II AKa 166/24

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt II AKa 166/24</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 grudnia 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący SSA Piotr Kaczmarek</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SA Bogusław Tocicki (spr.) </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO del. do SA Daniel Kliś</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: Katarzyna Szypuła</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Beaty Lorenc-Kociubińskiej prokuratora Prokuratury <span class="anon-block"> (...)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2024 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>, art. 62 ust. 1 ustawy z dn. 29 lipca 2025r. o przeciwdziałaniu narkomanii</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i prokuratora </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 14 lutego 2024 r. sygn. akt III K 118/23</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) w ten sposób, że:</strong> </p> <p>a)  <strong> <!-- -->co do przestępstwa przypisanego oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64 § 1 pkt. 1;art. 64 § 1 pkt. 1 ppkt. 1)">punkcie I podpunkt 1</a> części rozstrzygającej przyjmuje, że oskarżony kierując groźby posługiwał się nieustalonym narzędziem, a także z kwalifikacji prawnej i wymiaru kary za to przestępstwo eliminuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, zaś wymierzoną karę obniża do 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</strong> </p> <p>b)  <strong> <!-- --> w ramach czynu przypisanego w punkcie I podpunkt 2 uznaje oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) za winnego tego, że w dniu 16 sierpnia 2023 r. w <span class="anon-block">N.</span>, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia należącego do pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> portfela <span class="anon-block">marki T. (...)</span> z dokumentami w postaci: dowodu osobistego na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, prawa jazdy na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, 1 sztuki karty bankomatowej <span class="anon-block">(...)</span> na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, 3 sztuk kart bankomatowych <span class="anon-block"> banku (...)</span>, 1 sztuki karty pojazdu <span class="anon-block">M. (...)</span>, 1 sztuki karty medycznej, 1 sztuki karty wędkarskiej, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty „<span class="anon-block">(...)</span>", 4 sztuk wizytówek usuwając jednocześnie dokumenty, którymi nie miał prawa wyłącznie rozporządzać stwierdzające tożsamość innej osoby, na szkodę pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> według stanu prawnego na dzień 30 września 2023r. zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a>, wedle wskazanego stanu prawnego, wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;</strong> </p> <p>c)  <strong> <!-- -->w ramach czynu przypisanego w punkcie I podpunkt 2 uznaje oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) za winnego tego, że w dniu 16 sierpnia 2023 r. w <span class="anon-block">N.</span>, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 500 złotych i 50 Euro (stanowiących równowartość 218,50 złotych), o łącznej wartości 718,50 złotych, tj. wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 119 § 1 k.w. wymierza mu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu;</strong> </p> <p>d)  <strong> <!-- -->stwierdza, że odniesieniu do kar orzeczonych w punktach I podpunkty „b” i „c” niniejszego wyroku, na podstawie art. 10 § 1 k.w. podlega wykonaniu wyłącznie kara 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności wymierzona za przestępstwo przypisane w punkcie I podpunkt „b” niniejszego wyroku;</strong> </p> <p>e)  <strong> <!-- -->w miejsce orzeczenia zawartego w punkcie V części rozstrzygającej na podstawie art. 119 § 4 k.w. orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej wykroczeniem opisanym w punkcie I podpunkt „c” niniejszego wyroku poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) kwoty 718,50 złotych;</strong> </p> <p>f)  <strong> <!-- -->stwierdza, że utraciła moc kara łączna wymierzona oskarżonemu w punkcie III części rozstrzygającej;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> łączy kary wymierzone w punkcie I podpunkty „a” i „b” niniejszego wyroku oraz karę wymierzoną w punkcie II zaskarżonego wyroku i wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, na poczet której – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego od dnia 18 sierpnia 2023r. godz. 08:00 do dnia 13 grudnia 2023r.;</strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->zasadza od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. <span class="anon-block">O. K.</span> 1.476,- złotych (w tym podatek VAT) tytułem kosztów nieopłaconej obrońcy z urzędu udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym, a także 230,- złotych tytułem kosztów dojazdu;</strong> </p> <p>V.  <strong> <!-- -->zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) od kosztów postępowania odwoławczego, wydatkami tego postępowania obciążając Skarb Państwa.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Mimo wymogów określonych w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 k.p.k.</a>, a także w przepisach Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2019r. w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełniania (Dz.U z 2019r. poz. 2349), w niniejszej sprawie odstąpiono od opracowania uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego na formularzu UK, sporządzając uzasadnienie wyroku w sposób tradycyjny. Odstępstwo od tej zasady podyktowane zostało koniecznością zagwarantowania stronom postępowania prawa do rzetelnego procesu, który obejmuje także postępowanie odwoławcze, a to w kontekście art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności.</p> <p>Było to podyktowane tym, że forma oraz treść formularza w realiach niniejszej sprawy skutkowałaby niemożnością pełnego respektowania konwencyjnego standardu rzetelnego procesu. Należy podzielić stanowisko Sądu Najwyższego przedstawione w wyroku z dnia 11 sierpnia 2020r. (sygn. akt I KA 1/20), w który to, w ślad za <span class="anon-block">prof. P. H.</span> (por. „Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, Komentarz, tom I red. L. Garlicki, Warszawa 2010, str. 305-306) uznał, że „<em> <!-- -->wprawdzie prawo do dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy karnej nie wynika wprost z art. 6 Konwencji, jest jednak oczywiste, że skoro w systemie prawa polskiego umieszczono prawo do zaskarżenia wyroku wydanego w pierwszej instancji, to takie państwo – strona Konwencji przewidując możliwość wniesienia apelacji od wyroku, musi zapewnić do niej skuteczny dostęp, a co za tym idzie musi gwarantować odpowiednimi instrumentami procesowymi rzetelność samego postępowania odwoławczego</em>”, a w konsekwencji, iż „<em> <!-- -->aby nie doszło do naruszenia prawa strony do rzetelnego procesu sądowego (na etapie odwoławczym) opisanego w art. 6 ust. 1 EKPC, tak, jak jest on ujmowany i tłumaczony przez orzecznictwo ETPC, zwłaszcza że w systemie prawa polskiego istnieje nadzwyczajny środek zaskarżenia (kasacja), który może być oparty na naruszeniu prawa procesowego (w tym naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art. 433 § 1 i 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art. 457 § 3 k.p.k.</a>), konieczne jest by kontrola ta w aspekcie standardu konwencyjnego realizowana była przez sąd odwoławczy, jak też i Sąd Najwyższy w ramach postępowania kasacyjnego</em>”. Nie ulega przecież wątpliwości, iż kontrola ta może być dokonana jedynie poprzez zapoznanie się z argumentami sądu, przemawiającymi za przyjętym rozstrzygnięciem. Tym samym jakość uzasadnienia wyroku jest istotnym elementem prawa. Obligatoryjne nakazanie sporządzenia uzasadnień w formie formularzy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 k.p.k.</a>), nie dawałoby w realiach niniejszej sprawy właściwego instrumentarium procesowego dla zrealizowania standardu prawa do rzetelnego procesu, gdyż niejednokrotnie, zwłaszcza w sprawach wieloosobowych i wielowątkowych, zarzuty ujęte w części wstępnej apelacji nie przystają do jej wniosków lub wykluczają się od strony formalnoprawnej, czy pozostają oderwane od wskazanej podstawy odwoławczej, bądź też formułowane są dopiero w uzasadnieniu.</p> <p>W omawianej sprawie zakres podmiotowo-przedmiotowy sprawy, charakter wniesionych środków odwoławczych, sposób sporządzenia apelacji (w tym charakter podniesionych w nich zarzutów), w odniesieniu do przedmiotu samej sprawy oraz tych elementów, które musiały być brane pod uwagę z urzędu, prowadzi do wniosku, że sporządzenie uzasadnienia na formularzu UK 2 skutkowałoby niemożnością rzetelnego i konkretnego ustosunkowania się w toku postępowania do każdego istotnego argumentu zawartego w apelacji stron, a przede wszystkim przedstawienia konkluzji, które dla stron byłyby czytelne i wskazywałyby w jaki sposób dany wniosek został wyprowadzony.