III RC 620/24

Common courts2024-12-04

Case number

III RC 620/24

Judgment date

2024-12-04

Type

SENTENCE

Judges

Iwona Mech (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Summary

oddalono powództwo o obniżenie alimentów oddalono powództwo o podwyższenie alimentów

Judgment text

Sygn. akt III RC 620/24 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 04 grudnia 2024 r. Sąd Rejonowy w Kielcach III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="479"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> Sędzia Iwona Mech </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> st.sekr. sąd. Magdalena Karczewska </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2024 r. w Kielcach na rozprawie sprawy z powództwa P. H. przeciwko A. H. o obniżenie alimentów oraz z powództwa wzajemnego A. H. przeciwko P. H. o podwyższenie alimentów I. oddala powództwo P. H. o obniżenie alimentów; II. oddala powództwo A. H. o podwyższenie alimentów; III. znosi wzajemnie koszty procesu pomiędzy stronami. Sędzia Iwona Mech Sygn. akt III RC 620/24 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> pkt II i III wyroku z dnia 04.12.2024 r. Pozwem z dnia 16.05.2024 r. wniesionym do Sądu Okręgowego w Kielcach P. H. domaga się obniżenie alimentów na rzecz małoletniej córki A. H. z kwoty po 1.500 zł do kwoty po 800 zł miesięcznie płatnych na dotychczasowych warunkach. W uzasadnieniu wskazano, że alimenty zostały ustalone Wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 30.12.2022 r. i na ich wysokość przyczyniły się duże i stabilne możliwości finansowe i majątkowe P. H. oraz praca za granicą. Od daty wyroku istotnej zmianie uległy okoliczności faktyczne leżące u podstaw tego orzeczenia. Obecnie powód ze względu na częściową utratę słuchu i zaburzenia błędnika nie może wykonywać prac na rusztowaniu oraz dachach, które były dochodowe. Deformacja kręgosłupa spowodowana ciężką pracą fizyczną, którą wykonywał za granicą również uniemożliwi powrót do prac budowlanych. Powód zmuszony był zawiesić działalność gospodarczą z dniem 5.01.2024 r. i przygotowuje się do operacji kręgosłupa, która będzie powiązana z wielomiesięczną rehabilitacją i spowoduje większe pogorszenie sytuacji materialnej. Powód podniósł, że nigdy nie uchylał się od płacenia alimentów, z uwagi na chęć poprawienia relacji z córką nie zamierza dalej wyjeżdżać zarobkowo za granicę. Podczas spotkań z córką pokrywa koszty z tym związane, oraz dodatkowe koszty, jak buty, ubrania, jedzenie. Nadto, jest mu wiadome, że córka nie chodzi do psychologa, co generowało wysokie koszty (k. 3-16). Postanowieniem z dnia 16.07.2024 r. Sąd Okręgowy w Kielcach stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania do Sądu Rejonowego w Kielcach zgodnie z właściwością (k.17). W Sądzie Rejonowym w Kielcach pozew został zarejestrowany w dniu 09.09.2024 r. (k.26). W odpowiedzi na pozew A. H. działając przez przedstawicielkę ustawową – matkę E. H. wniosła o oddalenie powództwa o obniżenie alimentów w całości, jednocześnie złożyła pozew wzajemny przeciwko P. H. o podwyższenie alimentów z kwoty po 1.500 zł do kwoty po 2.000 zł. miesięcznie płatnych do 15-go dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami na wypadek uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przewidzianych przepisami prawa z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za okres od momentu wydania orzeczenia w tym zakresie do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazano, że P. H. w maju 2024 r. wznowił działalność gospodarczą, co świadczy o możliwościach związanych z pracami na wysokości, budowlanymi, co wyklucza się z twierdzeniem, że powód ma utratę słuchu. Powód nie przedstawił żadnego zaświadczenia