IV P 3/15

Common courts2015-12-22

Case number

IV P 3/15

Judgment date

2015-12-22

Type

SENTENCE

Judges

Beata Grabiszewska (PRESIDING_JUDGE)Katarzyna PiotrowskaMaria Korzynek

Judgment text

Sygn. akt IV P 3/15 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 22 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy - Sąd Pracy w B. Wydział IV Pracy w składzie następującym:  Przewodniczący : Sędzia SR B. G.  Ławnicy: K. P., M. K. (1) Protokolant: Wiesława Rudzka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 roku w Bełchatowie na rozprawie sprawy z powództwa M. K. (2) przeciwko Urzędowi Gminy w S. o odszkodowanie za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę 1. zasądza od pozwanego Urzędu Gminy w S. na rzecz powoda M. K. (2) odszkodowanie w kwocie 23.236,80 zł (dwadzieścia trzy tysiące dwieście trzydzieści sześć złotych osiemdziesiąt groszy); 2. oddala powództwo w pozostałej części; 3. zasądza od pozwanego Urzędu Gminy w S. na rzecz powoda M. K. (2) kwotę 205,80 zł (dwieście pięć złotych osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu; 4. nakazuje pobrać od pozwanego Urzędu Gminy w S. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Bełchatowie kwotę 1.162,00 zł (jeden tysiąc sto sześćdziesiąt dwa złote) tytułem opłaty od pozwu; 5. wyrokowi w punkcie 1. (pierwszym) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 7.700,00 zł (siedem tysięcy siedemset złotych 00/100). Sygn. akt IV P 3/15 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> W pozwie z dnia 5 stycznia 2015 roku, skierowanym przeciwko Urzędowi Gminy w S., powód M. K. (2), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia umowy o pracę dokonanego przez pozwanego w dniu 29 grudnia 2014 roku. Powód wniósł także o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu ponosił, że wypowiedzenie umowy o pracę jest nieuzasadnione, a przyczyny wypowiedzenia są nieprawdziwe. Odnosząc się do rzekomej utraty zaufania ze strony pracodawcy wskazał, że fakt prowadzenia działalności politycznej przez powoda nie powinien wpływać na ocenę wykonywania przez niego obowiązków służbowych. Powód prowadził własną kampanię, kandydując do rady powiatu, a wypowiedzenie umowy z tej przyczyny jest wynikiem subiektywnych uprzedzeń wójta. Odnosząc się do zarzutu nienależytego wykonywania obowiązków służbowych, powód podnosił, że wskazane przez pozwanego rzekome zaniedbania, to w rzeczywistości sytuacje, które nie wywołały żadnych negatywnych konsekwencji dla (...), a ponadto odpowiedzialności za te sytuacje nie można przypisać powodowi. W odpowiedzi na pozew z dnia 28 stycznia 2015 roku pozwany Urząd Gminy w S. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwany podnosił między innymi, że stanowisko sekretarza, które zajmował powód należy do kategorii wyższego szczebla kierowniczego. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego uzasadnione jest stosowanie ostrzejszych kryteriów oceny w stosunku do pracowników zajmujących stanowiska kierownicze i samodzielne. Szczególna pozycja, jaką zajmuje sekretarz w strukturze organizacyjnej gminy sprawia, że charakter relacji pomiędzy wójtem i nim jest szczególny. Relacje te muszą w dużej mierze opierać się na zaufaniu. Na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2015 roku, w związku z upływem okresu wypowiedzenia, pełnomocnik powoda zmodyfikował żądanie pozwu i wniósł o zasądzenie na rzecz powoda odszkodowania w kwocie 25.000 zł. Pełnomocnik pozwanego wnosił o oddalenie powództwa. W toku procesu strony podtrzymały swoje stanowiska.  Sąd Rejonowy – Sąd Pracy ustalił następujący stan faktyczny: M. K. (2) został zatrudniony w pozwanym Urzędzie Gminy w S. od dnia 16 stycznia 2003 roku na stanowisku zastępcy wójta gminy. W związku z pełnieniem funkcji radnego powiatowego od 2 sierpnia 2007 roku powód rozpoczął pracę na stanowisku sekretarza gminy na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nie określony.  (okoliczności bezsporne) Organizację i zasady funkcjonowania pozwanego (...) określa Regulamin Organizacyjny. Zgodnie z jego postanowieniami pracą (...) kieruje Wójt na zasadzie jednoosobowego kierownictwa przy pomocy Sekretarza i Skarbnika Gminy. Sekretarz Gminy działa w zakresie ustalonym przez Wójta i ponosi przed nim odpowiedzialność oraz kontroluje działalność referatów i zapewnia sprawne funkcjonowanie (...), a także właściwą organizację pracy biurowej. Sekretarz pełni funkcję kierownika Referatu Organizacyjnego.  (dowód: Regulamin Organizacyjny ze zm. – k. 27-66) Zakres obowiązków powoda został określony na piśmie. Do zadań M. K. (2) związanych z pełnieniem funkcji Sekretarza Gminy, a określonych w Regulaminie należało m. in. : kierowanie pracą (...) i koordynowanie działań prowadzonych przez poszczególne komórki organizacyjne (...), nadzorowanie przestrzegania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 ()">kpa</a>, aktów wewnętrznych, organizacji i dyscypliny pracy, nadzór nad pracą podległych referatów, nadzór nad przygotowaniem i realizacją uchwał Rady Gminy – zarządzeń Wójta, nadzór nad obsługą Rady Gminy związaną z przygotowywaniem projektów uchwał, ich realizacją, prowadzenie ewidencji uchwał i zarządzeń, pełnienie funkcji reprezentacyjnych w imieniu Wójta. Powód był także odpowiedzialny za wszystkie zadania określone w Regulaminie Organizacyjnym w części dotyczącej zadań wykonywanych przez Referat Organizacyjny. Ponadto pełnił funkcje zastępcy Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego i z tego tytułu posiadał obowiązki, szczegółowo wymienione w zakresie czynności.  (dowód: zakres czynności – w aktach osobowych powoda, część B, k. 28) W 2014 roku w wyborach samorządowych powód M. K. (2) kandydował do Rady Powiatu (...) z Ziemi (...). W tych samych wyborach z listy (...) kandydował K. K., który równocześnie kandydował na stanowisko wójta Gminy S.. O reelekcję na to stanowisko ubiegał się ówczesny wójt G. K.. Zapraszał on powoda na wspólne spotkania jego komitetu z wyborcami. Na tych spotkaniach M. K. (2) dokonywał analizy środków, jakie w latach 2011-2014 wpływały z budżetu powiatu (...) do poszczególnych gmin, w tym do gminy S.. Powód porównywał swoją kandydaturę z kandydaturą K. K., wówczas radnego powiatowego. M. K. (2) nie był napastliwy i niegrzeczny wobec jego osoby. Nie wyrażał się o K. K. w sposób obraźliwy, informacyjnie przedstawiał dane. (dowód: zeznania powoda M. K. (2) – k. 77 -78 w zw. z nagraniem z dnia 10.12.2015 r., 00:55:27 – protokół elektroniczny – k. 154; zeznania świadków: J. F. (1) – nagranie z dnia 8.10.2015r., od 00:49:24 do 00:59:15 – protokół elektroniczny - k. 131; R. P. - nagranie z dnia 8.10.2015r., od 00:59:44 do 01:06:10 – protokół elektroniczny - k. 131; G. K. - nagranie z dnia 10.12.2015r., od 00:18:07 do 00:50:30 – protokół elektroniczny - k. 154; informacje – k. 73-75). Nowy wójt K. K. objął urząd w dniu 9 grudnia 2014 roku i w tym dniu na sesji Rady Gminy złożył ślubowanie. Sesja rozpoczęła się o godzinie 10.00. Przed sesją przybył K. K. z żoną i liczną grupą towarzyszących mu osób, którzy mieli ze sobą paczki z ciastami i innymi artykułami spożywczymi. Przed sesją powód przekazał K. K. rotę ślubowania. Po zakończeniu sesji gabinet wójta był otwarty, wewnątrz znajdowali się obcy ludzie, a na stołach były rozstawione ciasta. Po sesji w sali konferencyjnej, a potem w gabinecie wójta odbyło się spotkanie wójta z przybyłymi razem z nim osobami oraz pracownikami (...). Zwyczajowo pobieraniem klucza do gabinetu wójta z centralnej szafki i wkładaniem go zamka drzwi w tym gabinecie zajmowała się sekretarka. (dowód: zeznania powoda M. K. (2) – k. 78 -80 w zw. z nagraniem z dnia 10.12.2015 r., 00:55:27 – protokół elektroniczny – k. 154) W dniu 9 grudnia 2014 roku K. K. zauważył brak laptopa w gabinecie wójta. Polecił powodowi sporządzenie notatki na tę okoliczność. Tego samego dnia M. K. (2) sporządził notatkę służbową. Wracając z pracy w dniu 10 grudnia 2014 roku powód odebrał od byłego wójta Gminy S. - G. K. laptopa oraz pozostałe przedmioty przekazane mu do użytkowania w czasie pełnienia funkcji wójta, w tym także klucze do (...). Na okoliczność zwrotu tych przedmiotów oraz na okoliczność rozliczenia się G. K. z wyposażenia gabinetu wójta został sporządzony w dniu 10 grudnia 2014 roku protokół zdawczo-odbiorczy. Protokół ten były wójt podpisał u siebie w domu. W każdym pokoju w Urzędzie, w tym w gabinecie wójta, znajdował się spis inwentaryzacyjny przedmiotów będących na wyposażeniu. W dniu 12 grudnia 2014 roku M. K. (2) przekazał W. G. – informatykowi w Urzędzie odebrany od G. K. sprzęt komputerowy. Nastąpiło to na podstawie protokołu przekazania. Nie było żadnych braków w przekazanym sprzęcie. Komputer został oddany w stanie fabrycznym z wyczyszczonym dyskiem. Przekazanie sprzętu komputerowego nowemu wójtowi K. K. odbyło się bez protokołu. Nowy wójt nie wyznaczył G. K. żadnego terminu na rozliczenie się z powierzonego mienia. (dowód: zeznania powoda M. K. (2) – k. 78 -80 w zw. z nagraniem z dnia 10.12.2015 r., 00:55:27 – protokół elektroniczny – k. 154; zeznania świadków: G. K. - nagranie z dnia 10.12.2015r., od 00:18:07 do 00:50:30 – protokół elektroniczny - k. 154; W. G. - nagranie z dnia 10.12.2015r., od 00:08:05 do 00:18:00 – protokół elektroniczny - k. 154; notatka służbowa - k. 31, protokół zdawczo-odbiorczy – k. 95-95 odwr., protokół przekazania – k. 145) W Urzędzie istnieje kilka stref bezpieczeństwa, do których dostęp mają konkretni pracownicy w zależności od potrzeb i wykonywanych zadań. Wejście w posiadanie kluczy do urzędu lub wyznaczonej strefy ochronnej musi być poprzedzone nadaniem użytkownikowi właściwego, tajnego kodu dostępowego do gmachu urzędu i konkretnej strefy ochronnej. Fizycznie klucze do urzędu powód przekazał nowemu wójtowi w dniu 12 grudnia 2014 roku. Odbyło się to bez protokołu przekazania. Poprzedni wójtowie także otrzymywali klucze bez protokołu. Żaden wewnętrzny przepis nie regulował tej kwestii. W celu wyposażenia wójta w kody dostępu powód skontaktował się z właścicielem firmy (...). Do spotkania ustalonego na 17 grudnia nie doszło, ponieważ z powodu obowiązków służbowych wójt był nieobecny. W czasie spotkania, które zostało ustalone na dzień 30 grudnia K. K. otrzymał od właściciela firmy (...) kod dostępu do (...). (dowód: zeznania powoda M. K. (2) – k. 78 -80 w zw. z nagraniem z dnia 10.12.2015 r., 00:55:27 – protokół elektroniczny – k. 154) W dniu 10 grudnia 2014 roku w godzinach porannych M. K. (2) wszedł do gabinetu wójta i poinformował K. K. o możliwości korzystania z samochodu służbowego marki C. oraz o tym, że dokumenty i kluczyki do samochodu są przechowywane w szufladzie w gabinecie wójta. W trakcie przekazywania tej informacji wójt zapytał powoda o umowę pomiędzy nim, a gminą na korzystanie z przedmiotowego pojazdu. Powód wyjaśnił wójtowi, że kwestia ta jest uregulowana zarządzeniem Wójta Gminy S. nr 10/13 z dnia 26.02.2013 roku. M. K. (2) wyszedł do swojego gabinetu i przyniósł wójtowi to zarządzenie. Częścią tego zarządzenia jest deklaracja o odpowiedzialności materialnej. O konieczności jej wypełnienia przed rozpoczęciem korzystania z samochodu powód poinformował K. K., który tę deklarację podpisał. Wszystkimi czynnościami związanymi z korzystaniem i obsługą samochodu zajmuje się kierownik Referatu (...). Wójt rozpoczął korzystanie z samochodu służbowego w dniu 10 grudnia 2014 roku o godzinie 10:00. (dowód: zeznania powoda