</p> <p>Uzasadnienie stanowiska tut. Sądu stanowią nadto orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego oraz ETPC. Zważyć bowiem należy, że w sytuacji, kiedy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 91;art. 91 ust. 2)">art. 91 ust. 2 Konstytucji RP</a> stanowi, iż „<em> <!-- -->umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową</em>” oraz wobec jednoczesnego stwierdzenia, że formularz nie pozwala na realizowanie obowiązku wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art. 457 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art. 433 § 1 i 2 k.p.k.</a> zaniechanie sporządzenia uzasadnienia formularzowego okazało się konieczne.</p> <p>Sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób tradycyjny znajduje oparcie w stanowisku Trybunału Konstytucyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 19.12.2006r. w sprawie P 37/05 (OTK-A 2006/11/177). Stosowany zatem wprost przepis art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności (Dz.U z 1993r., poz. 61, poz. 284 ze zm.) obliguje sąd drugiej instancji do odniesienia się w uzasadnieniu wyroku do każdego istotnego – na tle konkretnej sprawy – argumentu. Tym samym brak odniesienia do takiej argumentacji stanowi o naruszeniu standardu rzetelnego procesu (tak m.in. ETPC w wyroku z 9.12.199r. Riuz Torija przeciwko Hiszpanii, A. 303-A, w: M.A. Nowicki: „Europejski Trybunał Praw Człowieka, Orzecznictwo, tom 1, Zakamycze 2001, s. 515- 516 i SN w wyroku z 16.01.2007r., sygn. akt V KK 328/06, z 6.04.2011r., sygn. akt V KK 368/10 i inne). Podobne stanowisko przedstawił Trybunał Konstytucyjny na tle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45 ust. 1 Konstytucji RP</a>, wskazując że uzasadnienie orzeczeń jest decydującym komponentem prawa do rzetelnego procesu sądowego i podstawą kontroli zewnętrznej orzeczenia przez organ wyższej instancji, bowiem dokumentuje argumenty przemawiające za przyjętym rozstrzygnięciem (wyrok TK z 16.01.2006r., sygn. SK 30/05, OTK-A 2006, nr 1 poz. 2, teza 4.3 uzasadnienia).</p> <p>Mając powyższe na uwadze, uwzględniając także stanowisko Trybunału Konstytucyjnego wyrażone w sprawie P 37/05 oraz Sądu Najwyższego przedstawione w sprawie I KA 1/20, formułujące obowiązek sądu odwoławczego do każdorazowej oceny, w związku z kategorycznym brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 3)">art. 457 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1;art. 433 § 2)">art. 433 § 1 i 2 k.p.k.</a>, czy w danej sprawie może sporządzić uzasadnienie swojego wyroku na formularzu UK 2, nie naruszając podstawowych gwarancji strony do rzetelnego procesu odwoławczego, Sąd Apelacyjny w sprawie omawianej odstąpił od sporządzenia uzasadnienia w formie przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Prokurator Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">N.</span>skierował akt oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) o to, że</span> </strong>:</p> <p>1)  w dniu 16 sierpnia 2023r. w <span class="anon-block">N.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, posługując się innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem w postaci maczety poprzez wymachiwanie nią bezpośrednio przed <span class="anon-block">P. F.</span> oraz usiłowanie zadania nią ciosu wymienionemu, a ponadto grożąc natychmiastowym użyciem przemocy i kopiąc go spowodował jego upadek, doprowadzając go do stanu bezbronności, po czym skradł należący do <span class="anon-block">P. F.</span> portfel <span class="anon-block">marki T. (...)</span> z zawartością dowodu osobistego na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, prawa jazdy na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, 1 sztuki karty bankomatowej <span class="anon-block">(...)</span> na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, 3 sztuk kart bankomatowych <span class="anon-block"> banku (...)</span>, 1 sztuki karty pojazdu <span class="anon-block">M. (...)</span>, 1 sztuki karty medycznej, 1 sztuki karty wędkarskiej, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty „<span class="anon-block">(...)</span>", 4 sztuk wizytówek oraz pieniędzy w kwocie 500 złotych i 80 euro (według kursu euro na dzień 16.08.2023 r. stanowiących równowartość 375,36 zł), na szkodę <span class="anon-block">P. F.</span> w wysokości łącznej 875,36 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary 1 roku pozbawienia wolności w okresie od 24 stycznia 2022r. do 18 października 2022r., orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Nysie z dnia 19 sierpnia 2019r., sygn. akt II K 1336/18 za umyślne przestępstwo podobne,</p> <p>-<strong> <!-- --> tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>2)  w dniu 18 sierpnia 2023r. w <span class="anon-block">N.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze łącznej 8,9033 g netto,</p> <p> <strong> <!-- -->- tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Wyrokiem z dnia 14 lutego 2024r.sygn. akt III K – 118/23 Sąd Okręgowy w Opolu orzekł następująco</span> </strong>:</p> <p>I.  w miejsce czynu opisanego w punkcie 1. części wstępnej wyroku:</p> <p>1)  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block">Z.</span>)</strong> za winnego tego, że w dniu 16 sierpnia 2023r. w <span class="anon-block">N.</span>, posługując się narzędziem przypominającym maczetę, groził pokrzywdzonemu <span class="anon-block">P. F.</span> (<span class="anon-block">F.</span>), popełnieniem przestępstwa uszkodzenia ciała na jego szkodę, a groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, a jednocześnie kopiąc pokrzywdzonego w klatkę piersiową, spowodował jego upadek, czym naruszył jego nietykalność cielesną, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat, po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności (w okresie od 24 stycznia 2022r. do 18 października 2022r.), orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Nysie z dnia 19 sierpnia 2019r., sygn. akt II K – 1336/18 za umyślne przestępstwo podobne, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.k.</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">S. Z.</span> karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2)  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block">Z.</span>) </strong>za winnego tego, że w dniu 16 sierpnia 2023r. w <span class="anon-block">N.</span>, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia należącego do pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> (<span class="anon-block">F.</span>) portfela <span class="anon-block">marki T. (...)</span> z zawartością dowodu osobistego na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, prawa jazdy na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, 1 sztuki karty bankomatowej <span class="anon-block">(...)</span> na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, 3 sztuk kart bankomatowych <span class="anon-block"> banku (...)</span>, 1 sztuki karty pojazdu <span class="anon-block">M. (...)</span>, 1 sztuki karty medycznej, 1 sztuki karty wędkarskiej, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty „<span class="anon-block">(...)</span>", 4 sztuk wizytówek oraz pieniędzy w kwocie 500 złotych i 80 euro (według kursu euro na dzień 16.08.2023 r. stanowiących równowartość 375,36 zł), w łącznej wysokości 875,36 zł, usuwając jednocześnie dokumenty, którymi nie miał prawa wyłącznie rozporządzać oraz kradnąc dokumenty stwierdzające tożsamość innej osoby, na szkodę pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span>, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności (w okresie od 24 stycznia 2022r. do 18 października 2022r.), orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Nysie z dnia 19 sierpnia 2019r., sygn. akt II K – 1336/18 za umyślne przestępstwo podobne, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1;art. 278 § 5)">art. 278 § 1 i § 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 §1 k.k.</a>, i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block">Z.</span>)</strong> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 2. części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a>, przy zastosowaniu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, połączył orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block">Z.</span>) w punktach I.1., 1.2. i II. części dyspozytywnej wyroku kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block">Z.