wskazująca, że wykonano u niego operację. Podniesiono, że koszty utrzymania małoletniej A. H. wynoszą ok. 2.500 zł miesięcznie i na wydatki składają się: wyżywienie 700 zł- 800 zł, odzież 150 zł -200 zł, środki czystości 50 zł -100 zł, leki 30 zł, obiady w szkole 100 zł, składki klasowe 20 zł, urodziny 20 zł, korepetycje 160 zł, basen 340 zł, dojazdy do szkoły 200 zł, kieszonkowe 100 zł- 200 zł, telefon 30 zł, hobby 150 zł, ferie 250 zł, dentysta 200 zł. Zarzucono, że powód P. H. nie realizuje w pełni kontaktów z córką, w 2023 r. zrealizował je w 40 %, a podczas spotkań to matka małoletniej pokrywa koszty i wydatki, tylko raz kupił córce buty. Na wzrost wydatków małoletniej, jak podano, wpływa również wzrost cen i usług z uwagi na inflację (k.87-115). Do zamknięcia rozprawy strony podtrzymały stanowiska (k. 221). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletnia pozwana A. H., lat 11, ur. (...), pochodzi ze związku małżeńskiego E. H. i powoda P. H., który został rozwiązany przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 30.12.2022 r., sygn. akt I C 252/21, prawomocnym w dniu 07.01.2022 r. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią A. H. powierzono matce E. H., ograniczając wykonywanie władzy rodzicielskiej ojcu P. H. do prawa i obowiązku współdecydowania o wszystkich istotnych sprawach w życiu dziecka w szczególności takich jak wykształcenie i leczenie, kosztami utrzymania i wychowania małoletniej obciążono oboje rodziców i z tego tytułu zasądzono od P. H. na rzecz A. H. alimenty w kwocie po 1.500 zł miesięcznie, płatne z góry do 15-tego dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniej z ustawowymi odsetkami za opóźnienie na wypadek uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat, ustalono kontakty P. H. z córką wyłącznie w środowisku jej zamieszkania i najbliższej okolicy oraz w obecności jej matki w pierwszą i trzecią sobotę miesiąca oraz w pierwszą i trzecią niedzielę miesiąca od godz. 10.00 do godz. 15.00. Na datę powyższego wyroku małoletnia A. H. miała 9 lat, uczęszczała do III klasy szkoły podstawowej, mieszkała wspólnie z matką E. H., w środowisku dziadków macierzystych. Uczęszczała na dodatkowe lekcje języka angielskiego, których miesięczny koszt wynosił 180 zł, basen - opłata miesięczna 200 zł, lekcje tańca 60 zł. Nie miała specjalnej diety, matka na jej wyżywienie przeznaczała miesięcznie 600 zł., dodatkowo opłacała obiady w szkole w kwocie 100 zł miesięcznie. W związku z edukacją szkolną małoletniej matka ponosiła m.in. koszty wyprawki szkolnej, artykułów plastycznych na kwotę 120 zł miesięcznie, na artykuły higieniczne 60 zł miesięcznie, kieszonkowe, fryzjer, prezenty dla kolegów z okazji urodzin w których uczestniczyła małoletnia 200 zł miesięcznie, odzież i obuwie 200 zł miesięcznie. Na leczenie małoletniej matka przeznaczała 150 zł rocznie na stomatologa, leki związane z infekcjami, kontrole laryngologiczne z powodu nawracających infekcji uszu 3-4 razy w roku po 120 zł, prywatną terapię psychologiczną 400 zł – 500 zł miesięcznie (wizyty raz w tygodniu po 100 zł), tj. łącznie 550 zł miesięcznie. To matka małoletniej organizowała córce wypoczynek wakacyjny i były to wspólne wyjazdy nad morze albo w góry, a w ferie 2022 r. zapisała córkę na półkolonie. Matka małoletniej E. H. miała wówczas 41 lat, wykształcenie wyższe – ekonomiczne, była zatrudniona jako pracownik administracji w Przychodni (...) z wynagrodzeniem 4.500 zł netto miesięcznie. Na utrzymaniu miała jedynie małoletnią córkę. P. H. miał wówczas 41 lat, wykształcenie wyższe politologiczne, prowadził własną działalność gospodarczą, zarejestrowaną w Polsce, a faktycznie prace wykonywał na terenie Niemiec – kompleksowe remonty