VI Ka 1107/24

<p>Warszawa, dnia 19 listopada 2024 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 1107/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk</p> <p>protokolant: protokolant sądowy Małgorzata Jaworska</p> <p>po rozpoznaniu dnia 19 listopada 2024 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, s. <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>obwinionego o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> kw, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 94;art. 94 § 1)">art. 94 § 1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 6)">art. 6 ust. 1 pkt 6 Ustawy o kierujących pojazdami</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie</p> <p>z dnia 28 lutego 2024 r. sygn. akt II W 727/22</p> <p>zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:</p> <p>1.  uniewinnia <span class="anon-block">M. S. (1)</span> od popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 94 § 1 pkt. 2)">punktu 2</a> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 94;art. 94 § 1)">art. 94 § 1</a> k.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 6)">art. 6 ust. 1 pkt 6 Ustawy o kierujących pojazdami</a>;</p> <p>2.  <span class="anon-block">M. S. (1)</span> uznaje winnym popełnienia czynu z punktu 1 z art. 86 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 86 § 1 k.w. wymierza mu grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych;</p> <p>3.  zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 100 (sto) złotych tytułem zryczałtowanych kosztów postępowania w sprawie.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 1107/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. S. (1)</span> został obwiniony o to, że:</p> <p>1. w dniu 12 stycznia 2022 r. około godz. 16:45 w miejscowości <span class="anon-block">Z.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem marki <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> podczas zmiany pasa ruchu nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa pojazdowi marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w wyniku czego doszło do kolizji, tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.;</p> <p>2. ponadto w/w miejscu i czasie kierował pojazdem marki <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie posiadając do tego wymaganego uprawnienia, tj. o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 94;art. 94 § 1)">art. 94 § 1</a> k.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 6)">art. 6 ust. 1 pkt 6 Ustawy o kierujących pojazdami</a>.</p> <p>Sąd Rejonowy w Wołominie wyrokiem z dnia 28 lutego 2024 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt II W 727/22 uznał obwinionego za winnego dokonania zarzucanych mu wykroczeń i za to na podstawie art. 94 § 1 k.w. w z. z art. 9 § 2 k.w. w zw. z art. 24 § 1a k.w. wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 7 000 zł, na podstawie art. 94 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i 2 k.w. orzekł wobec <span class="anon-block">M. S. (1)</span> środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat i 6 miesięcy oraz obciążył go kosztami procesu.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację wniósł obwiniony, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu iż obwiniony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu wykroczeń w sytuacji gdy decyzja Starosty <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 15 października 2013 r. w chwili zdarzenia nie była prawomocna i nie weszła do obrotu prawnego, co wynika wprost z treści postanowienia SKO we <span class="anon-block">W.</span> zapadłego w dniu 1 marca 2023 r. w sprawie SKO 4142/23, zatem w chwili zdarzenia obwiniony nie miał cofniętych uprawnień do kierowania pojazdami, co powoduje, że powinien zostać uniewinniony od zarzucanego mu wykroczenia z art. 94 § 1 k.w., a ponadto obwiniony nie był sprawcą zdarzenia. <span class="anon-block">M. S. (1)</span> zarzucił ponadto obrazę przepisów prawa procesowego, które w konsekwencji doprowadziły do błędnego ustalenia stanu faktycznego w sprawie oraz z ostrożności procesowej- rażącą niewspółmierność orzeczonej kary i środka karnego. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie od zarzucanych mu wykroczeń (zwłaszcza wykroczenia z art. 94 § 1 k.w.) i ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wołominie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja obwinionego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> jest częściowo zasadna, przez co spowodowała konieczność zmiany zaskarżonego wyroku.