</span>) okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18 sierpnia 2023r. godz. 08:00 do dnia 7 lutego 2024r.;</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block">Z.</span>) obowiązek naprawienia szkody w całości, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> (<span class="anon-block">F.</span>) kwoty 875,36 złotych;</p> <p>VI.  na podstawie art. 70 ust. 4a cyt. wyżej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block">Z.</span>) świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 1.000 (tysiąca) złotych;</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44 § 2 k.k.</a> orzekł przepadek dowodów rzeczowych w postaci maczety oraz rachunku z dnia 17.08.2023r. dotyczącego sprzedaży waluty Euro w kwocie 50 euro, opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/240/23/P, przechowywanych w magazynie dowodów rzeczowych Sądu Okręgowego w Opolu;</p> <p>VIII.  na podstawie art. 70 ust. 2 cyt. wyżej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, orzekł przepadek dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr II/507/23/N, w postaci 4 szt. woreczków strunowych w części wypełnionych substancją koloru białego oraz woreczka strunowego z zawartością substancji proszkowej koloru białego;</p> <p>IX.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> zarządził zwrot oskarżonemu <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block">Z.</span>) dowodów rzeczowych w postaci: pałki baseballowej oraz telefonu komórkowego <span class="anon-block">m-ki S.</span>, opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/240/23/P, przechowywanych w magazynie dowodów rzeczowych Sądu Okręgowego w Opolu;</p> <p>X.  na podstawie § 11 ust. 1 pkt 2, § 11 ust. 1 pkt 5, § 17 pkt 1 ,§ 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dni 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. <span class="anon-block">O. K.</span> kwotę 3.247,20 złotych, w tym 23 % podatku Vat w kwocie 607,20 złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu przez radę prawnego z urzędu;</p> <p>XI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block">Z.</span>) od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Apelacje od tego wyroku wniosły następujące strony procesowe:</span> </p> <p>1)  prokurator Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">N.</span>, na korzyść oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>), w całości w odniesieniu do czynów przypisanych mu w punktach: 1.1 i 1.2 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku;</p> <p>2)  obrońca z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>), r.pr. <span class="anon-block">O. K.</span> w całości w odniesieniu do czynów przypisanych mu w punktach: 1.1 i 1.2 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku, a także w części dotyczącej kary wymierzonej za przestępstwo przypisane w punkcie II części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku i w zakresie kary łącznej.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Prokurator Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w </span> <span class="anon-block">N.</span> </strong>, powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, zaskarżonemu wyrokowi <span class="underline"> <!-- --> zarzucił</span>: obrazę przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonemu w pkt 1.1 i 1.2 zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, iż zostały one popełnione w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, tj. w wyniku błędnego zastosowania tego przepisu, podczas gdy wyrokiem Sądu Rejonowego w Nysie z dnia 19 sierpnia 2019r., sygn. akt II K – 1336/18 wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, którą odbywał on w okresie od 24 stycznia 2022r. do 18 października 2022r., jednak składające się na nią kary jednostkowe nie były orzeczone w wymiarze co najmniej 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut, prokurator Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> <span class="underline"> <!-- --> wniosła o</span>: zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z opisów czynów ujętych w pkt. 1.1 i 1.2 sentencji orzeczenia oraz ich kwalifikacji prawnej, a także z podstawy wymiaru kar za nie orzeczonych, działania oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) w warunkach recydywy określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, przy pozostawieniu pozostałych elementów wyroku bez zmian.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Obrońca z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>), r.pr. <span class="anon-block">O. K.</span>,</span> </strong> powołując się na przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.</a>, zaskarżonemu wyrokowi <span class="underline"> <!-- -->zarzucił</span>:</p> <p>I.  obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie: </p> <p>a)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a> poprzez odczytywanie wyjaśnień <span class="anon-block">P. F.</span> złożonych przez niego w toku postępowania przygotowawczego, pomimo iż zaistniała potrzeba przesłuchania go w toku toczącego się postępowania;</p> <p>b)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 a)">art. 170 § 1 i 1a k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 174)">art. 174 k.p.k.</a> poprzez oddalenie wniosku o bezpośrednie przesłuchanie w charakterze świadka pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> pomimo, iż istniały poważne wątpliwości pomiędzy złożonymi przezeń zeznaniami w postępowaniu przygotowawczym, a jego zeznania w część nie korespondowały ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Jednocześnie przesłuchanie świadka (pokrzywdzonego) w postępowaniu przygotowawczym odbyło się bez udziału obrońcy oskarżonego i obrona nie miała możliwości zadania pytań świadkowi;</p> <p>c)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.</a> poprzez przyjęcie przez Sąd, że świadek za pośrednictwem wiadomości e-mail może odmówić stawiennictwa w sądzie celem złożenia zeznań oraz nie wyrazić zgody na złożenie zeznań w formie posiedzenia zdalnego. Nadto, że złożone przez świadka zeznania w postępowaniu przygotowawczym są wystarczające i obszerne, zaś jego bezpośrednie przesłuchanie zmierza do przedłużenia postępowania, przy jednoczesnej częściowej odmowie wiarygodności złożonych przez świadka zeznań. <em> <!-- -->In concreto</em> nie wystąpiły przeszkody dopuszczające odstąpienie od bezpośredniości (na rzecz pośredniości) przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka, którego – co wymaga podkreślenia — miejsce pobytu, adres do korespondencji, numer telefonu, adres e-mail były znane sądowi <em> <!-- -->a quo</em>;</p> <p>d)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 392;art. 392 § 1)">art. 392 § 1 k.p.k.</a> poprzez bezzasadne odczytanie zeznań świadka <span class="anon-block">P. F.</span> i uznanie, że świadek poinformował sąd, że mieszka za granicą i nie przewiduje przyjazdu do Polski, a także, że nie zgadza się na przesłuchanie w formie zdalnej, podczas gdy informacje od świadka w tym zakresie sąd pozyskał przed dniem 7 lutego 2024r. natomiast w dniu 7 lutego 2024r. sąd <em> <!-- -->meriti </em>wydał postanowienia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404;art. 404 § 1)">art. 404 § 1 k.p.k.</a> o prowadzeniu odroczonej rozprawy w nowym terminie od początku ze względu na zmianę składu sądu;</p> <p>e)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez dowolną, a nie swobodą ocenę materiału dowodowego bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego i oparcie wyroku niemal w całości na podstawie zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span>, pomimo iż jego zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym różniły się pomiędzy sobą, a w wielu fragmentach w ogóle nie korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym;</p> <p>f)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, w sytuacji, gdy z materiału dowodowego nie wynika w sposób niebudzący wątpliwości, aby oskarżony posługiwał się urządzeniem niebezpiecznym przypominającym maczetę, groził pokrzywdzonemu. Wszak w tej kwestii, poza zeznaniami pokrzywdzonego, które zresztą nie były ze sobą spójne i nie pozostawały ze sobą we wzajemnej korelacji, istnieje „<em> <!-- -->słowo przeciwko słowu</em>”. Sąd <em> <!-- -->meriti</em> w sposób nad wyraz lapidarny uzasadnił, dlaczego za wiarygodną w tym zakresie uznał wersję pokrzywdzonego;</p> <p>g)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 k.p.k.</a> i art. 6 ust. 3 pkt d Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, poprzez uniemożliwienie oskarżonemu zadawania pytań głównemu świadkowi oskarżenia na kontradyktoryjnej rozprawie, przez co został on pozbawiony prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu;</p> <p>II.