kamienic, w której zatrudniał do ośmiu pracowników. Osiągał z tego tytułu miesięcznie dochody w wysokości 3.000 Euro netto. Utrzymywał stały kontakt z małoletnią córką zarówno osobisty jak i telefoniczny. Był ogólnie zdrowy. W toku postępowania o rozwód E. H. wnosiła pierwotnie o zasądzenie alimentów na rzecz małoletniej córki w kwocie po 1.500 zł miesięcznie od P. H. i taką kwotę alimentów wspólnie strony ustaliły przed mediatorem sądowym. dowody: dokumenty zawarte w aktach Sądu Okręgowego w Kielcach sygn.. I C 252/21 – dołączono kopie: pozew k.33-36, odpis skrócony aktu urodzenia A. H. k.37, wydruk z (...) k.38, deklaracja podatkowa za 2019 r. P. H. k.39-41, zaświadczenie o zarobkach E. H. k.42, deklaracja podatkowa za 2019 r. E. H. k.43-46, odpowiedź na pozew k.47-51, ugoda zawarta przed mediatorem k.56, zeznania E. H. k.57-57v, P. H. k.57v, wyrok z dnia 30.12.2022 r. k.59-59v, zarządzenie o prawomocności k.60. Obecnie małoletnia pozwana A. H. ma 11 lat. Nadal mieszka z matką E. H. w domu jednorodzinnym dziadków macierzystych. Uczęszcza do V klasy szkoły podstawowej. Kontynuuje dodatkowe zajęcia z języka angielskiego, których koszt wynosi 160 zł miesięcznie, ma wykupiony karnet na basen na który uczęszcza raz w tygodniu i pobiera indywidualne lekcje pływania z instruktorem, co stanowi koszt 340 zł miesięcznie. W okresie wakacyjnym w 2024 r. chodziła na rolki przez dwa miesiące i w tym celu miała wykupiony karnet za 360 zł, w ferie uczyła się jazdy na desce. Nie ma innych dodatkowych płatnych zajęć, nie uczęszcza również do psychologa od maja / czerwca 2024 r. A. H. nie choruje przewlekle, okresowo ma infekcje i wówczas bierze leki i witaminy, a ich koszt to 30 zł. A. korzysta z telefonu który opłaca jej matka - 30 zł abonament miesięcznie. W szkole małoletnia ma opłacone obiady co stanowi 100 zł miesięcznie. Matka co roku zapewnia powódce wyjazdy na wakacje i ferie. Matka pozwanej E. H. aktualnie ma 43 lata, wykształcenie wyższe – ekonomiczne, nadal pracuje jako referent ds. administracyjno-kadrowych w Zakładzie (...) w C., na postawie umowy o pracę, z wynagrodzeniem 5.860 zł netto miesięcznie. Dokłada się do połowy kosztów utrzymania domu, miesięcznie są to wydatki na: prąd 150 zł (rachunki co 3 miesiące po 900 zł), gazu w butli 35 zł (koszt butli 70 zł), wody 40 zł (rachunki miesięczne po 80 zł), ogrzewania węglem po 350 zł (rocznie kupowane jest 5 ton węgla, za cenę 1.100 zł – 1.200 zł za tonę). Opłaca media w postaci platformy N. 30 zł. Dowody: zaświadczenie o wynagrodzeniu E. H. k. 97, dowody opłat k.101-107, zeznania E. H. k.121-122, faktury za opał k.125-128, opłaty za media k.129-134, k.137141, k.145-151, oświadczenie instruktora pływania k.135-137. Powód P. H. obecnie ma 43 lata, wykształcenie wyższe politologiczne, zakończył prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Niemiec i w styczniu 2024 r. wrócił na stałe do Polski. W dniu 05.01.2024 r. zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej, po czym w dniu 22.05.2024 r. wznowił jej wykonywanie - za poradą księgowej, z powodu rozliczeń z Urzędem Skarbowym, aż do amortyzacji pojazdów, które ma na działalność gospodarczą, tj. do maja 2026 r. Są to dwa samochody marki R. (...) dostawczy z 2017 r. oraz osobowy M. z 2018 r. Od grudnia do maja 2024 r. utrzymywał się z oszczędności zgromadzonych z prowadzonej działalności, z których pozostało mu ok. 10.000 zł. W tym okresie wykonywał również drobne prace remontowo-budowlane, m.in. wyremontował sklep należący do siostry, mieszkanie matki, w tym wymiana podłóg, szpachlowanie. Na jesieni 2024 r. wykonał prace leśne - porządkowe, jak usuwanie połamanych drzew, w lesie stanowiącym własność jego rodziców. Po wznowieniu działalności