M. K. (2) – k. 80 -81 w zw. z nagraniem z dnia 10.12.2015 r., 00:55:27 – protokół elektroniczny – k. 154; zeznania świadka A. K. (1) - nagranie z dnia 8.10.2015r., od 00:31:18 do 00:42:30 – protokół elektroniczny - k. 131; częściowe zeznania pozwanego K. K. - nagranie z dnia 10.12.2015 r., od 01:17:59 do 01:42:30 – protokół elektroniczny – k. 154) Prowadzenie ewidencji wydanych pieczęci urzędowych należy do zakresu obowiązków A. K. (2). W związku ze zmianą na stanowisku wójta powód polecił jej zamówienie pieczęci dla K. K., po uprzednim ustaleniu z nim treści pieczęci. Polecił pracownicy również, aby przed przekazaniem pieczęci wstępowała je do rejestru i uzyskała potwierdzenie ich odbioru. A. K. (2) otrzymała od powoda pieczęcie zdane przez poprzedniego wójta. W dniu, w którym odbyło się ślubowanie nowego wójta ustaliła treść pieczęci z K. K., a następnie tego samego dnia przekazała mu pieczęcie. Pieczęcie zostały odciśnięte w rejestrze, ale przekazanie odbyło się bez pokwitowania. Do chwili obecnej K. K. nie pokwitował odbioru pieczęci. (dowód: zeznania powoda M. K. (2) – k. 80 -81 w zw. z nagraniem z dnia 10.12.2015 r., 00:55:27 – protokół elektroniczny – k. 154; zeznania świadka A. K. (1) - nagranie z dnia 8.10.2015r., od 00:31:18 do 00:49:20 – protokół elektroniczny - k. 131; zeznania pozwanego K. K. - nagranie z dnia 10.12.2015r., od 01:09:06 do 01:45:30 – protokół elektroniczny - k. 154; zakres czynności – k. 137-138) Na pierwszej sesji rady Gminy S. radni otrzymali <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900160095" title="Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz. U. z 1990 r. Nr 16, poz. 95 ()">ustawę o samorządzie gminnym</a>, druki oświadczeń majątkowych, druki o prowadzeniu działalności gospodarczej oraz wersję roboczą tekstu jednolitego Statutu Gminy S., przygotowane przez pracownika referatu organizacyjnego. Podstawowy statut pochodzi z 2003 roku i od tego czasu podjęto 8 uchwał związanych z jego zmiana. W trakcie opracowywania ujednoliconej wersji roboczej dla radnych nie uwzględniono zmiany statutu z 2010 roku w części dotyczącej maksymalnego składu ilościowego członków komisji merytorycznych. Kwestia ta była poruszana na III sesji Rady Gminy i została wyjaśniona podczas sesji. Dotychczas Rada Gminy nie podjęła uchwały w przedmiocie tekstu jednolitego statutu ani nowego statutu. Powołała komisję statutową, która ma zająć się zmianami statutu. (dowód: zeznania powoda M. K. (2) – k. 81 - 82 w zw. z nagraniem z dnia 10.12.2015 r., 00:55:27 – protokół elektroniczny – k. 154; zeznania świadków: W. P. - nagranie z dnia 8.10.2015r., od 01:06:11 do 01:19:40 – protokół elektroniczny - k. 131; D. W. - nagranie z dnia 8.10.2015r., od 01:19:47 do 01:27:10 – protokół elektroniczny - k. 131; protokoły z obrad Rady Gminy S. – k. 86-93) W pozwanym Urzędzie obowiązuje Regulamin Pracy. Zgodnie z § 21 ust. 1 Regulaminu pracownicy mogą przebywać na terenie (...) po godzinach pracy tylko w uzasadnionym przypadku, na polecenie wójta lub sekretarza, po uzyskaniu odpowiedniego upoważnienia. W dniu 12 grudnia 2014 roku pracownice referatu finansowo – księgowego w celu uporządkowania dokumentów pozostały na terenie (...) po godzinach pracy przez około 1,5 godziny. Potrzebę pracy w godzinach nadliczbowych zgłosiły przełożonej A. W. (1), pełniącej funkcję Skarbnika Gminy. A. W. (1) wyraziła na to zgodę. Nie konsultowała tej sprawy z wójtem, ponieważ pracował dopiero kilka dni, a sprawę uważała za błahą. Nie informowała powoda, że pracownice zostają po godzinach pracy. W pozostałych innych przypadkach konieczności pracy w nadgodzinach A. W. (1) zgłaszała taką potrzebę wójtowi. Nigdy nie informowała o tym sekretarza. Zwiększony zakres obowiązków był na przełomie roku, sporadycznie w tym okresie pracownicy księgowości pozostawali po godzinach pracy. W referacie finansowo-ksiegowym znajdował się rejestr godzin nadliczbowych dla pracowników referatu. (dowód: zeznania powoda M. K. (2) – k. 83 w zw. z nagraniem z dnia 10.12.2015 r., 00:55:27 – protokół elektroniczny – k. 154; zeznania świadka A. W. (2) - nagranie z dnia 8.10.2015r., od 00:18:32 do 00:31:10 – protokół elektroniczny - k. 131; Regulamin Pracy – k. 14-23) Nowy Wójt Gminy S. K. K. nie przychodził do powoda, nie rozmawiał z nim, nie interesował się tym, co jest pilnego do załatwienia w Urzędzie. Często nie było go w gmachu urzędu. Po objęciu funkcji wójta nie przedstawił swoich oczekiwań wobec powoda. Po przegranych wyborach, po 30 listopada 2014 roku, poprzedni wójt - G. K. korzystał z urlopu, a w dniach 8-9 grudnia z opieki nad dzieckiem. W tym czasie wszystkie sprawy związane z pracą (...) spadły na powoda. (dowód: zeznania powoda M. K. (2) – k. 83 w zw. z nagraniem z dnia 10.12.2015 r., od 00:55:27, nagranie z dnia 10.12.2015 r., od 00:55:27 do 01:09:00 – protokół elektroniczny – k. 154; zeznania świadka G. K. - nagranie z dnia 10.12.2015r., od 00:18:07 do 00:50:30 – protokół elektroniczny - k. 154; częściowe zeznania pozwanego K. K. - nagranie z dnia 10.12.2015 r., od 01:32:50 – protokół elektroniczny – k. 154) Przed zakończeniem pracy w dniu 29 grudnia 2014 roku pozwany pracodawca rozwiązał z powodem M. K. (2) umowę o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, który upłynął w dniu 31 marca 2015 roku. Wypowiedzenie wręczył powodowi wójt K. K. w obecności pracownika ds. kadr – E. L.. Powód zapoznał się z treścią wypowiedzenia i przedstawił wójtowi protokół zdania mienia przez poprzedniego wójta. Nie pytał o nic, był zdenerwowany. Jako przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę pozwany wskazał: 1. utratę zaufania do powoda, uniemożliwiającą należytą współpracę. Powodem utraty zaufania było prowadzenie