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że:</p> <p>a)  w portfelu pokrzywdzonego znajdowała się kwota 80 Euro, podczas gdy z wiarygodnego dowodu z dokumentu w postaci rachunku z kantoru wynika, że oskarżony wymienił w kantorze kwotę 50 Euro, a w trakcie przeszukania oskarżonego oraz pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych zajmowanych przez oskarżonego nie ujawniono innej waluty Euro;</p> <p>b)  oskarżony posługiwał się narzędziem przypominającym maczetę, groził pokrzywdzonemu popełnieniem przestępstwa uszkodzenia ciała na jego szkodę, podczas gdy w chwili zdarzenia oskarżony nie posiadał przy sobie żądnego narzędzia, zwłaszcza przypominającego maczetę, a do konfrontacji z pokrzywdzonym dążył jeden na jeden „<em> <!-- -->na gołe pięści</em>”;</p> <p>III.  z daleko posuniętej ostrożności procesowej – jako zarzut ewentualny, aktualizujący się w sytuacji, w której zarzut z punktu I nie spotka się z uznaniem Sądu odwoławczego – rażącą niewspółmierność wymierzonych jednostkowych kar pozbawienia wolności, a także orzeczonej kary łącznej w wymiarze 2 lat i 3 miesięcy (rażąco niewspółmiernej i surowej do zarzuconych czynów).</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>), r.pr. <span class="anon-block">O. K.</span>, <span class="underline"> <!-- -->wniósł o</span>:</p> <p>1)  uchylenie wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji;</p> <p>2)  zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej w instancji odwoławczej według norm przypisanych, względem przedłożonego na rozprawie apelacyjnej spisu kosztów, gdyż nie zostały one opłacone ani w całości, ani w części;</p> <p>3)  alternatywnie, w przypadku uznania przez Sąd Apelacyjny, że naprawienie uchybień Sądu I Instancji nie przekraczałoby ramy dozwolonego uzupełnienia postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym, o:</p> <p>a)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 452;art. 452 § 2;art. 452 § 2 pkt. 1 a)">art. 452 § 2 pkt 1 <em> <!-- -->a</em> </a> <em> <!-- --> contrario</em> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 3)">§ 3 k.p.k.</a> – przeprowadzenie dowodu z bezpośredniego przesłuchania świadka <span class="anon-block">P. F.</span> na rozprawie apelacyjnej, a w przypadku trudności z osobistym stawiennictwem świadka, wnoszę o jego przeprowadzenie zdalnie w formie wideokonferencji, względnie, w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 585;art. 585 pkt. 2;art. 585 pkt. 4)">art. 585 pkt 2 i pkt 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 586;art. 586 § 1;art. 586 § 2)">art. 586 § 1 i § 2 k.p.k.</a> po umożliwieniu obronie przygotowania pytań do świadka;</p> <p>b)  wyeliminowanie z opisu czynu w części dyspozytywnej wyroku sformułowania „<em> <!-- -->posługując się narzędziem przypominającym maczetę</em>”;</p> <p>c)  zmianę rozstrzygnięcia w zakresie kary wymierzonej oskarżonemu, która jawi się jako rażąco niewspółmierna i surowa, poprzez wymierzenie oskarżonemu kary w niższym wymiarze;</p> <p>d)  zmianę zaskarżonego orzeczenia co do punktu V orzekając odmiennie co do istoty, poprzez orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody w całości, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty nieprzekraczającej 723,00 złotych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>I. Na uwzględnienie zasługiwała częściowo <span class="underline"> <!-- --> apelacja prokuratora Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> </span>, która słusznie zarzuciła, że zaskarżony wyrok zapadł z obrazą przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonemu w pkt 1.1 i 1.2 zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, iż zostały one popełnione w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, tj. w wyniku błędnego zastosowania tego przepisu, podczas gdy wyrokiem Sądu Rejonowego w Nysie z dnia 19 sierpnia 2019r., sygn. akt II K – 1336/18 wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, którą odbywał on w okresie od 24 stycznia 2022r. do 18 października 2022r., jednak składające się na nią kary jednostkowe nie były orzeczone w wymiarze co najmniej 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a mianowicie doszło do skazania:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za przestępstwo opisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 k.k.</a> na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za przestępstwo opisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 289;art. 289 § 1)">art. 289 § 1 k.k.</a> na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>za przestępstwo opisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności.</p> </dd> </dl> <p>Niezależnie od podobieństwa wskazanych przestępstw do przestępstw przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) w niniejszym wyroku, nie został spełniony warunek konstytutywny recydywy specjalnej zwykłej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> w postaci odbycia przez oskarżonego kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 (sześciu) miesięcy, gdyż kara w tej wysokości za umyślne przestępstwo podobne nie została orzeczona (por. wyroki SN: z dnia 9 maja 2011 r., sygn. akt V KK – 130/11, LEX nr 817562; z dnia 30 stycznia 2014 r., II <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">KK</a> – 348/13, LEX nr 1427465; z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt IV KK – 51/13, LEX nr 1292225; z dnia 26 stycznia 2006r., sygn. akt IV KK – 464/05, OSNwSK 2006, z. 1, poz. 217).</p> <p>Należało zatem zmienić zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) polegający na wyeliminowaniu recydywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> z kwalifikacji prawnej oraz podstawy wymiaru kary przestępstw przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>), wskazywanych w apelacji prokuratora, a co do przestępstwa przypisanego oskarżonemu w punkcie I podpunkt 1 części rozstrzygającej zmienić zaskarżony wyroku poprzez obniżenie wymierzonej kary do 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Jednak zaskarżony wyrok był dotknięty także innymi poważnymi uchybieniami, które nie pozwalały na utrzymanie w mocy dalszej części zaskarżonego wyroku. W dalszej części niniejszego uzasadnienia wyroku uchybienia te zostaną wskazane i omówione.</p> <p>II. Zasadniczym problemem, który rzutował na prawidłowość zapadłego wyroku była podniesiona w <span class="underline"> <!-- -->apelacji obrońcy z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>), r.pr. <span class="anon-block">O. K.</span> </span>, niemożność zweryfikowania zeznań pokrzywdzonego – świadka <span class="anon-block">P. F.</span> podczas kontradyktoryjnego procesu, pozwalającego na usunięcie wszelkich wątpliwości co do wiarygodności jego przekazu, szczególnie w odniesieniu do spornych kwestii:</p> <p>1) jakie były przyczyny konfliktu pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> z oskarżonym, także w obliczu zdarzeń z dnia 14 sierpnia 2023r., poprzedzających inkryminowane zdarzenie z dnia 16 sierpnia 2023r.;</p> <p>2) czy oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> w dniu 16 sierpnia 2023r. posługiwał się niebezpiecznym narzędziem i czy była nim maczeta (albo tzw. piracki kordelas, z tępym ostrzem, pochodzący ze stroju karnawałowego, zabezpieczony podczas przeszukania jego mieszkania);</p> <p>3) czy pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span> rzeczywiście miał przy sobie, obok 500 złotych, pieniądze w kwocie 80 Euro, czy mniejszą kwotę 50 Euro, którą oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> ukradł, a następnie wymienił na 218,50 złotych, co potwierdzał paragon z kantoru wymiany walut;</p> <p>4) dlaczego pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span> nie stawił się na przesłuchanie na rozprawie głównej przed Sądem Okręgowym w Opolu oraz na rozprawie odwoławczej przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu.</p> <p>Brak bezpośredniego przesłuchania świadka <span class="anon-block">P. F.</span> doprowadził w efekcie do zbyt pobieżnej analizy jego wiarygodności, co przełożyło się na obrazę przepisów procesowych dotyczących sposobu oceny dowodów, a zatem naruszenie przez Sąd I instancji , w tym zasady procesowe: zasadę prawdy materialnej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>), zasadę bezstronności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>), zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 k.p.k.</a>), a także zasadę swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>). Dokonane w zaskarżonym wyroku ustalenia faktyczne w zakresie opisanych wyżej wątpliwości, były rażąco dowolne oraz nieznajdujące oparcia w zebranym materiale dowodowym,, a także nie uwzględniały całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>).