gospodarczej wykonał wymianę rur wentylacyjnych na obiekcie uzyskując dochód w wysokości 3.500 zł brutto (2.800 zł netto). Odprowadza składkę ZUS w kwocie ok. 2.000 zł miesięcznie jako podstawę z prowadzonej działalności gospodarczej. P. H. jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 1,5 ha położoną w C., gmina C., której nie użytkuje. W 2023 r. P. H. uzyskał przychód z działalności gospodarczej w wysokości 355.637,05 zł brutto (348.427,65 zł netto). W dniu 17.02.2023 r. P. H. miał wykonany rezonans magnetyczny kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, który wykazał szerokopodstawne uwypuklenie krążka międzykręgowego C3/C4, niewielkie uwypuklenia krążka międzykręgowego C4/C5, niewielkie uwypuklenia krążka międzykręgowego C5/C6, prawoboczne uwypuklenie krążka międzykręgowego C6/C7, zaostrzenia krawędziowe trzonów kręgów, spłyconą lodrozę lędźwiową. W okresie od 16 do 21.08.2023 r. P. H. przebywał w szpitalu w związku z pogorszeniem słuchu ucha prawego, stwierdzono nagłą głuchotę idiopatyczną, , w trakcie hospitalizacji uzyskano poprawę subiektywną oraz w badaniu audiologicznym, w stanie ogólnym dobrym został wypisany ze szpitala, z zaleceniem unikania nadmiernego wysiłku fizycznego, urazów, kontroli w Poradni Otolaryngologicznej i Audiologicznej. W maju 2024 r. P. H. doznał rany palca wskazującego lewej ręki, ze względu na niegojenie się rany miał wykonane badania stwierdzające wystąpienie bakterii, obecnie ranę ma zabezpieczoną plastrem. W dniu 01.08.2024 r. P. H. miał wykonane RTG klatki piersiowej, w którym stwierdzono zacieniony zachyłek przeponowo-śródpiersiowy lewy – nie wykluczono istnienie torbieli, otrzymał skierowanie do Poradni Pulmonologicznej. P. H. nie starał się o orzeczenie o niepełnosprawności, nie posiada orzeczenia o niezdolności do pracy. P. H. poza małoletnią A. nie ma innych dzieci. Obecnie płaci regularnie alimenty, zabiera córkę na kontakty, które odbywają się zgodnie z wyrokiem, finansuje wówczas atrakcje jak kino, jedzenie, od 2024 r. częściowo również matka A. finansuje atrakcje. W 2024 r. dołożył się do pobytu córki we Francji kwotę 300 Euro. Obecnie P. H. mieszka u partnerki w K., w mieszkaniu stanowiącym jej własność, wspólnie z 12-letnią córką partnerki z innego związku. Partnerka powoda prowadzi własną działalność gospodarczą - hurtownię folii, uzyskując dochody w wysokości 7.000 zł – 10.000 zł netto miesięcznie. Dowody: wydruk z (...) k.389-10, k.95-96, potwierdzenie przyjęcia wniosku o zawieszenie działalności gospodarczej k.11, karta leczenia szpitalnego k.5-8, wynik badania MR k.12, k.218-220, wyniki badań laboratoryjnych k.75, RTG klatki piersiowej k.76, skierowanie na leczenie k.77-82, dowody zakupu k.14-16, ewidencja przychodów k.83-85, zeznania P. H. k. 120-121, k.122, deklaracja podatkowa za 2022 r. i 2023 r. P. H. k. 169-188 Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyżej wskazane dokumenty, które w części nie były kwestionowane przez strony, natomiast nie wzbudzały wątpliwości Sądu, co do rzetelności i wiarygodności zawartych w nich treści. Do ustaleń posłużył w części dowód osobowy z zeznań przedstawicielki ustawowej małoletniej A. E. H. oraz powoda P. H.. Zeznania E. H. Sąd uznał za wiarygodne w części uznając, że niektóre wskazane koszty utrzymania powódki zostały zawyżone, a w części nie zostały należycie udowodnione, że faktycznie są ponoszone i we wskazywanej wysokości. Nie zostało udowodnione, że potrzeby małoletniej powódki wzrosły na tyle aby uzasadnione było podwyższenie alimentów do żądanej kwoty po 2.000 zł miesięcznie. Należy również wskazać, że P. H. kwestionował szereg podanych wydatków na rzecz małoletniej córki, w tym ich wysokość. Zeznaniom P. H. Sąd dał wiarę również w części, tj. w zakresie w jakim znajdują potwierdzenie w złożonych dokumentach. Za niewiarygodne Sąd uznał twierdzenia pozwanego dotyczące aktualnych możliwości finansowych oraz stanu zdrowia, wobec nie złożenia odpowiedniej dokumentacji. Sąd zważył, co następuje: Powództwo o podwyższenie alimentów nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 133;art. 133 § 1)">art. 133 § 1 k.r.o.