przez powoda działalności politycznej, w szczególności w trakcie kampanii wyborczej w wyborach samorządowych w 2014 roku. Pracodawca zarzucił powodowi, że w trakcie tej kampanii brał czynny udział w zebraniach wyborczych, jako osoba wspierająca urzędującego wójta i kandydata G. K., popierał politykę prowadzoną przez niego, dyskredytując aktualnego wójta, 2. nienależyte wykonywanie obowiązków służbowych, związanych z kierowaniem pracą urzędu, w szczególności w czasie obejmowania obowiązków służbowych przez nowo wybranego wójta, tj.: a) brak dbałości o mienie zakładu pracy, polegające na dopuszczeniu do sytuacji nierozliczenia się ustępującego wójta gminy z powierzonego mu do korzystania mienia zakładu, tj. laptopa. Brak laptopa w gabinecie wójta został zauważony dopiero przez nowo wybranego wójta, który zwrócił powodowi uwagę na ten fakt po objęciu obowiązków w dniu 10 grudnia. W dniu 11 grudnia powód został poproszony o sporządzenie notatki służbowej dotyczącej potwierdzenia braku laptopa będącego na wyposażeniu pokoju wójta, czego powód nie uczynił, b) nie dopełnienie obowiązków przez powoda związanych z kierowaniem urzędem w czasie obejmowania obowiązków przez nowego wójta, tj. przekazanie obejmującemu obowiązki wójtowi K. K. kluczy do urzędu bez dopełnienia formalności wynikających z przepisów prawa, bez sporządzenia na tę okoliczność stosownego dokumentu, c) nie dopełnienie formalności związanych z przekazaniem obejmującemu obowiązki wójta K. K. gabinetu wójta. Do dnia 22 grudnia 2014 roku nie został sporządzony na tę okoliczność żaden protokół, oświadczenia o odpowiedzialności materialnej wójta za znajdujące się wyposażenie pokoju wójta oraz sprzęt komputerowy, d) nie dopełnienie formalności związanych z przekazaniem nowemu wójtowi samochodu służbowego do korzystania. Przekazanie go odbyło się z pominięciem obowiązującego w urzędzie regulaminu korzystania z samochodu służbowego, a sporządzenie dokumentu o odpowiedzialności materialnej wójta z tego tytułu odbyło się dopiero na wniosek zainteresowanego, e) dopuszczenie do przekazania nowemu wójtowi pieczęci urzędowych do korzystania bez odnotowania faktu ich wyrobienia i ich treści w stosownym rejestrze, f) dopuszczenie do sytuacji przekazania nowo wybranym radnym gminy nieaktualnego Statutu Gminy S.. Statut przekazany radnym na pierwszej sesji był w wersji z 2003 roku ze zmianami i nie posiadał wersji jednolitej. Doprowadziło to do zamieszania na drugiej sesji rady, dezorientacji radnych m.in. w kwestii liczebności komisji rady. 3. Brak nadzoru nad przestrzeganiem przez pracowników obowiązującego w urzędzie regulaminu pracy, organizacji i dyscypliny pracy, skutkujące w konsekwencji pozostaniem pracownic księgowości w urzędzie po godzinach pracy w dniu 12 grudnia 2014 roku, bez zlecenia im pracy w godzinach nadliczbowych.  (dowód: oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę – k. 6-6odwr.; zeznania powoda M. K. (2) – k. 77 w zw. z nagraniem z dnia 10.12.2015 r., od 00:55:27 – protokół elektroniczny – k. 154) W okresie wypowiedzenia powód nie świadczył pracy, przebywał na zwolnieniu lekarskim. (okoliczności bezsporne) Wynagrodzenie M. K. (2) obliczone według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego stanowi kwotę 7.745,60 zł. (dowód: wyliczenie – k. 144) Ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie poczyniono w oparciu o zeznania świadków oraz stron, jak i dokumentację pracowniczą powoda, której żadna ze stron nie kwestionowała, a także na podstawie dokumentów złożonych do akt sprawy. Dokonując oceny materiału dowodowego Sąd uznał za wiarygodne zeznania powoda M. K. (2). Zeznania te są konsekwentne, spójne i korespondują z zeznaniami świadków A. W. (2), A. K. (1), J. F. (2), R. P., W. P., D. W., W. G. i G. K., którym Sąd dał wiarę. Niewielkie rozbieżności w szczegółach nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Nadto zeznania powoda korespondują także z treścią dowodów z dokumentów w postaci protokołu zdawczo-obiorczego, notatki służbowej, protokołu przekazania i protokołów z sesji rady gminy. Za niewiarygodne Sąd uznał zeznania pozwanego K. K. w części, w której podaje, że powód w czasie kampanii wyborczej dyskredytował jego osobę oraz, że na relacje z powodem i decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę nie miała wpływu okoliczność, że w wyborach samorządowych do rady powiatu był kontrkandydatem. Zeznania w tej części pozostają w sprzeczności z zeznaniami powoda oraz świadków J. F. (2) i R. P.. Podobnie na wiarę nie zasługują zeznania pozwanego w zakresie, w jakim podaje, że nie unikał kontaktu z powodem oraz, że decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy z M. K. (2) nie podjął jeszcze przed objęciem urzędu wójta. Zeznania pozwanego w tej części są sprzeczne nie tylko z zeznaniami powoda, są także wewnętrznie sprzeczne. Pozwany podaje bowiem, że spotykał się z M. K. (2) służbowo wtedy, kiedy powód chciał. Jednakże nie przedstawił mu swoich oczekiwań, nie wydawał mu poleceń, a obserwował, jak będzie się zachowywał. Oznacza to, że sam nie przejawiał inicjatywy w zakresie nawiązania współpracy, co jednoznacznie wskazuje na niechęć do powoda i unikanie go. Jeśli zaś chodzi o czas podjęcia decyzji w zakresie rozwiązania z powodem umowy o pracę, to pozwany podaje, że przyczyna rozwiązania stosunku pracy istniała jeszcze przed objęciem urzędu wójta, że obserwował powoda, jak będzie się zachowywał w pracy, uzależniając rozwiązanie stosunku pracy od jakości pracy powoda. Jednocześnie pozwany podaje, że nie wie, czy gdyby nie miał uwag do pracy powoda, to nie rozwiązałby z nim umowy o pracę. Okoliczności te świadczą jednoznacznie, że pozwany decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę z powodem podjął przed objęciem urzędu wójta, bez względu na jakość wykonywanej przez M. K. (2) pracy.  