</p> <p>III. Niezależnie od krytycznego podejścia do kwestii braku bezpośredniego przesłuchania na rozprawie świadka – pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span>, nie można podzielić zarzutu apelacji obrońcy z urzędu oskarżonego, r.pr. <span class="anon-block">O. K.</span>, o obrazie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a> przez odczytanie zeznań tego świadka wobec jego pobytu za granicą i niemożności zapewnienia jego stawiennictwa przed Sądem I instancji (następnie także przed Sądem odwoławczym), wobec stanowczej postawy świadka, który ignorował obowiązki procesowe w tym zakresie.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a> stanowi, że jeżeli świadek bezpodstawnie odmawia zeznań, zeznaje odmiennie niż poprzednio albo oświadczy, że pewnych okoliczności nie pamięta, <span class="underline"> <!-- -->albo przebywa za granicą</span> lub nie można mu było doręczyć wezwania, <span class="underline"> <!-- -->albo nie stawił się z powodu niedających się usunąć przeszkód</span> lub przewodniczący zaniechał wezwania świadka na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 350 a)">art. 350a k.p.k.</a>, a także wtedy, gdy świadek zmarł, wolno odczytywać w odpowiednim zakresie protokoły złożonych poprzednio przez niego zeznań w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem w tej lub innej sprawie albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę.</p> <p>Warto przypomnieć stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 marca 2015r. sygn. II KK – 318/14, który jednoznacznie i dość kategorycznie określił przesłanki odczytania zeznań świadka przebywającego za granicą:</p> <p>„<strong> <!-- --> <em> <!-- -->1. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a>, przewidując samoistną przesłankę odczytania zeznań świadka, który przebywa za granicą, nie uzależnia skorzystania z tej możliwości od żadnych dodatkowych warunków, takich jak np. długotrwałość pobytu za granicą i znaczenie odczytywanych zeznań dla toczącego się postępowania, co nie zwalnia sądu od ustalenia, czy pobyt świadka za granicą stanowi realną przeszkodę w realizacji zasady bezpośredniości.</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->2. Pobyt świadka za granicą należy traktować jako wystarczającą przesłankę odczytania jego zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym tylko wtedy, gdy przesłuchanie go przed sądem jest utrudnione w stopniu porównywalnym z niemożliwością doręczenia mu wezwania lub innymi niedającymi się usunąć przeszkodami.</em> </strong>” (OSNKW 2015, z. 9, poz. 73).</p> <p>W takich warunkach zaktualizowały się przesłanki do odczytania zeznań świadka – pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> z postępowania przygotowawczego (k. 2-8, 31-32, 293), co jednak nie zwalniało Sądu I instancji z obowiązku wnikliwej oceny wiarygodności wszystkich depozycji procesowych tego świadka, korzystając zasad prawidłowej oceny dowodów, szczególnie zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 k.p.k.</a>) oraz zasady swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>).</p> <p>Z tych przyczyn nie były trafne zarzuty apelacji obrońcy oskarżonego o obrazie przez Sąd Okręgowy w Opolu przepisów procesowych, a mianowicie:</p> <p>a)  <span class="underline"> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 a)">art. 170 § 1 i 1a k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 174)">art. 174 k.p.k.</a> </span> poprzez oddalenie wniosku o bezpośrednie przesłuchanie w charakterze świadka pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> pomimo, iż istniały poważne wątpliwości pomiędzy złożonymi przezeń zeznaniami w postępowaniu przygotowawczym, a jego zeznania w część nie korespondowały ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Jednocześnie przesłuchanie świadka (pokrzywdzonego) w postępowaniu przygotowawczym, chociaż odbyło się bez udziału obrońcy oskarżonego i obrona nie miała możliwości zadania pytań świadkowi, nie było czynnością, w której udział obrońcy miałby charakter obowiązkowy. Nie zachodziły bowiem warunki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 79;art. 79 § 1;art. 79 § 2)">art. 79 § 1 i 2 k.p.k.</a> albo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 80)">art. 80 k.p.k.</a>;</p> <p>b)  <span class="underline"> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.</a> </span> poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, że świadek za pośrednictwem wiadomości e-mail może odmówić stawiennictwa w sądzie celem złożenia zeznań oraz nie wyrazić zgody na złożenie zeznań w formie posiedzenia zdalnego. Jak już wyżej wskazano, zaktualizowały się samoistne przesłanki do odczytania zeznań świadka <span class="anon-block">P. F.</span> wobec pobytu za granicą i niemożności zapewnienia jego stawiennictwa na rozprawie głównej, a trudności w przesłuchaniu świadka bezpośrednio nie mogły stanowić przeszkody w wyrokowaniu. Wspomniane okoliczności pozwalały na odczytanie zeznań świadka w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a> nawet w sytuacji, gdy znane byłyby: miejsce pobytu świadka, adres do korespondencji, numer telefonu, adres e-mail;</p> <p>c)  <span class="underline"> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 392;art. 392 § 1)">art. 392 § 1 k.p.k.</a> </span> poprzez bezzasadne odczytanie zeznań świadka <span class="anon-block">P. F.</span> i uznanie, że świadek poinformował sąd, że mieszka za granicą i nie przewiduje przyjazdu do Polski, a także, że nie zgadza się na przesłuchanie w formie zdalnej. Nie miało znaczenia, że Sąd I instancji pozyskał te informacje przed dniem 7 lutego 2024r., a następnie w dniu 7 lutego 2024r. przystąpił do rozpoznania odroczonej rozprawy w nowym terminie od początku ze względu na zmianę składu sądu. Na etapie postępowania odwoławczego Sąd Apelacyjny także podjął starania o zapewnienie stawiennictwa świadka <span class="anon-block">P. F.</span> i okazało się to nieskuteczne, wobec stanowiska i postawy procesowej świadka, a zatem istniały te same przesłanki do odczytania zeznań tego świadka co w postępowaniu przed Sądem I instancji.</p> <p>IV. Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek dowodowy wyrażony w apelacji przez obrońcę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>), r.pr. <span class="anon-block">O. K.</span>, o bezpośrednie przesłuchanie na rozprawie odwoławczej (także zdalnie w formie wideokonferencji, względnie, w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 585;art. 585 pkt. 2;art. 585 pkt. 4)">art. 585 pkt 2 i pkt 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 586;art. 586 § 1;art. 586 § 2)">art. 586 § 1 i § 2 k.p.k.</a>) i wniosek ten został oddalony na rozprawie apelacyjnej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 4)">art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k.</a>, gdyż dowód z zeznań świadka – pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> został przeprowadzony przez Sąd I instancji w sposób zgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a>, gdyż nie zdołano zapewnić stawiennictwa świadka na rozprawie głównej i odczytano jego zeznania z postępowania przygotowawczego z tych powodów iż świadek przebywa na stałe za granicą i tam pracuje oraz nie zamierza powrócić do kraju w spodziewanej perspektywie. Wspomniane okoliczności zaistniały także przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu, gdyż mimo kierowania wezwania do świadka pocztą, przez policję oraz w drodze telefonicznej (SMS), świadek nie stawił się na rozprawie odwoławczej i nie zadeklarował gotowości złożenia zeznań bezpośrednio przez Sądem Apelacyjnym. W tej sytuacji również zostały spełnione warunki do odczytania zeznań tego świadka w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.k.</a> Zeznania świadka <span class="anon-block">P. F.</span> zostały wprowadzone do materiału dowodowego prawidłowo, a wniosek dowodowy obrońcy kwestionował w istocie tylko sposób wprowadzenia tego dowodu do materiału dowodowego, czego w okolicznościach sprawy nie można było przeprowadzić.</p> <p>V. Odnosząc się do kwestii wiarygodności świadka <span class="anon-block">P. F.</span>, to już Sąd I instancji miał do niej istotne zastrzeżenia, skoro zmodyfikował opis przestępstw przypisanych temu oskarżonemu w punktach I.1 oraz I.2 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku, nie podzielając zarzutu aktu oskarżenia, że oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> miałby się dopuścić napadu rabunkowego z użyciem niebezpiecznego przedmiotu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>). Poniżej zostaną przedstawione wspomniane wątpliwości, zarówno te stwierdzone przez Sąd I instancji, jak i dostrzeżone i uwzględnione podczas kontroli instancyjnej Sądu odwoławczego.