</a> rodzice zobowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Niewątpliwe w sprawie jest to, że małoletnia A. H. z racji wieku oraz z uwagi na to, że nie posiada majątku, jest uprawniona do pełnej alimentacji ze strony rodziców. Zakres obowiązku alimentacyjnego zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 1)">art. 135 § 1 k.r.o.</a> zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 138)">art. 138 k.r.o.</a> w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Zarówno w literaturze jak i orzecznictwie sądowym przez zmianę stosunków rozumie się istotne zwiększenie lub zmniejszenie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji oraz istotne zwiększenie lub zmniejszenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zaznaczyć, że od ostatniego ustalenia alimentów na rzecz małoletniej A. H. w kwocie po 1.500 zł miesięcznie upłynął okres 2 lat. Ocenić należy, że wskazany upływ czasu nie spowodował istotnych zmian sytuacji małoletniej i zwiększenia usprawiedliwionych potrzeb. Również ogólny wzrost cen spowodowany zwiększoną inflacją nie wpływa na koszty utrzymania małoletniej, zaś kwota alimentów dotychczas ustalona w wysokości po 1.500 zł miesięcznie odpowiada potrzebom małoletniej, jak również możliwościom zarobkowym jej ojca. Stwierdzić należy, że małoletnia A. H. nadal jest uczniem szkoły podstawowej, w której podręczniki szkolne są darmowe, za wyjątkiem języka i religii, a matka pozwanej otrzymuje świadczenie 300 zł rocznie na zakup wyprawki szkolnej. Jak poprzednio małoletnia kontynuuje dodatkowe zajęcia z języka angielskiego, których koszt wynosi obecnie 160 zł miesięcznie, zatem jest niższy o 20 zł w porównaniu z kwotą podaną w sprawie o rozwód. Należy również zaznaczyć, że zajęcia te nie odbywają się w okresie wakacyjnym, stąd przeliczając wydatki z tego tytułu należy uwzględnić kwotę uśrednioną 133 zł miesięcznie (160 zł x 10 miesięcy = 1.600 zł, 1.600 zł / 12 = 133 zł). Małoletnia nadal korzysta z obiadów w szkole, co stanowi wydatek 100 zł miesięcznie, taki sam jak dwa lata temu. Małoletnia nie korzysta obecnie z lekcji tańca, jak to było na datę rozwodu jej rodziców, co stanowiło wydatek 60 zł miesięcznie, podobnie nie korzysta z płatnej terapii psychologicznej, co stanowiło koszt 400 zł – 500 zł miesięcznie (poprzednio wizyty raz w tygodniu po 100 zł). Natomiast o 140 zł wzrosły koszty za basen, małoletnia obecnie ma wykupiony karnet na basen na który uczęszcza raz w tygodniu i pobiera indywidualne lekcje pływania z instruktorem, co stanowi koszt 340 zł miesięcznie, zaś przy poprzednim orzeczeniu o wysokości alimentów wydatek na basen stanowił 200 zł miesięcznie. Część wskazywanych wydatków utrzymania małoletniej, w ocenie Sądu, jest zawyżona i nie znalazła potwierdzenia w przedstawionym materiale dowodowym. Dotyczy to leczenia stomatologicznego na kwotę 200 zł miesięcznie. W tym zakresie nie zostały złożone dokumenty potwierdzające w/w wydatki, w tym, że są ponoszone co miesiąc. W szczególności w złożonych zeznaniach matka pozwanej – E. H. podała, że córka jest ogólnie zdrowa. Oczywiste jest, że małoletnia może korzystać z leczenia stomatologicznego i okresowej kontroli, jednak może to generować koszty co najwyżej dwa razy w roku po 200 zł, łącznie 400 zł rocznie, w przeliczeniu na miesiąc 33,33 zł (400 zł / 