Sąd Rejonowy – Sąd Pracy zważył co następuje: Stosownie do postanowień <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 44)">art. 44 kp</a> pracownik może wnieść odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę. Odwołanie wnosi się do sądu pracy w ciągu 7 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego warunki pracy i płacy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 264;art. 264 § 1)">art. 264 § 1 kp</a>). W myśl przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kp</a> w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nie określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy – stosownie do żądania pracownika – orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia lub o przywróceniu do pracy (gdy umowa uległa już rozwiązaniu). Wypowiedzenie jest nieuzasadnione, jeżeli nie opiera się na ważnych i rzeczywistych przyczynach. Przyczyny uzasadniające wypowiedzenie umowy o pracę na czas nie określony mogą leżeć zarówno po stronie pracownika, jak i po stronie pracodawcy, albo też po obu stronach łącznie. Gdy chodzi o pracownika mogą być przez niego zawinione, albo niezawinione. Ocena zasadności wypowiedzenia umowy o pracę w ramach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kp</a> powinna być dokonana nie tylko z uwzględnieniem interesów pracownika związanych ze stosunkiem pracy, ale także z uwzględnieniem słusznego interesu zakładu pracy, który należy oceniać w powiązaniu z istotą i celem stosunku pracy. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4 kp</a> w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego wymóg ten oznacza, że wymieniona w oświadczeniu przyczyna wypowiedzenia powinna być prawdziwa i konkretna. Konkretność przyczyny wymaga jej sprecyzowania. (por. uchwałę pełnego składu Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 1985 roku, III PZP 10/85, OSNC z 1985 roku, z. 11, poz. 164). Badanie rzeczywistości przyczyn wypowiedzenia odbywa się jedynie w odniesieniu do okoliczności, które zostały przedstawione w piśmie pracodawcy zawierającym oświadczenie o wypowiedzeniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4 k.p.</a>). Jeżeli pracodawca wskazał kilka przyczyn wypowiedzenia, dla oddalenia powództwa pracownika wystarczającym jest, aby choćby jedna z nich okazała się uzasadniona (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2005 roku, sygn. akt I PK 61/05 opubl. w OSNP nr 17 – 18 z 2006 roku pod poz. 265). Równocześnie ocena zasadności wypowiedzenia powinna być dokonywana przez sąd w ramach przyczyn podanych przez pracodawcę. Sąd Najwyższy wskazał w wyroku z dnia 10 listopada 1998 roku w sprawie sygn. akt I PKN 423/98, że pracodawca nie może uzupełniać braku wskazania konkretnej przyczyny po wniesieniu powództwa (OSNP 1999, nr 24, poz. 789), zaś w sytuacji kwestionowania przyczyn wypowiedzenia przez pracownika, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300 kp</a>, ciężar dowodu co do istnienia przyczyny wypowiedzenia spoczywa na pracodawcy. Podstawowe obowiązki pracownika reguluje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeks pracy</a>, a uszczegóławia je regulamin pracy obowiązujący u pracodawcy. Zgodnie z treścią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 100;art. 100 § 1)">art. 100 § 1 kp</a> pracownik jest zobowiązany wykonywać pracę sumiennie i starannie oraz stosować się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę. Pracownik jest obowiązany w szczególności: przestrzegać czasu pracy ustalonego w zakładzie pracy, przestrzegać regulaminu pracy i ustalonego w zakładzie pracy porządku, dbać o dobro zakładu pracy, chronić jego mienie oraz zachować w tajemnicy informacje, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę, przestrzegać tajemnicy określonej w odrębnych przepisach, przestrzegać w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego. W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082231458" title="Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458 (art. 24)">art. 24 ustawy o pracownikach samorządowych z dnia 21 listopada 2008 r.</a> (Dz.U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.) zawarty jest Katalog podstawowych obowiązków pracowniczych pracowników samorządowych. Należy do nich dbałość o wykonywanie zadań publicznych oraz o środki publiczne, z uwzględnieniem interesu publicznego oraz indywidualnych interesów obywateli. Do obowiązków pracownika samorządowego należy w szczególności: 1) przestrzeganie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej</a> i innych przepisów prawa; 2) wykonywanie zadań sumiennie, sprawnie i bezstronnie; 3) udzielanie informacji organom, instytucjom i osobom fizycznym oraz udostępnianie dokumentów znajdujących się w posiadaniu jednostki, w której pracownik jest zatrudniony, jeżeli prawo tego nie zabrania; 4) dochowanie tajemnicy ustawowo chronionej; 5) zachowanie uprzejmości i życzliwości w kontaktach z obywatelami, zwierzchnikami, podwładnymi oraz współpracownikami; 6) zachowanie się z godnością w miejscu pracy i poza nim; 7) stałe podnoszenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych. W przedmiotowej sprawie jako jedną z przyczyn wypowiedzenia umowy o pracę powodowi pozwany wskazał utratę zaufania, uniemożliwiającą należytą współpracę. Powodem utraty zaufania miało być prowadzenie przez powoda działalności politycznej, w szczególności w trakcie kampanii wyborczej w wyborach samorządowych w 2014 roku. Pracodawca zarzucił powodowi, że w trakcie tej kampanii brał czynny udział w zebraniach wyborczych jako osoba wspierająca urzędującego wójta