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Incydent poprzedzający przestępstwo na szkodę pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> </span> </p> <p>Wspomniane wątpliwości Sądu I instancji były wiązane z tym, że zupełnie inny charakter miało zdarzenie z dnia 16 sierpnia 2023r., którego nie można rozpatrywać bez przypomnienia zarzewia konfliktu między stronami, który miał miejsce już w dniu 14 sierpnia 2023r.</p> <p>Na podstawie materiału dowodowego w postaci krytycznie i obiektywnie ocenionych wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (k. 40-42, 58-60, 122-125, 248-253, 291-292) oraz zeznań pokrzywdzonego – świadka <span class="anon-block">P. F.</span> (k. 2-8, 31-32, 293), a także wydruków wiadomości tekstowych wysłanych przez oskarżonego do pokrzywdzonego (k. 9-10), Sąd Okręgowy w Opolu prawidłowo ustalił, że pochodzący z <span class="anon-block">N.</span> pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span>, od dłuższego czasu mieszkający na stałe i pracujący w Holandii, latem 2023r. przyjechał do Polski na wakacje i zatrzymał się w <span class="anon-block">N.</span>.</p> <p>W dniu 14 sierpnia 2023r. około godz. 23.00, wracając do domu, pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span> podszedł do nieznanych sobie mieszkańców <span class="anon-block">N.</span>, wśród których był oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> i jego dwaj koledzy, siedzących na ławce przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. <span class="anon-block">P. F.</span> zaczepił wspomnianych mężczyzn, raczących się alkoholem, na co oni wyrazili wolę, aby się oddalił. Rozmowa między mężczyznami nie była przyjazna. Pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span> odszedł, a następnie ponownie podszedł do oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span>, gdy ten pozostał sam na ławce, bo jego koledzy udali się do pobliskiego sklepu. Wraz z <span class="anon-block">P. F.</span> do ławki przyszedł jeszcze jeden mężczyzna. Między <span class="anon-block">P. F.</span> a oskarżonym <span class="anon-block">S. Z.</span> wywiązała się awantura i szarpanina, w trakcie której przewagę zyskał pokrzywdzony. Oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> postanowił wziąć odwet na pokrzywdzonym, szukając możliwości odegrania się na nim.</p> <p>Następnego dnia rano, tj. 15 sierpnia 2023r., oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> ustalił jak nazywa się pokrzywdzony, a następnie znalazł go za pośrednictwem portalu społecznościowego. O godzinie 09:32 oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> wysłał do pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> wiadomość o treści: „<em> <!-- -->Dzień dobry rewanżyk mały co fajo, przyjdę osobiście co śmieciu.</em>" (k. 9-10).</p> <p>Ponieważ zachowanie pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> w dniach poprzedzających zdarzenie z 16 sierpnia 2023r. nie miało jednoznacznie pozytywnego charakteru, a można wnioskować, że w istotny sposób przyczyniło się do powstania konfliktu z oskarżonym <span class="anon-block">S. Z.</span>, można było zrozumieć dlaczego pokrzywdzony unikał bezpośredniego przesłuchania na rozprawach: głównej i odwoławczej.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Opis narzędzia, którym miał posługiwać się oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span>, podany przez pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> </span> </p> <p>Na podstawie materiału dowodowego w postaci wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (k. 40-42, 58-60, 122-125, 248-253, 291-292) oraz zeznań pokrzywdzonego – świadka <span class="anon-block">P. F.</span> (k. 2-8, 31-32, 293), Sąd Okręgowy w Opolu ustalił następujący przebieg zdarzeń w dniu 16 sierpnia 2023r.</p> <p>W dniu 16 sierpnia 2023r., kiedy pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span> wracał do domu, pod klatką schodową gdzie mieszkał, czekał na niego oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span>, który trzymał w ręku narzędzie, określane przez pokrzywdzonego początkowo jako „<em> <!-- -->długi nóż, przypominający maczetę</em>”. Wypowiadając wulgarne groźby pobicia, oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> szedł w kierunku pokrzywdzonego, domagał się rewanżu za wcześniejsze zdarzenie. Kiedy zbliżył się do pokrzywdzonego, machał w jego kierunku trzymanym w ręku narzędziem oraz kopnął go w okolice biodra. Pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span> zaczął się cofać, a wtedy przewrócił się na plecy i wypadł mu z saszetki portfel. W obawie przed napastnikiem, trzymającym niebezpieczny przedmiot, pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span>, szybko się podniósł i zaczął uciekać, pozostawiając portfel na miejscu zdarzenia. Oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> nie biegł za nim, uznając, że już „<em> <!-- -->zrewanżował</em>” się za zdarzenie z dnia 14 sierpnia 2003 r.</p> <p>Korzystając z nadarzającej się okazji, oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> zabrał leżący na ziemi portfel <span class="anon-block">P. F.</span> wraz z zawartością w postaci: dowodu osobistego pokrzywdzonego, jego prawa jazdy, 1 sztuki karty bankomatowej <span class="anon-block">(...)</span> wydanej na nazwisko pokrzywdzonego, 3 sztuk kart bankomatowych <span class="anon-block"> banku (...)</span>, 1 sztuki karty pojazdu <span class="anon-block">M. (...)</span>, 1 sztuki karty medycznej, 1 sztuki karty wędkarskiej, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty „<span class="anon-block">(...)</span>", 4 sztuk wizytówek. W portfelu były także pieniądze w kwocie 500 złotych oraz w walucie Euro. Pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span> twierdził, że było to 80 Euro, natomiast następnego dnia po zdarzeniu, w dniu 17 sierpnia 2023r. oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> wymienił w kantorze wymiary walut 50 Euro, skradzione pokrzywdzonemu, stanowiące wartość 218,50 złotych.</p> <p>Kolejnym istotnym elementem, budzącym wątpliwości co do wiarygodności zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> był opis wskazanego przez niego niebezpiecznego narzędzia, którym miał się posługiwać oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> i który to przedmiot pokrzywdzony ocenił jako tak bardzo niebezpieczny, że uciekł z miejsca zdarzenia, pozostawiając swój portfel z wieloma ważnymi dokumentami i pieniędzmi.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po pierwsze</span>, bezpośrednio po zdarzeniu pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span> wezwał patrol Policji, jednak nie odebrano od niego wówczas zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, gdyż tego dnia spożywał alkohol. Już ta okoliczność osłabiała wiarygodność relacji co do rozpoznania przedmiotu, którym posługiwał się oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span>, gdyż z pewnością pokrzywdzony ze względu na zdenerwowanie i spożyty alkohol mógł mylić się co do opisu tego narzędzia.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po wtóre</span>, pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span> zgłosił się na policję następnego dnia po zdarzeniu, czyli 17 sierpnia 2023r., zawiadamiając, że zaatakował go mężczyzna posługujący się „<em> <!-- -->długim nożem przypominającym maczetę</em>". W późniejszym czasie zatrzymano w mieszkaniu oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> przedmiot, którego w żadnej mierze nie można nazwać ani nożem, ani maczetą, gdyż był to tzw. piracki kordelas, z tępym ostrzem, pochodzący ze stroju karnawałowego, zabezpieczony podczas przeszukania jego mieszkania (k. 19-21, 30, 44-45, 75-89). Takiego przedmiotu nie można pomylić z żadnym innym, a już na pewno nie z nożem albo maczetą.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Po trzecie</span>, jak już wyżej wskazano, właśnie podczas przeszukania mieszkania oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> w dniu 18 sierpnia 2023r., obok portfela należącego do pokrzywdzonego, ujawniono również tzw. piracki kordelas, z tępym ostrzem, pochodzący ze stroju karnawałowego, zabezpieczony podczas przeszukania jego mieszkania (k. 19-21, 30, 44-45, 75-89). Chociaż narzędzie to w żadnym stopniu nie odpowiadało opisowi „<em> <!-- -->długiego noża przypominającego maczetę</em>", to pokrzywdzony <span class="anon-block">P. F.</span> rozpoznał je jako przedmiot, którym podczas przestępstwa rzekomo posługiwał się oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> (k. 2-8, 31- 32). To rozpoznanie było niewiarygodne i budziło zasadnicze pytania o szczerość intencji pokrzywdzonego, a także to czy nie starał się przedstawić oskarżonego w jak najniekorzystniejszym świetle albo możliwość rozpoznania istotnie zaburzył spożyty wcześnie alkohol. Taka postawa pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> pozwalała częściowo zrozumieć dlaczego pokrzywdzony unikał bezpośredniego przesłuchania na rozprawach: głównej i odwoławczej.