IV Ca 695/15
Common courts2015-12-23
Case number
IV Ca 695/15
Judgment date
2015-12-23
Type
DECISION
Judges
Elżbieta WłodarczykMałgorzata SzeromskaWacław Banasik (PRESIDING_JUDGE)
Legal basis
Judgment text
<p>Sygn. akt IV Ca 695/15</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 23 grudnia 2015 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Płocku IV Wydział Cywilny - Odwoławczy</p>
<p>w składzie następującym :</p>
<p>Przewodniczący: SSO Wacław Banasik (spr.)</p>
<p>Sędziowie: SSO Małgorzata Szeromska</p>
<p>SSO Elżbieta Włodarczyk</p>
<p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 grudnia 2015r. w <span class="anon-block">P.</span>
</p>
<p>sprawy <strong>
<!-- -->z wniosku</strong> <span class="anon-block">A. S. (1)</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z udziałem</strong> <span class="anon-block">K. S.</span> , <span class="anon-block">M. K.</span> , <span class="anon-block">M. L.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o założenie księgi wieczystej oraz wpis prawa własności</strong>
</p>
<p>na skutek apelacji <span class="anon-block">A. S. (1)</span>
</p>
<p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 1 lipca 2015 r.</p>
<p>sygn. akt Dz <span class="anon-block">Kw(...)</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->postanawia: </strong>
</p>
<p>oddalić apelację</p>
<p>Sygn. akt IV Ca 695/15</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Postanowieniem z dnia 1 lipca 2015 r. Sąd Rejonowy w Ciechanowie oddalił wniosek <span class="anon-block">K. S.</span>, <span class="anon-block">A. S. (1)</span>, <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">M. L.</span> o założenie księgi wieczystej oraz wpis prawa własności.</p>
<p>Na wstępie Sąd wskazał, że dnia 14 listopada 2012 r. wnioskodawcy wnieśli <br/>o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości położonej w <span class="anon-block">G.</span> (gm. <span class="anon-block">C.</span>) oznaczonej nr ewidencyjnymi <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i części <span class="anon-block">działki (...)</span>. Z załączonego wówczas wykazu zmian gruntowych z dnia 17 października 2012 r. wynikało, iż działki nr <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> o łącznej powierzchni 0,1678 ha powstały z podziału <span class="anon-block">działki (...)</span>. Z kolei <span class="anon-block">działka nr (...)</span> podzieliła się na działki nr<span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> oraz część <span class="anon-block">działki nr (...)</span> stanowiącej rów. <span class="anon-block">Działka (...)</span> powstała na skutek podziału <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o ogólnym obszarze 2,16 ha, co wynika z planu podziału z dnia 14 sierpnia 1967 r. W akcie notarialnym z dnia 25 maja 1929 r. (Rep. <span class="anon-block">(...)</span>) nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży została określona jako „osada włościańska, położona we wsi <span class="anon-block">G.</span>, powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, zapisana w tabeli likwidacyjnej tejże wsi pod N. <span class="anon-block">(...)</span>", zawierającą „około jedenastu hektarów 1974 metrów".</p>
<p>Na podstawie tych dokumentów Sąd nie był w stanie stwierdzić, czy nieruchomość opisana w akcie notarialnym, to nieruchomość oznaczona numerami ewidencyjnymi <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>. Nadto Sąd wskazał, że dla <span class="anon-block">działki nr (...)</span> nie złożono wypisu z rejestru gruntów, nie została ona również wykazana w aktualnym stanie <br/>w wykazie zmian gruntowych jako własność wnioskodawców oraz, że w świetle obwiązujących przepisów, nie można założyć księgi wieczystej jedynie dla części <span class="anon-block">działki nr (...)