II Ka 641/15

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 641/15 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 22 grudnia 2015 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="125"/> <col width="50"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Jerzy Kozaczuk</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td colspan="2"> <p>st.sekr.sądowy Marzena Głuchowska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. C.</span> </strong> </p> <p>obwinionego o wykroczenie z art. 119 §1 kw</p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim</p> <p>z dnia 17 września 2015 r. sygn. akt II W 920/14</p> <p>zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od <span class="anon-block">W. C.</span> na rzecz Skarbu Państwa 80 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 641/15</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. C.</span> i <span class="anon-block">A. L.</span> </strong> zostali obwinieni, o to, że: w dniu 12 maja 2014r. w <span class="anon-block">M.</span> przy ul.<span class="anon-block">(...)</span>wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać kradzieży oleju napędowego z pojazdu służbowego <span class="anon-block">marki S.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ilości nie większej niż 30 litrów o wartości nieprzekraczającej ¼ minimalnego wynagrodzenia na szkodę Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>tj. o czyn z art. 119 § 1 kw.</p> <p>Wyrokiem z dnia 17 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim uznając, że <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. C.</span> i <span class="anon-block">A. L.</span> </strong>w ramach zarzucanego im czynu dopuścili się tego, że w dniu 12 maja 2014 r. w <span class="anon-block">M.</span> w województwie <span class="anon-block"> (...)</span> będąc zatrudnionymi w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w <span class="anon-block">M.</span> działając w celu popełnienia czynu zabronionego – kradzieży mienia w postaci oleju napędowego w ilości nie większej niż 30 litrów o wartości poniżej ¼ minimalnego wynagrodzenia za pracę na szkodę Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej w <span class="anon-block">W.</span>, podjęli czynności mające stworzyć warunki do przedsięwzięcia czynu zmierzającego bezpośrednio do jego dokonania, w ten sposób, że zgromadzili pojemniki oraz przewód z tworzywa sztucznego w lukach bagażowych oraz przy wlewie paliwa w użytkowanym, przez nich pojeździe służbowym <span class="anon-block">marki S.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, a także zmienili trasę przejazdu nie informując o tym przełożonych tj. przygotowania do wykroczenia kradzieży określonego w art. 119 § 1 k.w., i na podstawie art. 62 zryczałtowane koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł obwiniony <span class="anon-block">W. C.</span>.</p> <p>Wyrokowi zarzucił: błędy w ustaleniach faktycznych w szczególności: zarzuty przygotowania do wykroczenia którym miała być kradzież paliwa, gromadzenie pojemników i przewodu z tworzywa sztucznego w pojeździe służbowym oraz mylną interpretację zajechania przez niego pod posesję przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span>.</p> <p>Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o zmianę wyroku Sądu Rejonowego i umorzenie postępowania z braku dowodów.</p> <p>Na rozprawie apelacyjnej obwiniony poparł apelację i wniosek w niej zawarty.</p> <p>Wyrok w stosunku do <span class="anon-block">A. L.</span> uprawomocnił się w I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Siedlcach zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja obwinionego zarzucająca sądowi <em> <!-- -->meriti</em> błąd w ustaleniach faktycznych oraz wniosek w niej zawarty o umorzenie postępowania z braku dowodów, jako niezasadna na uwzględnienie nie zasługuje. Stwierdzić, bowiem należy, iż sąd I instancji trafnie ustalił w sprawie stan faktyczny a dokonana przez sąd rejonowy ocena dowodów nie zawiera błędów zarówno logicznych jak i prawnych.</p> <p>Przypomnieć w tym miejscu wypada, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, <em> <!-- -->„Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> m.in. wtedy, gdy:</em> </p> <p> <em> <!-- -->1/ jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy;</em> </p> <p> <em> <!-- -->2/ stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego;</em> </p> <p> <em> <!-- -->3/ jest wyczerpująco i logicznie – z uwzględnieniem wiedzy i doświadczenia życiowego – uargumentowane w uzasadnieniu wyroku.”</em> (por. OSN KW 1991, z. 7-9, poz. 41).</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego w Siedlcach dokonana przez sąd <em> <!-- -->meriti </em>ocena dowodów została przeprowadzona zgodnie z cyt. orzeczeniem Sądu Najwyższego tak, że w pełni korzysta z ochrony <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>. Sąd rejonowy szczegółowo, bowiem wykazał, czym kierował się dokonując takiej a nie innej oceny dowodów oraz co zdecydowało, iż jedne dowody obdarzył wiarygodnością, a innym tego waloru odmówił. Apelacja stanowi w zasadzie polemikę z oceną dowodów dokonaną przez sąd I instancji. Stwierdzić należy, iż argumenty sądu I instancji zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, są bardziej przekonywujące od tych podniesionych w apelacji.</p> <p>W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, iż apelacja została wywiedziona wyłącznie na korzyść obwinionego tak, że wyrok sądu odwoławczego nie mógł spowodować pogorszenia sytuacji procesowej <span class="anon-block">W. C.</span>, chociażby nawet poprzez uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, czego m.in. domagał się skarżący.</p> <p>Ustalenia faktyczne w sprawie zostały poczynione w sposób prawidłowy. Co do zasady nie kwestionuje ich również sam obwiniony w swoim środku odwoławczym. Z ustaleń sądu wyciąga jedynie inne wnioski sugerując, iż postępowanie dowodowe zostało zmanipulowane przez jego przełożonych, którzy najpierw podrzucili do samochodu obciążające go przedmioty, a następnie złożyli fałszywe zeznania.</p> <p>Jak słusznie zauważył Sąd Najwyższy <em> <!-- -->„Odmienna ocena dowodów korzystna dla oskarżonego jest naturalnie prawem obrońcy. Nie wynika z niej jednak samo przez się, by ocena dokonana w sprawie przez sądy orzekające charakteryzowała się dowolnością”.</em> (por. Lex 55214).</p> <p>Analiza akt sprawy nie daje zdaniem sądu odwoławczego podstaw do przyjęcia, że postępowanie sądowe toczyło się w oparciu o zmanipulowany materiał dowodowy. Kompleksowa ocena wszystkich dowodów zarówno wyjaśnień obwinionych, zeznań świadków czy też dowodów z dokumentów nie daje żadnych podstaw do przyjęcia, iż w sprawie niniejszej doszło do podrzucenia niektórych przedmiotów do luków bagażowych autobusu będącego na wyposażeniu obwinionych. Brak jest również obiektywnych dowodów podważających wiarygodność przesłuchanych w sprawie świadków. Dlatego też sąd okręgowy w pełni podziela ocenę dowodów dokonaną przez sąd rejonowy.</p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach w tym składzie orzekającym nie podziela argumentacji sądu I instancji, co do oceny zachowania obwinionych pod względem prawnym. Jednakże z uwagi na zakres zaskarżenia, nie ma możliwości prawnych do szerszego odniesienia się do tej kwestii. Również i z tego powodu zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.</p> <p>Orzeczenie o kosztach uzasadniają przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art.636§1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 k.p.w.</a>.</p> <p>Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy w Siedlcach orzekł jak w wyroku.</p> </div>