i kandydata G. K., popierał politykę prowadzoną przez niego, dyskredytując aktualnego wójta. Utrata zaufania do pracownika może stanowić przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę. Istotna jest nie sama utrata zaufania pracodawcy do pracownika, lecz przyczyny, które ją spowodowały. Utrata zaufania sama w sobie nie może być przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę. Utrata zaufania uzasadnia wypowiedzenie, jeżeli wynika z obiektywnych i racjonalnych przyczyn, które same w sobie usprawiedliwiają wypowiedzenie oraz nie jest wynikiem arbitralnych ocen lub subiektywnych uprzedzeń. Utrata zaufania musi z czegoś wynikać – np. z określonego zachowania pracownika, obiektywnie wadliwego. Inaczej mówiąc, jeżeli przyczyny utraty zaufania są prawdziwe, obiektywne i racjonalne, to mogą uzasadniać wypowiedzenie (por. orzeczenia Sądu Najwyższego: z dnia 25.11.1997 roku, I PKN 385/97, OSNAPiUS z 1998 roku, Nr 18, poz. 538; z dnia 31.03.2009 roku, II PK 251/08, opubl.: L.; z dnia 19.01.2012 roku, I PK 121/1, opubl.: L.). Powyższe rozważania należy zatem odnieść do przyczyny wskazanej przez pracodawcę na uzasadnienie utraty zaufania do powoda. M. K. (2) w wyborach samorządowych prowadził własną kampanię, gdyż kandydował do rady powiatu. W czasie tej kampanii wspierał dotychczasowego wójta i równocześnie wskazywał na błędy dotychczasowych radnych powiatu, w tym K. K. podając, że w czasie kiedy powód był radnym powiatowym pozyskiwano więcej środków finansowych dla gminy. Jednocześnie powód opierał się na danych statystycznych, nie wyrażał się o K. K. w sposób niegrzeczny, czy obraźliwy. Nie był napastliwy. Powód miał prawo prowadzić własną kampanię wyborczą, a fakt prowadzenia działalności politycznej nie powinien mieć wpływu na ocenę wykonywania obowiązków pracowniczych przez powoda, tym bardziej że pozwany nie mógł jeszcze dokonać takiej oceny, bowiem nie był przełożonym powoda. Przyczyna ta w ocenie Sądu ma podłoże w tym, że M. K. (2) i K. K. byli kontrkandydatami w wyborach samorządowych w 2014 roku i jest wynikiem subiektywnych ocen i uprzedzeń wójta do osoby powoda. Pozwany pracodawca zarzucił powodowi także nienależyte wykonywanie obowiązków służbowych, związanych z kierowaniem pracą urzędu, w szczególności w czasie obejmowania obowiązków służbowych przez nowo wybranego wójta, wskazując na poszczególne uchybienia. Należy zatem odnieść się do poszczególnych zdarzeń wymienionych w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę. Pozwany pracodawca zarzucił powodowi brak dbałości o mienie zakładu pracy, polegające na dopuszczeniu do sytuacji nie rozliczenia się ustępującego wójta gminy z powierzonego mu do korzystania mienia zakładu, tj. laptopa. Wskazał przy tym, że brak laptopa w gabinecie wójta został zauważony dopiero przez nowo wybranego wójta, który zwrócił powodowi uwagę na ten fakt po objęciu obowiązków w dniu 10 grudnia. W dniu 11 grudnia powód został poproszony o sporządzenie notatki służbowej dotyczącej potwierdzenia braku laptopa będącego na wyposażeniu pokoju wójta, czego powód nie uczynił. Z zarzutem tym wiąże się kolejny, a mianowicie nie dopełnienie formalności związanych z przekazaniem obejmującemu obowiązki wójta K. K. gabinetu wójta. Pracodawca zarzucił powodowi, że do dnia 22 grudnia 2014 roku nie został sporządzony na tę okoliczność żaden protokół, oświadczenie o odpowiedzialności materialnej wójta za znajdujące się wyposażenie pokoju wójta oraz sprzęt komputerowy. Odnosząc się do powyższych zarzutów wskazać należy, że z materiału dowodowego w sprawie wynika, iż powód już w dniu 9 grudnia 2014 roku, kiedy to wójt zauważył brak laptopa, sporządził na tę okoliczność notatkę służbową. Nie jest zatem prawdą, że powód nie wykonał polecenia wójta. M. K. (2) z własnej inicjatywy w dniu 10 grudnia udał się do domu G. K. i odebrał przedmioty przekazane do użytkowania na czas pełnienia funkcji wójta. Na okoliczność rozliczenia się z przekazanego sprzętu komputerowego oraz wyposażenia gabinetu tego samego dnia sporządził protokół zdawczo-odbiorczy. W zakresie powierzonego mienia nie było żadnych braków. Wskazać należy, że to rozliczenie nastąpiło niezwłocznie po zakończeniu sprawowania funkcji wójta przez G. K., który w ostatnich dniach przed upływem kadencji był nieobecny w Urzędzie. Podkreślenia wymaga okoliczność, iż w każdym pokoju, w tym w gabinecie wójta, znajdował się spis inwentaryzacyjny przedmiotów będących na wyposażeniu, a praktyka w Urzędzie była taka, że przekazanie tych przedmiotów odbywało się bez protokołu. Nowy wójt nie wskazał powodowi, że w tym zakresie ma inne oczekiwania, nie wyznaczył też żadnego terminu poprzedniemu wójtowi na rozliczenie się z powierzonego mienia. Natomiast przekazanie gabinetu wójta odbyło się bez formalności, bowiem wójt nikogo nie pytając, w dniu 9 grudnia sam wziął klucze, wszedł do gabinetu i zaczął z niego korzystać. Nie wydał żadnego polecenia sporządzenia protokołu. Następnie pracodawca zarzucił powodowi, że nie dopełnił obowiązków związanych z kierowaniem urzędem w czasie obejmowania obowiązków przez nowego wójta, tj. przekazał obejmującemu obowiązki wójtowi K. K. klucze do urzędu bez dopełnienia formalności wynikających z przepisów prawa, bez sporządzenia na tę okoliczność stosownego dokumentu. Z materiału dowodowego wynika, że fizycznie klucze do (...) powód przekazał nowemu wójtowi w dniu 12 grudnia 2014 roku. Odbyło się to bez protokołu przekazania, bowiem poprzedni wójtowie także otrzymywali klucze bez protokołu, a żaden wewnętrzny przepis nie regulował tej kwestii. Użycie kluczy było możliwe dopiero po przydzieleniu specjalnego kodu dostępu od osoby odpowiedzialnej za system alarmowy. Wójt uzyskał ten kod z