</span>. Poza tym Sąd podniósł, iż wykazanie następstwa prawnego z tytułu dziedziczenia może nastąpić poprzez przedstawienie orzeczenia stwierdzającego nabycie spadku, zaś w dołączonych dokumentach istniała rozbieżność w imieniu spadkodawcy oraz jednego ze spadkobierców, a zatem wnioskodawcy nie wykazali w sposób prawidłowy następstwa prawnego.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. (sygn. akt IV Ca 188/13) Sąd Okręgowy w Płocku oddalił apelację, przyjmując ustalenia oraz rozważania Sądu Rejonowego za własne. Stąd pismo <span class="anon-block">A. S. (2)</span> z dnia 11 lutego 2015 r. stanowiące, iż obecnie złożony wniosek jest kontynuacją wniosku z 14 listopada 2012 r. jest bezprzedmiotowe. Sprawa ta, jak wskazano, jest prawomocnie zakończona.</p>
<p>Sąd podał, że obecnie wnioskodawcy wnoszą o założenie księgi wieczystej dla działki oznaczonej aktualnie <span class="anon-block">numerem ewidencyjnym (...)</span> i wpis prawa własności. Istotą sprawy pozostaje wykazanie tożsamości pomiędzy działką oznaczoną obecnie numerem <span class="anon-block">(...)</span>, a tą opisaną w akcie notarialnym z 1929 r. (Rep. <span class="anon-block">(...)</span>). Kluczowym dla wykazania tożsamości działek jest wykaz zmian gruntowych. Z załączonego przez wnioskodawcę <span class="anon-block">A. S. (2)</span> wykazu zmian gruntowych z dnia 25 maja 2015 r. wynika, iż <span class="anon-block">działka nr (...)</span> o pow. 0,1943 ha oznaczona była wcześniejszym numer <span class="anon-block">(...)</span> o powierzchni 0,20 ha, która to z kolei działka powstała z podziału <span class="anon-block">działki (...)</span> o powierzchni 2,16 ha – stan faktyczny określono wg zapisu w 1963 r. Wykaz ten zaopatrzony jest w klauzulę o przeznaczeniu do dokonywania wpisów w księdze wieczystej, nadto zawiera adnotację, iż „wcześniejszych danych Urząd nie posiada”. Tymczasem w akcie notarialnym z dnia 25 maja 1929 roku (Rep. <span class="anon-block">(...)</span>) nieruchomość będąca przedmiotem darowizny <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">J.</span> małżonków <span class="anon-block">O.</span> na rzecz <span class="anon-block">F. O.</span>, została określona jako „osada włościańska, położona we wsi <span class="anon-block">G.</span>, powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, zapisana w tabeli likwidacyjnej tejże wsi pod N. <span class="anon-block">(...)</span>”, zawierająca „około jedenastu hektarów 1974 metrów”. Zatem na podstawie załączonych dokumentów Sąd nie jest w stanie stwierdzić, że została wykazana tożsamość między częścią działki o pierwotnym numerze <span class="anon-block">(...)</span> (oraz <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>), a działką wskazaną we wniosku i nieruchomością objętą aktem notarialnym z 25 maja 1929 r.</p>
<p>W związku z powyższym Sąd, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(9))">art. 626<sup>
<!-- -->9</sup> k.p.c.</a>, oddalił wniosek.</p>
<p>
<span class="anon-block">A. S. (1)</span> wniósł apelację, zaskarżając postanowienie w całości. Zarzucił naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(9))">art. 626<sup>
<!-- -->(
9)</sup> k.p.c.</a> polegające na oddaleniu wniosku w sytuacji, gdy z dokumentów urzędowych wynika, iż <span class="anon-block">działka nr (...)</span>, której wniosek dotyczy, stanowi część nieruchomości objętej aktem notarialnym z dnia 25 maja 1929 r. (Rep. <span class="anon-block">(...)</span>) określonej jako ,,osada włościańska, położona we wsi <span class="anon-block">G.</span>, powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, zapisana w tabeli likwidacyjnej tejże wsi pod N. <span class="anon-block">(...)</span>”, zawierająca ,,około jedenastu hektarów 1974 metrów”. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja jest niezasadna i jako taka nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Sąd I instancji prawidłowo uznał, że przedłożone przez wnioskodawców dokumenty nie są wystarczające do założenia księgi wieczystej i wpis prawa własności.</p>
