II W 759/24

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II W 759/24 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 10 grudnia 2024 roku</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny, Sekcja ds. Wykroczeń</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk</p> <p>Protokolant – st. sekr. sąd. Ewa Chrząstek</p> <p>Oskarżyciel ------</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie 19 listopada i 10 grudnia 2024 roku sprawy przeciwko</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. W. (1)</span> </strong> </p> <p>c. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">J.</span> zd. <span class="anon-block">D.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionej o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 26 września 2023 r. około godz. 19:00 w miejscowości <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, umyślnie poprzez rzucenie na schody telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki S. (...)</span> doprowadziła do jego zniszczenia, czym spowodowała szkodę o wartości 800 zł na rzecz <span class="anon-block">A. K.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->to jest o wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. </strong> </p> <p>1.  uniewinnia obwinioną <span class="anon-block">D. W. (1)</span> od popełnienia zarzucanego jej czynu,</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1)">art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.</a>, kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W oparciu o dowody przeprowadzone w toku rozprawy głównej, sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Obwiniona <span class="anon-block">D. W. (1)</span> 26 września 2023 r. ok. 19.00 na klatce schodowej budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> zobaczyła córkę pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. K.</span>, chcącą otworzyć okno na półpiętrze i zapytała dlaczego to robi. Dziewczynka zbiegła na dół, a obwiniona zeszła na półpiętro nagrywając zdarzenie swoim telefonem. W tym czasie pokrzywdzona szła schodami w górę w kierunku obwinionej i dopytywała, co jej się nie podoba. Pokrzywdzona w lewej ręce trzymała telefon. Gdy pokrzywdzona doszła bezpośrednio do obwinionej doszło do zamieszkania w trakcie, którego telefon pokrzywdzonej upadł i doszło do jego uszkodzenia.</p> <p>/<strong> <!-- -->dowód: </strong>wyjaśnienia obwinionej/</p> <p>Ustalając stan faktyczny sąd miał na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 k.p.w.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, gdyż po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, to jest przesłuchaniu obwinionej i pokrzywdzonej, jak również po dopuszczeniu dowodu z zapisu obrazu i dźwięku z miejsca czynu, konkurowały ze sobą dwie wersje przebiegu zdarzenia, z których żadna nie dawała się wyeliminować poprzez swobodną ocenę dowodów, pomimo wykorzystania dostępnych środków dowodowych. W tej sytuacji niedające się usunąć wątpliwości rozstrzygnięto na korzyść obwinionej i na jej wersji oparto się przy ustalaniu istotnych okoliczności.</p> <p>Sąd oparł się również na pozostałych dowodach z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, przy czym nie miały one znaczenia dla rozstrzygnięcia istoty sprawy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">D. W.</span> została obwiniona o czyn z art. 124 § 1 k.w.</p> <p>Wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. popełnia ten kto cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza 800 złotych.</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania oraz poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne sąd kierując się zasadą <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> uznał, że uszkodzenie telefonu pokrzywdzonej nie było wynikiem umyślnego działania obwinionej.</p> <p>Tak więc skoro obwiniona swoim zachowaniem nie wyczerpała znamion strony podmiotowej zarzucanego jej czynu zabronionego to zachodziła negatywna przesłanka procesowa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 2)">art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w.</a> W tej sytuacji sąd wydał wyrok uniewinniający.</p> <p>Jednocześnie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1)">art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.</a>, wobec uniewinnienia obwinionej kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.</p> </div>