nią rachunki – działania te były bowiem następstwem nagłego pogorszenia jej stanu zdrowia w związku z analizowanym zdarzeniem).