VI U 585/22

<p>Sygn. akt VI U 585/22</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 listopada 2024 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Joanna Napiórkowska - Kasa</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 roku</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">A. U.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>z udziałem zainteresowanego I Liceum Ogólnokształcącego z Oddziałami Integracyjnymi im. <span class="anon-block">B. L.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>w związku z odwołaniem od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 18 października 2022 roku znak: 450000/602/RW/80330/ZAS/2022</p> <p> <em> <!-- -->o świadczenie rehabilitacyjne</em> </p> <p>zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 18 października 2022 roku znak: 450000/602/RW/80330/ZAS/2022 w ten sposób, że przyznaje odwołującemu <span class="anon-block">A. U.</span> prawo do świadczenia rehabilitacyjnego od 19 września 2022 roku do 16 stycznia 2023 roku.</p> <p>Sygn. akt VI U 585/22</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 18 października 2022 r. nr: <span class="anon-block"> (...)</span> Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w <span class="anon-block">W.</span> odmówił <span class="anon-block">A. U.</span> prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od 19 września 2022 r. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wynika ona z orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS, która stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy, zatem nie występują okoliczności uzasadniające ustalenie mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->(decyzja z dnia 18 października 2022 r. – a.r.)</strong> </p> <p>Od powyższej decyzji <span class="anon-block">A. U.</span> złożył odwołanie, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od 19 września 2022 r. Odwołujący zwrócił uwagę na fakt, iż Komisja Lekarska wydała orzeczenie zaocznie. Z treści odwołania wynika ponadto, iż po odmownej decyzji ZUS, odwołujący po stawieniu się do pracy nie został do niej dopuszczony przez lekarza medycyny pracy z uwagi na schorzenia kręgosłupa, następstwem czego było jego zwolnienie z pracy.</p> <p> <strong> <!-- --> (odwołanie: k. 1)</strong> </p> <p>W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie, posługując się argumentacją zawartą w treści zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- --> (odpowiedź na odwołanie: k. 11)</strong> </p> <p>Sąd zawiadomił jako zainteresowanego I Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. <span class="anon-block">B. L. (2)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, które nie przystąpiło do sprawy.</p> <p> <strong> <!-- --> (postanowienie: k. 13)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołujący się <span class="anon-block">A. U.</span> ma 58 lat, jego ostatnim zatrudnieniem była praca na stanowisku dozorcy w szkole. Rozpoznano u niego przewlekły zespół bólowy i korzeniowy kręgosłupa L-S z przewagą strony prawej, wielopoziomową dyskopatię oraz zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa L-S, depresję, niedoczynność tarczycy oraz stan po przebytym półpaścu kończyny dolnej prawej. Po dniu 19 września 2022 r. pozostawał niezdolny do pracy, a dalsze leczenie i rehabilitacja rokowałyby odzyskanie zdolności do pracy. W codziennym funkcjonowaniu odczuwa ból kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego wynikające z zaawansowanych zmian dyskopatyczno-zwyrodnieniowych kręgosłupa oraz masywnej przepukliny jądra miażdżystego L4/L5 z kręgozmykiem.</p> <p> <strong> <!-- --> (opinia biegłego neurologa <span class="anon-block">E. K.</span>: k. 22 – 27; opinia biegłego ortopedy <span class="anon-block">R. K.</span>: k. 37 – 42)</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, aktach organu rentowego oraz opinii biegłych <span class="anon-block">E. K.</span> i <span class="anon-block">R. K.</span>. Opinie zostały sporządzone w sposób rzetelny, stanowią dokładną analizę dokumentacji medycznej odwołującego, są pozbawione merytorycznych nieścisłości i zawierają logicznie uargumentowane wnioski.