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Wskazanie wartości waluty Euro skradzionej przez pokrzywdzonego <span class="anon-block">S. Z.</span>, odbiegającej od podanej przez pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> </span> </p> <p>Absolutnie nie były wiarygodne zeznania pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> (k. 2-8, 31-32, 293) co do tego, że wartość skradzionej mu waluty Euro wynosiła 80 Euro, gdyż z wszystkich wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (k. 40-42, 58-60, 122-125, 248-253, 291-292), choć w pierwszej fazie nie przyznającego się do kradzieży portfela z dokumentami i pieniędzmi, to jednak ostatecznie potwierdzającego te okoliczności, wynikało, że w portfelu było tylko 50 Euro, a nie 80 Euro. Taką zresztą kwotę oskarżone <span class="anon-block">S. Z.</span> wymienił w kantorze wymiany walut, a podczas przeszukania jego mieszkania odnaleziono potwierdzający to paragon (w kopercie – k. 352a). Dowodził on wymiany w dniu 17 sierpnia 2023r., a zatem następnego dnia po przestępstwie kradzieży, tylko 50 Euro za kwotę po 4,37 złotych za jedno Euro, co dawało łącznie wartość 218,50 złotych, a nie 80 Euro.</p> <p>Taka konstatacja podważała wiarygodność relacji pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span>, a także szczerość jego intencji, szczególnie czy nie starał się przedstawić oskarżonego w jak najniekorzystniejszym świetle. Taka postawa pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> pozwalała także częściowo zrozumieć dlaczego pokrzywdzony unikał bezpośredniego przesłuchania na rozprawach: głównej i odwoławczej.</p> <p>Wspomniana wartość skradzionej waluty Euro były niebagatelna z tego powodu, że wartość skradzionych pieniędzy przesądzała czyn kradzież pieniędzy stanowiła przestępstwo, czy wykroczenie. Sąd I instancji przyjął, że wspomniana wartość skradzionych 500 złotych i 80 Euro odpowiadała łącznej kwocie 875,36 złotych, gdyż według kursu Euro na dzień 16.08.2023r. wartość 80 Euro dawała równowartość 375,36 złotych (por. wydruk ze strony internetowej dot. kursu walut w dniu 16.08.2023r. – k. 291, 246). Faktycznie jednak wartość skradzionych pieniędzy wynosiła jedynie 718,50 złotych, na co składało się 500 złotych oraz 50 Euro skradzionych, a następnie wymienionych w kantorze przez oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> za kwotę po 4,37 złotych za jedno Euro, co dawało łącznie wartość 218,50 złotych (paragon w kopercie – k. 352a). Co więcej, na taką kwotę był materialny dowód w postaci paragonu, a jednocześnie jest nieprawdopodobne, aby oskarżony <span class="anon-block">S. Z.</span> nie wymienił wszystkich skradzionych pieniędzy.</p> <p>Określenie wartości pieniędzy skradzionych pokrzywdzonemu <span class="anon-block">P. F.</span> miało kapitalne znaczenie dla ustalenia, czy jego czyn polegający na kradzieży pieniędzy odpowiadał znamionom przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> (tak byłoby w wypadku wartości przekraczającej 800 złotych), czy też znamionom wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1 k.k.</a> (w wypadku, gdyby wspomniana wartość nie przekraczała 800 złotych). Ponieważ w tym zakresie ustalenia Sąd I instancji były niewiarygodne, ze względu na przedstawione wyżej okoliczności, wątpliwości te należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span>, zgodnie z zasadą <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>), przyjmując, że dopuścił się wyłącznie wykroczenia, pozostającego w zbiegu realnym z przestępstwem przeciwko mieniu i dokumentom z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>VI. Opisane wyżej wątpliwości, stanowiły klasyczny przykład tego, że w postępowaniu zaistniały takie wątpliwości, które zgodnie z zasadą <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>), należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span>. Jak już wyżej wskazano, brak bezpośredniego przesłuchania świadka <span class="anon-block">P. F.</span> doprowadził w efekcie do zbyt pobieżnej analizy jego wiarygodności, co przełożyło się na obrazę przepisów procesowych dotyczących sposobu oceny dowodów, a zatem naruszenie przez Sąd I instancji , w tym zasady procesowe: zasadę prawdy materialnej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>), zasadę bezstronności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>), zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>), a także zasadę swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>). Dokonane w zaskarżonym wyroku ustalenia faktyczne w zakresie opisanych wyżej wątpliwości, były rażąco dowolne oraz nieznajdujące oparcia w zebranym materiale dowodowym,, a także nie uwzględniały całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>).</p> <p>Wskazane wątpliwości doprowadziły, jak wskazano wyżej, do odmiennej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (k. 40-42, 58-60, 122-125, 248-253, 291-292) oraz zeznań pokrzywdzonego – świadka <span class="anon-block">P. F.</span> (k. 2-8, 31-32, 293), na tle innych, przedstawionych wyżej dowodów. Prowadziło to do dalszej zmiany zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Opolu w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) w ten sposób, że:</p> <p>a)  w ramach czynu przypisanego w punkcie I podpunkt 2 uznano oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) za winnego tego, że w dniu 16 sierpnia 2023 r. w <span class="anon-block">N.</span>, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia należącego do pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> portfela <span class="anon-block">marki T. (...)</span> z dokumentami w postaci: dowodu osobistego na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, prawa jazdy na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, 1 sztuki karty bankomatowej <span class="anon-block">(...)</span> na nazwisko <span class="anon-block">P. F.</span>, 3 sztuk kart bankomatowych <span class="anon-block"> banku (...)</span>, 1 sztuki karty pojazdu <span class="anon-block">M. (...)</span>, 1 sztuki karty medycznej, 1 sztuki karty wędkarskiej, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty <span class="anon-block">(...)</span>, 1 sztuki karty „<span class="anon-block">(...)</span>", 4 sztuk wizytówek usuwając jednocześnie dokumenty, którymi nie miał prawa wyłącznie rozporządzać stwierdzające tożsamość innej osoby, na szkodę pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> według stanu prawnego na dzień 30 września 2023r. zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wedle wskazanego stanu prawnego, wymierzono mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. W ramach tego czynu Sąd Apelacyjny uznał za czyn współukarany następczy działanie oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> polegające na usunięciu dokumentów, którymi nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, co prowadziło do wyeliminowania przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> z kwalifikacji prawnej przypisanego przestępstwa. Oprócz tego, jak dano temu wyraz we wcześniejszym fragmencie niniejszego uzasadnienia wyroku, nie było podstaw do przyjęcia działania oskarżonego w warunkach recydywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, co słusznie podkreśliła prokurator w swojej apelacji;</p> <p>b)  w ramach czynu przypisanego w punkcie I podpunkt 2 uznano oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) za winnego tego, że w dniu 16 sierpnia 2023 r. w <span class="anon-block">N.</span>, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 500 złotych i 50 Euro (stanowiących równowartość 218,50 złotych), o łącznej wartości 718,50 złotych, tj. wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 119 § 1 k.w. wymierzono mu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu;</p> <p>c)  stwierdzono, że odniesieniu do kar orzeczonych w punktach I podpunkty „b” i „c” niniejszego wyroku, na podstawie art. 10 § 1 k.w. podlega wykonaniu wyłącznie kara 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności wymierzona za przestępstwo przypisane w punkcie I podpunkt „b” niniejszego wyroku;</p> <p>d)  w miejsce orzeczenia zawartego w punkcie V części rozstrzygającej na podstawie art. 119 § 4 k.w. orzeczono wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej wykroczeniem opisanym w punkcie I podpunkt „c” niniejszego wyroku poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">P. F.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) kwoty 718,50 złotych;</p> <p>e)  stwierdzono, że utraciła moc kara łączna wymierzona oskarżonemu w punkcie III części rozstrzygającej.