II Ca 2024/23

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 21 listopada 2024 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Ryszard Małecki</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2024 r. w Poznaniu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">Ł. S.</span> </p> <p>przy udziale <span class="anon-block">A. Ż.</span> </p> <p>o zniesienie współwłasności</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu</p> <p>z dnia 1 czerwca 2023 r.</p> <p>sygn. akt I Ns 54/21</p> <p>postanawia:</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddalić apelację;</strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądzić od uczestniczki na rzecz wnioskodawcy kwotę 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa w postępowaniu apelacyjnym.</strong> </p> <p>Ryszard Małecki</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Apelacja okazała się bezzasadna.</p> <p>Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny i na jego podstawie poczynił rozważania prawne zasługujące na aprobatę.</p> <p>W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy zauważa, że samo żądanie zniesienia współwłasności nie podlega ocenie z punktu widzenia zasad współżycia społecznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc.</a>), natomiast możliwe jest oddalenie wniosku o zniesienie współwłasności, jeżeli okazałoby się, że jedyny dopuszczalny i możliwy sposób zniesienia współwłasności byłby sprzeczny z tymi zasadami (por. postanowienia SN: z dnia 9 października 1981 r., III CRN 202/81 i z dnia 6 czerwca 2002 r. I CKN 249/00). Uczestniczka domagała się uznania za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego samego żądania zniesienia współwłasności, co było niedopuszczalne.</p> <p>Istota sporu sprowadzała się do przesądzenia, czy podnoszone przez uczestniczkę zachowania wnioskodawcy nosiły znamiona rażącej niewdzięczności w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 898;art. 898 § 1)">art. 898 § 1 kc.</a> i czy miały postać czynu ciągłego, czy też jednorazowego w kontekście zachowania przez uczestniczkę terminu do odwołania darowizny, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 899;art. 899 § 3)">art. 899 § 3 kc.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy przyjął, że co do zasady zachowania wnioskodawcy wobec uczestniczki nie wykroczyły poza konflikt małżeński przejawiający się nagannych, lecz wzajemnych, zachowaniach małżonków, za wyjątkiem zdarzenia z dnia 9 grudnia 2017 r., które nosiło cechy rażącej niewdzięczności. Ustalenie to Sąd I instancji oparł na ocenie materiału dowodowego, w tym zeznań świadków oraz wnioskodawcy i uczestniczki. Lektura motywów oceny dowodów wskazuje, że spełnia ona kryteria <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a>. – Sąd Rejonowy nie przekroczył granic swobody przyznanej mu przez ustawodawcę w tym przepisie. W szczególności, jeżeli chodzi o zeznania świadków zawnioskowanych przez uczestniczkę, Sąd Rejonowy słusznie zauważył, że wiedzę o zachowaniach stron świadkowie czerpali od uczestniczki. Uczestniczka w apelacji nie wskazała, na jakiej podstawie zeznania świadka <span class="anon-block">P.</span> miałyby zostać ocenione negatywnie. Uczestniczka ograniczyła się w apelacji do przedstawienia własnej wersji interpretacji zachowań małżonków w trakcie trwania małżeństwa i w tym sensie stanowi polemikę z ustaleniami Sądu, nie opartą na przekonującym i skutecznym podważeniu sądowej oceny poszczególnych dowodów.</p> <p>Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że strony jako małżonkowie pozostawali w silnym konflikcie i podejmowały wobec siebie nawzajem negatywne zachowania adekwatne do stopnia skonfliktowania. Zachowania wnioskodawcy wobec uczestniczki mieszczące się w granicach tak zdefiniowanego konfliktu małżeńskiego nie nosiły znamion rażącej niewdzięczności.</p> <p>Jedyne wykazane zachowanie wnioskodawcy wykraczające poza granice konfliktu małżeńskiego, mogące nosić znamiona rażącej niewdzięczności miało miejsce w dniu 9 grudnia 2017 r. – w tym wypadku jednak odwołanie darowizny nastąpiło po terminie.</p> <p>W tym stanie rzeczy należało na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 kpc</a>. oddalić apelacje uczestniczki.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 2)">art. 520 § 2 kpc</a>. – spór między wnioskodawcą i uczestniczką dotyczył samej zasady dopuszczalności żądania zniesienia współwłasności, interesy stron były więc sprzeczne. Na koszty poniesione przez wnioskodawcę złożyło się wynagrodzenie jego pełnomocnika w kwocie 1.800 zł ustalone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520 § 2;art. 520 § 2 pkt. 5)">§ 2 pkt 5</a> w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.</p> <p>Ryszard Małecki</p> </div>