opóźnieniem w dniu 30 grudnia 2014 roku, ale z przyczyn niezależnych od powoda. Odnosząc się do zarzutu nie dopełnienia formalności związanych z przekazaniem nowemu wójtowi samochodu służbowego do korzystania, które miało odbyć się z pominięciem obowiązującego w urzędzie regulaminu korzystania z samochodu służbowego, należy wskazać, że już następnego dnia po objęciu urzędu przez K. K., tj. 10 grudnia 2014 roku powód wskazał wójtowi miejsce przechowywania dokumentów i kluczyków do samochodu służbowego oraz przekazał mu zarządzenie wewnętrzne regulujące kwestię użytkowania samochodu służbowego wraz z załącznikami, w tym deklaracją o odpowiedzialności materialnej. Równocześnie przekazał wójtowi informację, że powinien tę deklarację podpisać. Fakt ten wynika z zeznań K. K., który na rozprawie w dniu 10.12.2015r. (protokół elektroniczny – od 01:24:08 do 01:42:00), potwierdził, że otrzymał od powoda zarządzenie wraz z deklaracją i informacją o konieczności jej podpisania, co uczynił. Nowy wójt rozpoczął używanie samochodu służbowego już w dniu 10 grudnia 2014 roku. Nadto należy wskazać, że za koordynację korzystania z samochodu służbowego należy do kierownika Referatu (...), a zatem czyniony powodowi zarzut nie może go obciążać. Jeśli chodzi o zarzut dopuszczenia do przekazania nowemu wójtowi pieczęci urzędowych do korzystania bez odnotowania faktu ich wyrobienia i ich treści w stosownym rejestrze, podnieść należy, iż pieczęcie te zostały odciśnięte w rejestrze, ale wydanie ich wójtowi nastąpiło bez pokwitowania. Powód polecił A. K. (1), odpowiedzialnej za prowadzenie ewidencji pieczęci, ustalenie treści pieczęci z wójtem i ich wyrobienie. Polecił pracownicy również, aby przed przekazaniem pieczęci wstępowała je do rejestru i uzyskała potwierdzenie ich odbioru. Pracownica ustaliła treść pieczęci, zleciła ich wykonanie, odcisnęła w rejestrze i wydała wójtowi bez pokwitowania. Nie domagała się pokwitowania z uwagi na natłok zadań. Wójt przyjął pieczęci bez zastrzeżeń i do chwili obecnej nie pokwitował ich odbioru. W zaistniałej sytuacji trudno czynić powodowi zarzut z tej przyczyny. Powód wydał bowiem odpowiednie polecenia, ale pracownica nie wykonała wszystkich. Równocześnie wójt, żądając przestrzegania procedur, sam ich nie dochował. Kolejnym zarzutem stawianym powodowi było dopuszczenie do sytuacji przekazania nowo wybranym radnym gminy nieaktualnego Statutu Gminy S.. Zdaniem pracodawcy statut przekazany radnym na pierwszej sesji był w wersji z 2003 roku ze zmianami i nie posiadał wersji jednolitej, doprowadziło to do zamieszania na drugiej sesji rady, dezorientacji radnych m.in. w kwestii liczebności komisji rady. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że istotnie na pierwszej sesji rady Gminy S. radni otrzymali <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900160095" title="Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz. U. z 1990 r. Nr 16, poz. 95 ()">ustawę o samorządzie gminnym</a>, druki oświadczeń majątkowych, druki o prowadzeniu działalności gospodarczej oraz wersję roboczą statutu Gminy S. przygotowane przez pracownika referatu organizacyjnego. Nie wynikało to żadnych przepisów, zwyczajowo było przyjęte, że radni nowej kadencji otrzymywali podstawowe przepisy. Statut pochodzi z 2003 roku i był kilkakrotnie zmieniany. W trakcie opracowywania ujednoliconej wersji roboczej dla radnych nie uwzględniono zmiany statutu z 2010 roku w części dotyczącej maksymalnego składu ilościowego członków komisji merytorycznych. Dotychczas Rada Gminy nie podjęła uchwały w przedmiocie tekstu jednolitego statutu ani nowego statutu. Powołała komisję statutową, która ma zająć się zmianami statutu. Powód nie miał zatem obowiązku przedstawienia radnym wersji jednolitej statutu i zarzut ten nie może go obciążać. Kwestia liczebności komisji była poruszana na III, a nie na II sesji Rady Gminy i została wyjaśniona podczas tej sesji. W protokole obrad z tej sesji rady nie ma żadnej wzmianki o rzekomym zamieszaniu z tego powodu. Ostatni zarzut postawiony powodowi przez pracodawcę, to brak nadzoru nad przestrzeganiem przez pracowników obowiązującego w urzędzie regulaminu pracy, organizacji i dyscypliny pracy, skutkujące w konsekwencji pozostaniem pracownic księgowości w urzędzie po godzinach pracy w dniu 12 grudnia 2014 roku, bez zlecenia im pracy w godzinach nadliczbowych. Zarzut ten w ocenie Sądu nie może obciążać powoda. W dniu 12 grudnia 2014 roku pracownice referatu finansowo – księgowego w celu uporządkowania dokumentów pozostały po godzinach pracy na terenie (...). Potrzebę pracy w godzinach nadliczbowych zgłosiły przełożonej A. W. (1), pełniącej funkcję Skarbnika Gminy. A. W. (1) wyraziła na to zgodę, ale nie konsultowała tej sprawy z wójtem, ponieważ pracował dopiero kilka dni (od 3 dni), a sprawę uważała za błahą. W pozostałych innych przypadkach konieczności pracy w nadgodzinach A. W. (1) zgłaszała taką potrzebę wójtowi, ale nigdy nie informowała o tym sekretarza. Zwiększony zakres obowiązków był na przełomie roku, sporadycznie w tym okresie pracownicy pozostawali po godzinach pracy, co było odnotowywane w rejestrze godzin nadliczbowych dla pracowników referatu finansowo-ksiegowego. A. W. (1) nie informowała powoda, że pracownice zostają po godzinach pracy. Zgodnie z § 21 ust. 1 Regulaminu Pracy pracownicy mogą przebywać na terenie (...) po godzinach pracy tylko w uzasadnionym przypadku, na polecenie wójta lub sekretarza, po uzyskaniu odpowiedniego upoważnienia. Skoro nikt nie zwrócił się do powoda o wydanie upoważnienia, zarzut ten nie może go obciążać. Sprawowanie przez powoda nadzoru nad przestrzeganiem przez pracowników obowiązującego w Urzędzie regulaminu pracy, organizacji i dyscypliny