</p> <p>W pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) utrzymano w mocy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.k.</a>).</p> <p>VII. Nie było podstaw do kwestionowania rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku o uznaniu oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 2. części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, polegającego na tym, że oskarżony w dniu 18 sierpnia 2023r. w <span class="anon-block">N.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, wbrew przepisom cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze łącznej 8,9033 g netto. Podstawę do takich ustaleń faktycznych dawały: wyniki przeszukania pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych zajmowanych przez oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (k. 12-15), wyniki użycia testera narkotykowego (k. 22-26), protokół ważenia zabezpieczonych substancji (k. 27) i opinia z badań fizykochemicznych (k. 101-106), uzupełnione wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (k. 40-42, 58-60, 122-125, 248-253, 291-292). Wymierzona za to przestępstwo kara 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, połączona z zawartym w punkcie VIII części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku orzeczeniem, na podstawie art. 70 ust. 2 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przepadkiem dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr II/507/23/N, w postaci 4 szt. woreczków strunowych w części wypełnionych substancją koloru białego oraz woreczka strunowego z zawartością substancji proszkowej koloru białego, nie raziła surowością, a wniesione apelacje nie zawierały żadnych istotnych zarzutów co do wspomnianych rozstrzygnięć.</p> <p>VIII. Ponieważ w wyniku przedstawionych wyżej zmian zaskarżonego wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 575;art. 575 § 2)">art. 575 § 2 k.p.k.</a> utraciła moc kara łączna wymierzona w punkcie III części rozstrzygającej, Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> połączył kary wymierzone w punkcie I podpunkty „a” i „b” niniejszego wyroku oraz karę wymierzoną w punkcie II zaskarżonego wyroku i wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, na poczet której – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego od dnia 18 sierpnia 2023r. godz. 08:00 do dnia 13 grudnia 2023r.</p> <p>Przy wymiarze kar jednostkowych uwzględniono społeczną szkodliwość czynów oskarżonego, na którą składają się <span class="underline"> <!-- -->okoliczności przedmiotowe</span> (rozmiar szkody i krzywdy wyrządzonej przestępstwem, podłoże konfliktu, którym była typowa kłótnia po alkoholu, postawa pokrzywdzonego, który otworzył konflikt między stronami) i <span class="underline"> <!-- -->okoliczności podmiotowe</span> (postać winy, postać zamiaru bezpośredniego, motywacja i agresywne działanie oskarżonego wobec pokrzywdzonego, dążącego za wszelką cenę do rewanżu).</p> <p>Wspomniane kary jednostkowe orz kar łączna, orzeczona wedle zasad asperacji, lecz w dolnych granicach ze względu na związek przedmiotowo-podmiotowy i czasowy przestępstw, nie mogła pomijać tych okoliczności, które wskazał Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w tym przede wszystkim dotychczasowej karalności oskarżonego, w tym także notowania jako nieletniego (k. 49-50, 66-69, 133, 381-383, 394-399), jego młodego wieku oraz generalnie pozytywnej opinii środowiskowej wynikającej z wywiadu kuratora (k. 66-69, 95-96). Ze wspomnianego wywiadu środowiskowego wynika, że obecni 23-letni oskarżony przed zatrzymaniem mieszkał w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Jest bezdzietnym kawalerem. Posiada wykształcenie podstawowe, bez zawodu. Przed aresztowaniem pracował w prywatnej firmie, osiągając minimalne wynagrodzenie. Nie posiada nikogo na utrzymaniu. Nie ma majątku. Sąsiedzi nie zgłaszali uwag do jego zachowania.</p> <p>Przy wymiarze kary Sąd I instancji słusznie uwzględnił także cechy osobowości oskarżonego, a także jego postawę procesową, świadcząca nie tylko o przyznaniu się do przypisanych czynów, lecz także o pewnej refleksji co do swojego nagannego zachowania. Takiej ceny prawidłowości wymierzenia kar jednostkowych wymierzonych w punkcie I podpunkty „a” i „b” niniejszego wyroku oraz kary wymierzonej w punkcie II zaskarżonego wyroku i orzeczonej ostatecznie kary łącznej 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, nie przekreślają wnioski wypływające z opinii o oskarżonym <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) z Zakładu Karnego w <span class="anon-block">K.</span> z dnia 13.11.2024r. (k. 389-391), gdzie jest obecnie osadzony. Nie było natomiast podstaw, aby jeszcze bardziej łagodzić orzeczone kary jednostkowe i karę łączną.</p> <p>Wspomniane kary jednostkowe i kara łączna 1 (jednego) roku pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonego czyni w pełni zadość celom kary określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> w zakresie prewencji szczególnej oraz społecznego oddziaływania kary. Podkreśla jak groźne społecznie są czyny godzące w naruszone przez niego dobra chronione (nietykalność cielesną, wolność człowieka oraz mienie i dokumenty). Zważywszy na właściwości i warunki osobiste oskarżonego, w tym jego cechy osobowości, kara w tej postaci będzie miała także w odniesieniu do niego walor prewencji szczególnej.</p> <p>Należy przypomnieć, że wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych, jaki kryteria muszą być spełnione, aby uznać karę za rażąco niewspółmierną. W wyroku Sądu Najwyższego w składzie 7 sędziów z dnia 9 stycznia 1973r., sygn. V KRN – 474/72 stwierdzono, że „<em> <!-- -->rażąca niewspółmierność kary występuje wtedy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celu kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych. Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyraźną i oczywistą, a więc niedającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (zasłużoną). Przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona tylko wtedy, gdy na podstawie ustalonych okoliczności sprawy, które powinny mieć decydujące znaczenie dla wymiaru kary, można przyjąć, iż zachodzi wyraźna różnica między karą wymierzoną a karą, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo</em>” (OSNKW 1973, nr 6, poz. 76).</p> <p>Z kolei, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia z dnia 30 maja 2003r. sygn. II AKa – 163/03 dał wyraz temu, że „<em> <!-- -->nie każda różnica w ocenie wymiaru kary może uzasadniać zarzut rażącej niewspółmierności kary w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a>, ale tylko taka, która jest natury zasadniczej, to znaczy jest niewspółmierna w stopniu nie dającym się zaakceptować. Niewspółmierność rażąca to znaczna, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą, zasłużoną</em>” (OSA 2003, z. 11, poz. 113).</p> <p>Takie nieusprawiedliwione dysproporcje, w wymierzonych ostatecznie wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) karach jednostkowych i karze łącznej, nie zachodzą.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Orzeczenie o kosztach sądowych</span> </strong> </p> <p>Orzeczenie o zasądzeniu od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. <span class="anon-block">O. K.</span> kwoty 1.476,- złotych, obejmującej także należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym, znalazło oparcie w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. – Prawo o adwokaturze</a> (tekst jednolity: Dz.U. z 2024r. poz. 1564). Wysokość wynagrodzenia adwokackiego została ustalona w oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29 § 17;art. 29 § 17 ust. 2;art. 29 § 17 ust. 2 pkt. 5)">§ 17 ust. 2 pkt 5</a> w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024r. poz. 763).</p> <p>Jednocześnie, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a>, a także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1;art. 17 ust. 2)">art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jednolity: Dz.U. z 2023r. poz. 123 z późniejszymi zmianami), zwolniono oskarżonego <span class="anon-block">S. Z.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, poniesionymi wydatkami obciążając Skarb Państwa. Przy wspomnianym orzeczeniu wzięto pod uwagę stan osobisty, rodzinny, zdrowotny i majątkowy oskarżonego, jego możliwości zarobkowe, także w kontekście orzeczonej bezwzględnej kary pozbawienia wolności.</p> <table> <colgroup> <col width="231"/> <col width="235"/> <col width="233"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Daniel Kliś</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Piotr Kaczmarek</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Bogusław Tocicki</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="233"/> <col width="233"/> <col width="233"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> </div>