12). Jako zawyżone oraz nie stanowiące wydatków koniecznych, należy uznać kieszonkowe na 100 zł - 200 zł miesięcznie, gdy w dalszej pozycji podano, iż matka finansuje hobby 150 zł miesięcznie, wyjazdy wakacyjne, na ferie. Również jako zawyżone należy uznać wydatki na wyżywienie 700 zł- 800 zł miesięcznie, skoro małoletnia jest ogólnie zdrowa, nie pozostaje na specjalnej diecie. Ustalenie wydatków na 600 zł miesięcznie jest wystarczające, przy uwzględnieniu dalszego wydatku za obiady w szkole po 100 zł miesięcznie. Natomiast jako uzasadnione należało wliczyć koszty za leki 30 zł miesięcznie, odzież 150 zł -200 zł, środki czystości 50 zł -100 zł. Nie są to kwoty wygórowane przy uwzględnieniu okresowych infekcji górnych dróg oddechowych. Jako usprawiedliwione zostały uznane wydatki na składki szkolne 20 zł miesięcznie, telefon 30 zł miesięcznie, wyjścia na urodziny 20 zł miesięcznie. Przy czym są to wydatki na poziomie jak przy orzekaniu poprzednio o alimentach. Należało również uwzględnić udział powódki w wydatkach mieszkaniowych, przy uwzględnieniu czterech domowników. Matka pozwanej dokłada się do połowy kosztów utrzymania domu, miesięcznie są to wydatki na: prąd 150 zł (rachunki co 3 miesiące po 900 zł), gazu w butli 35 zł (koszt butli 70 zł), wody 40 zł (rachunki miesięczne po 80 zł), ogrzewania węglem po 350 zł (rocznie kupowane jest 5 ton węgla, za cenę 1.100 zł – 1.200 zł za tonę). Opłaca media w postaci platformy N. 30 zł. Tym samym łącznie 605 zł, zatem co najwyżej połowa tej kwoty może zostać uwzględniona przy wydatkach na małoletnią, tj. 302,50 zł. Wskazać należy, że małoletnia ma prawo do wypoczynku, przy czym koszty z tym związane powinny uwzględniać możliwości zarobkowe również zobowiązanego do alimentacji, a z drugiej strony również okoliczność, że pozwany nie organizuje dla córki wyjazdów wakacyjnych wobec treści ustalonych kontaktów, zaś dołożył się do wyjazdu na wycieczkę szkolną w 2024 r., podczas kontaktów opłaca atrakcje, jedzenie. Wobec powyższego, przy ustaleniu wysokości alimentów należy wliczyć wydatki pozwanej tytułem kosztów wypoczynku i rozrywki na kwotę 200 zł miesięcznie (2.400 zł rocznie). Odnosząc się do zarobkowych i majątkowych możliwości powoda P. H. należy ocenić na dobrą, wbrew twierdzeniom powoda. Powód prowadzi własną działalność gospodarczą, wykazał w 2023 r. wysoki przychód. Obecnie nie zatrudnia pracowników, jedynie okresowo zawiesił działalność gospodarczą w 2024 r. (na okres ok. 5 miesięcy). P. H. podał w pozwie oraz zeznaniach, że pogorszył się stan jego zdrowia m.in. utrata słuchu, stracił część błędnika, problemy z kręgosłupem, przez co nie może wykonywać prac na rusztowaniach. Jednak pozwany nie podejmował żadnych działań, które udokumentował odpowiednimi zaświadczeniami powyższych twierdzeń, tj. nie udokumentował, że stan zdrowia wpływa na możliwości zarobkowe. Złożona dokumentacja medyczna jest z lat 2019 r. - 2024 r. i wskazuje jedynie na krótkie okresy niezdolności do pracy, w tym pobyty w szpitalu. W 219 r. powód cierpiał na rwę kulszową, a w 2021 r. na bóle kręgosłupa oraz rwę kulszową. Natomiast nie dowodzi twierdzeniem powoda, że nie może prowadzić działalności gospodarczej w zakresie budownictwa, w tym prac remontowych, w szczególności, że w treści złożonych zeznań powód wskazał, że w 2024 r. wykonał remont mieszkania matki, remont sklepu siostry, wymianę rur wentylacyjnych na obiekcie, na jesieni 2024 r. wykonał prace leśne - porządkowe, jak usuwanie połamanych drzew, w lesie stanowiącym własność jego rodziców. Powód nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności ani niezdolności do pracy. Zaznaczyć należy, że ustaleń dotyczących zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego