I C 823/24
Common courts2024-12-09
Case number
I C 823/24
Judgment date
2024-12-09
Type
REASONS
Judgment text
<p>sygn. akt IC 823/24</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block">K. R.</span> o zapłatę kwoty 1714,91 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 13.04.2024r. W uzasadnieniu podał, że pozwany zawarła z poprzednikiem prawnym powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, które były świadczone na rzecz pozwanego, jednak ten nie dokonał za nie zapłaty. Wysokość roszczenia wynikała z dokumentów księgowych, wymienionych w pozwie – jedenastu faktur VAT, dotyczących opłat abonamentowych, i noty obciążeniowej, z tytułu braku zwrotu sprzętu <span class="anon-block"> (...)</span> – z datami wymagalności, przypadającymi w okresie od 28.05.2019r. do 29.07.2020r. Powód nabył wierzytelność na podstawie umowy cesji z 26.04.2021r. Celem polubownej spłaty zadłużenia powód zawarł z pozwanym ugodę w dniu 11.04.2022r., w której pozwany uznał wierzytelność i zobowiązał się do zapłaty ustalonej należności. Pomimo ustalonych warunków ugody, pozwany nie zaspokoił należności i zaprzestał realizowania wpłat. Zgodnie z warunkami ugody, roszczenie stało się wymagalne w dniu 24.06.2022r, tj. w dniu następnym po dniu, w którym powód nie odnotował wpłaty raty przewidzianej w harmonogramie wpłat. Powód wskazał, że na kwotę dochodzoną pozwem składa się: kwota 1402,34 zł, jako suma niezapłaconego kapitału; kwota 312,57 zł, tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie naliczonych przez powoda od dnia następnego po dniu wymagalności dokumentów księgowych do dnia złożenia pozwu.</p>
<p>Pozwany nie złożył wyjaśnień na piśmie, pomimo zawiadomienia nie stawił się na rozprawie i nie domagał się rozpoznania sprawy w swojej nieobecności.</p>
<p>Sąd zważył:</p>
<p>Powództwo podlegało oddaleniu, z uwagi na przedawnienie roszczenia.</p>
<p>W przypadku, gdy pozwany w wyznaczonym terminie nie złożył odpowiedzi na pozew, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o faktach, zawarte w pozwie, chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości, albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339§2 kpc</a>).</p>
<p>Roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia, przysługującego przeciwko konsumentowi (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2<sup>
<!-- -->1</sup> kc</a>). Za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 22(1))">art. 22<sup>
<!-- -->1</sup> kc</a>).</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc</a>, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń, związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata. W rozpoznawanej sprawie termin przedawnienia roszczeń wynosi 3 lata. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120;art. 120 § 1)">art. 120 § 1 kc</a>).</p>
<p>Wysokość roszczenia, objętego pozwem, wynikała z dokumentów księgowych, wymienionych w pozwie – jedenastu faktur VAT, dotyczących opłat abonamentowych, i noty obciążeniowej, z tytułu braku zwrotu sprzętu <span class="anon-block"> (...)</span> – z datami wymagalności, przypadającymi w okresie od 28.05.2019r. do 29.07.2020r.</p>
<p>Przyjmując terminy wymagalności, zgodnie z twierdzeniami powoda, termin przedawnienia ostatniego świadczenia upłynął z końcem roku 2023r. Pozew został wniesiony w postępowaniu elektronicznym w dniu 12.04.2024r., zatem po upływie terminu przedawnienia.</p>
<p>Wbrew twierdzeniom powoda, nie doszło do przerwania biegu przedawnienia, poprzez zawarcie z pozwanym ugody w dniu 11.04.2022r., w której miał on uznać roszczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1;art. 123 § 1 pkt. 2)">art. 123 § 1 pkt 2 kc</a>). Twierdzenia te okazały się gołosłowne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>). Na mocy zarządzenia z dnia 26.07.2024r. wezwano powoda do sprecyzowania żądania, poprzez przedłożenie ugody, zawartej przez strony w dniu 11.04.2022r., na którą powołał się powód, w celu wykazania przerwania biegu terminu przedawnienia roszczenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, powód przedłożył kopię ugody z dnia 12.04.2022r., zawartej przez powoda z osobą trzecią – <span class="anon-block">J. R.</span>, zwaną dalej w treści ugody „przystępującą do długu”, nie zaś z pozwanym <span class="anon-block">K. R.</span>. Powód zatem nie wykazał, że doszło do przerwania biegu przedawnienia przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje (<em>
<!-- -->vide:</em> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1;art. 123 § 1 pkt. 2)">art. 123 § 1 pkt 2 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>).</p>
<p>Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 340;art. 340 § 1)">art. 340§1 kpc</a>, orzeczono, jak w sentencji wyroku.</p>
</div>