VI Ka 551/15

<p>Sygn. akt VI Ka 551/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Tekieli</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->P rotokolant Konrad Woźniak</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. P. (1)</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>s. <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>obwinionego z art. 86 § 1 kw</p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze</p> <p>z dnia 10 września 2015 roku sygn. akt II W 783/15</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok wobec obwinionego <span class="anon-block">K. P. (1)</span> i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 551/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K. P. (1)</span> obwiniony został o to że:</p> <p>w dniu 13 czerwca 2013 roku ok. godz. 18:30 w <span class="anon-block">J.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> prowadził na drodze publicznej pojazd marki <span class="anon-block">F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i nie zachował należytej ostrożności oraz bezpiecznej odległości od jadącego lewym pasem jezdni pojazdu marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> na skutek czego przejechał na lewy pas jezdni i zahaczył o jadący po tym pasie jezdni pojazd marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym;</p> <p> <strong> <!-- -->tj . o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w .</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 10 września 2015 r. w sprawie II W 783/15:</p> <p>I.uznał obwinionego <span class="anon-block">K. P. (1)</span> za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 86 § 1 k.w. wymierzył mu kare grzywny w wysokości 400 złotych;</p> <p>II.na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 k.p.</a>o.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia</a> zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust.1</a> w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r.0 0płatach w sprawach karnych wymierzyl mu opłatę w wysokości 40 zł.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył obwiniony <span class="anon-block">K. P. (1)</span>. Z treści apelacji wynika że zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku poprzez przyjecie sprawstwa i winy odnośnie przypisanego mu czynu, podczas gdy wykroczenia tego on nie popełnił. Obwiniony nie negował zaistnienia zdarzenia będącego przedmiotem niniejszej sprawy twierdził jednak że nie została ona należycie wyjaśniona. Zarzucił m.in. że Sąd I instancji oparł się jedynie na zeznaniach pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. H. (1)</span> i zeznaniach świadka <span class="anon-block">M. G. (1)</span> nie badając czy znali się oni przed złożeniem zeznań przez tego ostatniego i twierdząc ze „zataili” oni nazwisko kobiety która jest ich wspólną znajomą. Z treści apelacji wynika, że skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie była pozbawiona racji co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>W niniejszej sprawie dotyczącej kolizji drogowej nie dopuszczono dowodu z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego, a wydając wyrok Sąd I instancji wyrok oparł się w zasadzie na osobowych źródłach dowodowych. Znajdujące się na miejscu zdarzenia osoby prezentowały dwie różne wersje zdarzenia: pokrzywdzony <span class="anon-block">D. H. (1)</span> i świadek <span class="anon-block">M. G. (1)</span> wskazywali na sprawstwo obwinionego odnośnie zaistniałej kolizji zaś obwiniony <span class="anon-block">K. P. (1)</span> i świadek <span class="anon-block">U. P. (1)</span> zaprzeczali aby obwiniony spowodował kolizję. Jednym z argumentów Sądu I instancji za odrzuceniem wiarygodności zeznań <span class="anon-block">U. P. (1)</span> i wyjaśnień <span class="anon-block">K. P. (1)</span> był fakt, iż świadek jest znajomą obwinionego, razem z nim jechała samochodem. Skarżący sugeruje jednakże, że <span class="anon-block">M. G. (1)</span> – który o poszukiwaniu świadków zdarzenia miał dowiedzieć się na portalu internetowym – mógł również znać wcześniej pokrzywdzonego skoro mają wspólną „koleżankę” o której mówił świadek ( k. 15 ). Okoliczności tej nie badał Sąd I instancji co budzi wątpliwości, zważywszy na szczupłość materiału dowodowego i oparciu się przy wydaniu wyroku skazującego w zasadzie jedynie na zeznaniach dwóch wyżej wymienionych świadków. Wątpliwości Sądu Okręgowego budzi jeszcze jedna okoliczność. Z pierwszych zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. H.</span> jednoznacznie wynika, że do zdarzenia doszło na łuku drogi w lewo ( k.13 odwrót ), co potwierdza zresztą policyjny szkic ( k.12 ). Tymczasem <span class="anon-block">D. H.</span> na rozprawie przedłożył szkic z którego wynika że miało ono miejsce na łuku drogi w prawo ( k. 48, k.50 ) , mimo że wcześniej podtrzymał pierwsze zeznania złożone na policji. Sprzeczności tej nie sposób ocenić bez dodatkowego przesłuchania pokrzywdzonego przed Sądem.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec obwinionego <span class="anon-block">K. P. (1)</span> i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze.</p> <p>Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji przesłucha obwinionego <span class="anon-block">K. P.</span> odbierając od niego uprzednio szczegółowo dane osobowe a także przesłucha świadków <span class="anon-block">D. H.</span>, <span class="anon-block">M. G.</span> i <span class="anon-block">U. P.</span> ze szczególnym uwzględnieniem okoliczności o których mowa powyżej. Następnie Sąd ten rozstrzygnie czy niezbędne będzie przesłuchanie w sprawie jeszcze innych świadków. Sąd Okręgowy nie dostrzega bezwzględnej konieczności dopuszczenia w niniejszej sprawie dowodu z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego, o czym jednak rozstrzygnie ostatecznie Sąd Rejonowy. Wszystkie przeprowadzone dowody Sąd I instancji prawidłowo oceni i wyda wyrok który prawidłowo uzasadni.</p> </div>