pracy nie oznacza, że musi codziennie po godzinach pracy (...) sprawdzać, czy któryś z pracowników nie pozostał na jego terenie. Reasumując, w ocenie Sądu wypowiedzenie umowy o pracę powodowi jest nieuzasadnione, nie znajduje oparcia w obiektywnej ocenie pracy powoda. Rzeczywistą i wyłączną przyczyną rozwiązania stosunku pracy z powodem jest fakt, że w czasie kampanii wyborczej w wyborach samorządowych do rady powiatu powód i nowy wójt byli kontrkandydatami. Prowadzenie działalności politycznej oraz kampanii wyborczej przez powoda rzutowało na relacje wójta z powodem i podjęcie decyzji o rozwiązaniu z nim umowy o pracę. Pierwsza ze wskazanych przyczyn wypowiedzenia istniała jeszcze zanim pozwany stał się pracodawcą powoda. Decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę z powodem podjął jeszcze przed objęciem urzędu wójta, kiedy to nie miał jeszcze żadnej możliwości oceny pracy M. K. (2). Jest to zatem przyczyna subiektywna, wynikająca wyłącznie z uprzedzeń wójta do powoda, spowodowanych prowadzeniem przez niego kampanii wyborczej. Pozostałe przyczyny mają na celu wyłącznie uprawdopodobnienie zasadności wypowiedzenia. Pracodawca poszukiwał przyczyn na uzasadnienie swojej decyzji w celu pozbycia się powoda z pracy i zatrudnienia innej osoby. Przyczyny wskazane w oświadczeniu są albo nieprawdziwe, albo też nie uzasadniają wypowiedzenia powodowi umowy o pracę. Należy podkreślić, że nowy wójt nie nawiązał współpracy z powodem. Niewątpliwie, okoliczność, że M. K. (2) i K. K. byli kontrkandydatami w wyborach samorządowych mogła utrudniać relacje. Stawiała powoda w niezręcznej sytuacji. Pozwany unikał kontaktu z powodem, nie przedstawił mu żadnych oczekiwań wobec jego osoby. Ponieważ sam pełnił wcześniej funkcję sekretarza gminy, na pracę powoda patrzył przez pryzmat zasad i zwyczajów przyjętych w urzędzie, w którym taką funkcje sprawował. Jak zeznał, spotykał się z M. K. (2) służbowo wtedy, kiedy powód chciał. Nowy wójt sam nie przejawiał inicjatywy w zakresie nawiązania współpracy z powodem, co jednoznacznie wskazuje na niechęć do powoda i unikanie go. Powód pracował wcześniej z różnymi osobami na stanowisku wójta i osoby te nie miały uwag do jego pracy. Z racji bycia wcześniej kontrkandydatem nowego wójta, powód znalazł się w niezręcznej i trudnej sytuacji zawodowej. O pozorności przyczyn wypowiedzenia powodowi umowy o pracę świadczy okoliczność, że pozwany miał rzekomo obserwować powoda, uzależniając rozwiązanie stosunku pracy od jakości jego pracy. Jednocześnie jednak stwierdził, że nie jest w stanie powiedzieć, czy nie rozwiązałby z nim stosunku pracy, gdyby nie miał uwag do wykonywanych przez powoda czynności. W ocenie Sądu, pozwany decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę podjął przed objęciem urzędu wójta, a dalsze działania pozwanego w stosunku do powoda zmierzały wyłącznie do wyszukania przyczyn mogących usprawiedliwić decyzję o jego zwolnieniu. Podkreślić także należy, że rzekome zaniedbania powoda nie wywołały żadnych negatywnych skutków dla (...). Przedstawione powyżej okoliczności świadczą o naruszeniu przez pozwanego pracodawcę przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę i niezasadności wypowiedzenia umowy o pracę powodowi. Dlatego też powództwo podlegało uwzględnieniu. M. K. (2) z dwóch alternatywnych roszczeń wybrał odszkodowanie. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47(1))">art. 47 1 kp</a> odszkodowanie, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45)">art. 45 kp</a>, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Okres wypowiedzenia umowy o pracę powodowi wynosił 3 miesiące, zatem odszkodowanie stanowi kwotę 23.236,80 zł. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kp</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47(1))">art. 47 1 kp</a> zasądził na rzecz powoda ww. kwotę, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Powód co do zasady wygrał proces, kwota zasądzona wyrokiem zbliżona jest do kwoty dochodzonej pozwem, dlatego też o kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, wyrażającego zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Wysokość stawki wynagrodzenia pełnomocnika Sąd ustalił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 11;§ 11 ust. 1;§ 11 ust. 1 pkt. 1)">§ 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz.U.2013.490 j.t. ze zm.). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego stawka minimalna opłat za czynności adwokata lub radcy prawnego powinna być taka sama zarówno w sprawie o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne (o przywrócenie do pracy), jak i w sprawie o odszkodowanie z tytułu nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę albo z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia. W sprawie toczącej się na skutek odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę należy przyjmować jednakową podstawę do zasądzania kosztów zastępstwa prawnego, niezależnie od wyboru żądania (por. uchwałę SN z dnia 7 sierpnia 2002 r., III PZP 15/02, OSNP 2003/12/285, uchwałę SN z dnia 24 lutego 2011, I PZP 6/10, OSNP 2011 nr 21-22, poz. 268). Podzielając stanowisko Sądu Najwyższego Sąd nie uwzględnił wniosku o zasądzenie wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3600 zł, wymienionej w złożonym spisie kosztów. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 roku</a> (Dz.U.2014.1025 j.t. ze zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.162,00 złotych tytułem opłaty od pozwu. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(2);art. 477(2) § 1)">art. 477 2 § 1 kpc</a> Sąd nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty nieprzekraczającej jednomiesięcznego wynagrodzenia powoda. </div>