</p> <p>Sąd oddalił wniosek pełnomocnika ZUS o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego neurologa, dołączając do wniosku stanowisko Komisji Lekarskiej ZUS w przedmiocie sporządzonych opinii. Wynika z niego, iż biegła neurolog dokonała oceny stanu zdrowia w sposób retrospektywny, nie uwzględniając ponadto opinii lekarza orzecznika ZUS, który przeprowadził badanie odwołującego we wrześniu 2022 r. W tym miejscu wskazać należy, iż organ rentowy nie ma słuszności stwierdzając, że biegła dokonała ustaleń wstecznych wyłącznie na podstawie badania przeprowadzonego 9 miesięcy później. Biegła dokonała bowiem również kompleksowej analizy dołączonej do akt spraw dokumentacji medycznej w postaci wyciągów z historii zdrowia i choroby z placówek medycznych, w których leczył się odwołujący, wyniki badań RTG oraz MRI kręgosłupa, a także zaświadczeń lekarskich i o leczeniu usprawniającym. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż organ rentowy jest stroną w sprawie, zatem nie jest zasadne zarzucenie biegłemu nieuwzględnienie ustaleń Komisji Lekarskiej ZUS, są to bowiem ustalenia odnośnie oceny stanu zdrowia odwołującego poczynione przez stronę w sprawie, będącą zainteresowaną określonym rozstrzygnięciem. Podkreślenia wymaga również, iż podważanie opinii biegłych z powodu dokonywania przez nich oceny stanu zdrowia ubezpieczonych w danym dniu po upływie określonego czasu oznaczałoby w praktyce brak możliwości prowadzenia postępowań dowodowych. Ponadto, Sąd nie widzi powodów, aby kwestionować wiedzę medyczną oraz kompetencje biegłych powołanych w sprawie jako fachowców dysponujących specjalistyczną wiedzą medyczną i nie podziela stanowiska, jakoby po przeprowadzeniu dokładnego badania klinicznego i dysponując licznie zgromadzoną dokumentacją medyczną dotyczącą czasu zarówno przed, jak i po dacie 19 września 2022r. , wskazanej biegłemu jako data, od której zbadać należy zdolność do pracy odwołującemu, biegły nie był w stanie w sposób wiarygodny i rzetelny udzielić odpowiedzi na postawioną tezę dowodową, zwłaszcza, że wnioski zostały w sposób dokładny uargumentowane. Sporządzone w postępowaniu opinie wystarczająco wyjaśniły zagadnienia wymagające wiadomości specjalnych. Zważywszy na powyższe wniosek podlegał oddaleniu jako zmierzający do przedłużenia postępowania i wynikający jedynie z braku zbieżności wniosków opinii ze stanowiskiem organu rentowego i braku zgodności wniosków opinii z twierdzeniami Komisji Lekarskiej ZUS, co nie stanowi podstawy do dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2015 r, I ACa 589/15, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2019 r., III UK 443/18).</p> <p>Strony nie składały dodatkowych wniosków dowodowych, odwołujący nie kwestionował opinii biegłych i nie składał dodatkowej dokumentacji medycznej. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy umożliwił wydanie rozstrzygnięcia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 18;art. 18 ust. 1;art. 18 ust. 2)">art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy. Kwestią sporną w niniejszej sprawie było, czy od dnia 19 września 2022 r. odwołujący był dalej niezdolny do pracy, a jeśli tak, to do kiedy trwała niezdolność do pracy.</p> <p>W niniejszej sprawie Sąd ustalił, opierając się na opinii biegłego neurologa <span class="anon-block">E. K.</span> oraz opinii biegłego ortopedy <span class="anon-block">R. K.</span>, że odwołujący od dnia 19 września 2022 roku dalej był nadal częściowo niezdolny do pracy, a dalsze leczenie oraz rehabilitacja rokowałyby odzyskanie zdolności do pracy. W kręgosłupie <span class="anon-block">A. U.</span> występują zaawansowane zmiany dyskopatyczne oraz zwyrodnieniowe. W związku z powyższym odwołujący nadal zmaga się z przewlekłymi objawami bólowymi i korzeniowymi, korzystał także z leczenia sterydami, lekami narkotycznymi, rehabilitacji i stosował silne środki przeciwbólowe. Sąd uwzględnił również fakt, iż lekarz medycyny pracy, uwzględniając ocenę konsultanta neurologa, nie dopuścił <span class="anon-block">A. U.</span> do pracy. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że odwołujący spełniał zatem warunki do przyznania mu świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 19 września 2022 r. na okres 4 miesięcy. Sąd zmienił zaskarżoną decyzję jak w sentencji wyroku, stwierdzając, że przesłanki z art. 18 ust. 1 ustawy zasiłkowej zostały spełnione.</p> </div>