do alimentacji, zatem P. H., należy dokonać przy uwzględnieniu wytycznych zawartych w uchwale pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 16.12.1987 r. (III CZP 91/86). Zgodnie z powołaną uchwałą, przez określenie ,,możliwości zarobkowe i majątkowe” należy rozumieć nie tylko zarobki i dochody rzeczywiście uzyskiwane z majątku, lecz również te zarobki i dochody, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności i przestrzeganiu zasad prawidłowej gospodarki oraz stosownie do swoich sił umysłowych i fizycznych. Powyższe oznacza, że możliwości zarobkowe zobowiązanego do alimentacji nie mogą być zatem zawsze utożsamiane z faktycznie osiąganymi aktualnie dochodami. Należy pamiętać, że powód od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą w branży budowlanej, posiada zatem duże doświadczenie zawodowe, zaś prace w branży remontowej są dochodowe i poszukiwane na rynku w Polsce. Tym samym, możliwości zarobkowe powoda, które należy brać pod uwagę przy ustaleniu wysokości alimentów, są dużo wyższe aniżeli udokumentowane dochody. Ponadto, oprócz podniesionych wyżej okoliczności, Sąd uwzględnił również, że pozwany nie ma innych dzieci na utrzymaniu, ma ustalone kontakty w sobotę i niedzielę dwa razy w miesiącu po 3 godziny, zatem w niewielkim stopniu obowiązek alimentacyjny realizuje poprzez osobistą opiekę. Sąd uwzględnił również, że sytuacja materialna matki pozwanej – E. H. uległa poprawie, zwiększyło się bowiem wynagrodzenie za pracę o 1.360 zł netto miesięcznie. Nadal powódka z matką mieszkają w domu jednorodzinnym dziadków macierzystych, tym samym koszty związane z utrzymaniem domu dzielone są na wszystkich domowników. Ponadto, E. H. otrzymuje od 01.01.2024 r. świadczenie 800+ miesięcznie na małoletnią A. H., które to świadczenie wzrosło o 300 zł w porównaniu z datą poprzedniego orzeczenia o alimentach. Wskazać należy, że świadczenie 800 + miesięcznie, jaki świadczenie 300 zł rocznie na wyprawkę szkolną i powinny być przeznaczane na koszty utrzymania córki. W pozostałych niepokrytych kosztach powinni partycypować rodzice. Uwzględniono, że matka małoletniej również nie posiada innych dzieci na utrzymaniu, a swój obowiązek alimentacyjny realizuje na co dzień przez troszczenie się o potrzeby, opiekę i wychowanie małoletniej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 2)">art. 135 § 2 k.r.o.</a>). To matka zapewnia wyżywienie, pilnuje kwestii edukacji i opieki zdrowotnej, organizuje czas wolny. Jednocześnie, należy uwzględnić, że z racji wieku pozwanej, obowiązek osobistej opieki nad pozwaną uległ zmniejszeniu. Wskazać należy, że wraz z wiekiem wzrastają koszty utrzymania dziecka, nie mniej jednak koszty będące podstawą ustalenia wysokości alimentów powinny stanowić zabezpieczenie usprawiedliwionych (koniecznych) potrzeb oraz faktycznie ponoszonych. Sąd uznał, że brak jest uzasadnienia, aby powód P. H. partycypował w większym stopniu niż dotychczas w kosztach utrzymania córki i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 133;art. 133 § 1)">art. 133 § 1 k.r.o.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 1)">art. 135 §1 k.r.o.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 138)">art. 138 k.r.o.</a> – a contrario oddalił powództwo o ich podwyższenie jako nadmiernie wygórowane i nieudowodnione. Kwota poprzednio orzeczonych alimentów mieści się w możliwościach płatniczych ojca jako zobowiązanego i odpowiada usprawiedliwionym aktualnym potrzebom pozwanej A. H. (powódki wzajemnej), w których powinien partycypować ojciec. Koszty procesu zostały wzajemnie zniesione pomiędzy stronami na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> bowiem żądania obu stron zostały oddalone. Sędzia Iwona Mech </div>