<p>Wyjaśnić należy, iż zakres kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym oznaczony został w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(8);art. 626(8) § 2)">art. 626<sup>
<!-- -->8</sup> § 2 k.p.c.</a>, zgodnie z którym, sąd rozpoznając wniosek o wpis, bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do niego dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Sąd pierwszej, jak i drugiej instancji nie może wykroczyć poza te dokumenty, zaś sąd odwoławczy bada jedynie, czy w świetle dokumentów załączonych do wniosku wpis bądź jego odmowa przez sąd pierwszej instancji była uzasadniona (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2015 r., I CSK 650/14). Podstawą wpisu w księdze wieczystej może być jedynie oryginał dokumentu bądź dokument z podpisem notarialnie poświadczonym, chyba że przepisy szczególne przewidują inną formę dokumentu. Reguła ta wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 31;art. 31 ust. 1)">art. 31 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a>, potwierdzona również została w orzecznictwie Sądu Najwyższego (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2012 r., IV CSK 251/11; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2011 r., II CSK 538/10). Podstawą wpisu w żadnym wypadku nie może być kserokopia dokumentu. Powyższe świadczy o wysokim formalizmie postępowania wieczystoksięgowego. W razie stwierdzenia więc, że wniosek o wpis zawiera jakiekolwiek braki formalne, sąd nie może na jego podstawie dokonać wpisu w księdze wieczystej.</p>
<p>W niniejszym postępowaniu wnioskodawca <span class="anon-block">A. S. (1)</span> został zobowiązany do wskazania na urzędowym formularzu numeru oraz obszaru działki objętej wnioskiem oraz złożenia pełnego wykazu zmian gruntowych potwierdzającego, iż nieruchomość, której dotyczy wniosek pochodzi z nieruchomości opisanej w akcie notarialnym z dnia 25 maja 1929 r. (Rep. <span class="anon-block">(...)</span>) pod rygorem oddalenia wniosku (k. 38). Zobowiązanie w części dotyczącej wskazania na urzędowym formularzu numeru oraz obszaru działki wprawdzie wykonał, lecz przedłożony wykaz zmian gruntowych nie obejmował danych sprzed roku 1963. Tym samym Sąd I instancji słusznie doszedł do przekonania, że załączone do wniosku dokumenty nie potwierdzają, aby nieruchomość opisana w akcie notarialnym z dnia 25 maja 1929 r. (Rep. <span class="anon-block">(...)</span>) jako ,,osada włościańska (…)” była tożsama z <span class="anon-block">działką nr (...)</span>, której dotyczy wniosek. Prawidłowo więc, stosując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(9))">art. 626<sup>
<!-- -->(
9 )</sup>k.p.c.</a>, wniosek o założenie księgi wieczystej i wpisanie prawa własności oddalił.</p>
<p>Na marginesie wskazać trzeba, iż sąd w postępowaniu wieczystoksięgowym jest związany swoim postanowieniem stwierdzającym przeszkody do wpisu, jeżeli okoliczności sprawy nie uległy zmianie (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1995 r., I CRN 56/94). Brak wykazania tożsamości między nieruchomością objętą wnioskiem, a tą – opisaną w akcie notarialnym z 1929 r. – był jedną z przyczyn oddalenia poprzedniego wniosku prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 18 stycznia 2013 r. (Dz.Kw. <span class="anon-block">(...)</span>). Składając ponowny wniosek w dniu 20 kwietnia 2015 r., wnioskodawcy nie przedłożyli żadnych dokumentów pozwalających tę rozbieżność pomiędzy oznaczeniami nieruchomości wyjaśnić. Skoro okoliczności sprawy nie uległy zmianie, ponowny wniosek o założenie księgi wieczystej i wpis prawa własności nie mógł zostać uwzględniony.</p>
<p>W związku z powyższym, przyjmując ustalenia i rozważania Sądu Rejonowego za własne, Sąd Okręgowy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, apelację oddalił.</p>
</div>