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego na uwzględnienie w całości zasługuje zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczących czynu z art. 94 § 1 k.w. Dołączona do apelacji <span class="anon-block">M. S. (1)</span> decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we <span class="anon-block">W.</span> z dnia 1 marca 2023 r. pozwala na niebudzące wątpliwości ustalenie, że zgodnie z orzeczeniem tego organu w dacie inkryminowanego zdarzenia obwiniony posiadał uprawnienia do kierowania pojazdami, albowiem z uwagi na nieprawidłowość doręczenia decyzja Starosty <span class="anon-block"> (...)</span> o zatrzymaniu obwinionemu prawa jazdy formalnie nie funkcjonowała w obrocie prawnym. Powyższe w ocenie Sądu Okręgowego pozwala na uznanie, że w realiach niniejszej sprawy nie sposób przypisać <span class="anon-block">M. S. (1)</span> winy za popełnienie wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 94;art. 94 § 1)">art. 94 § 1</a> k.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 6)">art. 6 ust. 1 pkt 6 Ustawy o kierujących pojazdami</a>. Opisane okoliczności implikowały zatem konieczność zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie <span class="anon-block">M. S. (1)</span> od tego czynu.</p> <p>Odnosząc się natomiast do drugiego z zarzucanych obwinionemu wykroczeń należy stwierdzić, iż dokonana przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku wykazała, że w tym zakresie Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, dokonując trafnych ustaleń faktycznych na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, oceniając go swobodnie, zgodnie ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.</p> <p>Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż zaistniała w dniu 12 stycznia 2022 r. kolizja drogowa została spowodowana przez obwinionego. Zawiadomienie o terminie rozprawy głównej zostało skierowane do <span class="anon-block">M. S. (1)</span> na prawidłowy adres. Wobec niepodjęcia go przez obwinionego w terminie, Sąd Rejonowy zasadnie uznał je za doręczone zastępczo i prowadził rozprawę w trybie zaocznym. Opisanie działanie nie stanowiło naruszenia prawa obwinionego do obrony, ponieważ był on w stanie odebrać przesłany do niego odpis wydanego w sprawie wyroku i skutecznie złożyć apelację. Odnosząc się natomiast do kwestii nieprzesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">M. S. (2)</span>, to należy stwierdzić że w dniu zdarzenia (co wynika z dokumentacji policyjnej) miała ona 16 lat, w związku z czym nie sposób uznać, aby jej depozycje stanowiły wartościowe źródło dowodowe w zakresie dotyczącym techniki prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz reguł zachowania bezpieczeństwa w ruchu drogowym. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> nie ma przy tym żadnego doświadczenia jako kierowca, a w analizowanym zdarzeniu (będąc pasażerem pojazdu) uczestniczyła jedynie z perspektywy obserwatora, który widzi wyłącznie nagłe zdarzenie, nie rozumiejąc jedocześnie jego szerszego kontekstu.</p> <p>Reasumując powyższe, w odniesieniu do czynu z art. 86 § 1 k.w. argumentacja obwinionego stanowi wyłącznie próbę polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji.</p> <p>Mając zatem na względzie całokształt przedstawionej wyżej argumentacji, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił <span class="anon-block">M. S. (1)</span> od popełnienia czynu z pkt 2 wniosku o ukaranie, tj. od wykroczenia stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 94;art. 94 § 1)">art. 94 § 1</a> k.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 6)">art. 6 ust. 1 pkt 6 Ustawy o kierujących pojazdami</a>; uznał go jednocześnie za winnego popełnienia czynu z pkt 1, tj. wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> k.w. i wymierzył mu grzywnę w wysokości 500 zł uznając, że jest ona w pełni zgodna z dyrektywami określonymi w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 33)">art. 33</a> k.w. i w odpowiedni sposób uwzględnia naganność zachowania podsądnego, nie nosząc przy tym cech rażącej surowości. Uniewinnienie obwinionego od wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 94;art. 94 § 1)">art. 94 § 1</a> k.w. spowodowało automatyczne uchylenie orzeczonego obligatoryjnie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Sąd Okręgowy nie widział przy tym powodów do orzeczenia wobec <span class="anon-block">M. S. (1)</span> zakazu prowadzenia pojazdów na podstawie art. 86 § 3 k.w.</p> <p>Sąd Okręgowy zasądził także od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych kosztów postępowania w sprawie.</p> <p>Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w wyroku.</p> <p> <strong> <!-- -->SSO Adam Bednarczyk</strong> </p> </div>